Σενάρια εκλογών σε βαρύ πολιτικό κλίμα!

Αθήνα, 21

Του Στέ­φα­νου Λιγνού

Σενάρια εκλογών συζη­τούν με αφορμή κυρίως τις εξε­λί­ξεις στο Κυπριακό και όχι τόσο λόγω της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους πιστω­τές, κεντρι­κοί εγχώ­ριοι πολι­τι­κοί παίκτες, μεγάλες πρε­σβείες στην Αθήνα, διπλω­μα­τι­κοί παρά­γο­ντες, κεντρικά στελέχη ξένων think tank, αλλά και βασικοί οικο­νο­μι­κοί σύμ­βου­λοι διεθνών επεν­δυ­τι­κών σχη­μά­των.

Το κεντρικό όμως συμπέ­ρα­σμα όλων είναι ότι η χώρα έχει πολύ δρόμο για να επι­στρέ­ψει σε καθε­στώς «κανο­νι­κό­τη­τας».

Η αβε­βαιό­τητα που επι­κρα­τεί, το ρευστό πολι­τικό περι­βάλ­λον, η αδυ­να­μία συνεν­νό­η­σης, βασικό στοι­χείο σε μια δυτική δημο­κρα­τία, μεταξύ της κυβέρ­νη­σης και της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, αλλά και τα πολ­λα­πλά κυβερ­νη­τικά λάθη στρα­τη­γι­κής δημιουρ­γούν ένα βαρύ κλίμα που δίνει…«τροφή» για τα εκλο­γικά σενάρια.

Εξάλλου, ακόμα και ο πρό­σφα­τος ανα­σχη­μα­τι­σμός της κυβέρ­νη­σης αντι­με­τω­πί­ζε­ται από τους περισ­σό­τε­ρους ως μία προ­ε­ξο­φλη­μένη εξέλιξη περιο­ρι­σμέ­νης εμβέ­λειας και με το βλέμμα στραμ­μένο περισ­σό­τερο σε εκλογές, παρά στην προ­ώ­θηση μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Είναι άλλωστε σαφές από τις θέσεις της κυρί­αρ­χης ομάδας στο εσω­τε­ρικό του ΣΥΡΙΖΑ (53+), καθώς και προ­σώ­πων όπως ο πρό­ε­δρος της Βουλής Ν. Βούτσης, ότι η λογική της δια­τή­ρη­σης ενός εκλο­γι­κού ποσο­στού έστω και με απώλεια της δια­κυ­βέρ­νη­σης, είναι μία από τις βασικές επι­λο­γές προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί η κατάρ­ρευση των ποσο­στών του κόμ­μα­τος σε επίπεδα που θα θυμί­ζουν την περίοδο προ της κρίσης.

«Η Ελλάδα έχει επι­στρέ­ψει του­λά­χι­στον τρία χρόνια πίσω σε επίπεδο αξιο­πι­στίας» είναι μια από τις ανα­φο­ρές που κάνουν οι περισ­σό­τε­ροι από τους προ­α­να­φε­ρό­με­νους παρά­γο­ντες και θεωρούν ότι η Αθήνα χάνει το δρόμο.

Ουδείς όμως είναι σε θέση να προ­βλέ­ψει τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον και οι ανα­λύ­σεις τους δια­φο­ρο­ποιού­νται ανάλογα με ποιον εγχώριο πολι­τικό παρά­γο­ντα συνο­μι­λούν και τι σχέδια έχει ο ίδιος για το βρα­χυ­πρό­θε­σμο ή μεσο­πρό­θε­σμο περι­βάλ­λον και πώς εκτιμά τη στρα­τη­γική του πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα.

Το κεντρικό όμως συμπέ­ρα­σμα όλων είναι ότι η χώρα έχει πολύ δρόμο για να επι­στρέ­ψει σε καθε­στώς «κανο­νι­κό­τη­τας» και αυτό που κυριαρ­χεί είναι ακόμα η… αταξία, κατά τον προ­σφιλή χαρα­κτη­ρι­σμό που ακού­γε­ται σε διά­φο­ρες συνά­ξεις.

Σε αυτό το κλίμα η κυβέρ­νηση επι­δί­δε­ται σε αγώνα ταχύ­τη­τας ώστε να κλείσει η αξιο­λό­γηση προ­κει­μέ­νου στο Eurogroup της 5ης Δεκεμ­βρίου να ανοίξει η συζή­τηση για το ελλη­νικό χρέος και την ένταξη της Ελλάδας στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ (QE).

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντι­μέ­τω­πος με τον ίδιο τον εαυτό του και τον βερ­μπα­λι­σμό του» είναι μια από τις εκτι­μή­σεις που ακού­γο­νται σε διάφορα γραφεία στην Αθήνα, ενώ κάποιοι ήδη συζη­τούν και το ενδε­χό­μενο ενός μεγάλου συνα­σπι­σμού, όσο παρά­δοξο και εάν ακού­γε­ται αυτό το σενάριο στην παρούσα φάση.

Για πολλούς ο χρόνος των εκλογών ενδε­χο­μέ­νως να είναι πριν από τις γερ­μα­νι­κές εκλογές, δηλ. στα μέσα της Άνοιξης του 2017 ή στις αρχές του καλο­και­ριού. Και τότε, εάν δεν έχει αυτο­δυ­να­μία η Ν.Δ., για την οποία όλοι συμ­φω­νούν πως είναι πρώτη δύναμη και με μεγάλη διαφορά από το ΣΥΡΙΖΑ, λένε ότι το ιδανικό θα ήταν μια κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας της Ν.Δ. με το κόμμα του Αλ. Τσίπρα, αλλά με πρόσωπα που θα θέλουν να ολο­κλη­ρω­θεί το πρό­γραμμα.

Αυτό είναι το ιδεατό σενάριο, αλλά έχει πολύ δρόμο αυτό να εξε­λι­χθεί και να γίνει πράξη. Βέβαια, ορι­σμέ­νοι ανα­ρω­τιού­νται μήπως απαι­τεί­ται μια συνεν­νό­ηση των δύο βασικών διεκ­δι­κη­τών της εξου­σίας, ώστε να μην υπάρ­ξουν παλιν­δρο­μή­σεις για το αν θα ολο­κλη­ρω­θεί η συμ­φω­νία.

Οι περισ­σό­τε­ροι θεωρούν αδια­νό­ητο να μην υπάρχει επι­κοι­νω­νία της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ και να μην κάθο­νται στο ίδιο τραπέζι να συζη­τή­σουν. «Είναι πρω­το­φα­νές αυτό που συμ­βαί­νει σε μια χώρα που γέννησε τη δημο­κρα­τία» λένε διά­φο­ροι παρά­γο­ντες.

Η απο­γο­ή­τευση για την εσω­τε­ρική πολι­τική κατά­σταση στην Ελλάδα είχε αρχίσει να ενι­σχύ­ε­ται εδώ και καιρό εκτός από τους οικο­νο­μι­κούς παρά­γο­ντες και στις διά­φο­ρες πρε­σβείες που ενη­με­ρώ­νουν τις κυβερ­νή­σεις τους.

Παράλ­ληλα, η εμμονή της κυβέρ­νη­σης στη θεωρία «λύση στο χρέος τώρα» έχει προ­κα­λέ­σει έντονη απορία, κυρίως διότι εμμένει σε ένα ζήτημα ο Αλ. Τσίπρας που δεν υπάρχει περί­πτωση, υπό τις παρού­σες συν­θή­κες, να του δώσουν διέξοδο.

«Η κυβέρ­νηση χάνει πολύ­τιμο χρόνο δεν κλείνει συνει­δητά διάφορα θέματα και τώρα βρί­σκε­ται με την πλάτη στον τοίχο από δικά της λάθη» σημειώ­νει κοι­νο­τι­κός διπλω­μά­της. Παράλ­ληλα, στο επί­κε­ντρο της ανά­λυ­σής τους έχουν τεθεί και ζητή­ματα στρα­τη­γι­κής της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης. «Κατά καιρούς υπάρ­χουν άστοχες δηλώ­σεις και ανα­φο­ρές που προ­κά­λε­σαν εκνευ­ρι­σμό σε διάφορα κέντρα εκτός Ελλάδας» λένε και συμπλη­ρώ­νουν ότι αυτό δεν αξιο­λο­γή­θηκε επαρκώς από το Μέγαρο Μαξίμου.

Ταυ­τό­χρονα όμως, ευρω­παϊ­κές διπλω­μα­τι­κές πηγές στην Αθήνα σημεί­ω­ναν τις τελευ­ταίες ημέρες ότι, σύμφωνα με τη δική τους ανάλυση, η Ν.Δ. αν και προη­γεί­ται σημα­ντικά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει ακόμη απο­κτή­σει τη δυνα­μική που θα ανέμενε κανείς λόγω των δυσκο­λιών που αντι­με­τω­πί­ζει η κυβέρ­νηση.

Βέβαια, το ενδια­φέ­ρον είναι ότι επαφές γίνο­νται πολλές με κεντρικά πρόσωπα της Ν.Δ., καθώς θεωρούν ότι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης θα είναι ο επό­με­νος πρω­θυ­πουρ­γός. Και ως εκ τούτου έχουν αρχίσει να τον προ­σεγ­γί­ζουν από διά­φο­ρες πλευρές για να απο­κτή­σουν μια άμεση επαφή μαζί του.

Σε διά­φο­ρες συνά­ξεις κεντρικό θέμα στις ανα­λύ­σεις που γίνο­νται είναι η «επόμενη μέρα» στην Ελλάδα και έχουν συζη­τη­θεί διάφορα σενάρια, όπως το ενδε­χό­μενο επί­σπευ­σης των εκλογών, ακόμα και το ενδε­χό­μενο να υπάρξει -αν και θεω­ρεί­ται δύσκολο- κυβέρ­νηση ειδικού σκοπού υπό την παρούσα Βουλή σε μια παραλ­λαγή του «μοντέ­λου Παπα­δή­μου» του 2011.

Επα­νέρ­χε­ται ο Σόιμπλε: Το πρό­βλημα της Ελλάδας δεν είναι το χρέος

Τη γνωστή του θέση ότι το πρό­βλημα της Ελλάδας δεν είναι το χρέος αλλά η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα επα­νέ­λαβε ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Β. Σόιμπλε. Πρό­κει­ται για την τρίτη παρέμ­βαση του κ. Σόιμπλε για το ζήτημα του ελλη­νι­κού χρέους σε διά­στημα μίας μόλις εβδο­μά­δας.

Οι δηλώ­σεις Σόιμπλε απο­κτούν ιδιαί­τερη βαρύ­τητα στο πλαίσιο της υπό εξέλιξη δια­πραγ­μά­τευ­σης για το κλεί­σιμο της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης αλλά και του δια­κα­ούς πόθου της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης να πάρει κάτι παρα­πάνω από τον προσ­διο­ρι­σμό των βρα­χυ­πρό­θε­σμων μέτρων για την ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους.

Σύμφωνα με το πρα­κτο­ρείο Reuters ο κ. Σόιμπλε ανα­φέρ­θηκε και στις πρό­σφα­τες παραι­νέ­σεις της Κομι­σιόν για αύξηση των δαπανών στις πλε­ο­να­σμα­τι­κές χώρες, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας «λάθος μονο­πάτι» τη χαλά­ρωση της δημο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χίας και τονί­ζο­ντας την ανάγκη τήρησης των κανο­νι­σμών.

Ανα­φο­ρικά με τις επι­λο­γές της ΕΚΤ και το πρό­γραμμα της ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης, ο κ. Σόιμπλε τάχθηκε υπέρ του άμεσου τερ­μα­τι­σμού της «ασυ­νή­θι­στα επε­κτα­τι­κής» νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής και υπο­γράμ­μισε ότι «θα πρέπει να είμαστε εξαι­ρε­τικά προ­σε­κτι­κοί» κατά τη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας εξόδου.