Επίτροπος Μουϊζνιεκς: “Πλανώνται πλάνην οικτρά, όσοι νομίζουν ότι οι παράνομοι μετανάστες δεν έχουν δικαιώματα”

Πλα­νώ­νται πλάνην οικτρά, όσοι νομί­ζουν ότι οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες δεν έχουν δικαιώ­ματα, επειδή δεν έχουν «χαρτιά», κραυ­γά­ζει, με σημε­ρινή, δημόσια, παρέμ­βαση του από το Στρα­σβούργο, ο Επί­τρο­πος Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης Νιλς Μου­ϊζ­νιεκς.

Ολοι οι άνθρω­ποι έχουν κοι­νω­νικά δικαιώ­ματα, με βάση την Διεθνή Σύμβαση Προ­στα­σίας των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που και η ανα­γνώ­ριση τους, από τις κυβερ­νή­σεις, απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θεση, για την προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας, τονίζει ο Επί­τρο­πος.

Ανα­φε­ρό­με­νος στα εμπόδια που παρεμ­βάλ­λο­νται από τα κράτη, για την ανα­γνώ­ριση των βασικών κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των των μετα­να­στών και των παρά­νο­μων προ­σφύ­γων, ο Επί­τρο­πος Μου­ϊζ­νιεκς, στη­λι­τεύει το γεγονός ότι, με την ποι­νι­κο­ποί­ηση της μετα­νά­στευ­σης , τις κατα­σταλ­τι­κές πολι­τι­κές, των κρα­τή­σεων και των απε­λά­σεων αλλο­δα­πών, επη­ρε­ά­ζε­ται δυσμε­νώς η προ­στα­σία των θεμε­λιω­δών κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των των παρά­νο­μων μετα­να­στών.

Και διευ­κρι­νί­ζει:

Σε αρκετά κράτη-μέλη του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες πολύ συχνά θεω­ρού­νται ως απα­τε­ώ­νες, ψεύτες, κατα­πα­τη­τές των κοι­νω­νι­κών παροχών ή των προ­σώ­πων που κλέβουν τις θέσεις εργα­σίας των υπηκόων.

Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, η αστυ­νο­μία τίθε­νται υπό επίσημη πίεση για την επί­τευξη των ποσο­τι­κών στόχων των “επα­να­πα­τρι­σμών. Αυτή η πολι­τική μπορεί να είναι ιδιαί­τερα επι­βλα­βής για την πρό­σβαση των παρά­νο­μων μετα­να­στών »στα κοι­νω­νικά δικαιώ­ματα, γιατί τους ανα­γκά­ζει να ζουν παρά­νομα και να απο­φεύ­γουν την επαφή με τους φορείς παροχής υπη­ρε­σιών κοι­νω­νι­κής αρωγής για το φόβο της σύλ­λη­ψης.

Σύμφωνα με μια μελέτη (Ιούνιος 2015) του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των, ο κύριος λόγος που οι παρά­νο­μοι μετανάστες- θύματα εκμε­τάλ­λευ­σης, δεν ανα­φέ­ρουν την παρα­βί­αση των κοι­νω­νι­κών και ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των τους στην αστυ­νο­μία είναι ο φόβος ότι θα πρέπει να φύγουν από τη χώρα.

Η ποι­νι­κο­ποί­ηση της αλλη­λεγ­γύης προς τους μετα­νά­στες, ενάντια σε εκεί­νους που προ­σπα­θούν να τους βοη­θή­σουν, παρέ­χο­ντας ελά­χι­στη πρό­σβαση σε στέγη, τροφή και υγειο­νο­μική περί­θαλψη είναι ένα άλλο απα­ρά­δε­κτο μέτρο που έχει ληφθεί από ορι­σμένα κράτη τα τελευ­ταία χρόνια.

Για να δια­σφα­λι­στεί η πρό­σβαση των παρά­νο­μων μετα­να­στών, σε βασικά κοι­νω­νικά δικαιώ­ματα, οι πάροχοι βασικών υπη­ρε­σιών, όπως το ιατρικό προ­σω­πικό δεν πρέπει ποτέ να ανα­λαμ­βά­νουν την υπο­χρέ­ωση να ανα­φέ­ρουν τους παρά­νο­μους μετα­νά­στες στις αρχές επι­βο­λής του νόμου.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται σε πρό­σφατη μελέτη, για τον αντί­κτυπο της κρίσης στην πρό­σβαση στα θεμε­λιώδη δικαιώ­ματα στην ΕΕ, οι μετα­νά­στες χωρίς χαρτιά είναι μεταξύ των ομάδων που πλήτ­το­νται δυσα­νά­λογα από τα μέτρα λιτό­τη­τας που επι­βάλ­λο­νται στον τομέα της υγειο­νο­μι­κής περί­θαλ­ψης. Στην Ισπανία, η πρό­σβαση σε υγειο­νο­μική περί­θαλψη για τους παρά­νο­μους μετα­νά­στες στις περισ­σό­τε­ρες περιο­χές μειώ­θηκε σημα­ντικά το 2012, έως ότου η κυβέρ­νηση απο­φά­σισε, πρό­σφατα, να απο­κα­τα­στή­σει την πρό­σβαση στην υγειο­νο­μική περί­θαλψη, κυρίως λόγω της κατα­στρο­φι­κών συνέ­πειών που παρου­σιά­σθη­καν στο εθνικό σύστημα υγείας.

Θύματα του «τρά­φι­κινγκ»

Στην παρέμ­βαση του ο Επί­τρο­πος Μου­ϊζ­νιεκς, ρίχνει άπλετο φώς και σε μία άλλη «πτυχή» του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι, οι άνθρω­ποι αυτοι πέφτουν πολύ συχνά θύματα εκμε­τάλ­λευ­σης από τα κυκλώ­ματα εμπο­ρίας ανθρώ­πων.

Αφού, υπεν­θυ­μί­ζει ότι, «ο καθένας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των παρά­νο­μων μετα­να­στών, θα πρέπει να προ­στα­τεύ­ε­ται από εργα­σιακό τρά­φι­κινγκ, σε πλήρη συμ­μόρ­φωση με το άρθρο 4 της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώ­που που απα­γο­ρεύει τη δουλεία, την κατα­να­γκα­στική εργασία και την εμπορία ανθρώ­πων επέ­κταση, και με τη Σύμβαση του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης για τη Δράση Κατα­πο­λέ­μηση της Εμπο­ρίας Ανθρώ­πων», ο Επί­τρο­πος απο­κα­λύ­πτει ότι:

Ενώ σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες, η άδεια δια­μο­νής μπορεί να χορη­γεί­ται στα θύματα εμπο­ρίας ανθρώ­πων, πάρα πολύ συχνά, αυτό ισχύει μόνο υπό τον όρο της συνερ­γα­σίας με την αστυ­νο­μία.

Στις 20 εκθέ­σεις αξιο­λό­γη­σης χωρών, η Ομάδα Εμπει­ρο­γνω­μό­νων για την κατα­πο­λέ­μηση της εμπο­ρίας ανθρώ­πων (GRETA) προ­έ­τρεψε τις αρχές να δια­σφα­λί­σουν ότι, στην πράξη, η πρό­σβαση σε βοήθεια για τα θύματα του τρά­φι­κινγκ δεν θα εξαρ­τά­ται από τη συνερ­γα­σία τους στην έρευνα και την ποινική δια­δι­κα­σία.

Τα κράτη έχουν υπο­χρέ­ωση να επι­βάλ­λουν κυρώ­σεις σε εργο­δό­τες που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την ευπά­θεια των παρά­νο­μων μετα­να­στών. Από την άποψη των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, αυτό που έχει μεγα­λύ­τερη σημασία δεν είναι ότι ένα κράτος μάχεται ενάντια στην «παρά­νομη εργασία», αλλά ότι οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες θα πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται και θα πρέπει να απο­ζη­μιώ­νο­νται για τις παρα­βιά­σεις των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των που έχουν υποστεί ως απο­τέ­λε­σμα της εκμε­τάλ­λευ­σής τους. Ξένες οικια­κοί βοηθοί, λόγω της απο­μό­νω­σής τους, είναι ιδιαί­τερα ευάλωτα σε αυτή τη μορφή κατά­χρη­σης.

Στρα­σβούργο

Νίκος Ρούσσης

Πηγή:reporter.gr