Μην είμαστε…υπερβολικές

Μετά τα όσα  απί­στευ­τα δια­βά­σα­με στην κυ­ρια­κά­τι­κη «δη­μο­κρα­τι­κή», μιας (ακόμη) ψυ­χο­λο­γι­κής, σω­μα­τι­κής και σε­ξουα­λι­κής εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας με θύμα μη­τέ­ρα δύο ανή­λι­κων παι­διών , ηχούν στα αυτιά μου, τα λόγια της Υφυ­πουρ­γού Ερ­γα­σί­ας, για θέ­μα­τα Δη­μο­γρα­φι­κής Πο­λι­τι­κής και Οι­κο­γέ­νειας (πρώην ΓΓ Ισό­τη­τας…) κα Μα­ρί­ας Συ­ρεγ­γέ­λα, όταν κλή­θη­κε να δώσει μια κυ­βερ­νη­τι­κή απά­ντη­ση για τις γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες και την εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή βία.  Ανά­με­σα σε όσα είπε, ήταν και το ότι δεν εί­μα­στε δα και Βε­νε­ζου­έ­λα ή Με­ξι­κό.Κάτι που δεί­χνει το επί­πε­δο του πήχυ του σε­βα­σμού των γυ­ναι­κεί­ων δι­καιω­μά­των δια κυ­βερ­νη­τι­κού στό­μα­τος. Είναι το κλα­σι­κό επι­χεί­ρη­μα του εφη­συ­χα­σμού «Αλλού είναι χει­ρό­τε­ρα» .Ση­μαί­νει ότι η έμ­φυ­λη ισό­τη­τα δεν είναι στοι­χειώ­δης υπο­χρέ­ω­ση ενός πο­λι­τι­σμέ­νου κρά­τους, αλλά ένα ως εκ θαύ­μα­τος επί­τευγ­μα που θα έπρε­πε να εί­μα­στε και ευ­γνώ­μο­νες που απο­λαμ­βά­νου­με στο μέ­γε­θος που το απο­λαμ­βά­νου­με και με τις λίγες γυ­ναι­κεί­ες θυ­σί­ες που πλη­ρώ­νου­με σαν λο­γι­κό αντί­τι­μο του. Με λίγα λόγια εί­μα­στε υπερ­βο­λι­κές.