Εντονη αντίδραση του Δικηγορικού Συλλόγου για το νόμο που βάζει φραγμό στις αγοραπωλησίες ακινήτων

Την πα­ρέμ­βα­ση του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου στο Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης προ­κά­λε­σε διά­τα­ξη στο νόμο 4223/2013 (αρ.9 παρ.2), με το οποίο προ­βλέ­πε­ται ότι θα απορ­ρί­πτο­νται ως απα­ρά­δε­κτες εμπράγ­μα­τες αγω­γές (διεκ­δι­κη­τι­κές, χρη­σι­κτη­σί­ες κλπ) ενώ­πιον όλων των δι­κα­στη­ρί­ων, αν δεν συ­νο­δεύ­ο­νται από βε­βαί­ω­ση της εφο­ρί­ας ότι έχουν συ­μπε­ρι­λη­φθεί στη δή­λω­ση του δι­καιού­χου για τα ακί­νη­τα της ιδιο­κτη­σί­ας του (Ε9).

Όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, όσοι επί πα­ρα­δείγ­μα­τι επι­διώ­κουν να τους ανα­γνω­ρι­στεί δια χρη­σι­κτη­σί­ας η κυ­ριό­τη­τα ενός ακι­νή­του, που ανή­κει σε άλλο, οφεί­λουν να προ­σκο­μί­σουν Ε9 από το οποίο θα προ­κύ­πτει ότι το δή­λω­σαν οι ίδιοι και πλή­ρω­σαν φόρο ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας για την ιδιο­κτη­σία, που έως την άσκη­ση της αγω­γής εν­δε­χο­μέ­νως να τους ανή­κει!!

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη διά­τα­ξη θέτει φραγ­μό και στις αγο­ρα­πω­λη­σί­ες ακι­νή­των μέσω χρη­σι­κτη­σιών αλλά και στην τα­κτο­ποί­η­ση ακι­νή­των με­τα­ξύ συγ­γε­νών. Στο νόμο προ­βλέ­πε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι κρί­νε­ται απα­ρά­δε­κτη η συ­ζή­τη­ση εμπράγ­μα­της αγω­γής ή οποια­δή­πο­τε άλλη ενέρ­γεια ενώ­πιον δι­κα­στη­ρί­ου ή δη­μό­σιας αρχής από υπό­χρεο στον Ενιαίο Φόρο Ιδιο­κτη­σί­ας Ακι­νή­του επί ακι­νή­του, αν δεν προ­σκο­μι­σθεί μέχρι τη συ­ζή­τη­σή της, κατά πε­ρί­πτω­ση, το πι­στο­ποι­η­τι­κό των πα­ρα­γρά­φων 1 ή 3 του άρ­θρου αυτού. Πρό­κει­ται για το πι­στο­ποι­η­τι­κό της Φο­ρο­λο­γι­κής Διοί­κη­σης, με το οποίο πι­στο­ποιεί­ται ότι το ίδιο ακί­νη­το, με τα ίδια στοι­χεία, πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στη δή­λω­ση Ενιαί­ου Φόρου Ιδιο­κτη­σί­ας Ακι­νή­των, καθώς και ότι ο φο­ρο­λο­γού­με­νος έχει κα­τα­βά­λει, ή νό­μι­μα απαλ­λα­γεί από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το και έχει κα­τα­βά­λει τις λη­ξι­πρό­θε­σμες δό­σεις, έχει ρυθ­μί­σει ή έχει νό­μι­μα απαλ­λα­γεί από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα υπό­λοι­πα ακί­νη­τα, για τα οποία είναι υπό­χρε­ος για τα πέντε προη­γού­με­να έτη.

Στο έγ­γρα­φο που απέ­στει­λε χθες ο πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Κώ­στας Σαρ­ρής στον Υπουρ­γό της Δι­καιο­σύ­νης ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

“Κύριε Υπουρ­γέ

Με το άρθρο 54Α παρ. 5 του νόμου 4223/2013 προ­βλέ­πε­ται ότι για το πα­ρα­δε­κτό συ­ζη­τή­σε­ως αγω­γής εμπραγ­μά­του πε­ριε­χο­μέ­νου απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση είναι να προ­σκο­μι­στεί πι­στο­ποι­η­τι­κό ότι έχει κα­τα­βλη­θεί ο ανα­λο­γούν φόρος στο επί­δι­κο εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα.

Η εν λόγω νο­μο­θε­τι­κή πρό­βλε­ψη είναι βέ­βαιον ότι θα οδη­γή­σει σε αδιέ­ξο­δο την απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης, αφού κάθε πα­ρελ­κυ­στι­κός διά­δι­κος δεν θα προ­σκο­μί­ζει το απαι­τού­με­νο πι­στο­ποι­η­τι­κό με απο­τέ­λε­σμα να διαιω­νί­ζε­ται η εκ­κρε­μό­τη­τα της δίκης.

Πέραν από την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα της πα­ρα­πά­νω διά­τα­ξης, αφού η διά­τα­ξη αυτή είναι ακραιφ­νώς φο­ρο­λο­γι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου και ως εκ τού­του δεν μπο­ρεί να πα­ρα­κω­λύ­σει τη δίκη η οποία έχει κα­θα­ρά εμπράγ­μα­το πε­ριε­χό­με­νο, δεν μπο­ρεί τα πο­λι­τι­κά δι­κα­στή­ρια να απο­κτούν απο­κλει­στι­κό σκοπό την εί­σπρα­ξη φο­ρο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων, αρ­μο­διό­τη­τα η οποία έχει ανα­τε­θεί σε άλλες διοι­κη­τι­κές υπη­ρε­σί­ες.

Κατά την γνώμη μας μπο­ρεί το ως άνω ζή­τη­μα να λυθεί με την τρο­πο­ποί­η­ση της διά­τα­ξης και αντί να προ­βλέ­πε­ται η προ­σκό­μι­ση της σχε­τι­κής βε­βαί­ω­σης κα­τα­βο­λής του φόρου, να κα­θί­στα­ται υπο­χρε­ω­τι­κή μόνο η επί­δο­ση της αγω­γής στην αρ­μό­δια ΔΟΥ, η οποία να φρο­ντί­ζει για την τυχόν απορ­ρέ­ου­σα υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής φόρου.

Πα­ρα­κα­λού­με για τις δικές σας ενέρ­γειες”.