“Αντιμαχόμενα πυρά” για τις χρεώσεις στο “πλαστικό” χρήμα

Σε μείωση του κόστους χρήσης του “πλα­στι­κού” χρή­μα­τος από τους εμπό­ρους μέχρι και κατά μία ποσο­στιαία μονάδα, ανα­μέ­νε­ται να προ­χω­ρή­σουν οι τρά­πε­ζες.

Το θέμα του ύψους των προ­μη­θειών των τρα­πε­ζών φαί­νε­ται ότι βρί­σκε­ται στην κορυφή της ατζέ­ντας του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Τρύφωνα Αλε­ξιάδη, ο οποίος – κατά τις πλη­ρο­φο­ρίες, με… εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία – ζήτησε στοι­χεία από τις τρά­πε­ζες για το κόστος της χρήσης των πιστω­τι­κών καρτών. Από την πλευρά τους, οι τρά­πε­ζες συνε­δρί­α­σαν την Τρίτη 19/1 στην Ένωση Ελλη­νι­κών Τρα­πε­ζών και απο­φά­σι­σαν η κάθε τράπεζα μεμο­νω­μένα – και όχι από κοινού – να απο­στεί­λει την σχετική πλη­ρο­φό­ρηση στον υπουργό.

Για την κυβέρ­νηση, η μείωση των τρα­πε­ζι­κών χρε­ώ­σεων στη χρήση του “πλα­στι­κού” χρή­μα­τος θεω­ρεί­ται εκ των ουκ άνευ προ­κει­μέ­νου να επε­κτα­θούν οι πλη­ρω­μές με πιστω­τι­κές κάρτες και να ελεγ­χθεί η φορο­δια­φυγή. Για τις τρά­πε­ζες, οι προ­μή­θειες από τη χρήση των ηλε­κτρο­νι­κών συναλ­λα­γών που αυξή­θη­καν κατα­κό­ρυφα με την επιβολή των capital controls, απο­τε­λούν πηγή εσόδων όταν έχει περιο­ρι­στεί σημα­ντικά ο “χώρος” τους για κερ­δο­φο­ρία. Οι δύο πλευρές καλού­νται να βρουν τη “χρυσή” τομή προς όφελος και των κατα­να­λω­τών.

Εκφρά­ζο­ντας τις θέσεις των τρα­πε­ζών συνο­λικά προ ημερών, η Ένωση Ελλη­νι­κών Τρα­πε­ζών είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι, μεσο­σταθ­μικά, οι χρε­ώ­σεις των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών κινού­νται σε επίπεδα χαμη­λό­τερα από τον μέσο όρο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Παράλ­ληλα, οι τρά­πε­ζες θίγουν και το θέμα του κόστους χρήσης του “φυσικού” χρή­μα­τος (στην πράξη η χρέωση της συναλ­λα­γής με μετρητά από το ταμείο της τρά­πε­ζας), για το οποίο δεν γίνεται λόγος στη χώρα μας. Σύμφωνα με μελέτη της ΕΚΤ, το μεσο­σταθ­μικό κόστος με χρήση μετρη­τών ανέρ­χε­ται στο 2,3% επί του ποσού της συναλ­λα­γής. Γενικά, όπως ανα­φέ­ρουν στο Capital.gr, στελέχη του e – banking των τρα­πε­ζών, η δια­χεί­ριση των μετρη­τών ενέχει μεγα­λύ­τερο και εν πολλοίς “κρυφό” κόστος για τις επι­χει­ρή­σεις, από τη δια­κί­νηση και τη φύλαξη έως τους κιν­δύ­νους (ληστείες). Διεθνώς το κόστος των μετρη­τών στις συναλ­λα­γές των επι­χει­ρή­σεων έχει υπο­λο­γι­στεί στο 1,50% – 2% του τζίρου τους.

Σε ό,τι αφορά, πάντως, το κόστος χρήσης των πιστω­τι­κών καρτών, πρό­σφατη έρευνα του Εμπο­ρι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών δια­πι­στώ­νει ότι το μεγα­λύ­τερο ποσοστό των επι­χει­ρή­σεων χρε­ώ­νε­ται για κάθε συναλ­λαγή με προ­μή­θεια από 1,5% έως και άνω του 3%.

Ειδι­κό­τερα:

– Το 25,5% των επι­χει­ρή­σεων επι­βα­ρύ­νε­ται με προ­μή­θεια 0,5% έως 1% ανά συναλ­λαγή,

– Το 64,7% των επι­χει­ρή­σεων επι­βα­ρύ­νε­ται με προ­μή­θεια από 1% έως 2,5% (1,5% το 27,2% των επι­χει­ρή­σεων, 2% το 25,4% και 2,5% το 12,1%), ενώ

– Το 9,8% των επι­χει­ρή­σεων επι­βα­ρύ­νε­ται με προ­μή­θεια από 3% και άνω επί κάθε συναλ­λα­γής.

Το θέμα των χρε­ώ­σεων των τρα­πε­ζών έχει θέσει στην Τράπεζα της Ελλάδος και η ΓΣΕΒΕΕ, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι τα ποσοστά προ­μή­θειας για τις συναλ­λα­γές μέσω POS και καρτών παρα­μέ­νουν ιδιαί­τερα υψηλά, άνω του 2,5% επί του τζίρου των επι­χει­ρή­σεων, ενώ η εξίσωση του ποσο­στιαίου συντε­λε­στή προ­μή­θειας για τη χρήση πιστω­τι­κής, προ­πλη­ρω­μέ­νης και χρε­ω­στι­κής κάρτας οδηγεί σε μη απο­τε­λε­σμα­τι­κές οικο­νο­μι­κές επι­λο­γές για τους κατα­να­λω­τές και σε υψηλά κόστη για τις επι­χει­ρή­σεις. Σύμφωνα με την ΓΣΕΒΕΕ, αν συνυ­πο­λο­γί­σει κανείς το κόστος αγοράς και συντή­ρη­σης των μηχανών POS, μια μικρή επι­χεί­ρηση έρχεται αντι­μέ­τωπη με ένα δυσα­νά­λογο του μεγέ­θους της οικο­νο­μικό και διοι­κη­τικό βάρος.

Θέση της ΤτΕ είναι να συμ­βά­λει με κάθε τρόπο στην άρση των εμπο­δίων που περιο­ρί­ζουν τη ρευ­στό­τητα στην αγορά, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του θέματος των προ­μη­θειών που επι­βάλ­λο­νται στις τρα­πε­ζι­κές συναλ­λα­γές με κάρτες και POS καθώς και τη χορή­γηση των POS προς τις επι­χει­ρή­σεις.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι τον δρόμο για τις μειώ­σεις στις προ­μή­θειες ηλε­κτρο­νι­κών συναλ­λα­γών έχει ανοίξει ήδη ο κανο­νι­σμός της Ε.Ε. που τέθηκε σε ισχύ στις 9 Δεκεμ­βρίου 2015 και προ­βλέ­πει σημα­ντική μείωση των δια­τρα­πε­ζι­κών προ­μη­θειών (interchange fee).

Πρό­κει­ται για τις προ­μή­θειες που πλη­ρώ­νει η τράπεζα (απο­δέ­κτης συναλ­λα­γής) που εκκα­θα­ρί­ζει μία συναλ­λαγή με έμπορο μέσω του τερ­μα­τι­κού της στην τράπεζα (εκδότης κάρτας) που έχει εκδώσει την κάρτα που χρη­σι­μο­ποιεί ο έμπορος. Οι προ­μή­θειες αυτές κινού­νταν στο 0,70% – 0,80% και πλέον υπο­χώ­ρη­σαν στο 0,30% για τις πιστω­τι­κές και 0,20% για τις χρε­ω­στι­κές κάρτες, μειώ­νο­ντας το κόστος για τις τρά­πε­ζες – απο­δέ­κτες συναλ­λα­γών με κάρτες (στον αντί­ποδα, οι τρά­πε­ζες – εκδότες καρτών θα έχουν μειω­μένο έσοδο), αλλά και τους εμπό­ρους – χρήστες του πλα­στι­κού χρή­μα­τος.

capital.gr