Δεν θα γίνει κατηγορία για υπεξαίρεση

Να μην γίνει κα­τη­γο­ρία σε βάρος ενός κα­τοί­κου της Σα­λά­κου Ρόδου και ενός κα­τοί­κου του Διό­νυ­σου Ατ­τι­κής, για την πράξη της υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, που το έχουν εμπι­στευ­θεί στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τας του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και από κοι­νού και το οποίο υπερ­βαί­νει το ποσό των 73.000 αλλά και των 120.000 ευρώ, απο­φά­σι­σε με βού­λευ­μα το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η εγκα­λού­σα ετε­ρόρ­ρυθ­μη εται­ρεία με έδρα το Δήμο Ρόδου συ­στά­θη­κε τον Μάρ­τιο του έτους 2002 και είχε ως σκοπό την πα­ρα­γω­γή και εμπο­ρία αυγών ως και τρο­φών για την ανά­θρε­ψη που­λε­ρι­κών, καθώς και την αγορά και πώ­λη­ση που­λε­ρι­κών.

Στην εται­ρεία απα­σχο­λή­θη­κε ως υπάλ­λη­λος γρα­φεί­ου από τις 2.9.2003 έως και την 31.12.2006 ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος εκτε­λώ­ντας τις εντο­λές που του έδινε ο δια­χει­ρι­στής της εται­ρεί­ας, ο οποί­ος βρι­σκό­ταν στην Αθήνα.

Την 31.12.2006 η εγκα­λού­σα εται­ρεία τέ­θη­κε σε αδρά­νεια, χωρίς όμως να λυθεί και να τεθεί σε εκ­κα­θά­ρι­ση και ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­λύ­θη­κε, ει­σπράτ­το­ντας τη νό­μι­μη απο­ζη­μί­ω­ση του.

Στο χώρο που μέχρι την 31.12.2006 δρα­στη­ριο­ποιού­νταν, εγκα­τα­στά­θη­κε άλλη ανώ­νυ­μη εται­ρεία.

Η   τε­λευ­ταία,   κα­τό­πιν συμ­φω­νί­ας με την εγκα­λού­σα εται­ρεία διέ­θε­σε τμήμα της εγκα­τά­στα­σης της για φύ­λα­ξη των βι­βλί­ων και στοι­χεί­ων της για το χρο­νι­κό διά­στη­μα που θα χρεια­ζό­ταν για την με­τε­ξέ­λι­ξη της τε­λευ­ταί­ας από την κα­τά­στα­ση αδρά­νειας στη λύση και εκ­κα­θά­ρι­ση της. Η με­τε­ξέ­λι­ξη όμως αυτή δεν ελάμ­βα­νε χώρα, με απο­τέ­λε­σμα πολ­λές φορές να κλη­θεί ο δια­χει­ρι­στής της εγκα­λού­σας από τον λο­γι­στή να τα πα­ρα­λά­βει, πράγ­μα το οποίο τε­λι­κώς συ­νέ­βη στις 16.10.2008, οπότε ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρέ­λα­βε τα βι­βλία και στοι­χεία.

Στις 23.4.2009 ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της ετε­ρόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας, κα­τέ­θε­σε στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Αθη­νών έγκλη­ση, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος από κοι­νού με τον δεύ­τε­ρο πα­ρα­κρά­τη­σαν το ποσό των 200.000 ευρώ από το τα­μείο της εται­ρεί­ας και συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ενώ βάσει του ισο­ζυ­γί­ου του μηνός Σε­πτεμ­βρί­ου 2007, το οποίο συ­νέ­τα­ξε ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, ο οποί­ος ασκού­σε εν τοις πράγ­μα­σι δια­χεί­ρι­ση της εται­ρεί­ας ακο­λου­θώ­ντας τις οδη­γί­ες του δευ­τέ­ρου, θα έπρε­πε να βρί­σκε­ται στο τα­μείο της εται­ρεί­ας τον Οκτώ­βριο του έτους 2008 το ποσό των 201.751, 33 ευρώ κι ότι από το ποσό αυτό ευ­ρέ­θη στον τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό της εται­ρεί­ας μόνο το ποσό των 1.157,09 ευρώ.

Από λο­γι­στι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη, που διε­νερ­γή­θη­κε, δεν μπό­ρε­σε να προσ­διο­ρι­στεί το ακρι­βές υπό­λοι­πο των χρη­μα­τι­κών δια­θε­σί­μων του τα­μεί­ου της εται­ρεί­ας κατά το μήνα Όκτώ­βριο του έτους 2008 και ως εκ τού­του δεν μπό­ρε­σε να προσ­διο­ρι­στεί το έλ­λειμ­μα του τα­μεί­ου.

Φέ­ρε­ται μά­λι­στα να προ­έ­κυ­ψε ότι κα­τα­βάλ­λο­νταν απο­δο­χές σε αδή­λω­τους και ανα­σφά­λι­στους ερ­γα­ζο­μέ­νους της εται­ρεί­ας κι ότι κα­τα­βάλ­λο­νταν μι­σθο­δο­σί­ες πα­ρά­νο­μα απα­σχο­λού­με­νων αλ­λο­δα­πών που στε­ρού­νταν άδειας ερ­γα­σί­ας.

Επι­πρό­σθε­τα, δεν προ­έ­κυ­ψε οποια­δή­πο­τε σχέση του δεύ­τε­ρου κα­τη­γο­ρού­με­νου με την εγκα­λού­σα εται­ρεία.