Στον επιταχυντή για ΑΟΖ και Κύπρο

Τέσ­σε­ρις ημέρες μετά την πρω­το­βου­λία του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη να ανα­κοι­νώ­σει την προ­ω­θη­μένη πρότασή του για ένα πεντα­με­ρές φόρουμ το οποίο θα συζη­τή­σει, μεταξύ πολλών άλλων, την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών ανάμεσα στην Ελλάδα, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, στην Τουρκία και στην Κυπριακή Δημο­κρα­τία, το περι­βάλ­λον εξα­κο­λου­θεί να είναι χαρα­κτη­ρι­στικά ασαφές ως προς τις λεπτο­μέ­ρειες, ωστόσο η προ­ο­πτική εξε­λί­ξεων το αμέσως επόμενο χρονικό διά­στημα –στην κατεύ­θυνση επί­τευ­ξης προόδου ή μη– είναι ορατή. Και αυτό με αιχμή δύο «μέτωπα»: πρώτον, την κυο­φο­ρού­μενη πρω­το­βου­λία των ΗΠΑ και την ελλη­νική πρόταση για πεντα­μερή και για τις θαλάσ­σιες ζώνες· και, δεύ­τε­ρον, το Κυπριακό.

Πέρα από την –ανα­με­νό­μενη– αρχική αντί­δραση της Αγκυρας περί της ανάγκης να συμ­με­τά­σχει σε αυτό το προ­τει­νό­μενο από την Αθήνα φόρουμ και το ψευ­δο­κρά­τος (κάτι που, βεβαίως, είναι αδύ­να­τον), η παρέμ­βαση του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας Χακάν Φιντάν για την ανάγκη να βρεθεί λύση στις δια­φο­ρές στο Αιγαίο, που είναι θεω­ρη­τικά ευκο­λό­τερα προ­σπε­λά­σι­μες από το πεδίο της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου όπου εμπλέ­κο­νται και άλλοι δρώντες, μάλιστα με αναφορά στο κεκτη­μένο των διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών, δημιουρ­γεί κατ’ αρχάς την αίσθηση ότι η τουρ­κική πλευρά δεν επι­θυ­μεί να φανεί πως απορ­ρί­πτει την ιδέα μιας συζή­τη­σης, αλλά προωθεί και τη δική της σχετική ατζέντα.

Γιώργος Γερα­πε­τρί­της και Χακάν Φιντάν χθες στο Λου­ξεμ­βούργο. Ο Ελληνας υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, κατά τη συνά­ντηση με τον ομόλογό του της Τουρ­κίας, ανα­φέρ­θηκε μεταξύ άλλων και στην ανά­δειξη του Τουφάν Ερχιουρ­μάν ως νέου ηγέτη των Τουρ­κο­κυ­πρίων, σημειώ­νο­ντας ότι «ανοίγει ένα νέο κεφά­λαιο ελπίδας και προσ­δο­κίας για την επα­νέ­νωση του νησιού στη βάση των ψηφι­σμά­των του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ».

Πάντως ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της ενη­μέ­ρωσε χθες τον κ. Φιντάν για την ιδέα της Αθήνας περί πεντα­με­ρούς φόρουμ, ενώ στη δήλωση που έκανε νωρί­τερα επα­νέ­λαβε ότι για την Ελλάδα παρα­μέ­νει ως μονα­δική διαφορά η οριο­θέ­τηση ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας, ουσια­στικά απα­ντώ­ντας στους υπαι­νιγ­μούς του ομο­λό­γου του για τις επαφές για το Αιγαίο και τα χωρικά ύδατα. Ολα αυτά εξε­λίσ­σο­νται ενώ οι δύο βασικοί ενδια­φε­ρό­με­νοι, Αθήνα και Αγκυρα, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα βολι­δο­σκο­πούν την πρόθεση της Ουά­σιγ­κτον να εμπλα­κεί βαθύ­τερα σε μια τέτοια δια­δι­κα­σία. Η επι­κεί­μενη, εντός του επό­με­νου δεκα­πεν­θη­μέ­ρου, άφιξη της Κίμπερλι Γκίλ­φοϊλ στην Αθήνα ανα­μέ­νε­ται από την ελλη­νική πλευρά και ως «κλειδί» πιθανών εξε­λί­ξεων. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι τις προη­γού­με­νες εβδο­μά­δες η συζή­τηση που εξε­λισ­σό­ταν στην Ουά­σιγ­κτον είχε στο επί­κε­ντρο τις δύο «επι­κα­λυ­πτό­με­νες» δικαιο­δο­σίες της τμη­μα­τι­κής συμ­φω­νίας Ελλάδας – Αιγύ­πτου και του τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου Αγκυρας – Τρί­πο­λης.

Κυπριακό: Ευκαι­ρία υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις η αλλαγή φρουράς στα Κατε­χό­μενα

Το απο­τέ­λε­σμα της ανα­μέ­τρη­σης στα Κατε­χό­μενα, που φέρνει στο προ­σκή­νιο ως επι­κε­φα­λής της τουρ­κο­κυ­πρια­κής πλευράς τον Τουφάν Ερχιουρ­μάν, δημιουρ­γεί παράλ­ληλα μια δυνα­μική για το Κυπριακό η οποία δεν υπήρχε πριν από λίγες ημέρες.

Το περί­γραμμα της κυο­φο­ρού­με­νης πρω­το­βου­λίας των ΗΠΑ

Η ελλη­νική πρω­το­βου­λία για τη δημιουρ­γία ενός φόρουμ πέντε κρατών της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου που θα συζη­τή­σουν για πέντε θέματα, με κυρί­αρχο εκείνο της οριο­θέ­τη­σης θαλασ­σίων ζωνών, ήρθε στον απόηχο μιας πολύ εντα­τι­κής διπλω­μα­τι­κής κινη­τι­κό­τη­τας των προη­γού­με­νων μηνών, στο επί­κε­ντρο της οποίας βρι­σκό­ταν η πρόθεση της Ουά­σιγ­κτον να διευ­κο­λύ­νει το ενερ­γειακό παι­χνίδι στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Η αμε­ρι­κα­νική «φόρ­μουλα», η οποία συζη­τή­θηκε το προη­γού­μενο διά­στημα στο παρα­σκή­νιο μέσω του ειδικού απε­σταλ­μέ­νου του Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ για την Αφρική Μασάντ Μπούλος, προ­βλέ­πει τη συμ­με­τοχή τεσ­σά­ρων κρατών (Ελλάδα, Τουρκία, Λιβύη και Αίγυ­πτος) σε διά­σκεψη για την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. [REUTERS / IMAD CREIDI]

Γι’ αυτό και η αρχική αμε­ρι­κα­νική ιδέα, όπως αυτή έχει συζη­τη­θεί σε διά­φο­ρους κύκλους, κινείτο γύρω από μια τετρα­μερή συζή­τηση ανάμεσα στις χώρες που έχουν θεω­ρη­τικά «επι­κα­λυ­πτό­με­νες» δικαιο­δο­σίες (Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυ­πτος, Λιβύη). Είναι προ­φα­νές ότι για την Αθήνα η απουσία της Κύπρου ήταν εξαι­ρε­τικά προ­βλη­μα­τική, ωστόσο στην αμε­ρι­κα­νική λογική το Κυπριακό απο­τε­λεί ένα «αγκάθι» που θα περιέ­πλεκε την κατά­σταση. Από την ελλη­νική πρόταση έμεινε εκτός το Ισραήλ, όχι διότι η Αθήνα επι­θυ­μεί να απο­κλεί­σει τον στρα­τη­γικό εταίρο του, αλλά διότι θα σήμαινε ότι στη συνέ­χεια θα έπρεπε να μπουν στην ίδια εξίσωση και οι υπό­λοι­πες χώρες του Λεβάντε, δηλαδή η Συρία, ο Λίβανος και, ενδε­χο­μέ­νως, και η Παλαι­στίνη, καθώς η Γάζα δια­θέ­τει δυνη­τικά δικαιώ­ματα ΑΟΖ. Θα επρό­κειτο, δηλαδή, για ένα σχήμα κατα­δι­κα­σμένο εκ προ­οι­μίου να μη συνέλ­θει ποτέ, ακόμα και αν οι Αμε­ρι­κα­νοί μεσο­λα­βού­σαν προς αυτή την κατεύ­θυνση. Επί του πρα­κτέου η Αθήνα ανα­μέ­νει κάποια αντα­πό­κριση από την Ουά­σιγ­κτον.

Για την Αθήνα, πιθανή απουσία της Λευ­κω­σίας είναι προ­βλη­μα­τική, ωστόσο κατά την αμε­ρι­κα­νική λογική το Κυπριακό απο­τε­λεί «αγκάθι» που θα περιέ­πλεκε την κατά­σταση.

Ενα προ­φα­νές χρονικό ορόσημο είναι η επι­κεί­μενη άφιξη της Κίμπερλι Γκίλ­φοϊλ στην Αθήνα, στις αρχές Νοεμ­βρίου με βάση τις τρέ­χου­σες πλη­ρο­φο­ρίες. Η νέα πρέ­σβειρα των ΗΠΑ, πρόσωπο που απο­λαύει της προ­σω­πι­κής εμπι­στο­σύ­νης του προ­έ­δρου Ντό­ναλντ Τραμπ, ανα­μέ­νε­ται να κομίσει τις προ­τε­ραιό­τη­τες της αμε­ρι­κα­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής στο διμερές πεδίο αλλά και ευρύ­τερα. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι, μόλις πριν από λίγες εβδο­μά­δες, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αγκυρα και στενός προ­σω­πι­κός φίλος του προ­έ­δρου, Τομ Μπάρακ, ανέφερε ότι με την κ. Γκίλ­φοϊλ «έχουμε κοινή κατα­νό­ηση να βάλουμε τέλος σε όλα αυτά», εννο­ώ­ντας κάπως γενικά το Κυπριακό και τις ελλη­νο­τουρ­κι­κές δια­φο­ρές.

Οπως έχει ήδη κατα­γρά­ψει η «Κ» από την περα­σμένη Παρα­σκευή, κομβικό πρόσωπο έως αυτή τη στιγμή υπήρξε ο ειδικός απε­σταλ­μέ­νος του Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ για την Αφρική (και συμπέ­θε­ρος του κ. Τραμπ) Μασάντ Μπούλος, καθώς έχει κάνει επαφές με όλες τις πλευρές, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ελλη­νι­κής, και ανα­μέ­νε­ται να φανεί αν θα προ­χω­ρή­σει στην επόμενη φάση, με ενεργό εμπλοκή και των πρε­σβευ­τών ή άλλων προ­σώ­πων. Κοινός παρο­νο­μα­στής όλων των προ­σώ­πων είναι, προ­φα­νώς, η προ­σω­πική σχέση με τον κ. Τραμπ, γι’ αυτό και εκτι­μά­ται ότι η Ανα­το­λική Μεσό­γειος μπορεί να βρί­σκε­ται χαμηλά στα ραντάρ του προ­έ­δρου των ΗΠΑ, ωστόσο αυτές οι προ­τε­ραιό­τη­τες συχνά αλλά­ζουν εν μια νυκτί.

Η αμε­ρι­κα­νική βούληση είναι απο­λύ­τως δεδο­μένη και δεν πρό­κει­ται για την πρώτη φορά που καλ­λιερ­γεί­ται αισιο­δο­ξία για την ευόδωσή της, ειδικά σε μια φάση που συνο­λι­κό­τερα η Δύση (για δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους οι ΗΠΑ, για άλλους οι Ευρω­παίοι) επι­θυ­μεί τη δημιουρ­γία διευ­κο­λύν­σεων στην προ­σέγ­γιση με την Τουρκία, η γεω­πο­λι­τική θέση της οποίας έχει ενι­σχυ­θεί περαι­τέρω τα τελευ­ταία χρόνια.

Εκτός συζή­τη­σης τα ζητή­ματα εθνικής κυριαρ­χίας

Την εθνική γραμμή, κέντρο της οποίας είναι ότι για την Ελλάδα η οριο­θέ­τηση Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης (ΑΟΖ) και υφα­λο­κρη­πί­δας είναι η μία και μόνη διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας, ενώ θέματα κυριαρ­χίας είναι εκτός συζή­τη­σης, επα­νέ­λαβε χθες ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της κατά τη συνά­ντηση που είχε με τον ομόλογό του Χακάν Φιντάν στο Λου­ξεμ­βούργο.

Με αυτόν τον τρόπο ο κ. Γερα­πε­τρί­της ουσια­στικά απά­ντησε στην αναφορά του κ. Φιντάν για το Αιγαίο και, κυρίως, στην απο­στροφή του λόγου του ότι οι δύο χώρες θα μπο­ρού­σαν να συζη­τή­σουν και να συμ­φω­νή­σουν για το εύρος των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων εκκι­νώ­ντας από τις αρχικές θέσεις τους για τα 12 και τα 6 ναυτικά μίλια.

Ράδιο «Κ»: Είναι η επίλυση των ελλη­νο­τουρ­κι­κών στη λίστα επι­θυ­μιών Τραμπ;

Προ­φα­νώς, σε περί­πτωση που Αθήνα και Αγκυρα φτάσουν να συζη­τή­σουν για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας, θα πρέπει να υπάρχει ένα σημείο εκκί­νη­σης, δηλαδή να υπάρ­χουν καθο­ρι­σμένα εθνικά χωρικά ύδατα. Η ελλη­νική πλευρά επι­θυ­μεί, όμως, να απο­φύ­γει την εμπλοκή σε μια συζή­τηση η οποία θα επι­στρέ­ψει στις πάγιες τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις και στο Αιγαίο, δηλαδή μια συζή­τηση για «γκρίζες ζώνες» και casus belli.

Σύμφωνα με διπλω­μα­τι­κές πηγές, ο κ. Γερα­πε­τρί­της ενη­μέ­ρωσε τον ομόλογό του για την ελλη­νική πρόταση της συνά­ντη­σης των πέντε παρά­κτιων κρατών, τονί­ζο­ντας ότι «η εγκα­θί­δρυση ενός τέτοιου σχή­μα­τος συνερ­γα­σίας καθί­στα­ται χρήσιμη λόγω των μεγάλων γεω­πο­λι­τι­κών ανα­κα­τα­τά­ξεων παγκο­σμίως».

Η ελλη­νική απά­ντηση για τα χωρικά ύδατα – Συνά­ντηση Γερα­πε­τρίτη με Φιντάν με αντι­κεί­μενο και την ελλη­νική πρόταση για το φόρουμ της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Επι­πλέον, ο κ. Γερα­πε­τρί­της εμφα­νί­ζε­ται να μίλησε θετικά για την ανά­δειξη του Τουφάν Ερχιουρ­μάν ως νέου ηγέτη των Τουρ­κο­κυ­πρίων, καθώς, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, σημεί­ωσε ότι «ανοίγει ένα νέο κεφά­λαιο ελπίδας και προσ­δο­κίας για την επα­νέ­νωση του νησιού στη βάση των ψηφι­σμά­των του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ». Η άτυπη πεντα­με­ρής για το Κυπριακό που ανα­μέ­νε­ται να επα­να­λη­φθεί στο τέλος του χρόνου θα δείξει αν η αισιο­δο­ξία για κάποιο παρά­θυρο ευκαι­ρίας είναι αιτιο­λο­γη­μένη ή αν τελικά και ο κ. Ερχιουρ­μάν, μέχρι πρό­τι­νος υπο­στη­ρι­κτής της ομο­σπον­δια­κής λύσης, υπο­κύ­ψει στη γραμμή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν για επιμονή σε ένα μοντέλο δύο κρατών.

Ο κ. Γερα­πε­τρί­της μένει πλέον να ενη­με­ρώ­σει για την ελλη­νική πρω­το­βου­λία του φόρουμ της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου (Ελλάδα, Τουρκία, Λιβύη, Αίγυ­πτος και Κυπριακή Δημο­κρα­τία) και τους υπό­λοι­πους ομο­λό­γους του, οι οποίοι, βεβαίως, ανα­μέ­νουν να μάθουν τις σχε­τι­κές λεπτο­μέ­ρειες.

Το γεγονός ότι η πρω­το­βου­λία του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη ανα­κοι­νώ­θηκε μόλις λίγες ημέρες μετά τη σύνοδο ειρήνης στο Σαρμ ελ Σέιχ αντι­κα­το­πτρί­ζει τη διάθεση της ελλη­νι­κής πλευράς να εμφα­νι­στεί ως επι­σπεύ­δουσα εξε­λί­ξεις, προ­κει­μέ­νου να μην κατα­λη­φθεί εξα­πί­νης από κάποια αμε­ρι­κα­νική πρω­το­βου­λία, η οποία ενδε­χο­μέ­νως να αντι­κα­το­πτρί­ζει αμιγώς τις εντελώς δια­φο­ρε­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες του Λευκού Οίκου στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, κυρίως αυτές που αφορούν το ενερ­γειακό παι­χνίδι.

Ρητο­ρική στροφή από την Αγκυρα

Του Μανώλη Κωστίδη

Κων­στα­ντι­νού­πολη – Αντα­πό­κριση. Σημα­ντικό επα­να­προσ­διο­ρι­σμό της τουρ­κι­κής πολι­τι­κής στο ζήτημα της αιγια­λί­τι­δας ζώνης στο Αιγαίο έκανε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας Χακάν Φιντάν και μίλησε για δυνα­τό­τητα δια­πραγ­μά­τευ­σης, δίχως να απο­κλείει οποια­δή­ποτε ελλη­νική επέ­κταση των χωρικών υδάτων (κατόπιν δια­βού­λευ­σης με την Τουρκία) και απο­φεύ­γο­ντας να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει οποια­δή­ποτε ρητο­ρική απειλής, όπως το casus belli.

Στο τραπέζι για τις θαλάσ­σιες ζώνες – Η πρό­σκληση της Αθήνας και ο ρόλος των ΗΠΑ

Ο κ. Φιντάν σε συνέ­ντευξή του στο τηλε­ο­πτικό δίκτυο Ulke TV ανα­φέρ­θηκε στο συγκε­κρι­μένο ζήτημα: «Eγώ δεν απο­δέ­χο­μαι τα 12 μίλια, εσύ δεν απο­δέ­χε­σαι τα έξι μίλια, αυτά μπο­ρούμε να κάτσουμε (να τα συζη­τή­σουμε). Σε ορι­σμένα σημεία… αυτά συζη­τή­θη­καν με τις διε­ρευ­νη­τι­κές επαφές, προ­χώ­ρη­σαν σε κάποια σημεία. Το πρό­βλημα στο Αιγαίο δεν είναι πρό­βλημα το οποίο δεν μπορεί να επι­λυ­θεί. Ολοι φοβού­νται το εξής: Αν λύσω το τάδε πρό­βλημα, θα έχει πολι­τικό κόστος; Αυτό είναι το πρό­βλημα στην Ελλάδα. Ελπί­ζουμε ότι όσο ο κ. Μητσο­τά­κης είναι στην εξουσία, θα έχουμε την ευκαι­ρία να το κάνουμε αυτό».

Πώς ερμη­νεύ­ε­ται η τοπο­θέ­τηση του Τούρκου υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών για συμ­φω­νία στο ζήτημα των χωρικών υδάτων και η απουσία ανα­φο­ράς στο casus belli.

Η τοπο­θέ­τηση αυτή του κ. Φιντάν θεω­ρεί­ται μήνυμα προς την Αθήνα για δια­βού­λευση, εντελώς δια­φο­ρε­τική σε σχέση με το παρελ­θόν, όπου Τούρκοι αξιω­μα­τού­χοι δήλωναν ότι η Αγκυρα δεν θα απο­δε­χθεί καμία επέ­κταση των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων πέραν των έξι μιλίων. Ανα­λυ­τές εκτι­μούν πως ενδε­χο­μέ­νως αυτή η δήλωση του Τούρκου υπουρ­γού να είναι ο διπλω­μα­τι­κός ελιγμός, ένα «άνοιγμα» της γει­το­νι­κής χώρας στις αντιρ­ρή­σεις της Αθήνας, που έχει θέσει βέτο στην ένταξη της Τουρ­κίας στο πρό­γραμμα SAFE λόγω του τουρ­κι­κού casus belli στο Αιγαίο.

Κύπρος – Κατε­χό­μενα: Διπλή ανά­γνωση της κάλπης στην Αγκυρα

Πάντως, η ενό­χληση της τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης για την αρνη­τική στάση της Αθήνας στο συγκε­κρι­μένο ζήτημα φάνηκε και στις δηλώ­σεις του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της γει­το­νι­κής χώρας, ο οποίος δήλωσε ότι «το γεγονός ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας υπε­ρη­φα­νεύ­ε­ται στο ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο για το πώς δεν θα δεχθούν την Τουρκία στο πρό­γραμμα SAFE για να υπε­ρα­σπι­στεί τον εαυτό του είναι ένα θέμα που πρέπει να διδά­σκε­ται. Το σύστημα ασφα­λείας της Ευρώπης έχει κατα­λη­φθεί από μία ή δύο χώρες, όπως η Ελλάδα. Αυτές οι χώρες δεν έχουν καμία σχέση με την ασφά­λεια της Ευρώπης. Οπως γνω­ρί­ζετε, το 1974 η Ελλάδα απο­χώ­ρησε από το στρα­τιω­τικό σύμφωνο του ΝΑΤΟ και το 1980 επέ­στρεψε. Τότε η Τουρκία το απο­δέ­χθηκε. Θα μπο­ρούσε να μην το είχε απο­δε­χθεί».

Ο κ. Φιντάν υπο­στή­ριξε ότι υπάρ­χουν κινή­σεις της Αθήνας που η Αγκυρα τις παρα­κο­λου­θεί στενά, αλλά τόνισε πως παρά τη στάση αυτή υπάρχει η ευκαι­ρία επί­λυ­σης των ελλη­νο­τουρ­κι­κών δια­φο­ρών, ενώ τόνισε ότι «ούτε οι πρω­το­βου­λίες κατά της Τουρ­κίας στην Ευρώπη ούτε οι προ­σπά­θειες στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο δια­φεύ­γουν την προσοχή μας. Εχουμε απί­στευτα καλές ευκαι­ρίες να το επι­λύ­σουμε όλο αυτό ειρη­νικά. Υπάρχει η βούληση. Εκεί είναι ο κ. Μητσο­τά­κης, εδώ είναι ο κ. Ερντο­γάν. Ας επι­λύ­σουμε αυτά τα προ­βλή­ματα».

Πηγή: katnimerini.gr