Kαι οι μπαμπάδες έχουν ψυχή!

Ο πα­τέ­ρας είναι ο αφα­νής ήρωας της οι­κο­γέ­νειας. Ο πα­τέ­ρας, μοιά­ζει λίγο πα­ρα­με­λη­μέ­νος, ακόμα και στον τρόπο που γιορ­τά­ζου­με την Ημέρα του Πα­τέ­ρα. Πόσοι από εμάς, θα θυ­μη­θούν σή­με­ρα την Ημέρα του Πα­τέ­ρα;

Στην Ελ­λά­δα η Γιορ­τή του Πα­τέ­ρα κα­θιε­ρώ­θη­κε ου­σια­στι­κά πριν από με­ρι­κά χρό­νια, από τον Σύλ­λο­γο Δια­ζευγ­μέ­νων Αντρών, λόγω της απα­ξί­ω­σης που αντι­με­τώ­πι­ζαν οι πα­τε­ρά­δες από τα δι­κα­στή­ρια σχε­τι­κά με την επι­μέ­λεια των παι­διών όταν εκ­δι­κά­ζο­νταν τα δια­ζύ­για.

Η γιορ­τή έχει εθι­μο­τυ­πι­κό χα­ρα­κτή­ρα, λει­τουρ­γεί κυ­ρί­ως ως συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή της Γιορ­τής της Μη­τέ­ρας. Αδι­κία, λένε οι πιο ευαί­σθη­τοι μπα­μπά­δες… Κι εδώ που τα λέμε, δι­καί­ως νιώ­θουν αδι­κη­μέ­νοι.

Στο νη­πια­γω­γείο οι δα­σκά­λες δεν μας έμα­θαν να φτιά­χνου­με καρ­τού­λες για τον μπα­μπά και να τις στο­λί­ζου­με με καρ­δού­λες και λου­λου­δά­κια, πριν τη Γιορ­τή του Πα­τέ­ρα δεν βομ­βαρ­δι­ζό­μα­στε με δια­φη­μί­σεις για να τους αγο­ρά­σου­με δώρο, και τα αν­θο­πω­λεία δεν πε­ρι­μέ­νουν τη γιορ­τή του Πα­τέ­ρα για να ζή­σουν.

Οι μη­τέ­ρες – συ­νή­θως- δεν ετοι­μά­ζουν κάτι σπου­δαίο στους συ­ζύ­γους και στους μπα­μπά­δες των παι­διών τους για την ση­με­ρι­νή ημέρα, κι ας απο­τε­λεί κρυφή προ­σμο­νή για τους «ισχυ­ρούς» πυ­λώ­νες της οι­κο­γέ­νειας.

Η αλή­θεια είναι ότι η Γιορ­τή του Πα­τέ­ρα δεν αφορά μόνο τους πα­τε­ρά­δες, αλλά την πα­τρό­τη­τα γε­νι­κά και την συ­νει­σφο­ρά των μπα­μπά­δων στο κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο.

Στην ουσία είναι μια γιορ­τή που έχει ως στόχο να δεί­ξει ότι ο ρόλος του πα­τέ­ρα είναι εξί­σου ση­μα­ντι­κός με αυτόν της μη­τέ­ρας δε­δο­μέ­νου ότι πολύ συχνά στην κοι­νω­νία μας οι μπα­μπά­δες περ­νούν σε δεύ­τε­ρη μοίρα. Κι εκεί­νοι το δέ­χο­νται αδια­μαρ­τύ­ρη­τα.

Το με­γα­λύ­τε­ρο δώρο που μπο­ρείς να του κά­νεις στον μπα­μπά σου – και εκεί­νο που θα εκτι­μή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο από όλα – είναι ο χρό­νος σου. Να βρεις χρόνο με­τα­ξύ των κοι­νω­νι­κών και επαγ­γελ­μα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων για πε­ρά­σε­τε μια μέρα μαζί, να μι­λή­σε­τε, να δια­σκε­δά­σε­τε, να μοι­ρα­στεί­τε στιγ­μές… Γιατί και οι μπα­μπά­δες έχουν ψυχή!