Τώνια Μοροπούλου: Η Δωδεκάνησος πρέπει να βγει μπροστά

Η υπο­ψη­φιό­τητα της Τώνιας Μορο­πού­λου με το ψηφο­δέλ­τιο της Νέας Δημο­κρα­τίας στα Δωδε­κά­νησα απο­τέ­λεσε έκπληξη για πολλούς.

Η Καθη­γή­τρια του Εθνικού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνείου και Πρό­ε­δρος της Κεντρι­κής Αντι­προ­σω­πείας του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας, μετρά 43 έτη ακα­δη­μαϊ­κής και επαγ­γελ­μα­τι­κής εμπει­ρίας και δρα­στη­ριό­τη­τας, πρω­το­στα­τώ­ντας στην και­νο­τόμο διε­πι­στη­μο­νική έρευνα για την προ­στα­σία των μνη­μείων.

Λίγα λόγια για την Τώνια Μορο­πού­λου

Τη γνω­ρί­σαμε από τη συμ­με­τοχή της στην ηγεσία του φοι­τη­τι­κού κινή­μα­τος κατά της Δικτα­το­ρίας, αφού υπήρξε Γραμ­μα­τέας της Συντο­νι­στι­κής Επι­τρο­πής και πρώτη εκφω­νή­τρια του Πομπού της κατά­λη­ψης του Πολυ­τε­χνείου τον Νοέμβρη του ’73.

Πρό­σφατα την «ξανα­γνω­ρί­σαμε» μέσω του εμβλη­μα­τι­κού έργου της απο­κα­τά­στα­σης του Ιερού Κου­βου­κλίου του Πανα­γίου Τάφου στον Πανίερο Ναό της Ανα­στά­σεως στα Ιερο­σό­λυμα, όπου ήταν Επι­στη­μο­νικά υπεύ­θυνη και επι­κε­φα­λής της Διε­πι­στη­μο­νι­κής Ομάδας του ΕΜΠ.

Επι­στη­μο­νικά υπεύ­θυνη για τη μελέτη και το έργο της απο­κα­τά­στα­σης του Ιερού Κου­βου­κλίου του Πανα­γίου Τάφου στον Πανίερο Ναό της Ανα­στά­σεως στα Ιερο­σό­λυμα, επι­κε­φα­λής της Διε­πι­στη­μο­νι­κής Ομάδας του ΕΜΠ για την προ­στα­σία μνη­μείων.

Έχει παρου­σιά­σει εκτε­τα­μένο επι­στη­μο­νικό και τεχνικό έργο και σε άλλα εμβλη­μα­τικά μνημεία, όπως η Αγιά Σοφιά στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, η Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, ο Ναός του Πυθίου Απόλ­λωνα και το Ερη­μό­κα­στρο της Ρόδου, Βυζα­ντι­νές Μονές στο Άγιο Όρος, την Κρήτη και τη Σερβία, καθώς και σε ενε­τι­κές οχυ­ρώ­σεις, μνημεία και ναούς και ιστο­ρι­κές πόλεις στην περιοχή της Μεσο­γείου, ενώ έχει εκπο­νή­σει 150 προ­γράμ­ματα για την τοπική αει­φο­ρική ανά­πτυξη σε όλη την Ελλάδα και 175 μελέτες απο­κα­τά­στα­σης μνη­μείων.

Η ελλη­νική συμβολή για τη συντή­ρηση και την αντι­σει­σμική προ­στα­σία της Αγιά Σοφιάς στην Κων­στα­ντι­νού­πολη φέρει την υπο­γραφή της και χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από τις πρω­το­βου­λίες της και το επι­στη­μο­νικό της έργο.

Συνέ­βαλε σταθερά στην προ­στα­σία και ανά­δειξη των Ιστο­ρι­κών Πόλεων, και ειδι­κό­τερα της Ρόδου, του Ρεθύ­μνου και της Κέρ­κυ­ρας. Με το όραμα και την συμβολή της υπε­γρά­φη­σαν συμ­φω­νίες με το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού για την Προ­στα­σία και Δια­χεί­ριση των Ιστο­ρι­κών Πόλεων (1984-1990) με τη συμ­με­τοχή των τοπικών και περι­φε­ρεια­κών φορέων.

Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, όπως το βραβείο «ΥΠΑΤΙΑ» από το Σύλλογο Ελλη­νί­δων Επι­στη­μό­νων, το Μεγα­λό­σταυρο του Μεγάλου Ταξιάρχη του Πανα­γίου Τάφου και έχει προ­τα­θεί για το διεθνές βραβείο Giuseppe Sciacca που θα της απο­νε­μη­θεί το Νοέμ­βριο του 2019 στο Βατι­κανό.

Βασικός άξονας της μέχρι τώρα πορείας της είναι η δια­σύν­δεση της Εκπαί­δευ­σης με την Κοι­νω­νία και τη δημόσια δράση και προ­σφορά. Σε αυτό το πλαίσιο η Τώνια Μορο­πού­λου θεωρεί ότι το μεγάλο δια­κύ­βευμα της ενί­σχυ­σης του κοι­νω­νι­κού κράτους μπορεί να υλο­ποι­η­θεί. Υπο­στη­ρί­ζει ότι: «…. το μέλλον του κοι­νω­νι­κού κράτους, οι μεγάλες παροχές που χρειά­ζε­ται η κοι­νω­νία για να συνε­χί­σει το δρόμο της στο μέλλον με συνοχή και ποιό­τητα ζωής, μπορούν και πρέπει να υπο­στη­ρι­χθούν στις στέρεες βάσεις της ανά­πτυ­ξης, των επεν­δύ­σεων και της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης…..»

Η Τώνια Μορο­πού­λου απο­δέ­χθηκε την πρόταση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη για μία δημιουρ­γική μάχη για το μέλλον της Ελλάδας

Έτσι, απο­δέ­χτηκε την τιμη­τική πρόταση του προ­έ­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας να είναι υπο­ψή­φια στο ψηφο­δέλ­τιο στα Δωδε­κά­νησα, αφού θεωρεί ότι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης με την πρό­σκληση για ενότητα, που συγκε­ρά­ζει δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις, δίνει, αφενός τη βάση συνύ­παρ­ξης και δοκιμής δια­φό­ρων πολι­τι­κών και αφε­τέ­ρου την ευκαι­ρία μίας δημιουρ­γι­κής μάχης για την Ελλάδα και το μέλλον της.

Οι προ­τε­ραιό­τη­τες της για τα Δωδε­κά­νησα, που είναι ο τόπος κατα­γω­γής της, αφορούν στον Πολι­τι­σμό που γι’ αυτήν μπορεί και πρέπει να είναι η αιχμή της ανά­πτυ­ξης και της δημιουρ­γίας. Πιστεύει ότι η αξιο­ποί­ηση της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς μπορεί να συν­δε­θεί με την του­ρι­στική ανά­πτυξη και να δημιουρ­γή­σει προ­στι­θέ­μενη αξία και απα­σχό­ληση στις τοπικές οικο­νο­μίες, ενώ παράλ­ληλα μπορεί να συμ­βάλ­λει στην προ­στα­σία της ίδιας της κλη­ρο­νο­μιάς για να μπορεί να δια­τη­ρεί­ται η ταυ­τό­τητά μας, ανά τους αιώνες.

Ως επι­κε­φα­λής της Επι­τρο­πής για τη σύνταξη ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχεδίου δια­χεί­ρι­σης της Μεσαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου, που είναι η ιδιαί­τερη πατρίδα της, πιστεύει στην ανά­δειξη του ιστο­ρικά διε­θνούς και κοι­νω­νι­κού χαρα­κτήρα της, καθώς και στη δια­σφά­λιση της αει­φό­ρου προ­στα­σίας της, μέσω της κυκλι­κής οικο­νο­μίας και της σύμπρα­ξης δημο­σίου και ιδιω­τι­κού τομέα.

Ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο για τη δια­χεί­ριση και δια­τή­ρηση της Μεσαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου με γνώση και βιω­σι­μό­τητα.

Για την Τώνια Μορο­πού­λου «…..Η Δωδε­κά­νη­σος πρέπει να ξανα­βγεί μπροστά. Οι δράσεις και οι πολι­τι­κές που πρέπει να εφαρ­μο­στούν στη Δωδε­κά­νησο πρέπει να συν­δέ­ο­νται με την αξιο­ποί­ηση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού των τοπικών κοι­νω­νιών, την εξά­λειψη των ανι­σο­τή­των που δημιουρ­γού­νται για τα μικρά νησιά, αλλά και με την δια­σφά­λιση της ταυ­τό­τη­τας της Δωδε­κα­νή­σου, του διεθνώς εξω­στρε­φούς προ­σώ­που της και τον προ­σπο­ρι­σμό της προ­στι­θέ­με­νης αξίας στον Του­ρι­σμό που μπορεί να δώσει ο Πολι­τι­σμός….».

πηγή iefimerida.gr