Β. Κορκίδης: Τα ελληνικά μέτρα για την κρίση είναι εδώ αλλά τα ευρωπαϊκά λείπουν

Με αφορ­μή τις ανα­κοι­νώ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΠ κ. Β. Κορ­κί­δης δή­λω­σε τα εξής:

Η κυ­βέρ­νη­ση προ­χώ­ρη­σε στη δη­μιουρ­γία ενός πρώ­του ανα­χώ­μα­τος για τον πε­ριο­ρι­σμό των συ­νε­πειών της νέας, με­γά­λης ενερ­γεια­κής κρί­σης που έχει πυ­ρο­δο­τή­σει ο πό­λε­μος στη Μέση Ανα­το­λή και ταυ­τό­χρο­να, περ­νά­ει ένα ηχηρό μή­νυ­μα ότι, η Ελ­λά­δα πρω­το­στα­τεί στη δια­μόρ­φω­ση μιας απού­σας ενιαί­ας ευ­ρω­παϊ­κής απά­ντη­σης. Τα μέτρα συ­νο­λι­κού ύψους 300 εκατ. ευρώ, που θα ισχύ­σουν για τους μήνες Απρί­λιο και Μάιο, κρί­νο­νται θε­τι­κά, καθώς στο­χεύ­ουν στη στή­ρι­ξη του κοι­νω­νι­κού συ­νό­λου, ενώ σύμ­φω­να με τα 800 εκ. ευρώ απο­θε­μα­τι­κά στον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, αφή­νουν πε­ρι­θώ­ρια για πρό­σθε­τες πα­ρεμ­βά­σεις, εάν απαι­τη­θούν. Σωστά τα μέτρα δί­νουν έμ­φα­ση στον τομέα των καυ­σί­μων, δε­δο­μέ­νου ότι, το πε­τρέ­λαιο επη­ρε­ά­ζει άμεσα το κό­στος πα­ρα­γω­γής, τις με­τα­φο­ρές, τις ανα­τι­μή­σεις των προ­ϊ­ό­ντων, αλλά και τη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών. Ορθώς, η κυ­βέρ­νη­ση επέ­λε­ξε να πε­ριο­ρί­σει τις αρ­νη­τι­κές επι­πτώ­σεις από τη διε­θνή άνοδο της τιμής του πε­τρε­λαί­ου, οι οποί­ες επη­ρε­ά­ζουν την εφο­δια­στι­κή αλυ­σί­δα, τη δια­κί­νη­ση αγα­θών, την αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή, καθώς και το κό­στος των ακτο­πλοϊ­κών ει­σι­τη­ρί­ων. Το ζή­τη­μα αυτό απο­κτά ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία, σε μια πε­ρί­ο­δο που πε­ρι­λαμ­βά­νει το Πάσχα και κατά την οποία οι νη­σιω­τι­κές οι­κο­νο­μί­ες υφί­στα­νται αυ­ξη­μέ­νες πιέ­σεις σε πολ­λα­πλά επί­πε­δα.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός και ο Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών έκα­ναν πράξη όσα είπαν στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής και προ­χώ­ρη­σαν μο­νο­με­ρώς, ανα­κοι­νώ­νο­ντας εγκαί­ρως τα τέσ­σε­ρα νέα μέτρα στή­ρι­ξης για να πε­ριο­ρί­σουν τις επι­πτώ­σεις από τις αυ­ξή­σεις στα καύ­σι­μα, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να αντι­δρά απο­τε­λε­σμα­τι­κά σε κρί­σεις, που δεν θα θέ­τουν σε κίν­δυ­νο τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή της στα­θε­ρό­τη­τα. Αλλά εδώ βρί­σκε­ται και το όριο, αφού η κρίση αυτή δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί μόνο με εθνι­κά ερ­γα­λεία. Αν η Ευ­ρώ­πη δεν κι­νη­θεί συλ­λο­γι­κά και απο­φα­σι­στι­κά, τότε κάθε κρά­τος-μέλος θα προ­σπα­θεί μόνο του και με δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο να δια­χει­ρι­στεί το ίδιο ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα, που όμως το υπερ­βαί­νει. Χαι­ρε­τί­ζου­με, λοι­πόν, για ακόμη μία φορά, τα άμεσα αντα­να­κλα­στι­κά της κυ­βέρ­νη­σης στη λήψη μέ­τρων, που αγ­γί­ζουν το σύ­νο­λο της κοι­νω­νί­ας, χωρίς να εκτρο­χιά­ζουν το δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλαί­σιο, σε μια κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο για τη συ­νέ­χι­ση της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης της χώρας μας.

Πα­ρα­μέ­νου­με, ωστό­σο, προ­ση­λω­μέ­νοι στην εφαρ­μο­γή πο­λι­τι­κών, που αντα­πο­κρί­νο­νται στις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες τόσο της οι­κο­νο­μί­ας, όσο και της κοι­νω­νί­ας, με στόχο την ανα­κού­φι­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας όλων των Ελ­λή­νων πο­λι­τών. Τέλος, γνω­ρί­ζου­με πως ποτέ τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται δεν είναι αρ­κε­τά για να κα­λύ­ψουν τις απώ­λειες μιας κρί­σης, όμως του­λά­χι­στον τα ελ­λη­νι­κά μέτρα είναι εδώ, ενώ τα ευ­ρω­παϊ­κά λεί­πουν.»