«Παράθυρο» για δημοψήφισμα από το Μαξίμου

Στρα­τη­γι­κή δια­μόρ­φω­σης της πο­λι­τι­κής ατζέ­ντας και κυ­ριαρ­χί­ας στον δη­μό­σιο πο­λι­τι­κό διά­λο­γο υιο­θε­τεί η κυ­βέρ­νη­ση όσον αφορά τη συ­ζή­τη­ση για τη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση, επι­διώ­κο­ντας –σχε­δόν αμέ­σως μετά την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας ψή­φι­σης του νέου εκλο­γι­κού νόμου αύριο στη Βουλή– να ανοί­ξει μια δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση για τις αλ­λα­γές που θα πρέ­πει να εν­σω­μα­τω­θούν στη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση. Προ­φα­νής στό­χος, να εγκλω­βί­σει τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης στο πεδίο δη­μό­σιου δια­λό­γου που επι­λέ­γει και που δεν έχει πο­λι­τι­κό κό­στος για την ίδια, και να εκτρέ­ψει τη συ­ζή­τη­ση από «δύ­σκο­λα» θέ­μα­τα, όπως η έναρ­ξη κα­τα­βο­λής φόρου ει­σο­δή­μα­τος και ΕΝΦΙΑ.

Στην κα­θιε­ρω­μέ­νη εβδο­μα­διαία σύ­σκε­ψη του κυ­βερ­νη­τι­κού συμ­βου­λί­ου συ­ζη­τή­θη­κε η τα­κτι­κή που θα ακο­λου­θη­θεί. Οπως ανέ­φε­ρε αμέ­σως μετά συ­νερ­γά­της του πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσί­πρα, η επι­τρο­πή που έχει ανα­λά­βει να επε­ξερ­γα­σθεί τις προ­τά­σεις της κυ­βέρ­νη­σης έχει προ­χω­ρή­σει ση­μα­ντι­κά και την προ­σε­χή Δευ­τέ­ρα, αντί της Κυ­ρια­κής που είχε αρ­χι­κά ανα­κοι­νω­θεί, ανα­μέ­νε­ται ο κ. Τσί­πρας με δη­μό­σια πα­ρέμ­βα­σή του να θέσει την κυ­βερ­νη­τι­κή ατζέ­ντα για τη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση. Οπως, ωστό­σο, ανέ­φε­ρε το ίδιο πρό­σω­πο, «δεν πρό­κει­ται να κα­τα­θέ­σου­με προ­τά­σεις, αλλά ερω­τή­μα­τα». Δη­λα­δή, ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν θα πα­ρου­σιά­σει πρό­τα­ση π.χ. για την εκλο­γή Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας απευ­θεί­ας από το εκλο­γι­κό σώμα, αλλά θα θέσει υπό μορ­φήν ερω­τή­μα­τος εάν θα πρέ­πει να έχου­με άμεση εκλο­γή ή όχι. Το ίδιο θα γίνει για τα υπό­λοι­πα θέ­μα­τα, το ζή­τη­μα των αρ­μο­διο­τή­των του Προ­έ­δρου, την αλ­λα­γή στη δια­δι­κα­σία υπο­βο­λής πρό­τα­σης μομ­φής, ώστε να είναι πιο στα­θε­ρή η κυ­βερ­νη­τι­κή θη­τεία κ.λπ.

Τα ερω­τή­μα­τα, όπως επι­ση­μαί­νουν από το πρω­θυ­πουρ­γι­κό επι­τε­λείο, «δεν απευ­θύ­νο­νται μόνο προς τις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις, αλλά και προς τον λαό, που θα έχει την ευ­και­ρία να το­πο­θε­τη­θεί». Κρα­τούν, ωστό­σο, κλει­στά τα χαρ­τιά τους με ποιο τρόπο μπο­ρεί να γίνει αυτό, αφή­νο­ντας ανοι­χτό το εν­δε­χό­με­νο ακόμα και διε­νέρ­γειας δη­μο­ψη­φί­σμα­τος. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ο ίδιος ο κ. Τσί­πρας, στη συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα στον ΣΚΑΪ, άφησε ανοι­χτό το εν­δε­χό­με­νο ενός συμ­βου­λευ­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα δη­μο­ψη­φί­σμα­τος για το θέμα των αρ­μο­διο­τή­των του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας. Φαί­νε­ται, πά­ντως, ότι οι τε­λι­κές απο­φά­σεις επί του θέ­μα­τος θα λη­φθούν ανά­λο­γα με τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις και τη συ­γκυ­ρία το επό­με­νο διά­στη­μα και με το πόσο πιε­σμέ­νη θα αι­σθαν­θεί η κυ­βέρ­νη­ση ώστε να επι­διώ­ξει δρα­μα­τι­κή αλ­λα­γή της ατζέ­ντας.

Την ίδια στιγ­μή, ο κ. Τσί­πρας έκανε χθες πρόβα διεύ­ρυν­σης προς την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά, κα­λώ­ντας στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου τους κ. Γιώρ­γο Πα­παν­δρέ­ου και Φώτη Κου­βέ­λη προ­κει­μέ­νου να συ­ζη­τή­σουν για την αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου. Δε­δο­μέ­νου ότι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος εκ­προ­σω­πού­νται στη Βουλή, η κί­νη­ση του κ. Τσί­πρα είχε πε­ρισ­σό­τε­ρο συμ­βο­λι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Με τον μεν κ. Κου­βέ­λη θε­ω­ρεί­ται δε­δο­μέ­νη η συ­μπό­ρευ­σή τους. Με τον κ. Πα­παν­δρέ­ου σαφώς θέ­λη­σε να προ­κα­λέ­σει ανα­τα­ρά­ξεις στο ΠΑΣΟΚ, μετά την άρ­νη­ση της κ. Φώφης Γεν­νη­μα­τά να στη­ρί­ξει την κυ­βερ­νη­τι­κή πρό­τα­ση για τον εκλο­γι­κό νόμο. Ο κ. Πα­παν­δρέ­ου, πά­ντως, εξερ­χό­με­νος από το Μα­ξί­μου δή­λω­σε υπέρ της διε­ξα­γω­γής δη­μο­ψη­φί­σμα­τος για τη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση και για τον εκλο­γι­κό νόμο πρό­τει­νε κα­τά­τμη­ση των πε­ρι­φε­ρειών, εφαρ­μο­γή ενός συ­στή­μα­τος με μο­νο­ε­δρι­κές και με πε­ρι­φε­ρεια­κές λί­στες, ενώ τά­χθη­κε υπέρ της απλής ανα­λο­γι­κής ως συ­στή­μα­τος που δια­σφα­λί­ζει κα­λύ­τε­ρη και δι­καιό­τε­ρη ψήφο των πο­λι­τών. Οσον αφορά την εκλο­γή Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας από τη βάση, απέ­φυ­γε να απο­σα­φη­νί­σει τις θέ­σεις του. Ο κ. Κου­βέ­λης, μετά τη συ­νά­ντη­ση με τον κ. Τσί­πρα, τά­χθη­κε επί­σης υπέρ της απλής ανα­λο­γι­κής.