Γιώργος Καββαθάς, Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ: «Η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών μειώνεται λόγω της συνεχώς αυξανόμενης ακρίβειας και του πληθωρισμού ‘απληστίας’»

«Δεν συ­ζη­τά­με για βελ­τιώ­σεις επί του φο­ρο­λο­γι­κού νο­μο­σχέ­διου, αλλά για από­συρ­ση του­λά­χι­στον των δια­τά­ξε­ων που αφο­ρούν στην τεκ­μαρ­τή φο­ρο­λό­γη­ση των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών», δη­λώ­νει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά σή­με­ρα στην ‘δη­μο­κρα­τι­κή’ ο πρό­ε­δρος της ΓΣΕ­ΒΕΕ κ. Γιώρ­γος Καβ­βα­θάς, ανα­φο­ρι­κά με το νέο νο­μο­σχέ­διο που έχει δη­μιουρ­γή­σει ανα­στά­τω­ση στον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο της χώρας.

Επί­σης, μι­λά­ει για την κα­τα­νο­μή των πόρων του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης, για τις ασφυ­κτι­κές κα­τα­στά­σεις που πιέ­ζουν τις μι­κρές και πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις, ενώ, σχε­τι­κά με την ακρί­βεια, δη­λώ­νει ότι η αι­σχρο­κέρ­δεια και οι συν­θή­κες «πλη­θω­ρι­σμού απλη­στί­ας» που επι­κρα­τούν στην αγορά δη­μιουρ­γούν ένα πε­ρι­βάλ­λον ‘οι­κο­νο­μι­κού στραγ­γα­λι­σμού’.

• Η έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας, το κό­στος λει­τουρ­γί­ας, οι λη­ξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις και η Δα­μό­κλειος σπάθη με τους πλει­στη­ρια­σμούς πρώ­της κα­τοι­κί­ας και επαγ­γελ­μα­τι­κής στέ­γης είναι τα μεί­ζο­να προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι μι­κρές και πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις της χώρας. Πώς μπο­ρούν να αντε­πε­ξέλ­θουν υπό αυτές τις ασφυ­κτι­κές κα­τα­στά­σεις;

Είναι γε­γο­νός ότι στα τε­λευ­ταία 15 χρό­νια των αλ­λε­πάλ­λη­λων κρί­σε­ων δεν έχoυν πάψει να μας απα­σχο­λούν τα προ­βλή­μα­τα της ρευ­στό­τη­τας και υπερ­χρέ­ω­σης των μι­κρών και πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων. Για την υπερ­χρέ­ω­ση έχου­με το­νί­σει επα­νει­λημ­μέ­να την ανά­γκη υιο­θέ­τη­σης μιας νέας ρύθ­μι­σης 120 δό­σε­ων στην οποία να μπο­ρούν να εντα­χθούν όλες οι οφει­λές προς το Δη­μό­σιο (εφο­ρία, ασφα­λι­στι­κά τα­μεία, ΟΤΑ), ιδίως εκεί­νες που δη­μιουρ­γή­θη­καν κατά τη διάρ­κεια της υγειο­νο­μι­κής και ενερ­γεια­κής κρί­σης.

Επι­πλέ­ον, η επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών του εξω­δι­κα­στι­κού μη­χα­νι­σμού για τις ρυθ­μί­σεις των 240 δό­σε­ων. Υπάρ­χουν ακόμα σο­βα­ρά δια­χει­ρι­στι­κά προ­βλή­μα­τα τα οποία εμπο­δί­ζουν την ομαλή διευ­θέ­τη­ση των σχε­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων και δη­μιουρ­γούν σύγ­χυ­ση στους οφει­λέ­τες που κιν­δυ­νεύ­ουν ακόμα και να χά­σουν τη ρύθ­μι­ση χωρίς δική τους υπαι­τιό­τη­τα. Τα προ­βλή­μα­τα, μά­λι­στα, εντεί­νο­νται όταν στο πλάνο των ρυθ­μί­σε­ων εμπλέ­κο­νται και οι εται­ρεί­ες δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σε­ων οι οποί­ες δεν πα­ρέ­χουν στον οφει­λέ­τη καμία ενη­μέ­ρω­ση για τον τρόπο πλη­ρω­μής των δό­σε­ων, ενώ δεν λεί­πουν και οι πε­ρι­πτώ­σεις πα­ρο­χής από τις εν λόγω εται­ρεί­ες ελ­λι­πούς ενη­μέ­ρω­σης που οδη­γεί τους οφει­λέ­τες σε ενέρ­γειες που τε­λι­κά είναι εις βάρος τους. Σε σχέση με τους πλει­στη­ρια­σμούς αυτό που έχου­με κα­τα­θέ­σει είναι ότι πρέ­πει του­λά­χι­στον να «πα­γώ­σουν» μέχρι να κλεί­σει ο κύ­κλος της κρί­σης ακρί­βειας και να διευ­θε­τη­θεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά το τε­ρά­στιο πρό­βλη­μα του ιδιω­τι­κού χρέ­ους.

Όσον αφορά, στο πρό­βλη­μα ρευ­στό­τη­τας των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων, το οποίο έχει δια­χρο­νι­κή διά­στα­ση και συν­δέ­ε­ται με τον «απο­κλει­σμό» τους από το χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό σύ­στη­μα, απο­τε­λεί ακόμα ένα ση­μα­ντι­κό ζη­τού­με­νο. Έχου­με προ­τεί­νει την θε­σμο­θέ­τη­ση χρη­μα­το­δο­τι­κού σχή­μα­τος ανά­λο­γου με τις επι­στρε­πτέ­ες προ­κα­τα­βο­λές ως ερ­γα­λείο χρη­μα­το­δό­τη­σης απο­κλει­στι­κά για τις μι­κρές και πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις, αλλά και την ενερ­γο­ποί­η­ση της Ανα­πτυ­ξια­κής Τρά­πε­ζας όχι ως Τα­μεί­ου, αλλά ως Τρά­πε­ζας που να χρη­μα­το­δο­τεί τις επεν­δύ­σεις των μι­κρών και πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων.

Πε­ραι­τέ­ρω, την κα­θιέ­ρω­ση ακα­τά­σχε­του επι­χει­ρη­μα­τι­κού λο­γα­ρια­σμού και την αύ­ξη­ση των κον­δυ­λί­ων που προ­βλέ­πο­νται για τις πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις από τα ευ­ρω­παϊ­κά προ­γράμ­μα­τα.

• Το νέο φο­ρο­λο­γι­κό νο­μο­σχέ­διο, έχει ήδη δη­μιουρ­γή­σει ανα­στά­τω­ση με τις αλ­λα­γές που πε­ρι­λαμ­βά­νει. Πολ­λοί επαγ­γελ­μα­τι­κοί φο­ρείς έχουν ήδη εκ­φρά­σει την αντί­θε­σή τους. Μπο­ρούν να επέλ­θουν βελ­τιώ­σεις και ποιες είναι οι πα­γί­δες που κρύ­βο­νται;

Κατ’ αρχάς, στην πα­ρού­σα φάση δεν συ­ζη­τά­με για βελ­τιώ­σεις επί του φο­ρο­λο­γι­κού νο­μο­σχέ­διου, αλλά για από­συρ­ση του­λά­χι­στον των δια­τά­ξε­ων που αφο­ρούν στην τεκ­μαρ­τή φο­ρο­λό­γη­ση των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών. Από τη μεριά των επι­χει­ρή­σε­ων η τεκ­μαρ­τή φο­ρο­λό­γη­ση εκλαμ­βά­νε­ται ως ένα κα­θα­ρά ει­σπρα­κτι­κό μέτρο. Εκεί που συ­ζη­τά­γα­με για την κα­τάρ­γη­ση του τέ­λους επι­τη­δεύ­μα­τος και την επα­να­φο­ρά του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου, εντε­λώς αιφ­νι­δια­στι­κά προ­έ­κυ­ψε η πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης να επι­βά­λει έναν ακόμα ορι­ζό­ντιο κε­φα­λι­κό φόρο με την γνω­στή δι­καιο­λο­γία της αντι­με­τώ­πι­σης της φο­ρο­δια­φυ­γής. Ου­σια­στι­κά αυτό που κα­τα­λα­βαί­νου­με είναι ότι δεν υπήρ­χε καμία πρό­θε­ση για κα­τάρ­γη­ση του τέ­λους επι­τη­δεύ­μα­τος, αλλά μια διαρ­κής ανα­ζή­τη­ση να βρε­θεί ένας τρό­πος αντι­κα­τά­στα­σής του. Και όπως προ­κύ­πτει, αυτός ο τρό­πος δεν είναι άλλος από την παλιά και απο­τυ­χη­μέ­νη συ­ντα­γή της τεκ­μαρ­τής φο­ρο­λό­γη­σης.

Σε μια πε­ρί­ο­δο, μά­λι­στα, που τα δη­μό­σια έσοδα αυ­ξά­νο­νται, ενώ η αγο­ρα­στι­κή δύ­να­μη των κα­τα­να­λω­τών μειώ­νε­ται λόγω της συ­νε­χώς αυ­ξα­νό­με­νης ακρί­βειας και του πλη­θω­ρι­σμού «απλη­στί­ας». Και βέ­βαια όταν ακόμα έχου­με σε ισχύ το επί­σης ανα­χρο­νι­στι­κό μέτρο των τεκ­μη­ρί­ων δια­βί­ω­σης. Προ­φα­νώς, ου­δείς μπο­ρεί να ισχυ­ρι­στεί ότι δεν υπάρ­χει φο­ρο­δια­φυ­γή.

Ωστό­σο, είναι πα­ρα­πλα­νη­τι­κό αυτή να απο­δί­δε­ται απο­κλει­στι­κά στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες. Μεί­ζο­να ζη­τή­μα­τα, όπως το πα­ρε­μπό­ριο, το λα­θρε­μπό­ριο και η αδή­λω­τη επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, πα­ρα­μέ­νουν, κα­τα­δει­κνύ­ο­ντας εκ­κω­φα­ντι­κά την απο­τυ­χία του Κρά­τους να τα αντι­με­τω­πί­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά.

Και βέ­βαια ούτε λόγος για την αντι­με­τώ­πι­ση της νό­μι­μης φο­ρο­α­πο­φυ­γής και της αι­σχρο­κέρ­δειας. Εάν το νέο ορι­ζό­ντιο τεκ­μαρ­τό ει­σό­δη­μα, τε­λι­κά εφαρ­μο­στεί θα απο­τε­λέ­σει την τα­φό­πλα­κα για χι­λιά­δες πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις. Το στρώ­μα αυτό δεν είναι ομοιο­γε­νές και η επι­βο­λή ενός ακόμη άδι­κου ορι­ζό­ντιου κε­φα­λι­κού φόρου θα επι­φέ­ρει ιδιαί­τε­ρα αρ­νη­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα.

Η ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία πρέ­πει να αντι­λη­φθεί ότι υπάρ­χουν αρ­κε­τοί μι­κρο­ε­παγ­γελ­μα­τί­ες που ασκούν την δρα­στη­ριό­τη­τα, όχι για να απο­κτή­σουν αλλά για να συ­μπλη­ρώ­νουν ει­σό­δη­μα.Οι επαγ­γελ­μα­τί­ες στα χωριά ή στις συ­νοι­κί­ες που λει­τουρ­γούν ένα κα­φε­νείο ή ένα ψι­λι­κα­τζί­δι­κο απο­τε­λούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, αλλά όχι τα μόνα πα­ρα­δείγ­μα­τα. Οπότε η άποψη ότι δεν μπο­ρεί να δια­βιεί κά­ποιος αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νος με λι­γό­τε­ρο από 10.920 € κα­τα­δει­κνύ­ει του­λά­χι­στον άγνοια αυτών των ιδιαί­τε­ρων χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών. Επι­πλέ­ον, η μνη­μο­νια­κή δε­κα­ε­τία της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης είναι ακόμα νωπή στις μνή­μες των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, καθώς οι αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειές της συ­νε­χί­ζουν να τα­λαι­πω­ρούν ένα ση­μα­ντι­κό κομ­μά­τι αυτών. Ως ΓΣΕ­ΒΕΕ θα αντι­δρά­σου­με δυ­να­μι­κά ενά­ντια στην νέα φο­ρο­λό­γη­ση των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών που επι­χει­ρεί να κα­θιε­ρώ­σει η κυ­βέρ­νη­ση.

Καλώ κάθε επαγ­γελ­μα­τία να ενι­σχύ­σει την προ­σπά­θεια αυτή που δεν είναι μόνο της ΓΣΕ­ΒΕΕ αλλά όλων των συλ­λο­γι­κο­τή­των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, επι­στη­μό­νων, επαγ­γελ­μα­το­βιο­τε­χνών και εμπό­ρων.

• Με δύο ανοι­χτά μέ­τω­πα πο­λέ­μου, το ένα στην Ου­κρα­νία και το άλλο στη Μέση Ανα­το­λή, πόσο επη­ρε­ά­ζε­ται η διε­θνής οι­κο­νο­μία και κυ­ρί­ως η χώρα μας, που βρί­σκε­ται σε ευαί­σθη­τη (γε­ω­γρα­φι­κά) πε­ριο­χή; Τι θα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με στο επό­με­νο διά­στη­μα;

Είναι προ­φα­νές ότι οι τρέ­χου­σες γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις εκτός από τις οδυ­νη­ρές συ­νέ­πειες που έχουν για τους πο­λί­τες των πε­ριο­χών αυτών δη­μιουρ­γούν και έντο­νη ρευ­στό­τη­τα σε όλα τα πεδία. Σύμ­φω­να με τους ει­δι­κούς των διε­θνών σχέ­σε­ων βρι­σκό­μα­στε στην αυγή ενός πο­λυ­πο­λι­κού διε­θνούς συ­στή­μα­τος, και μέχρι αυτό να σχη­μα­το­ποι­η­θεί και να ισορ­ρο­πή­σει οι διε­θνείς κρί­σεις μάλ­λον θα είναι η νόρμα. Στην πα­ρού­σα συ­γκυ­ρία δεν μπο­ρούν να γί­νουν ασφα­λείς προ­βλέ­ψεις για τις επι­πτώ­σεις στην οι­κο­νο­μία καθώς συ­ναρ­τά­ται από την πο­ρεία των πραγ­μά­των. Εύ­χο­μαι οι συρ­ρά­ξεις που είναι σε εξέ­λι­ξη να μην επε­κτα­θούν και να λή­ξουν το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό.

• H ακρί­βεια γο­να­τί­ζει τους κα­τα­να­λω­τές. Υπάρ­χουν μέτρα που θα μπο­ρού­σαν να φρε­νά­ρουν το ράλι αύ­ξη­σης των τιμών στην αγορά;

Στο ζή­τη­μα της ακρί­βειας θα πρέ­πει να προ­στε­θούν ορι­σμέ­νες κρί­σι­μες δια­στά­σεις που επι­δει­νώ­νουν το επι­χει­ρη­μα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον και δυ­σχε­ραί­νουν τις οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες εντός των οποί­ων οι μι­κρές επι­χει­ρή­σεις κα­λού­νται να λει­τουρ­γή­σουν. Η αι­σχρο­κέρ­δεια και οι συν­θή­κες «πλη­θω­ρι­σμού απλη­στί­ας» που επι­κρα­τούν στην αγορά ιδίως στα βα­σι­κά αγαθά, εν­διά­με­σα ή τε­λι­κά, δη­μιουρ­γούν ένα πε­ρι­βάλ­λον οι­κο­νο­μι­κού στραγ­γα­λι­σμού για τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις καθώς από τη μια πλευ­ρά εκτο­ξεύ­ουν το κό­στος εισ­ρο­ών (π.χ. ενέρ­γεια, πρώ­τες ύλες), και από την άλλη πλευ­ρά πε­ριο­ρί­ζουν το δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα των κα­τα­να­λω­τών συ­μπιέ­ζο­ντας πε­ραι­τέ­ρω τη σω­ρευ­τι­κή κα­τα­να­λω­τι­κή ζή­τη­ση. Στο πλαί­σιο αυτό, η Πο­λι­τεία πρέ­πει να λάβει όλα τα απα­ραί­τη­τα μέτρα και να ενερ­γο­ποι­ή­σει όλους τους κα­τάλ­λη­λους μη­χα­νι­σμούς, όπως η Επι­τρο­πή Αντα­γω­νι­σμού, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν φαι­νό­με­να ολι­γο­πω­λια­κής διάρ­θρω­σης, εναρ­μο­νι­σμέ­νων πρα­κτι­κών, κα­τα­στρα­τή­γη­σης των βα­σι­κών κα­νό­νων υγιούς αντα­γω­νι­σμού και στρέ­βλω­σης της λει­τουρ­γί­ας της αγο­ράς. Πε­ραι­τέ­ρω, όπως κατ’ επα­νά­λη­ψη έχου­με επι­ση­μά­νει, θα πρέ­πει να εξε­τα­στούν μέτρα που μπο­ρούν να συ­γκρα­τή­σουν τις τιμές αλλά και το αυ­ξη­μέ­νο κό­στος λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων, όπως η μεί­ω­ση του ΦΠΑ και των φόρων και τελών στα καύ­σι­μα. Τέλος, ένα ζή­τη­μα που είναι πι­θα­νό να μας απα­σχο­λή­σει έντο­να από το νέο έτος είναι οι τιμές της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας. Εκεί η επα­να­φο­ρά της ρή­τρας ανα­προ­σαρ­μο­γής σε συν­δυα­σμό με τον στρε­βλό τρόπο που δια­μορ­φώ­νο­νται οι τιμές μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε νέους υπέ­ρο­γκους λο­γα­ρια­σμούς, καθώς οι ρυθ­μί­σεις του Υπουρ­γεί­ου Ανά­πτυ­ξης που προ­βλέ­πουν την ει­σα­γω­γή ενός, κατά την άποψη μου, σύν­θε­του συ­στή­μα­τος ει­δι­κών τι­μο­λο­γί­ων που πρέ­πει οι πά­ρο­χοι να ανα­κοι­νώ­νουν ανά μήνα και οι κα­τα­να­λω­τές να επι­λέ­γουν αυτό που θε­ω­ρούν ως οι­κο­νο­μι­κά κα­λύ­τε­ρο, δεν θεωρώ ότι θα γίνει αντι­λη­πτό αλλά ούτε και ότι θα είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κό για την συ­γκρά­τη­ση των τιμών ενέρ­γειας. Επι­πλέ­ον, η ανά μήνα ανα­κοί­νω­ση των τιμών από τους πα­ρό­χους δεν βοηθά στον οι­κο­νο­μι­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό των επι­χει­ρή­σε­ων. Πι­στεύω ότι στην πα­ρού­σα φάση θα ήταν προ­τι­μό­τε­ρο να πα­ρα­τα­θεί η ανα­στο­λή της ρή­τρας ανα­προ­σαρ­μο­γής και να εξορ­θο­λο­γι­στεί το στρε­βλό σύ­στη­μα κα­θο­ρι­σμού των τιμών ενέρ­γειας που ορί­ζε­ται σε με­γά­λο βαθμό από τον ακρι­βό­τε­ρη ενερ­γεια­κή πηγή.

• Είναι σε εξέ­λι­ξη μια με­γά­λη συ­ζή­τη­ση σχε­τι­κά με την κα­τα­νο­μή των πόρων του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης. Μι­λή­στε μας γι’ αυτό.

To Τα­μείο Ανά­καμ­ψης απο­τε­λεί δυ­νη­τι­κά ένα εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό ανα­πτυ­ξια­κό ερ­γα­λείο και μια ση­μα­ντι­κή ευ­και­ρία για την ανά­πτυ­ξη της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Πα­ρ΄ό­λα αυτά, πρέ­πει να ση­μειώ­σου­με ότι το επί­κε­ντρο του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης δεν είναι οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, πα­ρό­τι αυτές απο­τε­λούν τον κορμό της πα­ρα­γω­γι­κής δομής της χώρας. Για πα­ρά­δειγ­μα, στο σκέ­λος των επι­χο­ρη­γή­σε­ων προ­βλέ­πο­νται πε­ριο­ρι­σμέ­νοι πόροι για τον ψη­φια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό και την πρά­σι­νη με­τά­βα­ση των επι­χει­ρή­σε­ων. Πα­ρο­μοί­ως, το σκέ­λος των δα­νεί­ων λει­τουρ­γεί υπό την απο­τρε­πτι­κή συν­θή­κη των πε­ριο­ρι­σμών που υφί­στα­νται οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις ως προς την πρό­σβα­ση στη χρη­μα­το­δό­τη­ση. Το πλαί­σιο και η δομή των κρι­τη­ρί­ων χρη­μα­το­δό­τη­σης δεν δια­σφα­λί­ζουν υψηλά επί­πε­δα πρό­σβα­σης σε χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία για τις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις και πε­ριο­ρί­ζουν τις δυ­να­τό­τη­τες αξιο­ποί­η­σης των πόρων από μέ­ρους τους. Βάσει της κα­τα­νο­μής των πόρων του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης μέχρι στιγ­μής, δια­πι­στώ­νου­με ότι το βα­σι­κό μο­ντέ­λο αξιο­ποί­η­σης χρη­μα­το­δο­τή­σε­ων εδρά­ζε­ται στην προ­ώ­θη­ση επεν­δύ­σε­ων με­γα­λύ­τε­ρης κλί­μα­κας και στη συ­γκε­ντρω­ποί­η­ση των επεν­δύ­σε­ων σε με­γα­λύ­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις. Οι πολύ μι­κρές και μι­κρές επι­χει­ρή­σεις δεν θε­ω­ρού­με ότι βρί­σκο­νται στις προ­τε­ραιό­τη­τες του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης και αυτό μπο­ρεί να δια­πι­στω­θεί από τη με­λέ­τη των κα­τα­νο­μών των πόρων μέχρι σή­με­ρα. Με βάση τα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία ως προς το σκέ­λος των δα­νεί­ων για πα­ρά­δειγ­μα, το συ­ντρι­πτι­κά με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό των δα­νειο­δο­τή­σε­ων πα­ρέ­χο­νται σε επεν­δύ­σεις ύψους άνω των 10 εκατ. ευρώ και αφο­ρούν σε λι­γό­τε­ρες από 50 επι­χει­ρή­σεις και σε λι­γό­τε­ρες από 80 πε­ρι­πτώ­σεις δα­νεί­ων. Ο επα­να­σχε­δια­σμός επι­μέ­ρους δρά­σε­ων και η ανα­κα­τα­νο­μή πόρων με σκοπό τον πα­ρα­γω­γι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων, την ενί­σχυ­ση της και­νο­το­μι­κής τους ικα­νό­τη­τας και την προ­ώ­θη­ση της πρά­σι­νης και ψη­φια­κής με­τά­βα­σης πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει καί­ρια προ­τε­ραιό­τη­τα στην επό­με­νη πε­ρί­ο­δο ως προς την απο­τε­λε­σμα­τι­κή αξιο­ποί­η­ση των δια­θέ­σι­μων χρη­μα­το­δο­τή­σε­ων.