Επέστρεψε εκ νέου αθεώρητο στον Δήμο Ρόδου το ένταλμα για την πληρωμή του αναδόχου του «παλαί ντε σπορ»

Αθε­ώ­ρητο επέ­στρεψε εκ νέου στο λογι­στή­ριο του Δήμου Ρόδου, με σαφείς επι­φυ­λά­ξεις επί της νομι­μό­τη­τας της δαπάνης το χρη­μα­τικό ένταλμα, ύψους 318.604,94 ευρώ, που αφορά απο­ζη­μί­ωση της εργο­λη­πτι­κής εται­ρείας «Στή­ρι­ξις Τεχνική ΑΕ», επί του τεκ­μαι­ρο­μέ­νου οφέλους της ως ανα­δό­χου, λόγω διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης του έργου του «Παλαί ντε Σπόρ» (κατα­σκευή κλει­στού γυμνα­στη­ρίου του Δήμου Ροδίων).

Θυμί­ζουμε ότι ο Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου σε φύλλο ελλεί­ψεων και παρα­τη­ρή­σεών του, είχε επι­στρέ­ψει και προ­ε­κλο­γικά τον φάκελο της δαπάνης, που απε­στάλη προς έλεγχο νομι­μό­τη­τας, διότι στο ένταλμα δεν επι­συ­νά­φθηκε σε πρω­τό­τυπο το από 24 Δεκεμ­βρίου 2018 τιμο­λό­γιο της ως άνω εται­ρείας, αλλά σε φωτο­τυ­πία.

Η πλημ­μέ­λεια διορ­θώ­θηκε, το ένταλμα επέ­στρεψε πλήρες και ακο­λού­θησε έλεγχος νομι­μό­τη­τας αυτού. Ο Επί­τρο­πος εξέ­φρασε τις επι­φυ­λά­ξεις του επί της νομι­μό­τη­τας της δαπάνης και πλέον είτε θα υπάρ­ξουν αντιρ­ρή­σεις από πλευράς του Δήμου ή της εται­ρείας προ­κει­μέ­νου να απο­φαν­θεί το αρμόδιο κλι­μά­κιο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου είτε η όλη υπόθεση θα επι­λυ­θεί από τα αστικά δικα­στή­ρια.

Όπως ξανά­γραψε η «δημο­κρα­τική», ο κ. Γεώρ­γιος Υψη­λά­ντης, δημο­τι­κός σύμ­βου­λος και επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης ΡΟΠΟΑΝ, είχε αιτηθεί τον αυτε­πάγ­γελτο έλεγχο της από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου με την οποία εγκρί­θηκε κατά πλειο­ψη­φία η απο­ζη­μί­ωση εργο­λη­πτι­κής εται­ρείας για το έργο του “κλει­στού γυμνα­στη­ρίου” του πρώην Δήμου Ροδίων, που ξεκί­νησε και δεν υλο­ποι­ή­θηκε ποτέ.

Η προ­σφυγή του κ. Υψη­λά­ντη, κοι­νο­ποι­ή­θηκε στον Επί­τροπο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου και στο Σώμα Επι­θε­ω­ρη­τών Ελεγ­κτών Δημό­σιας Διοί­κη­σης.

Οπως επε­σή­μανε σε δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του ο κ. Υψη­λά­ντης, το συγκε­κρι­μένο έργο δημο­πρα­τή­θηκε στις 12/06/2006 και η σχετική εργο­λα­βική σύμβαση, συμ­βα­σιο­ποι­ή­θηκε στις 25/07/2008.

Μετά από περι­πέ­τειες 3,5 ετών, έγινε φανερό ότι το έργο δεν μπο­ρούσε να υλο­ποι­η­θεί και για το λόγο αυτό η ανά­δο­χος Κοι­νο­πρα­ξία κατέ­θεσε στις 23/01/2012 αίτημα διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης. Με την πάροδο δύο μηνών χωρίς αντί­δραση του Δήμου (Ρόδου πλέον) στο αίτημα διά­λυ­σης, αυτό έγινε αυτο­δί­καια απο­δε­κτό. Δηλαδή στις 23/03/2012, η σύμβαση λύθηκε αυτο­δί­καια και η ημε­ρο­μη­νία αυτή, θεω­ρεί­ται ημε­ρο­μη­νία περά­τω­σης του έργου.

Η ανά­δο­χος κοι­νο­πρα­ξία κατέ­θεσε στις 25/07/2012 την «τελική επι­μέ­τρηση» του έργου, η οποία μετά την πάροδο άπρα­κτου (από πλευράς Δήμου) διμήνου, γίνεται αυτο­δί­καια απο­δε­κτή.

Ο κ. Υψη­λά­ντης υπο­στη­ρί­ζει ότι σύμφωνα με το άρθρο 73 του ίδιου νόμου, έπρεπε εντός εξα­μή­νου δηλαδή το αργό­τερο έως τις 25/01/2013, να συντα­χθεί από πλευράς του Δήμου Ρόδου “Πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής” του έργου και να απο­φαν­θεί η Επι­τροπή Παρα­λα­βής επί των όποιων αξιώ­σεων της Ανα­δό­χου Κ/Ξ.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν συντά­χθηκε πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής του έργου και 3 χρόνια μετά στις 18/02/2015, το σημε­ρινό δημο­τικό συμ­βού­λιο, έκανε δεκτή εισή­γηση της δημο­τι­κής αρχής για υπο­κα­τά­σταση της Ανα­δό­χου Κοι­νο­πρα­ξίας με Νέο Ανάδοχο.

Θεωρεί ότι δεν είναι δυνατή η υπο­κα­τά­σταση ανα­δό­χου, μετά τη διάλυση της σύμ­βα­σης, την περαί­ωση των εργα­σιών και την υποβολή τελικών επι­με­τρή­σεων και μόλις πρό­σφατα η δημο­τική αρχή έφερε στο δημο­τικό συμ­βού­λιο και ενε­κρίθη κατά πλειο­ψη­φία “πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής” του έργου, που συντά­χθηκε στις 5/10/2018, δηλαδή σχεδόν έξι χρόνια μετά την ημε­ρο­μη­νία που έπρεπε να γίνει και το οποίο προ­βλέ­πει απο­ζη­μί­ωση του νέου ανα­δό­χου, με το ποσό των 351.174,34€.

Στην προ­σφυγή του υπο­στή­ριξε ότι απο­τε­λεί ουσιώδη παρά­λειψη που πρέπει να ελεγ­χθεί, η μη σύνταξη Πρω­το­κόλ­λου Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής του έργου, εντός της τασ­σό­με­νης εκ του νόμου (άρθρο 73, του ν.3669/2008) απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμίας σύντα­ξής του.

Επι­πλέον ισχυ­ρί­στηκε ότι απο­τε­λεί πράξη στε­ρού­μενη νομι­μό­τη­τας που πρέπει ομοίως να ελεγ­χθεί, η υπο­κα­τά­σταση της αρχικής Ανα­δό­χου Κοι­νο­πρα­ξίας με νέο Ανάδοχο με την υπ’ αριθ. 60/2015 Απόφαση του Δ.Σ. Ρόδου, καθόσον αυτή έγινε επί δια­λυ­θεί­σας σύμ­βα­σης.

Υπο­στή­ριξε παρα­πέρα ότι το Πρω­τό­κολλο Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής που τελικά συντά­χθηκε σχεδόν έξι χρόνια μετά την τασ­σό­μενη εκ του νόμου προ­θε­σμία, πρέπει να θεω­ρη­θεί άκυρο και για τους δύο προη­γού­μενα εκτε­θέ­ντες λόγους.

Η προ­σφυγή του κ. Υψη­λά­ντη απορ­ρί­φθηκε ως απα­ρά­δε­κτη από τον Συντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου με το αιτιο­λο­γικό ότι ασκή­θηκε εκπρο­θέ­σμως.