Χαρ. Κόκκινος: 41 χρόνια μετά, το αίτημα για δίκαιη λύση στο Κυπριακό παραμένει επίκαιρο και διαχρονικό

Στις 20 Ιουλίου 1974 στις ακτές της Κερύ­νειας ξεκι­νάει η τουρ­κική εισβολή στην Κύπρο. Σε λίγες μέρες κατα­λαμ­βά­νουν και κατέ­χουν παρά­νομα μέχρι σήμερα το 37% του εδάφους της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας. Με την επω­νυ­μία «ΑΤΤΙΛΑΣ» οι τούρκοι προ­χώ­ρη­σαν σε βιαιό­τη­τες.

Χιλιά­δες ελλη­νο­κύ­πριοι σκο­τώ­θη­καν, 1.500 παρα­μέ­νουν αγνο­ού­με­νοι, χιλιά­δες ανα­γκά­στη­καν να μετα­κο­μί­σουν στην νότια πλευρά του νησιού και από τότε η Λευ­κω­σία παρα­μέ­νει διχο­το­μη­μένη πρω­τεύ­ουσα του. Όλα αυτά τα χρόνια οι Τούρκοι αλλοιώ­νουν την ανθρω­πο­γε­ω­γρα­φία του νησιού. Μετα­φέ­ρουν εποί­κους στο βόρειο – κατε­χό­μενο τμήμα του νησιού και επι­χει­ρούν να ανα­γνω­ρί­σουν οι διε­θνείς οργα­νι­σμοί το ψευ­δο­κρά­τος που οι ίδιοι ανα­κη­ρύ­ξαν το 1982.

Σήμερα, 41 χρόνια μετά, το αίτημα για δίκαιη λύση στο Κυπριακό παρα­μέ­νει επί­καιρο και δια­χρο­νικό. Το Ελλη­νικό Έθνος γνώρισε την ήττα με την προ­κλη­τική και ύπουλη κίνηση της Τουρ­κίας και των συνο­δοι­πό­ρων της. Δεκάδες ψηφί­σματα έχουν ταχθεί υπέρ της δίκαιης λύσης και υπέρ των Ελλη­νι­κών αιτη­μά­των.

Παρά το γεγονός ότι πέρασαν 41 χρόνια και κάποιοι ευελ­πι­στούν ότι η λήθη θα συντε­λέ­σει στο να φύγουν από τις μνήμες μας η τουρ­κική εισβολή και οι συνέ­πειές της είναι γελα­σμέ­νοι. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τους χιλιά­δες νεκρούς, μεταξύ αυτών και πολλοί άμαχοι. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τις βιαιό­τη­τες σε ηλι­κιω­μέ­νους, τους βια­σμούς γυναι­κών, την αρπαγή περιου­σιών και την βίαια μετα­κί­νηση χιλιά­δων ανθρώ­πων.

Η γη που με την βία κατέ­λα­βαν δεν τους ανήκει. Είναι εισβο­λείς, είναι κατα­κτη­τές. Όσο η Λευ­κω­σία παρα­μέ­νει η τελευ­ταία διχο­το­μη­μένη ευρω­παϊκή πρω­τεύ­ουσα, όσο δεν οικο­δο­μού­νται μέτρα εμπι­στο­σύ­νης και όσο ο Πεντα­δά­χτυ­λος μολύ­νε­ται από την χαραγ­μένη σε αυτόν σημαία του κατα­κτητή, εμείς θα συνε­χί­ζουμε τον αγώνα μας.

Σε τούτες τις κρί­σι­μες ώρες για τον ελλη­νι­σμό, τις στιγμές που ο Ελλη­νι­κός λαός βρί­σκε­ται σε «εμπό­λεμη κατά­σταση» λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης, οφεί­λουμε να έχουμε τα εθνικά αντα­να­κλα­στικά μας σε ετοι­μό­τητα και τις δυνά­μεις μας ενω­μέ­νες.

Η δίκαιη λύση στο Κυπριακό είναι εθνική υπόθεση και εθνικός και συνεχής ο αγώνας.