Αίτηση αναίρεσης καταδικαστικής απόφασης Ροδίτη που πώλησε σε Αγγλο ακίνητο που κατασχέθηκε

Ενώ­πιον του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου θα εκ­δι­κα­στεί την 6η Μαρ­τί­ου 2024 η αί­τη­ση που άσκη­σε ένας Ρο­δί­της για την αναί­ρε­ση από­φα­σης του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου που του επέ­βα­λε ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών για απάτη από την οποία η προ­ξε­νη­θεί­σα ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο δεν του ανα­γνώ­ρι­σε ελα­φρυ­ντι­κά και του επέ­βα­λε την ίδια ποινή με την οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε και πρω­το­δί­κως.

Ο μη­νυ­τής Αγ­γλος υπή­κο­ος, δια­τεί­νε­ται ότι αγό­ρα­σε ένα σπίτι το οποίο όμως ήταν προ­ση­μειω­μέ­νο και εν τέλει κα­τα­σχέ­θη­κε.

Υστε­ρα από δια­κο­πές του στη Ρόδο, ο Αγ­γλος απο­φά­σι­σε να αγο­ρά­σει μία κα­τοι­κία για πα­ρα­θε­ρι­σμό και εν συ­νε­χεία για μό­νι­μη εγκα­τά­στα­σή του στη Ρόδο.

Τον Ιού­νιο του 2006 γνω­ρί­στη­κε με τον μη­νυό­με­νο, ο οποί­ος, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του συ­στή­θη­κε ως κα­τα­σκευα­στής και του έδει­ξε συ­γκε­κρι­μέ­νη το­πο­θε­σία και σχέ­δια κα­τα­σκευ­ής πο­λυ­τε­λών ανε­ξάρ­τη­των κα­τοι­κιών (ορι­ζο­ντί­ων ιδιο­κτη­σιών) στη Νότια Ρόδο, όπου θα ανή­γει­ρε κα­τοι­κί­ες προς πώ­λη­ση.

Συμ­φώ­νη­σαν να του πω­λή­σει και με­τα­βι­βά­σει μια κα­τοι­κία ένα­ντι του συ­νο­λι­κού τι­μή­μα­τος των 135.000 ευρώ.

Προς τον σκοπό κα­το­χύ­ρω­σης της συμ­φω­νί­ας και με υπό­δει­ξη του μη­νυό­με­νου, υπέ­γρα­ψαν την 15-5-07 ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό το οποίο θα εν­σω­μά­τω­νε τη συμ­φω­νία τους σ’ όλα τα κύρια στοι­χεία αυτής και επί­σης θα λει­τουρ­γού­σε ως απο­δει­κτι­κό κα­τα­βο­λής και εί­σπρα­ξης, αντί­στοι­χα, αρ­ρα­βώ­να-προ­κα­τα­βο­λής.

Σε εκτέ­λε­ση της άνω άτυ­πης κα­ταρ­χήν συμ­φω­νί­ας τους την 26-5-2007, του απέ­στει­λε μέσω εμ­βά­σμα­τος το ποσό των 10.000 ευρώ, το οποίο του ζη­τή­θη­κε, ως προ­κα­τα­βο­λή για την εκ μέ­ρους του αγορά και προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί και προ­τι­μη­θεί ένα­ντι πα­ντός τυχόν τρί­του εν­δια­φε­ρο­μέ­νου για το ίδιο ακί­νη­το.

Εν συ­νε­χεία, το φθι­νό­πω­ρο του ίδιου έτους ενη­με­ρώ­θη­κε ότι επρό­κει­το να γίνει η με­τα­βί­βα­ση και την 2-12-07 ήλθε στη Ρόδο κο­μί­ζο­ντας τρα­πε­ζι­κή επι­τα­γή εις δια­τα­γή του, ποσού 137.114,38 ευρώ.

Το ποσό αυτό, προ­στι­θέ­με­νο στην ήδη δο­θεί­σα ως άνω προ­κα­τα­βο­λή ένα­ντι του πλή­ρους τι­μή­μα­τος του ακι­νή­του, θα δια­μόρ­φω­νε την τε­λι­κή τιμή στο ποσό των 147.114,38 ευρώ, ποσό ου­σιω­δώς με­γα­λύ­τε­ρο της αρ­χι­κής συμ­φω­νί­ας.

Ενη­με­ρώ­θη­κε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ότι είχε προ­στε­θεί κά­ποια επι­πλέ­ον δα­πά­νη στο ολικό τί­μη­μα. Ο Ρο­δί­της φέ­ρε­ται να τον ενη­μέ­ρω­σε ότι δεν μπο­ρού­σε να ει­σπρά­ξει όλη την επι­τα­γή και ότι η πλη­ρω­μή θα πρέ­πει να γίνει στα­δια­κά και για τον λόγο αυτό φέ­ρε­ται να τον έπει­σε να ανοί­ξουν έναν κοινό λο­γα­ρια­σμό από τον οποίο δεν θα μπο­ρού­σε να γίνει ανά­λη­ψη, χωρίς την πα­ρου­σία και συ­νυ­πο­γρα­φή αμ­φο­τέ­ρων.

Την 3-12-07 άνοι­ξαν τον λο­γα­ρια­σμό και λίγες μέρες αρ­γό­τε­ρα, ενη­με­ρώ­θη­κε από τον μη­νυό­με­νο ότι η κα­τα­σκευή ολο­κλη­ρώ­θη­κε και ότι μπο­ρού­σε πλέον να μπει κα­νο­νι­κά στο «νέο του σπίτι», όπως και συ­νέ­βη περί την 16-12-07.

Αμέ­σως, ζή­τη­σε από τον μη­νυό­με­νο να ολο­κλη­ρώ­σουν κάθε δια­δι­κα­στι­κό θέμα προς με­τα­βί­βα­ση του τί­τλου στο όνομά του.

Κα­τό­πιν επα­νει­λημ­μέ­νων οχλή­σε­ων και ερω­τή­σε­ων προς τον μη­νυό­με­νο, εκεί­νος φέ­ρε­ται να του είπε ότι είχε ήδη ανα­λά­βει το πλή­ρες ποσό των 137.114,38 ευρώ από τον κοινό λο­γα­ρια­σμό χωρίς ασφα­λώς να έχει συ­νυ­πο­γρά­ψει.

Ο μη­νυό­με­νος φέ­ρε­ται να τον κα­θη­σύ­χα­σε λέ­γο­ντάς του ότι στο με­τα­ξύ τα­κτο­ποιού­νται με επι­μέ­λειά του και όλα τα θέ­μα­τα της επί­ση­μης με­τα­βί­βα­σης του ακι­νή­του.

Την 9-6-2008 εμ­φα­νί­στη­κε σε συμ­βο­λαιο­γρά­φο και εκεί, ενώ νό­μι­ζε ότι υπέ­γρα­φε συμ­βό­λαιο, στην πο­ρεία δια­πί­στω­σε ότι είχε υπο­γρά­ψει ένα προ­σύμ­φω­νο πω­λή­σε­ως ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σί­ας αντί τι­μή­μα­τος 45.000 ευρώ, με κα­τα­βο­λή αρ­ρα­βώ­να 45.000 ευρώ.

Ελεγ­χος τί­τλων που διε­νερ­γή­θη­κε στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου από τον πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο του δια­πί­στω­σε ότι την 3/3/2005 ενε­γρά­φη στην οι­κεία με­ρί­δα του πω­λη­θέ­ντος ακι­νή­του από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου για προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης υπέρ τρά­πε­ζας για το ποσό των 181.200 ευρώ.

Την 3/3/2010 ενε­γρά­φη στην οι­κεία με­ρί­δα από­φα­ση του ίδιου Δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία ανα­κλή­θη­κε με­ρι­κώς η εγ­γρα­φεί­σα προ­ση­μεί­ω­ση μόνον για ένα άλλο δια­μέ­ρι­σμα της ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σί­ας το οποίο ο μη­νυό­με­νος πώ­λη­σε σε τρίτο πρό­σω­πο.

Την 14/10/2011 ενε­γρά­φη ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση σε βάρος του επί­δι­κου ακι­νή­του για ποσό 26.467,47 ευρώ.

Την 6/12/2011 ενε­γρά­φη επα­να­λη­πτι­κή πε­ρί­λη­ψη κα­τα­σχε­τή­ριας έκ­θε­σης.

Την 14/2/2012, ενε­γρά­φη πε­ρί­λη­ψη κα­τα­κυ­ρω­τι­κής έκ­θε­σης σε έναν άλλο Ρο­δί­τη.

Εντός του Φε­βρουα­ρί­ου του έτους 2012 εμ­φα­νί­στη­κε στο σπίτι δι­κα­στι­κός επι­με­λη­τής, ο οποί­ος τον διέ­τα­ξε να απο­χω­ρή­σει και του είπε ότι θα άλ­λα­ζε τις κλει­δα­ριές, συ­νο­δευό­με­νος από τρίτο πρό­σω­πο, που πα­ρου­σιά­στη­κε ως «ο νέος ιδιο­κτή­της του σπι­τιού», έχο­ντας αγο­ρά­σει αυτό σε πλει­στη­ρια­σμό!