Πολιτικό σχόλιο του Κοσμά Σφυρίου

Την Κυριακή όλοι οι λαοί της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης (Ε.Ε) ψηφί­ζουν, για την εκλογή των μελών του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου (Ε.Κ). Η νέα σύνθεση του Ε.Κ θα εκλέξει (για πρώτη φορά) τον πρόεδρο της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής (Commission), που θα δια­δε­χθεί τον επί πολλά χρόνια πρόεδρο Μανουέλ Μπαρόζο.

Όλοι οι έλληνες και όλες οι ελλη­νί­δες – όποιο κόμμα κι αν ψηφί­σουν – σ’ ένα πράγμα συμ­φω­νούν : η Ε.Ε πρέπει ν’ αλλάξει τις πολι­τι­κές της, να περιο­ρί­σει την ανεργία και να δώσει προ­τε­ραιό­τητα στην κοι­νω­νική δικαιο­σύνη, αντί της λιτό­τη­τας, που προ­κα­λεί μεγάλες κοι­νω­νι­κές αδικίες.

Βασικό ζητού­μενο αυτών των ευρω­ε­κλο­γών είναι, ν’ ανα­τρα­πεί η υπάρ­χουσα δεξιά πλειο­ψη­φία του Ε.Κ και να μην εκλεγεί, πάλι, δεξιός πρό­ε­δρος της Commission.

Η δια­κή­ρυξη του Ευρω­παϊ­κού Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος (Ε.Σ.Κ) – την οποία έχει προ­συ­πο­γρά­ψει το ΠΑ.ΣΟ.Κ και την έχει υιο­θε­τή­σει η Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη ΕΛΙΑ – δίνει απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα στα ζητή­ματα κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης.

Οι ευρω­παϊ­κοί λαοί – φυσικά και ο ελλη­νι­κός λαός – αν θέλουν αλλαγή πολι­τι­κής της Ε.Ε, πρέπει να εκλέ­ξουν την Σοσια­λι­στική Ομάδα πλειο­ψη­φία στο Ε.Κ και στην Ελλάδα περισ­σό­τε­ρους ευρω­βου­λευ­τές της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης ΕΛΙΑ.

Στη χώρα μας, για τις ευρω­ε­κλο­γές, η Νέα Δημο­κρα­τία (Ν.Δ) υπο­στη­ρί­ζει τον υπο­ψή­φιο πρόεδρο Ζαν Κλοντ Γιού­γκερ και εντάσ­σε­ται στην πλειο­ψη­φούσα ομάδα του Ε.Κ, την δεξιά, που επέβαλε τις πολι­τι­κές λιτό­τη­τας της Ε.Ε.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ και οι έξι (6) πολι­τι­κές κινή­σεις που συγκρό­τη­σαν την Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη ΕΛΙΑ, αλλά και η ΔΗΜ.ΑΡ, υπο­στη­ρί­ζουν τον υπο­ψή­φιο πρόεδρο Μάρτιν Σουλτς και εντάσ­σο­νται στην δεύτερη μεγάλη δύναμη του Ε.Κ, την σοσια­λι­στική ομάδα. Και για τις ευρω­ε­κλο­γές θα έπρεπε να συμπρά­ξουν, για να μεγι­στο­ποι­ή­σουν το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα, για την ενί­σχυση: της σοσια­λι­στι­κής ομάδας του Ε.Κ και της προ­σπά­θειας ανα­τρο­πής των πολι­τι­κών της Ε.Ε.

Η ψήφος των ελλήνων και των ελλη­νί­δων, για τις περι­φέ­ρειες και τους δήμους δεν έστειλε μήνυμα ανα­τρο­πής.

Παρ’ όλ’ αυτά, στον δημόσιο προ­ε­κλο­γικό «διάλογο» των κομ­μά­των στην Ελλάδα, δεν έχει καμιά θέση ο πραγ­μα­τι­κός σκοπός αυτών των ευρω­ε­κλο­γών. Με «φόντο» τα σοβαρά εσω­τε­ρικά κοι­νω­νικά, οικο­νο­μικά και πολι­τικά ζητή­ματα, στο επί­κε­ντρο είναι το δίλημμα : στις 26 Μαϊου, η χώρα μας θα έχει κυβέρ­νηση; Ή θα οδη­γη­θεί αμέσως σε εθνικές εκλογές και μετά απ’ αυτές, πάλι, σε διε­ρευ­νη­τι­κές εντολές, για ανα­ζή­τηση, πάλι, συνερ­γα­σίας κομ­μά­των;

Επειδή, η ύπαρξη πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας είναι απόλυτα ανα­γκαία για επι­τά­χυνση της εξόδου της Ελλάδας από την κρίση και από το μνη­μό­νιο και αυτό ασφαλώς προέχει της επί­τευ­ξης των κομ­μα­τι­κών στόχων των ελλη­νι­κών κομ­μά­των, ας ενι­σχύ­σουμε την Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη ΕΛΙΑ, στην οποία δρα­στη­ριο­ποιεί­ται το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το κόμμα που από το 2012, μέχρι σήμερα συμ­με­τέ­χο­ντας στην κυβέρ­νηση –μόνο λόγω εθνικής ανάγκης – λει­τούρ­γησε ως παρά­γο­ντας πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και υπευ­θυ­νό­τη­τας στην Ελλάδα. Αν δεν συμ­με­τείχε (όπως έπραξε το δεύτερο – σε ψήφους – κόμμα), η Ελλάδα θα είχε φθάσει σε ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ο­κο­πία και σε απόλυτη εξα­θλί­ωση το σύνολο του ελλη­νι­κού λαού, πριν γίνουν τρίτες ή και τέταρ­τες εκλογές.