ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

Ροδίτισσα η νικήτρια του πρώτου βραβείου στην κατηγορία αρχιτεκτονικής φωτογραφίας σε διεθνή διαγωνισμό

news room 1 λεπτό ανάγνωση
Άννα Χίου-Wacker

Το Xposure International Photography Festival έλαβε χώρα από τις 11 έως τις 13 Φε­βρουα­ρί­ου στη Σάρ­τζα, στα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα και πε­ριε­λάμ­βα­νε 54 εκ­θέ­σεις διε­θνών πε­τυ­χη­μέ­νων φω­το­γρά­φων.

Στο πλαί­σιο του φε­στι­βάλ, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε και ο θε­σμός των “Xposure International Photography Awards 20-21”. Ο δια­γω­νι­σμός συ­γκέ­ντρω­σε 33.187 συμ­με­το­χές από 125 χώρες. Συ­νο­λι­κά 21 φω­το­γρά­φοι επι­λέ­χτη­καν ως υπο­ψή­φιοι για πρώτο και δεύ­τε­ρο βρα­βείο σε κάθε μία από τις 10 κα­τη­γο­ρί­ες και ένας ως γε­νι­κός νι­κη­τής.

Νι­κή­τρια του πρώ­του βρα­βεί­ου στην κα­τη­γο­ρία Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής Φω­το­γρα­φί­ας, ήταν η κυρία Άννα Χίου-Wacker η οποία κα­τά­γε­ται από τη Ρόδο και ζει τα τε­λευ­ταία εί­κο­σι χρό­νια στη Γερ­μα­νία.

Σε συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στη «δ», η Άννα μι­λά­ει για τη διά­κρι­σή της στο δια­γω­νι­σμό ως η μο­να­δι­κή γυ­ναί­κα με­τα­ξύ των 21 βρα­βευ­μέ­νων φω­το­γρά­φων. Δη­λώ­νει ότι την γοη­τεύ­ουν τα παλιά, πα­ρα­δο­σια­κά σπί­τια στη Ρόδο, τα οποία αγαπά να απα­θα­να­τί­ζει με το φακό της αλλά και η μο­ντέρ­να αρ­χι­τε­κτο­νι­κή. «Περ­πα­τώ πάρα πολύ όταν βρί­σκο­μαι στη Ρόδο. Επι­σκέ­πτο­μαι τα χωριά και ανα­κα­λύ­πτω κρυ­φές γω­νιές, όπου και αν βρεθώ. Η ομορ­φιά του πα­λιού, του πα­ρα­δο­σια­κού στοι­χεί­ου με γοη­τεύ­ει ιδιαί­τε­ρα. Θεωρώ ότι κρύ­βει μία πη­γαία σοφία. Έχουν πολ­λές ιστο­ρί­ες να αφη­γη­θούν τα παλιά σπί­τια και αυτό με ελ­κύ­ει», δη­λώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ακο­λου­θεί ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Πόσο καιρό ζείτε στη Γερ­μα­νία; Πώς απο­φα­σί­σα­τε να εγκα­τα­στα­θεί­τε εκεί και ποια είναι η σχέση σας σή­με­ρα με τη Ρόδο;

Στη Γερ­μα­νία ζω πάνω από 20 χρό­νια. Γνώ­ρι­σα το σύ­ζυ­γό μου, τον Μάρ­τιν κατά τη διάρ­κεια των δια­κο­πών του στη Ρόδο κι έτσι εγκα­τα­στά­θη­κα στη Γερ­μα­νία, στην αρχή στο Ντί­σελ­ντορφ, στη συ­νέ­χεια στη Φραν­κφούρ­τη κι έπει­τα στο Αμ­βούρ­γο, τόπο κα­τα­γω­γής του Μάρ­τιν.

Στη Ρόδο έρ­χο­μαι κάθε κα­λο­καί­ρι και μένω για πέντε με έξι μήνες. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι συγ­γε­νείς μου, φίλοι και γνω­στοί μέ­νουν στο νησί και απο­λαμ­βά­νω, τον ήλιο και τη θά­λασ­σα. Απο­λαμ­βά­νω εξί­σου το χει­μώ­να στη Γερ­μα­νία. Το Αμ­βούρ­γο είναι μία πολύ ωραία πόλη με φι­λι­κό κόσμο. Επί­σης μου αρέ­σει πάρα πολύ το γε­γο­νός ότι μπο­ρού­με ανά πάσα στιγ­μή να κά­νου­με μία μικρή από­δρα­ση με το αυ­το­κί­νη­το σε κά­ποια κο­ντι­νή πόλη εντός ή εκτός των ορίων της Γερ­μα­νί­ας….

• Πώς είναι η ζωή στη Γερ­μα­νία και πόσο έχει επη­ρε­ά­σει η παν­δη­μία του Covid την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά σας;

Ηρε­μία, τάξη, ασφά­λεια, ορ­γά­νω­ση κρά­τους. Αυτά είναι τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της ζωής στη Γερ­μα­νία. Ήταν δύ­σκο­λο στην αρχή να υιο­θε­τή­σω την νο­ο­τρο­πία. Δεν γνώ­ρι­ζα τη γλώσ­σα και πήγα σε σχολή για να τη μάθω. Πλέον επι­κοι­νω­νώ κα­νο­νι­κά και έχω συ­νη­θί­σει στον τρόπο ζωής εδώ. Όμως μου λεί­πει πολύ η ζω­ντά­νια και ο αυ­θορ­μη­τι­σμός της ελ­λη­νι­κής ζωής.

Η παν­δη­μία του Covid έχει επη­ρε­ά­σει την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μου όπως και τον υπό­λοι­πο κόσμο. Μάσκα, πλύ­σι­μο χε­ριών, απο­λύ­μαν­ση, τή­ρη­ση απο­στά­σε­ων, απο­φυ­γή συ­νά­ντη­σης φίλων και συγ­γε­νών. Χάρη στην φω­το­γρα­φία περ­νά­ει η ώρα μου δη­μιουρ­γι­κά και ευ­χά­ρι­στα.

• Πώς απο­φα­σί­σα­τε να ασχο­λη­θεί­τε με τη φω­το­γρα­φία, πρό­κει­ται για την επαγ­γελ­μα­τι­κή σας ενα­σχό­λη­ση;

Δεν είμαι επαγ­γελ­μα­τί­ας φω­το­γρά­φος. Ερα­σι­τέ­χνης είμαι – αιώ­νια μα­θή­τρια της φω­το­γρα­φί­ας. Τυ­χαία, πριν δέκα χρό­νια πε­ρί­που, ανα­κά­λυ­ψα την φω­το­γρα­φία σαν μέσο καλ­λι­τε­χνι­κής έκ­φρα­σης, όταν πήρα την πρώτη μου φω­το­γρα­φι­κή μη­χα­νή. Κά­ποια βα­σι­κά πράγ­μα­τα μου έχει μάθει ο σύ­ζυ­γός μου ο οποί­ος γνω­ρί­ζει από φω­το­γρα­φία… Απο­φά­σι­σε δε κά­ποια στιγ­μή, χωρίς να το γνω­ρί­ζω, να στεί­λει κά­ποιες φω­το­γρα­φί­ες μου σε μία πλατ­φόρ­μα οι οποί­ες απε­δεί­χθη πώς ήταν δη­μο­φι­λείς, πράγ­μα που με ξάφ­νια­σε καθώς εγώ δεν ήμουν κα­θό­λου σί­γου­ρη για τη δου­λειά μου. Κάπως έτσι ξε­κί­νη­σε η σχέση μου με τη φω­το­γρα­φία.

• Κερ­δί­σα­τε την πρώτη θέση στο Xposure International Photography Festival στην κα­τη­γο­ρία της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής φω­το­γρα­φί­ας! Μι­λή­στε μας για το φε­στι­βάλ και τη συμ­με­το­χή σας. Ήσα­σταν η μόνη γυ­ναί­κα από την Ευ­ρώ­πη που πήρε μέρος;

Το Xposure International Photography Festival έλαβε χώρα από τις 11 έως τις 13 Φε­βρουα­ρί­ου στη Σάρ­τζα, στα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα. Το φε­στι­βάλ πε­ριε­λάμ­βα­νε 54 εκ­θέ­σεις διε­θνών πε­τυ­χη­μέ­νων φω­το­γρά­φων (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του World Press Photo.) Το Xposure φι­λο­ξε­νεί επί­σης τη με­γα­λύ­τε­ρη έκ­θε­ση φω­το­γρα­φί­ας στη Μέση Ανα­το­λή. Παρά την παν­δη­μία του Covid, φέτος η εκ­δή­λω­ση προ­σέλ­κυ­σε 8.000 επι­σκέ­πτες. Ο Σε­ΐ­χης Σουλ­τάν μπιν Αχμέτ Αλ Κα­σί­μι και ο Τα­ρίντ Σάιντ Αλλάι, διευ­θυ­ντής του Γρα­φεί­ου Κυ­βερ­νη­τι­κών Μέσων Ενη­μέ­ρω­σης της Σάρ­τζας (SGMB), τί­μη­σαν τους νι­κη­τές των Xposure International Photography Awards 20-21 σε μια εντυ­πω­σια­κή τε­λε­τή απο­νο­μής βρα­βεί­ων. Ο δια­γω­νι­σμός είχε 33.187 συμ­με­το­χές από 125 χώρες. 21 φω­το­γρά­φοι επι­λέ­χτη­καν ως υπο­ψή­φιοι για πρώτο και δεύ­τε­ρο βρα­βείο σε κάθε μία από τις 10 κα­τη­γο­ρί­ες, και ένας ως γε­νι­κός νι­κη­τής. Η συμ­με­το­χή μου με τον τίτλο “Box of Crayons” που δεί­χνει μέρος της πρό­σο­ψης του κτη­ρί­ου του Υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Γε­ωρ­γί­ας στο Αμ­βούρ­γο-Wilhelmsburg, πήρε πρώτο βρα­βείο στην κα­τη­γο­ρία Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής Φω­το­γρα­φί­ας. Δεν είμαι η μο­να­δι­κή γυ­ναί­κα από την Ευ­ρώ­πη που έλαβε μέρος, αλλά είμαι η μο­να­δι­κή Ευ­ρω­παία (και σε όλη την Δύση) που δια­κρί­θη­κε με­τα­ξύ των 21 φω­το­γρά­φων. Μία άλλη γυ­ναί­κα από το Μπα­χρέιν πήρε πρώτο βρα­βείο στην κα­τη­γο­ρία Ται­νί­ας Μι­κρού Μή­κους. Δύο γυ­ναί­κες δη­λα­δή πήραν το πρώτο βρα­βείο στο Xposure International Photography Festival.

• Αγα­πη­μέ­να σας θέ­μα­τα φω­το­γρά­φι­σης γε­νι­κό­τε­ρα και ει­δι­κό­τε­ρα στη Ρόδο και στην Ελ­λά­δα;

Αγα­πη­μέ­νο μου θέμα είναι η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, οτι­δή­πο­τε από τα παλιά πα­ρα­δο­σια­κά σπί­τια σε ελ­λη­νι­κά χωριά ως τα σύγ­χρο­να κτή­ρια πό­λε­ων. Ασχο­λού­μαι κυ­ρί­ως με την καλ­λι­τε­χνι­κή φω­το­γρα­φία, ιδίως με την αφη­ρη­μέ­νη αρ­χι­τε­κτο­νι­κή φω­το­γρα­φία και τα αστι­κά τοπία.

Περ­πα­τώ πάρα πολύ όταν βρί­σκο­μαι στη Ρόδο. Επι­σκέ­πτο­μαι τα χωριά και ανα­κα­λύ­πτω κρυ­φές γω­νιές, όπου και αν βρεθώ. Η ομορ­φιά του πα­λιού, του πα­ρα­δο­σια­κού στοι­χεί­ου με γοη­τεύ­ει ιδιαί­τε­ρα. Θεωρώ ότι κρύ­βει μία πη­γαία σοφία. Έχουν πολ­λές ιστο­ρί­ες να αφη­γη­θούν τα παλιά σπί­τια και αυτό με ελ­κύ­ει. Στο Αμ­βούρ­γο όμως δεν μπο­ρεί να βρει κα­νείς τέ­τοια οι­κή­μα­τα, οπότε δεν έχω άλλη επι­λο­γή από το να φω­το­γρα­φί­ζω τα σύγ­χρο­να οι­κο­δο­μή­μα­τα, αν εξαι­ρέ­σου­με τα δια­τη­ρη­τέα. Και αυτό το στιλ της μο­ντέρ­νας και σύγ­χρο­νης αρ­χι­τε­κτο­νι­κής μου αρέ­σει τε­λι­κά εξί­σου.

• Η τέχνη της φω­το­γρα­φί­ας έχει γίνει ιδιαί­τε­ρα δη­μο­φι­λής στις μέρες μας. Πού οφεί­λε­ται αυτό κατά την άποψή σας, παί­ζει ρόλο η εξέ­λι­ξη της τε­χνο­λο­γί­ας;

Πολλά μπο­ρεί να παί­ζουν ρόλο. Προ­φα­νώς και η εξέ­λι­ξη της τε­χνο­λο­γί­ας χά­ρι­σε ώθηση στην τέχνη της φω­το­γρα­φί­ας, πα­ράλ­λη­λα όμως και η αι­σθη­τι­κή έχει ανα­βαθ­μι­στεί πολύ και αυτό είναι το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο.

Στις μέρες μας, η φω­το­γρα­φι­κή τέχνη είναι σαφώς πιο προ­σι­τή και ελ­κυ­στι­κή. Οι φω­το­γρα­φι­κές μη­χα­νές, δεν είναι τόσο ακρι­βές όσο πα­λαιό­τε­ρα. Χάρη στην ψη­φια­κή τε­χνο­λο­γία, μπο­ρείς να τρα­βή­ξεις όσες φω­το­γρα­φί­ες θες, να πει­ρα­μα­τι­στείς και να τις επε­ξερ­γα­στείς στον υπο­λο­γι­στή. Μπο­ρείς να τρα­βή­ξεις μία καλή φω­το­γρα­φία πολύ απλά με το κι­νη­τό σου τη­λέ­φω­νο και να την ανε­βά­σεις αμέ­σως στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, στα οποία οφεί­λε­ται σε με­γά­λο βαθμό η άν­θι­ση της φω­το­γρα­φι­κής τέ­χνης! Καλό είναι να έχει κα­νείς μία φω­το­γρα­φι­κή μη­χα­νή, δεν έπε­ται όμως ότι όποιος έχει τον πιο εξε­λιγ­μέ­νο εξο­πλι­σμό θα είναι απα­ραί­τη­τα καλός φω­το­γρά­φος… Χρειά­ζο­νται και άλλα πράγ­μα­τα.

Εκεί­νο που έχω να πα­ρα­τη­ρή­σω, είναι ότι υπάρ­χουν πολ­λοί ερα­σι­τέ­χνες ή επαγ­γελ­μα­τί­ες φω­το­γρά­φοι οι οποί­οι κά­νουν εξαι­ρε­τι­κή δου­λειά. Γνω­ρί­ζω πολ­λούς κα­λούς φω­το­γρά­φους στη Ρόδο. Κα­θέ­νας ει­δι­κεύ­ε­ται στον τομέα του…., στο τοπίο, στην αστρο­φω­το­γρα­φία, στην αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, όπως εγώ, και οπου­δή­πο­τε αλλού. Επει­δή κέρ­δι­σα αυτό το βρα­βείο στο φε­στι­βάλ “exposure”, δεν ση­μαί­νει ότι οι άλλοι δεν είναι εξί­σου αξιό­λο­γοι ή ακόμη κα­λύ­τε­ροι από εμένα.

• Κλεί­νο­ντας…, έχετε ερ­γα­σθεί στον του­ρι­στι­κό τομέα στη Ρόδο… και γνω­ρί­ζε­τε καλά τη γερ­μα­νι­κή νο­ο­τρο­πία… Πι­στεύ­ε­τε ότι θα τα­ξι­δέ­ψουν φέτος οι Γερ­μα­νοί και ότι θα προ­τι­μή­σουν την Ελ­λά­δα και τη Ρόδο;

Στη Ρόδο ερ­γά­στη­κα για πολλά χρό­νια στον του­ρι­στι­κό τομέα. Κυ­ρί­ως σε πρα­κτο­ρεία του­ρι­σμού. Έχω λοι­πόν μία εμπει­ρία στον κλάδο…

Δια­πι­στώ­νω ότι οι Γερ­μα­νοί έχουν βα­ρε­θεί να είναι κλει­σμέ­νοι στο σπίτι και ανυ­πο­μο­νούν να τα­ξι­δέ­ψουν μετά τα lockdown. Πι­στεύω προ­σω­πι­κά, ότι εάν δεν θέσει πολ­λούς πε­ριο­ρι­σμούς η κυ­βέρ­νη­ση, θα επι­λέ­ξουν τους ελ­λη­νι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Η Ελ­λά­δα είναι μία από τις πιο ασφα­λείς χώρες και θα την προ­τι­μή­σουν φέτος, ένα­ντι της Ισπα­νί­ας, της Πορ­το­γα­λί­ας, της Τουρ­κί­ας ή της Αί­γυ­πτου, χώρες των οποί­ων το επι­δη­μιο­λο­γι­κό προ­φίλ δεν εμπνέ­ει το ίδιο αί­σθη­μα ασφά­λειας.

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.