Συνεχίζεται η ταλαιπωρία των συμβασιούχων των ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγγέλου

Την προσεχή Δευτέρα θα κριθεί από το αρμόδιο κλι­μά­κιο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου η πλη­ρό­τητα της νέας τρο­πο­λο­γίας του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου κ. Δημήτρη Γάκη, που ψηφί­στηκε την 23η Απρι­λίου στη Βουλή, με την οποία επι­διώ­κε­ται ορι­στική λύση στην εκκρε­μό­τητα των συμ­βα­σιού­χων των ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου.

Με πράξη που είχε εκδώσει ο ανα­πλη­ρω­τής επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στα Δωδε­κά­νησα επέ­στρε­ψαν αθε­ώ­ρητα στην ΔΕΥΑ Ρόδου τα εντάλ­ματα πλη­ρω­μής των μισθών 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κι ακόμη 5 του Αρχαγ­γέ­λου, μετά από απόφαση του VII Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών, που έκρινε αρνη­τικά επί της νομι­μό­τη­τας επα­να­πρό­σλη­ψής τους.

Οι συμ­βα­σιού­χοι, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, επα­να­προ­σε­λή­φθη­σαν με επί­κληση δια­τά­ξεως, που συμπε­ριε­λή­φθη στο νομο­σχέ­διο “σκούπα” του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, που αφορά μόνο συμ­βα­σιού­χους, που πληρούν τα κρι­τή­ρια του νόμου για την μετα­τροπή των συμ­βά­σεών τους σε αορί­στου χρόνου και δεν βρίσκει εφαρ­μογή στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία.

Εκτοτε για την πληρωμή των μισθών τους ανα­γκά­ζο­νται να προ­σφεύ­γουν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και να εκδί­δουν δια­τα­γές πλη­ρω­μής εις βάρος της επι­χεί­ρη­σης.

Στο μεταξύ 8 υπάλ­λη­λοι της ΔΕΥΑ Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων για την προ­σω­ρινή ρύθμιση της εργα­σια­κής τους κατά­στα­σης.

Όπως τονί­ζουν προ­σε­λή­φθη­σαν στις ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου, για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών τους, τα έτη 2004 έως και 2005.

Συνε­πεία της φύσης της εργα­σίας τους, μετά την συμπλή­ρωση διετίας πλήρους και διαρ­κούς παροχής των εργα­σιών τους, η σύμβασή τους μετε­τράπη από ορι­σμέ­νου σε αορί­στου χρόνου.

Το έτος 2014 περι­ήλθε στην διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ, μία ανώνυμη καταγ­γε­λία ανα­φο­ρικά με την αμφι­σβή­τηση της νομι­μό­τη­τας της μετα­τρο­πής των συμ­βά­σεων τους από ορι­σμέ­νου σε αορί­στου χρόνου.

Στις 31 Ιουλίου 2017 και ενώ ευρί­σκο­ντο ήδη 3 έτη εκτός της εργα­σίας τους, δημο­σιεύ­θηκε ο νόμος 4483/2017 στο ΦΕΚ Α 107/31-7-2017.

Προ­έ­βλεπε ότι εφόσον κατά το χρόνο συγ­χώ­νευ­σης των ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου με την ενιαία πλέον ΔΕΥΑ Ρόδου (δηλαδή τον Μάιο του 2011 οπότε και ελήφθη και δημο­σιεύ­θηκε η οικεία απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου), υφί­στατο ενεργή σχέση εργα­σίας (χωρίς να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται η μορφή της ως ορι­σμέ­νου ή αορί­στου χρόνου), είναι δυνατή η κατά­ταξή τους σε θέσεις αορί­στου χρόνου.

Εν συνε­χεία δημο­σιεύ­θηκε ο νόμος 4583/2018 (ΦΕΚ Α 212/18.12.2018) στο άρθρο 108 του οποίο ορι­ζό­ταν ότι:

«Η διάταξη του άρθρου 13 του ν. 4483/2017 (Α΄ 107), τρο­πο­ποιεί­ται ως εξής:

«Το προ­σω­πικό που υπη­ρε­τούσε με σχέση εργα­σίας αορί­στου χρόνου, ανε­ξαρ­τή­τως τρόπου πρό­σλη­ψης, σε επι­χει­ρή­σεις του ν. 1069/1980 και δεν κατα­τά­χθηκε σε αντί­στοι­χες θέσεις, δυνάμει των δια­τά­ξεων του άρθρου 109 του ν. 3852/2010, κατα­τάσ­σε­ται, ύστερα από αίτησή του, σε θέσεις αορί­στου χρόνου, με απόφαση του Δ.Σ. της επι­χεί­ρη­σης και από την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της αίτησης, η οποία πρέπει να υπο­βλη­θεί εντός δύο (2) μηνών από τη δημο­σί­ευση του παρό­ντος.

Για τη νομι­μό­τητα της κατά­τα­ξης αρκεί το πραγ­μα­τικό γεγονός της απα­σχό­λη­σης του εν λόγω προ­σω­πι­κού στις συγ­χω­νευ­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις κατά την ημε­ρο­μη­νία συγ­χώ­νευ­σης. Στην έννοια της απορ­ρο­φώ­σας, υπά­γο­νται και οι επι­χει­ρή­σεις του ν. 1069/1980 που επέ­κτει­ναν την εδαφική αρμο­διό­τητά τους δυνάμει του ν. 3852/2010.

Οι δια­τά­ξεις του άρθρου 64 του ν. 3801/2009 εφαρ­μό­ζο­νται κατ’ ανα­λο­γία και στους εργα­ζό­με­νους αυτούς.». Όπως προ­κύ­πτει από το κείμενο της διά­τα­ξης με αυτή δια­λύ­ε­ται κάθε αμφι­βο­λία ανα­φο­ρικά με το σύννομο ή μη της δια­δι­κα­σίας αρχικής πρό­σλη­ψης και με τον χαρα­κτη­ρι­σμό και το είδος της σύμ­βα­σης εργα­σίας, επα­φεί­ο­ντας την κατά­ταξη του εργα­ζό­με­νου μόνο στη πραγ­μα­τικό γεγονός της απα­σχό­λη­σης αυτού στην κοι­νο­φελή επι­χεί­ρηση κατά το χρόνο συγ­χώ­νευ­σης αυτής.

Περαι­τέρω προς πλήρη δια­σά­φηση της απε­μπλο­κής της κατά­τα­ξης από το σύννομο ή μη της δια­δι­κα­σίας αρχικής πρό­σλη­ψης, ο νόμος ορίζει την ανα­λο­γική πλέον εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων του άρθρου 64 ν. 3801/2009 περί ανα­δρο­μι­κής νομι­μό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας πρό­σλη­ψης.

Τέλος η κατά­σταση απο­σα­φη­νί­στηκε απόλυτα με το άρθρο 259 ν. 4610/2019 ΦΕΚ ΦΕΚ Α 70/7.5.2019.