Προς αναβολή η δίκη για το σκάνδαλο «μαμούθ» στην πρώην Εμπορική Τράπεζα

Προς ανα­βο­λή οδεύ­ει η προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη για σή­με­ρα εκ­δί­κα­ση της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης με 19 κα­τη­γο­ρού­με­νους στο σκάν­δα­λο «μα­μούθ» που εκτυ­λί­χθη­κε στην πρώην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος (νυν Alpha Bank) με την υπο­βο­λή ψευ­δών στοι­χεί­ων για την εξα­σφά­λι­ση δα­νεί­ων ύψους 2.257.022 ευρώ.

Ο συ­νή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κα­τη­γο­ρί­ας σε πα­ρά­στα­ση της τρά­πε­ζας, δι­κη­γό­ρος Αθη­νών, διε­γνώ­σθη θε­τι­κός στον κο­ρω­νο­ϊό και έχει εξου­σιο­δο­τή­σει συ­νά­δελ­φο του από τη Ρόδο να ζη­τή­σει σύ­ντο­μη ανα­βο­λή της υπο­θέ­σε­ως.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αντι­με­τω­πί­ζουν τα αδι­κή­μα­τα της συ­γκρό­τη­σης εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης από κοι­νού, της πλα­στο­γρα­φί­ας με σκο­πού­με­νο όφε­λος άνω των 120.000 ευρώ από κοι­νού και της απά­της με ζημία άνω των 120.000 ευρώ από κοι­νού.

Η μέ­θο­δος που ακο­λου­θού­σε η ως άνω ορ­γα­νω­μέ­νη εγκλη­μα­τι­κή ομάδα ήταν η ακό­λου­θη: η Α. Β. στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις κατά μόνας ή και σε συ­νερ­γα­σία με τους ανω­τέ­ρω ανα­φε­ρό­με­νους, προ­σέγ­γι­ζε (στην Κρήτη και στην Ατ­τι­κή) αφε­ρέγ­γυα πρό­σω­πα, κυ­ρί­ως χρή­στες ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και ανέρ­γους, με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα ρευ­στό­τη­τας και τους πρό­τει­νε ένα­ντι αμοι­βής να συ­νερ­γα­σθούν μαζί της και να χρη­μα­το­δο­τη­θούν λαμ­βά­νο­ντας στε­γα­στι­κά και κα­τα­να­λω­τι­κά δά­νεια από το κα­τά­στη­μα της Εμπο­ρι­κής στη Ρόδο, προ­φα­σι­ζό­με­νοι την αγορά οι­κο­πέ­δων.

Εφό­σον τα εν λόγω άτομα συμ­φω­νού­σαν να συμ­με­τά­σχουν στην πραγ­μα­το­ποί­η­ση του εγκλη­μα­τι­κού σχε­δί­ου, η Μ. Α., η οποία είχε γνώ­σεις λο­γι­στι­κής, μετά από συ­νεν­νό­η­ση με τον Μ. Μ. και τα υπό­λοι­πα μέλη της ορ­γά­νω­σης, προ­έ­βαι­νε μέσω δια­δι­κτύ­ου στην υπο­βο­λή φο­ρο­λο­γι­κών δη­λώ­σε­ων επ’ ονό­μα­τι των υπο­ψη­φί­ων πι­στού­χων κα­τα­χω­ρώ­ντας ει­κο­νι­κά ει­σο­δή­μα­τα από μι­σθω­τές υπη­ρε­σί­ες, με βάση τα οποία εκ­δί­δο­νταν στη συ­νέ­χεια εκ­κα­θα­ρι­στι­κά φόρου, τα οποία ο Γ. Π. κα­τα­χω­ρού­σε ως συ­νημ­μέ­να δι­καιο­λο­γη­τι­κά στις υπο­βλη­θεί­σες εκ μέ­ρους των υπο­ψη­φί­ων δα­νειο­λη­πτών αι­τή­σεις στε­γα­στι­κών και κα­τα­να­λω­τι­κών δα­νεί­ων.

Επί­σης τα μέλη της ως άνω εγκλη­μα­τι­κής ομά­δας προ­έ­βαι­ναν στην εξ υπαρ­χής κα­τάρ­τι­ση πλα­στών εγ­γρά­φων και συ­γκε­κρι­μέ­να προ­έ­βαι­ναν στην κα­τάρ­τι­ση πλα­στών βε­βαιώ­σε­ων ετη­σί­ων και μη­νιαί­ων απο­δο­χών που εμ­φά­νι­ζαν οι υπο­ψή­φιοι δα­νειο­λή­πτες, ως προ­ερ­χό­με­να από την ερ­γα­σία τους, τις οποί­ες ομοί­ως ο Γ. Π. κα­τα­χω­ρού­σε ως δι­καιο­λο­γη­τι­κά για αί­τη­ση δα­νειο­δό­τη­σης, χωρίς να προ­βεί σε έλεγ­χο γνη­σιό­τη­τας αυτών ως όφει­λε.

Έπει­τα ο Μ. Μ. σε συ­νερ­γα­σία με τους ανω­τέ­ρω ανα­φε­ρό­με­νους, φρό­ντι­ζε για τον εντο­πι­σμό αγρο­τε­μα­χί­ων στην πε­ριο­χή της Νο­τί­ας Ρόδου, τα οποία πω­λού­σαν οι ιδιο­κτή­τες τους και φρό­ντι­ζε για την ολο­κλή­ρω­ση των δια­δι­κα­σιών με­τα­βί­βα­σης της κυ­ριό­τη­τας στους πι­στού­χους.

Το ανα­γρα­φό­με­νο στα αγο­ρα­πω­λη­τή­ρια συμ­βό­λαια τί­μη­μα κυ­μαι­νό­ταν στο ύψος της αντι­κει­με­νι­κής αξίας των ακι­νή­των, ενώ οι εκτι­μή­σεις της εμπο­ρι­κής αξίας των επί­μα­χων ακι­νή­των που χρη­μα­το­δο­τού­νταν (βάσει των οποί­ων προσ­διο­ρί­σθη­κε το ύψος των εγκρι­θέ­ντων – εν τέλει – δα­νεί­ων) ήταν κατά πολύ με­γα­λύ­τε­ρες από τις ανα­γρα­φό­με­νες στα συμ­βό­λαια.

Εν συ­νε­χεία, ο Μ. Μ. μαζί με τα ως άνω ανα­φε­ρό­με­να πρό­σω­πα, ορ­γά­νω­ναν την άπαξ με­τά­βα­ση των υπο­ψη­φί­ων δα­νειο­λη­πτών στη Ρόδο, κα­λύ­πτο­ντας τα ει­σι­τή­ρια με­τά­βα­σης και τα έξοδα της ολι­γο­ή­με­ρης δια­μο­νής τους, τους συ­νό­δευαν στο κα­τά­στη­μα της τρά­πε­ζας απο­γευ­μα­τι­νές μόνο ώρες μετά το πέρας του ωρα­ρί­ου του κα­τα­στή­μα­τος και αφού είχαν απο­χω­ρή­σει κοινό και υπάλ­λη­λοι, και υπέ­βαλ­λαν τις αι­τή­σεις δα­νεί­ων μετά των πλα­στών συ­νο­δευ­τι­κών εγ­γρά­φων που επεί­χαν θέση δι­καιο­λο­γη­τι­κών.

Με τη μέ­θο­δο αυτή, κα­τόρ­θω­σαν να πε­τύ­χουν την έγκρι­ση των δα­νεί­ων και να προ­σπο­ρι­σθούν πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος, προ­κα­λώ­ντας αντί­στοι­χη πε­ριου­σια­κή ζημία στη δα­νειο­δό­τρια τρά­πε­ζα.

Οι αι­τή­σεις εγκρί­νο­νταν πολ­λές φορές την ίδια ημέρα ή σε χρο­νι­κό διά­στη­μα το πολύ λίγων ημε­ρών από την υπο­βο­λή τους, χωρίς να γίνει έλεγ­χος των προ­σκο­μι­ζο­μέ­νων εγ­γρά­φων, οπότε και αυ­θη­με­ρόν γι­νό­ταν η εκτα­μί­ευ­ση των ποσών με ταυ­τό­χρο­νη με­τα­φο­ρά ή ανά­λη­ψη από το τα­μείο και άμεση κα­τά­θε­ση του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους των εγκρι­θέ­ντων δα­νεί­ων σε λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου που τη­ρού­σε ο Μ. Μ. στην ως άνω τρά­πε­ζα, ενώ σε δύο πε­ρι­πτώ­σεις η με­τα­φο­ρά έγινε σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό που τη­ρού­σε ο Ν. Β.. Ολα τα ανω­τέ­ρω δά­νεια τε­λούν σε κα­θυ­στέ­ρη­ση αφού δεν έχουν πλη­ρω­θεί οι δό­σεις αυτών και έχουν χα­ρα­κτη­ρι­σθεί ανε­πί­δε­κτα εί­σπρα­ξης, με απο­τέ­λε­σμα η Τρά­πε­ζα να ζη­μιω­θεί με το συ­νο­λι­κό ποσό των 2.257.022 ευρώ.