Κυρ. Μητσοτάκης: Οι ευρωεκλογές είναι εθνική κάλπη, καμία χαλαρότητα

Στην πο­λι­τι­κή κρι­σι­μό­τη­τα της μάχης των Ευ­ρω­ε­κλο­γών έδωσε έμ­φα­ση ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, που επι­σκέ­φθη­κε νω­ρί­τε­ρα τον Αγιο Δη­μή­τριο στο λε­κα­νο­πέ­διο Ατ­τι­κής.

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης επα­νέ­λα­βε πως οι Ευ­ρω­ε­κλο­γές «είναι εθνι­κή κάλπη» και ζή­τη­σε από τους ψη­φο­φό­ρους να πα­ρα­μεί­νει η Νέα Δη­μο­κρα­τία πο­λι­τι­κά κυ­ρί­αρ­χη το βράδυ της 9ης Ιου­νί­ου.

«Bρί­σκο­μαι σή­με­ρα μαζί σας, λι­γό­τε­ρο από δύο μήνες πριν από τις κρί­σι­μες ευ­ρω­ε­κλο­γές της 9ης Ιου­νί­ου, και θέλω να μοι­ρα­στώ μαζί σας κά­ποιες πολύ σύ­ντο­μες σκέ­ψεις γιατί οι ευ­ρω­ε­κλο­γές αυτές έχουν ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία και γιατί δεν πρέ­πει -το το­νί­ζω, δεν πρέ­πει- να αντι­με­τω­πι­στούν με καμία χα­λα­ρό­τη­τα από τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες και ει­δι­κά από τους συ­μπο­λί­τες μας οι οποί­οι στή­ρι­ξαν τη Νέα Δη­μο­κρα­τία στις δι­πλές εκλο­γές του 2023. Οι ευ­ρω­ε­κλο­γές αυτές έχουν με­γά­λη ση­μα­σία διότι διε­ξά­γο­νται σε ένα εξαι­ρε­τι­κά τε­τα­μέ­νο πα­γκό­σμιο γε­ω­πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον. Σκε­φτεί­τε πόσο δια­φο­ρε­τι­κός ήταν ο κό­σμος το 2019 και πόσο δια­φο­ρε­τι­κός είναι το 2024. Με ανα­τα­ρα­χή στη Μέση Ανα­το­λή, με έναν πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία, με μια παν­δη­μία η οποία εν τω με­τα­ξύ μας έχει χτυ­πή­σει», είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός κ πρό­σθε­σε:

«Στις ευ­ρω­ε­κλο­γές, λοι­πόν, αυτές θα κλη­θεί πρώτα και πάνω απ’ όλα ο ελ­λη­νι­κός λαός να απο­φα­σί­σει για το ποιους ευ­ρω­βου­λευ­τές θα στεί­λει στο επό­με­νο Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο. Εχου­με ένα εξαι­ρε­τι­κό ευ­ρω­ψη­φο­δέλ­τιο. Κα­θε­μία και κα­θέ­νας από τους 42 υπο­ψη­φί­ους κο­μί­ζουν κάτι ση­μα­ντι­κό στην κοινή προ­σπά­θεια η Νέα Δη­μο­κρα­τία να είναι ο με­γά­λος νι­κη­τής των εκλο­γών της 9ης Ιου­νί­ου. Ώστε να μπο­ρέ­σου­με να εξα­κο­λου­θού­με να ακού­γε­ται ισχυ­ρή η φωνή μας στην Ευ­ρώ­πη».

Eθεσε, μά­λι­στα, εκ νέου το πο­λι­τι­κό δί­λημ­μα «ποιος μπο­ρεί να διεκ­δι­κή­σει στην Ευ­ρώ­πη πε­ρισ­σό­τε­ρα για την Ελ­λά­δα» επι­κα­λού­με­νος τα επι­τεύγ­μα­τα της κυ­βέρ­νη­σης σε ό,τι αφορά στο Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και στο Με­τα­να­στευ­τι­κό.

«Εμείς ήμα­σταν αυτοί οι οποί­οι πεί­σα­με την Ευ­ρώ­πη ότι πρέ­πει να ασχο­λη­θεί σο­βα­ρά με την εξω­τε­ρι­κή διά­στα­ση του προ­σφυ­γι­κού. Ότι πρέ­πει να φυ­λά­με τα σύ­νο­ρά μας και ότι εμείς εί­μα­στε αυτοί που θα κα­θο­ρί­ζου­με ποιος θα μπαί­νει στην πα­τρί­δα μας, και όχι οι λα­θρο­δια­κι­νη­τές. Αυτή ήταν μία εθνι­κή επι­τυ­χία», ση­μεί­ω­σε.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός επέ­μει­νε πως η κυ­βέρ­νη­ση ανα­γνω­ρί­ζει ότι το πρό­βλη­μα της ακρί­βειας είναι ο υπ’ αριθ­μόν ένα, πο­νο­κέ­φα­λος για τα ελ­λη­νι­κά νοι­κο­κυ­ριά και υπεν­θύ­μι­σε πως η κυ­βέρ­νη­ση του έχει αυ­ξή­σει ση­μα­ντι­κά τον κα­τώ­τα­το μισθό και έχει αυ­ξή­σει για πρώτη φορά τα τε­λευ­ταία 12 χρό­νια μι­σθούς και συ­ντά­ξεις στο Δη­μό­σιο τομέα.

«Θα εξα­κο­λου­θού­με να στη­ρί­ζου­με την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία απέ­να­ντι στο πρό­βλη­μα της ακρί­βειας. Η ακρί­βεια, φίλες και φίλοι -δεν κρυ­βό­μα­στε πίσω από το δά­χτυ­λό μας-, είναι το πρώτο πρό­βλη­μα που αντι­με­τω­πί­ζει σή­με­ρα το ελ­λη­νι­κό νοι­κο­κυ­ριό. Το ξέ­ρου­με καλά και ξέ­ρου­με, επί­σης, ότι κά­νου­με ό,τι κα­λύ­τε­ρο μπο­ρού­με για να την αντι­με­τω­πί­σου­με. Αυτή η κυ­βέρ­νη­ση είναι η κυ­βέρ­νη­ση η οποία αύ­ξη­σε τον κα­τώ­τα­το μισθό από τα 650 στα 830 ευρώ. Αυτή είναι η κυ­βέρ­νη­ση που έδωσε για πρώτη φορά αυ­ξή­σεις στους δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους μετά από 12 χρό­νια. Αυτή η κυ­βέρ­νη­ση είναι η κυ­βέρ­νη­ση που κάθε χρόνο, στο πλαί­σιο των δυ­να­το­τή­των της οι­κο­νο­μί­ας, αυ­ξά­νει τις συ­ντά­ξεις» είπε και πρό­σθε­σε

«Αυτή η κυ­βέρ­νη­ση ήρθε πριν από δύο μέρες και διόρ­θω­σε μια με­γά­λη αδι­κία: επί­δο­μα μη­τρό­τη­τας για 9 μήνες, 830 ευρώ το μήνα, για τις αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νες και τις αγρό­τισ­σες, οι οποί­ες δεν έπαιρ­ναν επί­δο­μα μη­τρό­τη­τας. Το διορ­θώ­σα­με. Αυτές είναι λίγες μόνο από τις πα­ρεμ­βά­σεις τις οποί­ες κά­νου­με για να μπο­ρέ­σου­με να στη­ρί­ξου­με την κοι­νω­νία απέ­να­ντι σε ένα πρό­βλη­μα το οποίο είναι υπαρ­κτό. Εί­μα­στε οι πρώ­τοι που το ανα­γνω­ρί­ζου­με, αλλά πι­στεύ­ου­με ότι βαί­νει στα­δια­κά προς κάμψη το φαι­νό­με­νο της ακρί­βειας».