Τσίπρας: «Αν υπάρξει ευκαιρία λύσης, θα είναι εθνική ανοησία να μην την αξιοποιήσουμε»

«Εδώ και 25 χρό­νια οι γεί­το­νες ανα­γνω­ρί­ζο­νται με το όνομα “Δη­μο­κρα­τία της Μα­κε­δο­νί­ας” από πολ­λές χώρες, ενώ εμείς πα­λεύ­ου­με πα­ντού ώστε να τους απο­κα­λούν όλοι ΠΓΔΜ», το­νί­ζει ο Πρω­θυ­πουρ­γός, σε συ­νέ­ντευ­ξή του, στο «Εθνος της Κυ­ρια­κής».

«Αν υπάρ­ξει ευ­και­ρία λύσης, θα είναι εθνι­κή ανοη­σία να μην την αξιο­ποι­ή­σου­με»: την κα­θα­ρή αυτή θέση όσον αφορά την ονο­μα­σία του βό­ρειου γεί­το­νά μας παίρ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στο «Έθνος της Κυ­ρια­κής».

Ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός δια­βε­βαιώ­νει πως σέ­βε­ται «τις ανη­συ­χί­ες και ει­δι­κό­τε­ρα τις ευαί­σθη­τες χορ­δές των συ­μπα­τριω­τών μας στη βό­ρεια Ελ­λά­δα. Άλ­λω­στε και εγώ είμαι μισός Μα­κε­δό­νας», θυ­μί­ζει και συ­νε­χί­ζει:

«Ωστό­σο αυτό που τους καλώ να εκτι­μή­σουν νη­φά­λια είναι το τι προ­ά­γει το εθνι­κό συμ­φέ­ρον και τι το υπο­νο­μεύ­ει. Η μη λύση το υπο­νο­μεύ­ει. Εδώ και 25 χρό­νια οι γεί­το­νες ανα­γνω­ρί­ζο­νται με το όνομα «Δη­μο­κρα­τία της Μα­κε­δο­νί­ας» από πολ­λές χώρες, ενώ εμείς πα­λεύ­ου­με πα­ντού ώστε να τους απο­κα­λούν όλοι ΠΓΔΜ. Ονο­μα­σία δη­λα­δή σύν­θε­τη στην οποία πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ο όρος ‘Μα­κε­δο­νία’, χωρίς όμως κα­νέ­ναν προσ­διο­ρι­σμό που να απο­τρέ­πει οι­κειο­ποί­η­ση και της γε­ω­γρα­φί­ας και της Ιστο­ρί­ας. Αν λοι­πόν υπάρ­ξει ευ­και­ρία λύσης που θα αναι­ρεί αυτά τα αρ­νη­τι­κά δε­δο­μέ­να που μας φόρ­τω­σαν το 1992, τότε θα είναι εθνι­κή ανοη­σία να μην την αξιο­ποι­ή­σου­με».

Και επί του πρα­κτέ­ου, «δεν είναι πα­ρά­λο­γο, όμως, να εμπε­ριέ­χε­ται ο όρος ‘Μα­κε­δο­νία’ σε μία σύν­θε­τη ονο­μα­σία, είτε με γε­ω­γρα­φι­κό είτε με χρο­νι­κό προσ­διο­ρι­σμό, ένα­ντι όλων, έτσι ώστε να γί­νε­ται απο­λύ­τως σαφές ότι κα­νείς δεν διεκ­δι­κεί εδάφη ή ιστο­ρία άλλων λαών».

Ανα­φο­ρι­κά με τη δια­κρι­τή στάση του κυ­βερ­νη­τι­κού εταί­ρου, ο κ. Τσί­πρας ανα­γνω­ρί­ζει πως «ο Πάνος (Καμ­μέ­νος) έχει επί­γνω­ση του προ­βλή­μα­τος και είναι ένας έντι­μος και πα­τριώ­της πο­λι­τι­κός. Έχει επι­φυ­λά­ξεις και τις έχει εκ­φρά­σει στο κυ­βερ­νη­τι­κό συμ­βού­λιο, ωστό­σο έχει δη­λώ­σει σε όλους τους τό­νους την εμπι­στο­σύ­νη του στις προ­σπά­θειες του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών και την επι­θυ­μία του να υπάρ­ξει ευ­ρεία συ­ναί­νε­ση των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων στο ζή­τη­μα αυτό, εφό­σον βέ­βαια βρε­θεί ικα­νο­ποι­η­τι­κή συμ­φω­νία».

Αντι­θέ­τως, «ο κ. Μη­τσο­τά­κης δια­πράτ­τει τρα­γι­κό πο­λι­τι­κό σφάλ­μα. Στο ονο­μα­το­λο­γι­κό έχει μία ευ­και­ρία να δεί­ξει στάση εθνι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας. (…) Δεν τολμά να πει ευ­θέ­ως τη στάση της ΝΔ. (…) Μία παίρ­νει απο­στά­σεις από τα συλ­λα­λη­τή­ρια και την άλλη δια­γρά­φει όσους απο­τρέ­πουν τους βου­λευ­τές του από το να συμ­με­τέ­χουν. Έτσι απο­δει­κνύ­ει στους Έλ­λη­νες ότι είναι ικα­νός να υπη­ρε­τή­σει οποια­δή­πο­τε άποψη, αρκεί να έχει ψη­φο­θη­ρι­κό όφε­λος και στους Ευ­ρω­παί­ους ότι είναι ένας ανα­ξιό­πι­στος πο­λι­τι­κός, κλα­σι­κός εκ­πρό­σω­πος του πα­λιού πο­λι­τι­κού προ­σω­πι­κού που χρε­ο­κό­πη­σε τη χώρα».

euro2day.gr