Αρνητικό στο διαζύγιο κληρικών – κράτους το Οικουμενικό Πατριαρχείο

Tη δια­φω­νία του για συγκε­κρι­μένα σημεία που περι­λαμ­βά­νο­νται στη συζή­τηση της συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης στην Ελλάδα -ιδίως δε για την προ­τει­νό­μενη μετα­βολή της εργα­σια­κής σχέσης του κλήρου με την Πολιτεία- εκφρά­ζει το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο.

Συγκε­κρι­μένα, στο ανα­κοι­νω­θέν της Αρχι­γραμ­μα­τείας της Ιεράς Συνόδου του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου σημειώ­νε­ται:

Για το προ­τει­νό­μενο προς ανα­θε­ώ­ρηση  άρθρο 21 του Συντάγ­μα­τος για τον θεσμό της οικο­γέ­νειας:

Εξε­φρά­σθη ἡ ἀντί­θε­σις τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριαρ­χείου εἰς τήν σχε­δια­ζο­μέ­νην ἀπά­λει­ψιν τῆς φράσεως ἐκ τοῦ ἰσχύ­ο­ντος Συντάγ­μα­τος, ὅτι ἡ οἰκο­γέ­νεια ἀπο­τε­λεῖ «θεμέλιο τῆς συντή­ρη­σης καί τῆς προ­α­γω­γῆς τοῦ ἔθνους», διότι δια­χρο­νι­κῶς ὁ εὐλο­γη­μέ­νος οὗτος θεσμός ἀπο­τε­λεῖ βασικόν κύτ­τα­ρον τοῦ Γένους, χρήζει δέ ρητῆς Συνταγ­μα­τι­κῆς προ­στα­σίας καί οὐχί ὑπο­βαθ­μί­σεως. Ἡ ἐνί­σχυ­σις δέ αὕτη καθί­στα­ται, ἰδίως κατά τάς ἡμέρας ταύτας, ἀνα­γκαία, ἕνεκα τῆς ὑπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τος, τοῦ παν­θο­μο­λο­γου­μέ­νου δημο­γρα­φι­κοῦ προ­βλή­μα­τος καί τῶν ποι­κί­λων ἀναγκῶν τῶν πολυ­τέ­κνων οἰκο­γε­νειῶν.

Επι­πλέον:

Για την προ­τει­νό­μενη ανα­θε­ώ­ρηση του άρθρου 3 του Συντάγ­μα­τος, μέσω της οποίας εισά­γε­ται διάταξη που ορίζει ότι η ελλη­νική πολι­τεία είναι «θρη­σκευ­τικά ουδέ­τερη»,  «καί ἐπι­χει­ρε­ῖται ἡ μετα­βολή τῶν ὑπό τό Οἰκου­με­νι­κόν Πατριαρ­χε­ῖον ὑφι­στα­μέ­νων ἀπό αἰώνων Ἐκκλη­σια­στι­κῶν Καθε­στώ­των», το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο «ἐκφρά­ζει τόν ἔντονον προ­βλη­μα­τι­σμόν του διά τάς παρα­γο­μέ­νας ἀρνη­τι­κάς νομικάς συνε­πείας σχε­τι­κῶς πρός τήν ἐν γένει θέσιν τῆς Ὀρθο­δό­ξου Ἐκκλη­σίας ἐν τῇ Ἑλλη­νικῇ Ἐπι­κρα­τείᾳ.

Όπως σημειώ­νε­ται στην ανα­κοί­νωση, η προ­τει­νο­μένη τρο­πο­ποί­ηση:

α. Θά ἀπο­δυ­να­μώσῃ τήν θεσμι­κήν θέσιν τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριαρ­χείου ὡς Νομικοῦ Προ­σώ­που Διε­θνοῦς Δημο­σίου Δικαίου.

β. Θά ἐπιφέρῃ τήν ἀπο­βο­λήν τῆς Ἐκκλη­σίας ἐκ τοῦ Δημο­σίου βίου καί ἐνδει­κτι­κῶς τήν κατάρ­γη­σιν τῶν ἀργιῶν τῶν θρη­σκευ­τι­κῶν ἑορτῶν, τήν ἀλλοί­ω­σιν τοῦ περιε­χο­μέ­νου καί τῆς διδα­σκα­λίας τοῦ μαθή­μα­τος τῶν Θρη­σκευ­τι­κῶν, τήν ἀφαί­ρε­σιν τῶν ἱερῶν συμ­βό­λων τῆς Ὀρθο­δο­ξίας ἐκ τοῦ συνόλου τῶν Δημο­σίων Ὑπη­ρε­σιῶν (σχο­λείων, δικα­στη­ρίων κτλ.) κ.ἄ..

γ. Θά δημιουρ­γήσῃ τό ἔρεισμα διά τήν μετα­βο­λήν τοῦ συνόλου τοῦ ὑφι­στα­μέ­νου νομικοῦ πλαι­σίου, τό ὁποῖον καθο­ρί­ζει τά Ἐκκλη­σια­στικά ἐν Ἑλλάδι Καθε­στῶτα ἐν Κρήτῃ, ἐν Δωδε­κα­νήσῳ, ἐν ταῖς λεγο­μέ­ναις «Νέαις Χώραις» καί ἐν τῇ Πατριαρ­χικῇ Ἐξαρχίᾳ Πάτμου.

Ἄλλωστε, αἱ μή ἀνα­θε­ω­ρη­τέαι δια­τά­ξεις τοῦ ὑφι­στα­μέ­νου ἄρθρου 13 τοῦ ἰσχύ­ο­ντος Συντάγ­μα­τος, δεδο­κι­μα­σμέ­ναι ἐπι­τυ­χῶς ἐν τῇ πορείᾳ τοῦ χρόνου, παρέ­χου­σιν ἐπαρ­κε­στά­την προ­στα­σίαν τῆς ἐλευ­θε­ρίας τῆς θρη­σκευ­τι­κῆς συνει­δή­σεως ἑκάστου προ­σώ­που καί τῆς θρη­σκευ­τι­κῆς λατρείας οἱασ­δή­τι­νος γνωστῆς θρη­σκείας.

Τέλος, για το ζήτημα της μετα­βο­λής του υφι­στά­με­νου εργα­σια­κού καθε­στώ­τος των κλη­ρι­κών καί των λαϊκών εκκλη­σια­στι­κῶν υπαλ­λή­λων, «ἡ Μήτηρ Ἐκκλη­σία, ἐνστερ­νι­ζο­μένη τήν δικαίαν ἀγωνίαν αὐτῶν, ἐπι­στη­ρί­ζει τό αἴτημα τῆς παρα­μο­νῆς αὐτῶν εἰς τήν Ἑνιαίαν Ἀρχήν Πλη­ρω­μῶν ἐν Ἑλλάδι καί τήν δια­τή­ρη­σιν τοῦ ἰσχύ­ο­ντος θεσμι­κοῦ ἐργα­σια­κοῦ πλαι­σίου. Ἡ προ­τει­νο­μένη ρύθ­μι­σις ἀπο­τε­λεῖ ἐπι­λε­κτι­κήν δυσμενῆ μετα­βο­λήν τῶν εἰρη­μέ­νων ἐργα­σια­κῶν σχέσεων».

Η ανα­κοί­νωση του Πατριαρ­χείου κατα­λή­γει «Τό Οἰκου­με­νι­κόν Πατριαρ­χε­ῖον προ­σβλέ­πει πάντοτε εἰς τήν καλήν συνερ­γα­σίαν μετά τῶν ἰθυ­νό­ντων τῆς Ἑλλη­νι­κῆς Πολι­τείας ἐπ᾽ ἀγαθῷ τοῦ εὐαγοῦς Ἱεροῦ Κλήρου, τοῦ εὐσε­βοῦς Ἑλλη­νι­κοῦ λαοῦ καί τῆς δια­φυ­λά­ξεως τῶν ἱερῶν παρα­δό­σεων τοῦ εὐλο­γη­μέ­νου ἡμῶν Γένους».

πηγή kathimerini.gr