«Στόχος το μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό»

«Το 4,76 μ.; Το έχω ξεχάσει κιόλας. Εντάξει τώρα, πώς κάνουμε έτσι…»! Λίγες ώρες μετά από την εκπλη­κτική «πτήση» που την έκανε την κορυ­φαία άλτρια στην Ευρώπη φέτος, κάπως έτσι αντιδρά η Νικόλ Κυρια­κο­πού­λου. Μεταξύ σοβαρού και αστείου, προ­σπα­θεί να εξη­γή­σει ότι δεν ήταν δα και έκπληξη η κατάρ­ριψη του πανελ­λη­νίου ρεκόρ στο μίτινγκ της Στοκ­χόλ­μης. Άλλωστε, εκείνη έχει ήδη στο μυαλό της τα 4,81 μέτρα.

«Τεχνικά, δεν ήταν κάτι τρομερό το ρεκόρ. Ήθελα να το κάνω, αλλά να μην κου­ρα­στώ. Όμως τα άλματά μου στα 4,81 μέτρα….», λέει η Κυρια­κο­πού­λου, που μεγα­λύ­τερο ενθου­σια­σμό έχει για τις προ­σπά­θειές της σε αυτό το ύψος, παρά για το γεγονός ότι στο μίτινγκ της Πέμπτης βελ­τί­ωσε κατά τέσσερα εκα­το­στά το απόλυτο πανελ­λή­νιο ρεκόρ του επί κοντώ.

Ήταν η πρώτη φορά που δοκί­μαζε να κάνει άλματα με τον πήχη τόσο ψηλά. Αλλά δεν φοβή­θηκε. Αντι­θέ­τως, ένιωσε έτοιμη και για αυτή την πρό­κληση. «Μετά από το δεύτερο άλμα στα 4,81 μ., σκέ­φτηκα ”Πωπω! Είναι πολύ εύκολο. Τώρα θα το κάνω!”. Δεν το πίστευα πόσο εύκολο μου φάνηκε. Αλλά ήταν μαλακό το κοντάρι», παρα­δέ­χε­ται η Κυρια­κο­πού­λου.

Βέβαια, η πρώτη σκέψη της ήταν δια­φο­ρε­τική όπως λέει. «Είχα ενθου­σια­στεί μετά το ρεκόρ, σκέ­φτηκα να στα­μα­τήσω, είχα και το μίτινγκ του Μπέρ­μιγ­χαμ μπροστά μου», λέει. Κάποιος άλλος όμως, ο Μανώλης Καρα­γιάν­νης, άνθρω­πος με την καθο­δή­γηση του οποίου… πετάει, είχε άλλη άποψη. «Έτρεξα και αγκά­λιασα τον Μανώλη χαμο­γε­λώ­ντας και αυτός μου είπε ”Συνε­χί­ζουμε!”. Πώς να του ζητήσω κάτι δια­φο­ρε­τικό. Όμως όταν άρχισα τα άλματα στα 4,81 μ., ένιωθα σαν να είχα ξεκου­ρα­στεί μία εβδο­μάδα!».

Μία ημέρα νωρί­τερα, μία άλλη οδηγία του Μανώλη Καρα­γιάννη είχε προ­κα­λέ­σει μεγάλη συζή­τηση ανάμεσά τους. Όταν ο ομο­σπον­δια­κός τεχνι­κός της ανα­κοί­νωσε σε τι ύψος θα ξεκι­νούσε τις προ­σπά­θειές της στο μίτινγκ. Στα 4,50 μ., ψηλό­τερα από κάθε άλλη φορά. Ο διά­λο­γός τους, απόλυτα απο­λαυ­στι­κός, έτσι όπως τον μετα­φέ­ρει η Κυρια­κο­πού­λου. Ήταν περίπου κάπως έτσι:

-Μα τι λες;

– 4,50 μ.

– Μήπως γίνει καμία βλακεία

-4,50 μ.

– Μα…

-Δεν θες να πηδή­ξεις ψηλά;

– Εννο­εί­ται!

– Τότε θα ξεκι­νή­σεις στα 4,50 μ.

Η Κυρια­κο­πού­λου είχε τους ενδοια­σμούς της γιατί δεν ένιωθε ιδιαί­τερα καλά, δεν ήθελε να πάει κάτι στραβά και να ακυ­ρω­θεί, ενώ δεν ήθελε να περάσει από το μυαλό κανενός ότι αρχίζει να… μεγα­λο­πιά­νε­ται. «Κάποτε πάλευα στα 4,50 μ., και τώρα ξεκινάω εκεί… Πέρυσι, στον πρώτο μου αγώνα έκανα 4,35 μ. και έλεγα ”τι ξεφτίλα είναι αυτή!”. Και τώρα ξεκινάω στα 4,50 μ…». Βέβαια, ο Καρα­γιάν­νης απο­δεί­χθηκε απόλυτα σωστός. Η αθλή­τριά του κράτησε δυνά­μεις ξεκι­νώ­ντας ψηλό­τερα. Και βέβαια έφτασε ψηλό­τερα.

«Δεν ήμουν καλά. Όμως, όταν ο πήχης έφτασε στα 4,76 μ., τα πόδια μου… πέταγαν. Εκεί ξεκί­νησε ο αγώνας για εμένα», λέει η επι­κο­ντί­στρια και προ­σθέ­τει: «Προ­σπαθώ να μάθω να περι­μένω, να κάνω υπομονή. Συνήθως… βαριέ­μαι τα ενδιά­μεσα ύψη. Αν μπο­ρούσα, θα ξεκι­νούσα έναν αγώνα προ­σπα­θώ­ντας απευ­θείας για πανελ­λή­νιο ρεκόρ!», λέει γελώ­ντας.

Όσο για την αντί­δραση του προ­πο­νητή της μετά το ρεκόρ; Την ώρα που εκείνη έβγαζε την κραυγή της μόλις προ­σγειώ­θηκε στο στρώμα, ο Καρα­γιάν­νης σήκωνε τη γροθιά του στον αέρα. Όπως λέει η Κυρια­κο­πού­λου, αυτή ήταν η πιο… ενθου­σιώ­δης αντί­δρασή του που έχει δει σε αγώνα. Και μετά; «Μου είπε ”Όταν κάνεις *** θα λέμε ότι κάνεις επί κοντώ”. Μα είναι δυνατόν, μόλις είχα κάνει πανελ­λή­νιο ρεκόρ!», λέει η άλτρια και ξεσπά σε γέλια, αλλά αρνεί­ται πει­σμα­τικά να απο­κα­λύ­ψει ποια ήταν η επίδοση που της έθεσε ο προ­πο­νη­τής της ως στόχο.

Τώρα, η Κυρια­κο­πού­λου έχει μπροστά της το μίτινγκ του Μπέρ­μιγ­χαμ σήμερα, όπου ίσως να προ­σπα­θή­σει να εφαρ­μό­σει μία ανάλογη… ξεκού­ρα­στη τακτική- «Ανάλογα με το πώς αισθά­νο­μαι θα απο­φα­σίσω αν θα μπω από ψηλά στον αγώνα», λέει- και μετά έρχεται το μεγάλο ραντε­βού του χειμώνα.

Μέχρι τώρα, τα έχει κατα­φέ­ρει περί­φημα απέ­να­ντι στις Ευρω­παίες αντι­πά­λους που έχει βρει μπροστά της στα μίτινγκ και μέχρι στιγμής έχει την καλύ­τερη «πτήση» από όλες. «Άλλο μίτινγκ, άλλο Ευρω­παϊκό πρω­τά­θλημα που έχεις στόχο ένα μετάλ­λιο. Και μάλιστα πολύ ωραίο μετάλ­λιο από ότι είδα», λέει η Κυρια­κο­πού­λου που ξεστό­μισε αυτή τη λέξη από «μ» την οποία απο­φεύ­γει πάντα όπως… ο διάολος το λιβάνι.

«Είναι ένας αγώνας που όλοι έχουν στόχο το μετάλ­λιο. Αλλά μπροστά μας έχουμε τον προ­κρι­μα­τικό», προ­σθέ­τει αμέσως γελώ­ντας πονηρά για να… μαζέψει ξανά τις προσ­δο­κίες όπως συνη­θί­ζει πάντα πριν από ένα μεγάλο στόχο.