Der Spiegel για την Κ. Σακελλαροπούλου: Πρόεδρος για την οποία μπορεί κανείς να είναι περήφανος

Το γερ­μα­νι­κό πε­ριο­δι­κό “Der Spiegel” ανα­φέ­ρε­ται, με εκτε­νές ρε­πορ­τάζ, στην Πρό­ε­δρο της Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, το­νί­ζο­ντας πως πρό­κει­ται για την πρώτη γυ­ναί­κα στο ανώ­τα­το Πο­λι­τεια­κό αξί­ω­μα.

«Το βήμα αυτό ση­μα­το­δο­τεί μια καμπή στη χώρα με τις χει­ρό­τε­ρες επι­δό­σεις στην ισό­τη­τα των φύλων, όπου η πο­λι­τι­κή απο­τε­λού­σε πάντα έναν αν­δρο­κρα­τού­με­νο χώρο – κι έτσι πα­ρα­μέ­νει έως σή­με­ρα» ανα­φέ­ρε­ται στο αφιέ­ρω­μα.

Πα­ράλ­λη­λα, επι­ση­μαί­νει το γε­γο­νός ότι η υπο­ψη­φιό­τη­τά της έτυχε δια­κομ­μα­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης, καθώς την στή­ρι­ξαν 261 από τους 300 βου­λευ­τές και προ­σθέ­τει ότι «Οι επι­κρι­τές της έχουν σε με­γά­λο βαθμό σιω­πή­σει, ενώ αντι­θέ­τως ο έπαι­νος προ­έρ­χε­ται από πολ­λές πλευ­ρές. Τα­ξί­δι με μια γυ­ναί­κα μόνη ανά­με­σα σε άντρες».

Το γερ­μα­νι­κό δη­μο­σί­ευ­μα, που φέρει την υπο­γρα­φή του Γιώρ­γου Χρη­στί­δη, υπεν­θυ­μί­ζει ότι η κυρία Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ως ανώ­τα­τη δι­κα­στής, έχαι­ρε με­γά­λου σε­βα­σμού στους νο­μι­κούς και πο­λι­τι­κούς κύ­κλους της Αθή­νας. «Ποιο πρό­σω­πο θα ήταν κα­λύ­τε­ρο προ­κει­μέ­νου να ηγη­θεί μιας χώρας που μόλις έχει βγει από την κρίση, από μια δι­κα­στή που δεν βα­ρύ­νε­ται από τα σφάλ­μα­τα του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος;» επι­ση­μαί­νει ο αρ­θρο­γρά­φος.

Συ­ζη­τώ­ντας με το «Spiegel», η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας ανα­φέ­ρει ότι παρά τη με­γά­λη βελ­τί­ω­ση που έχει ση­μειω­θεί τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες σε ό,τι αφορά την ισό­τη­τα των φύλων, πρέ­πει ακόμη να γίνει πολλή δου­λειά.

«Μου δίνει με­γά­λη χαρά η πρό­ο­δος των γυ­ναι­κών και η κα­τα­ξί­ω­σή τους σε θέ­σεις ευ­θύ­νης και χαί­ρο­μαι που η εκλο­γή μου στη θέση της Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας ενι­σχύ­ει το μή­νυ­μα αυτό» λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει το γερ­μα­νι­κό πε­ριο­δι­κό «από την Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου λεί­πει η με­γα­λο­στο­μία και ο εγω­κε­ντρι­σμός που χα­ρα­κτη­ρί­ζει την αν­δρο­κρα­τού­με­νη πο­λι­τι­κή ελίτ της Αθή­νας».

Το ρε­πορ­τάζ ανα­φέ­ρε­ται και στην πρό­σφα­τη επί­σκε­ψή της στην ακρι­τι­κή νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα, το μή­νυ­μα προς την Τουρ­κία, για την προ­ά­σπι­ση των εθνι­κών δι­καιω­μά­των της χώρας μας, καθώς την επι­κοι­νω­νία της, τόσο με τους κα­τοί­κους της πε­ριο­χής, τους στρα­τιώ­τες, τους ερ­γα­ζό­με­νους, τους μα­θη­τές, καθώς και τους μι­κρούς επι­χει­ρη­μα­τί­ες. Μά­λι­στα, το­νί­ζει ότι «κατά την επί­σκε­ψή της σε ένα μικρό νησί του Αι­γαί­ου, στο τέλος του Ιου­νί­ου, είναι ντυ­μέ­νη απλά – με ένα λευκό σα­κά­κι, μαύρο πα­ντε­λό­νι κι ένα χρω­μα­τι­στό μα­ντή­λι. Συ­να­ντά­ει στρα­τιώ­τες, δη­μάρ­χους, ερ­γα­ζό­με­νους για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, μα­θη­τές και μι­κρούς επι­χει­ρη­μα­τί­ες. Ακού­ει με προ­σο­χή και χα­μο­γε­λά­ει πολύ».

Για την Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας μι­λά­ει και ο κα­θη­γη­τής Νο­μι­κής στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών Αρι­στεί­δης Χα­τζής, ο οποί­ος το­νί­ζει ότι «η Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου είναι πολύ αγα­πη­τή, διότι εκ­φρά­ζει με με­γά­λη επι­τυ­χία την εθνι­κή συ­νεί­δη­ση, αυτό που μας ενώ­νει και μας συν­δέ­ει με έναν υγιή δη­μο­κρα­τι­κό πα­τριω­τι­σμό». Υπο­γραμ­μί­ζει, επί­σης, ότι «είναι μια προ­ο­δευ­τι­κή [πο­λι­τι­κός], η οποία υιο­θε­τεί τις φι­λε­λεύ­θε­ρες αξίες της ανε­κτι­κό­τη­τας και της ανο­χής στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα και υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα δι­καιώ­μα­τα και τις αρχές του κρά­τους δι­καί­ου.

Συμ­βο­λί­ζει και αντι­προ­σω­πεύ­ει όλα όσα μας κά­νουν πε­ρή­φα­νους, αλλά και αυτά για τα οποία αγω­νι­ζό­μα­στε και οφεί­λου­με να κα­τα­κτή­σου­με».

Συ­νε­χί­ζο­ντας το ρε­πορ­τάζ ση­μειώ­νει ότι «Ο μέχρι στιγ­μής απο­λο­γι­σμός του έργου της Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου δι­καιώ­νει αυτόν τον έπαι­νο. Έχει συ­να­ντή­σει εκ­προ­σώ­πους θρη­σκευ­τι­κών μειο­νο­τή­των, έχει επι­σκε­φθεί ένα κέ­ντρο για ασυ­νό­δευ­τα προ­σφυ­γό­που­λα στην Αθήνα κι έχει εκ­φρά­σει την ελ­πί­δα ότι η εκλο­γή της θα συμ­βά­λει στη βελ­τί­ω­ση της θέσης των γυ­ναι­κών στην Ελ­λά­δα».

Επί­σης, γί­νε­ται μνεία στις προ­τε­ραιό­τη­τες, που θέτει η Κυρία Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ανα­φο­ρι­κά με την κοι­νω­νι­κή ατζέ­ντα, ώστε να προ­στα­τευ­θούν εκεί­νοι που υπέ­φε­ραν λόγω της κρί­σης τα πε­ρα­σμέ­να χρό­νια, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι επι­θυ­μεί να ακου­στεί η φωνή των πιο αδι­κη­μέ­νων από τους συ­ναν­θρώ­πους μας.

Όσον αφορά τους πρό­σφυ­γες, το Spiegel το­νί­ζει ότι η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας είναι ξε­κά­θα­ρη: «Η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται σε μια ιδιαί­τε­ρη θέση και έχει επω­μι­στεί ένα δυ­σα­νά­λο­γα με­γά­λο βάρος», λέει. «Πρέ­πει να προ­στα­τεύ­σου­με την πα­τρί­δα και τα σύ­νο­ρά μας». Ταυ­τό­χρο­να, όμως, πρέ­πει να γί­νο­νται σε­βα­στά τα δι­καιώ­μα­τα των αι­τού­ντων άσυλο. «Η Ελ­λά­δα έχει με­γά­λη πα­ρά­δο­ση σε­βα­σμού των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και οφεί­λει να τι­μή­σει αυτήν την πα­ρά­δο­ση».

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο που μπο­ρεί να παί­ξει η ανάρ­ρη­σή της στο ύπατο αξί­ω­μα για τη βελ­τί­ω­ση της θέσης των γυ­ναι­κών στην Ελ­λά­δα, κάνει λόγο για «ένα με­γά­λο βήμα». Αλλά το πα­ρα­δέ­χε­ται: «Η γυά­λι­νη οροφή είναι ακόμη εδώ, στην Ελ­λά­δα και σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο».

Ακο­λου­θεί ο ρε­πορ­τάζ του γερ­μα­νι­κού πε­ριο­δι­κού «der Spiegel»

«Η Πρώτη Κυρία της Χώρας»

Από τον πε­ρα­σμέ­νο Μάρ­τιο, η δι­κα­στής Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου είναι η Πρό­ε­δρος της Ελ­λά­δας και ως εκ τού­του και αρ­χη­γός των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων. Οι επι­κρι­τές της έχουν σε με­γά­λο βαθμό σιω­πή­σει, ενώ αντι­θέ­τως ο έπαι­νος προ­έρ­χε­ται από πολ­λές πλευ­ρές. Τα­ξί­δι με μια γυ­ναί­κα μόνη ανά­με­σα σε άντρες.

Αρ­χί­ζου­με από το γε­γο­νός ότι δεν ήταν γνω­στή. Ως ανώ­τα­τη δι­κα­στής, η Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου έχαι­ρε με­γά­λου σε­βα­σμού στους νο­μι­κούς και πο­λι­τι­κούς κύ­κλους της Αθή­νας. Αλλά στο ευρύ κοινό ήταν ου­σια­στι­κά άγνω­στη. Όταν, τον Ια­νουά­ριο, ο συ­ντη­ρη­τι­κός πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δας Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης την πρό­τει­νε για την Προ­ε­δρία της Δη­μο­κρα­τί­ας, πολ­λοί Έλ­λη­νες χρειά­στη­κε να ανα­ζη­τή­σουν πλη­ρο­φο­ρί­ες για το ποια ήταν αυτή η γυ­ναί­κα που θα έμπαι­νε στο προ­ε­δρι­κό μέ­γα­ρο. Το αξί­ω­μα κα­νο­νι­κά προ­ο­ρί­ζε­ται για γνω­στούς πο­λι­τι­κούς.

Ακόμη πιο ασυ­νή­θι­στο ήταν ότι, για πρώτη φορά στην ιστο­ρία της Ελ­λά­δας θα γι­νό­ταν πρό­ε­δρος της χώρας μια γυ­ναί­κα – και συ­νε­πώς πρώτη πο­λί­τις της χώρας και αρ­χη­γός των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, επί­σης. Το βήμα αυτό ση­μα­το­δο­τεί μια καμπή στη χώρα με τις χει­ρό­τε­ρες επι­δό­σεις στην ισό­τη­τα των φύλων, όπου η πο­λι­τι­κή απο­τε­λού­σε πάντα έναν αν­δρο­κρα­τού­με­νο χώρο – κι έτσι πα­ρα­μέ­νει έως σή­με­ρα. Οι γυ­ναί­κες εξα­κο­λου­θούν να αμεί­βο­νται χα­μη­λό­τε­ρα και να υπο­εκ­προ­σω­πού­νται στον χώρο της πο­λι­τι­κής και της οι­κο­νο­μί­ας. Λίγες μόνο γυ­ναί­κες συμ­με­τέ­χουν στην κυ­βέρ­νη­ση, ενώ η με­γά­λη πλειο­ψη­φία των βου­λευ­τών είναι άντρες.

Σπά­νια δια­κομ­μα­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη

Αί­σθη­ση προ­κά­λε­σε, επί­σης, η δια­κομ­μα­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη που είχε η υπο­ψη­φιό­τη­τα της Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου στο βαθιά δι­χα­σμέ­νο πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό της Ελ­λά­δας. Την στή­ρι­ξαν 261 από τους 300 βου­λευ­τές. Οι επι­κρι­τές της υπο­ψη­φιό­τη­τάς της δυ­σα­να­σχε­τού­σαν για την υπο­τι­θέ­με­νη έλ­λει­ψη πο­λι­τι­κής εμπει­ρί­ας, διε­θνών δια­συν­δέ­σε­ων και γνώ­σης του συ­στή­μα­τος εκ των έσω. Ίσως όμως αυτά ακρι­βώς τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά να είναι εκεί­να που κα­θι­στούν την Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου πολύ καλή επι­λο­γή. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι Έλ­λη­νες τρέ­φουν χα­μη­λή εκτί­μη­ση για τους πο­λι­τι­κούς τους – για να το θέ­σου­με ήπια. Ποιο πρό­σω­πο θα ήταν κα­λύ­τε­ρο προ­κει­μέ­νου να ηγη­θεί μιας χώρας που μόλις έχει βγει από την κρίση, από μια δι­κα­στή που δεν βα­ρύ­νε­ται από τα σφάλ­μα­τα του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος;

Υπο­στη­ρί­κτρια των μειο­νο­τή­των και των προ­σφύ­γων

Η Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου είναι ασυ­νή­θι­στη και εξαι­τί­ας των πε­ποι­θή­σε­ών της. Ως προ­ο­δευ­τι­κή σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τισ­σα, την πε­ρί­ο­δο των σπου­δών της είχε επα­φές με τους κύ­κλους της Αρι­στε­ράς. Στη συ­νέ­χεια, ως δι­κα­στής υπε­ρα­σπί­στη­κε επί τέσ­σε­ρις δε­κα­ε­τί­ες τα ατο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα, τις μειο­νό­τη­τες, τους πρό­σφυ­γες και το πε­ρι­βάλ­λον. Ψή­φι­σε υπέρ του συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης με­τα­ξύ προ­σώ­πων του ίδιου φύλου και κατά των δια­κρί­σε­ων στη βάση του σε­ξουα­λι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, ενώ κα­τέ­στη­σε υπο­χρε­ω­τι­κή τη φοί­τη­ση των ανή­λι­κων προ­σφύ­γων στα δη­μό­σια σχο­λεία. Δεν φο­βή­θη­κε ούτε την πα­νί­σχυ­ρη Εκ­κλη­σία και τον εξορ­γι­σμέ­νο λαό των πι­στών της όταν ήρθε η ώρα να απα­λει­φθεί δια νόμου από τις ταυ­τό­τη­τες των Ελ­λή­νων το θρή­σκευ­μα. «Προ­σβλέ­πω σε μία κοι­νω­νία που σέ­βε­ται τα δι­καιώ­μα­τα όπως πε­ρι­γρά­φο­νται στο Σύ­νταγ­μα», είπε η 64χρονη πρό­ε­δρος στην ευ­χα­ρι­στή­ρια ομι­λία της.

Η Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου είναι αντι­συμ­βα­τι­κή και από μια άλλη άποψη. Δια­ζευγ­μέ­νη και μη­τέ­ρα ενός παι­διού, ζει με τον σύ­ντρο­φό της σε μια χώρα όπου η πα­ρα­δο­σια­κή πυ­ρη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια απο­τε­λεί τον κα­νό­να και πρι­μο­δο­τεί­ται από την πο­λι­τι­κή. Ακόμη και το προ­φίλ της στο Facebook ήταν πολύ δια­φο­ρε­τι­κό από τις επι­με­λώς λου­στρα­ρι­σμέ­νες σε­λί­δες των πε­ρισ­σό­τε­ρων Ελ­λή­νων πο­λι­τι­κών. Είχε αναρ­τή­σει φω­το­γρα­φί­ες από δια­κο­πές, σε κά­ποιες άλλες χάι­δευε γα­τά­κια, κά­ποιες απει­κό­νι­ζαν στιγ­μιό­τυ­πα με την οι­κο­γέ­νειά της και άλλες ήταν παι­δι­κές φω­το­γρα­φί­ες από σχο­λι­κές εκ­δρο­μές.

Μια πρό­ε­δρος για την οποία μπο­ρεί κα­νείς να είναι πε­ρή­φα­νος

Ο Έλ­λη­νας πρό­ε­δρος, όπως και στην Γερ­μα­νία, δεν έχει εκτε­λε­στι­κά κα­θή­κο­ντα. Ωστό­σο το αξί­ω­μα έχει πολύ υψηλό συμ­βο­λι­σμό. Για πολ­λούς Έλ­λη­νες, ο πρό­ε­δρος ή η πρό­ε­δρος ιδε­α­τά εν­σαρ­κώ­νει τη στα­θε­ρό­τη­τα και την ενό­τη­τα και πε­ρι­μέ­νουν από αυτήν να βρί­σκε­ται υπε­ρά­νω πο­λι­τι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων. Οι Έλ­λη­νες θέ­λουν να είναι πε­ρή­φα­νοι για τον ή την πρό­ε­δρό τους.

«Η Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου είναι πολύ αγα­πη­τή, διότι εκ­φρά­ζει με με­γά­λη επι­τυ­χία την εθνι­κή συ­νεί­δη­ση, αυτό που μας ενώ­νει και μας συν­δέ­ει με έναν υγιή δη­μο­κρα­τι­κό πα­τριω­τι­σμό», λέει ο Αρι­στεί­δης Χα­τζής, κα­θη­γη­τής Νο­μι­κής στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Αθή­νας. «Είναι μια προ­ο­δευ­τι­κή [πο­λι­τι­κός], η οποία υιο­θε­τεί τις φι­λε­λεύ­θε­ρες αξίες της ανε­κτι­κό­τη­τας και της ανο­χής στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα και υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα δι­καιώ­μα­τα και τις αρχές του κρά­τους δι­καί­ου. Συμ­βο­λί­ζει και αντι­προ­σω­πεύ­ει όλα όσα μας κά­νουν πε­ρή­φα­νους, αλλά και αυτά για τα οποία αγω­νι­ζό­μα­στε και οφεί­λου­με να κα­τα­κτή­σου­με».

Ο μέχρι στιγ­μής απο­λο­γι­σμός του έργου της Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου δι­καιώ­νει αυτόν τον έπαι­νο. Έχει συ­να­ντή­σει εκ­προ­σώ­πους θρη­σκευ­τι­κών μειο­νο­τή­των, έχει επι­σκε­φθεί ένα κέ­ντρο για ασυ­νό­δευ­τα προ­σφυ­γό­που­λα στην Αθήνα κι έχει εκ­φρά­σει την ελ­πί­δα ότι η εκλο­γή της θα συμ­βά­λει στη βελ­τί­ω­ση της θέσης των γυ­ναι­κών στην Ελ­λά­δα.

Στον δεί­κτη ισό­τη­τας των φύλων το 2019 στην Ευ­ρώ­πη, η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται στην τε­λευ­ταία θέση. Σύμ­φω­να με την Eurostat, το μι­σθο­λο­γι­κό χάσμα με­τα­ξύ αντρών και γυ­ναι­κών στην Ελ­λά­δα το 2017 είχε υπερ­βεί το 12% – αυτό είναι κάτι που κατά την Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου πρέ­πει άμεσα να αλ­λά­ξει. Αλλά και η εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή βία εξε­λίσ­σε­ται σε όλο και πιο σο­βα­ρό πρό­βλη­μα, καθώς για την πε­ρί­ο­δο 2014-2018 η Αστυ­νο­μία κα­τα­γρά­φει μια αύ­ξη­ση των πε­ρι­στα­τι­κών σε πο­σο­στό σχε­δόν 35% .

«Υστε­ρού­με ακόμη σε ό,τι αφορά την ισό­τη­τα των φύλων»

Συ­ζη­τώ­ντας με το Spiegel, η Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου λέει ότι παρά τη με­γά­λη βελ­τί­ω­ση που έχει ση­μειω­θεί τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες σε ό,τι αφορά την ισό­τη­τα των φύλων, πρέ­πει ακόμη να γίνει πολλή δου­λειά. «Μου δίνει με­γά­λη χαρά η πρό­ο­δος των γυ­ναι­κών και η κα­τα­ξί­ω­σή τους σε θέ­σεις ευ­θύ­νης και χαί­ρο­μαι που η εκλο­γή μου στη θέση της Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας ενι­σχύ­ει το μή­νυ­μα αυτό». Από την Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου λεί­πει η με­γα­λο­στο­μία και ο εγω­κε­ντρι­σμός που χα­ρα­κτη­ρί­ζει την αν­δρο­κρα­τού­με­νη πο­λι­τι­κή ελίτ της Αθή­νας. Κατά την επί­σκε­ψή της σε ένα μικρό νησί του Αι­γαί­ου, στο τέλος του Ιου­νί­ου, είναι ντυ­μέ­νη απλά – με ένα λευκό σα­κά­κι, μαύρο πα­ντε­λό­νι κι ένα χρω­μα­τι­στό μα­ντή­λι. Συ­να­ντά­ει στρα­τιώ­τες, δη­μάρ­χους, ερ­γα­ζό­με­νους για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, μα­θη­τές και μι­κρούς επι­χει­ρη­μα­τί­ες. Ακού­ει με προ­σο­χή και χα­μο­γε­λά­ει πολύ.

Σε ένα στρα­τιω­τι­κό φυ­λά­κιο στο Αγα­θο­νή­σι απευ­θύ­νε­ται στους στρα­τιώ­τες, οι οποί­οι μπρο­στά της πρέ­πει να στέ­κο­νται προ­σο­χή. «Το έργο σας είναι εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό». Η Ελ­λά­δα προ­σπα­θεί εδώ και πολύ καιρό να έχει σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας με την Τουρ­κία και επεν­δύ­ει στην ει­ρη­νι­κή συ­νύ­παρ­ξη των δυο λαών. «Δεν εί­μα­στε όμως δια­τε­θει­μέ­νοι να απε­μπο­λή­σου­με κυ­ριαρ­χι­κά μας δι­καιώ­μα­τα ή να απο­δε­χθού­με αμ­φι­σβη­τή­σεις εθνι­κών εδα­φών».

Ένα μή­νυ­μα προς την Τουρ­κία

Κατά τη διάρ­κεια της επί­σκε­ψης της Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου στο νησί η ελ­λη­νι­κή Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία βρί­σκε­ται σε επι­φυ­λα­κή. Στην Κρήτη βρί­σκο­νται σε ετοι­μό­τη­τα τα F-16 προ­κει­μέ­νου να ανα­χαι­τί­σουν εν­δε­χό­με­νες επι­θε­τι­κές κι­νή­σεις των τουρ­κι­κών ενό­πλων δυ­νά­με­ων. Η Τουρ­κία αμ­φι­σβη­τεί την ελ­λη­νι­κή εθνι­κή κυ­ριαρ­χία σε αυτά, και σε άλλα νησιά του Αι­γαί­ου. Τα πράγ­μα­τα είναι ήρεμα – ίσως και σε έν­δει­ξη καλής θέ­λη­σης του προ­έ­δρου Ερ­ντο­γάν ο οποί­ος την προη­γού­με­νη μέρα είχε συ­νο­μι­λή­σει με τον Μη­τσο­τά­κη ώστε να εξο­μα­λυν­θούν οι εντά­σεις. Τα τουρ­κι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης δια­μαρ­τύ­ρο­νται ότι η ελ­λη­νί­δα πρό­ε­δρος πά­τη­σε σε «κα­τε­χό­με­να τουρ­κι­κά εδάφη». Την επο­μέ­νη, τουρ­κι­κά F-16 πα­ρα­βιά­ζουν τον ενα­έ­ριο χώρο πάνω από το Αγα­θο­νή­σι. Τι ελ­πί­ζει η πρό­ε­δρος να πε­τύ­χει στη διάρ­κεια της θη­τεί­ας της; Η προ­τε­ραιό­τη­τά της είναι η κοι­νω­νι­κή ατζέ­ντα, λέει, ώστε να προ­στα­τευ­θούν εκεί­νοι που υπέ­φε­ραν λόγω της κρί­σης τα πε­ρα­σμέ­να χρό­νια.

«Επι­θυ­μώ να ακου­στεί η φωνή των πιο αδι­κη­μέ­νων από τους συ­ναν­θρώ­πους μας».

Σε σχέση με τους πρό­σφυ­γες, η Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου είναι ξε­κά­θα­ρη: «Η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται σε μια ιδιαί­τε­ρη θέση και έχει επω­μι­στεί ένα δυ­σα­νά­λο­γα με­γά­λο βάρος», λέει. «Πρέ­πει να προ­στα­τεύ­σου­με την πα­τρί­δα και τα σύ­νο­ρά μας». Ταυ­τό­χρο­να, όμως, πρέ­πει να γί­νο­νται σε­βα­στά τα δι­καιώ­μα­τα των αι­τού­ντων άσυλο. «Η Ελ­λά­δα έχει με­γά­λη πα­ρά­δο­ση σε­βα­σμού των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και οφεί­λει να τι­μή­σει αυτήν την πα­ρά­δο­ση». Η κυ­βέρ­νη­ση έχει στο πα­ρελ­θόν δε­χτεί έντο­νες επι­κρί­σεις για τον τρόπο που με­τα­χει­ρί­ζε­ται τους με­τα­νά­στες, με­τα­ξύ άλλων διότι η ακτο­φυ­λα­κή στο Αι­γαίο έχει κι­νη­θεί επι­θε­τι­κά ενα­ντί­ον λέμ­βων στις οποί­ες επέ­βαι­ναν πρό­σφυ­γες.

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο που μπο­ρεί να παί­ξει η ανάρ­ρη­σή της στο ύπατο αξί­ω­μα για τη βελ­τί­ω­ση της θέσης των γυ­ναι­κών στην Ελ­λά­δα, κάνει λόγο για «ένα με­γά­λο βήμα». Αλλά το πα­ρα­δέ­χε­ται: «Η γυά­λι­νη οροφή είναι ακόμη εδώ, στην Ελ­λά­δα και σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο».

Πηγή: kathimerini.gr