Διαχείριση καμένων εκτάσεων και αντιμετώπιση πυρκαγιών

Μετά από ένα χρόνο είναι και­ρός να ασχο­λη­θού­με   με την βι­βλι­κή κα­τα­στρο­φή που προ­ξέ­νη­σε η φωτιά η οποία κα­τα­σπά­ρα­ξε τα σω­θι­κά του νη­σιού μας, ήρθε πι­στεύω η ώρα να με­τρή­σου­με τις πλη­γές μας, να βελ­τιώ­σου­με τις πα­ρεμ­βά­σεις μας ΑΛΛΆ και να απο­δο­θούν οι ευ­θύ­νες σε όσους τις έχουν.

Η Φωτιά βρήκε τις κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες της Ρόδου σε κα­τά­στα­ση λή­θαρ­γου.

Πρώτη ημέρα ξεσπά πυρ­καϊά στο πα­νάρ­χαιο πο­λύ­πα­θο από πά­μπολ­λες πυρ­κα­γιές χωριό της Ρόδου  Απόλ­λω­να. Στο κέ­ντρο του νη­σιού. Εκεί εδρεύ­ει πυ­ρο­σβε­στι­κός σταθ­μός με επί τόπου πυ­ρο­σβε­στι­κά   οχή­μα­τα. Οι κά­τοι­κοι  ζουν τον εφιάλ­τη της φω­τιάς πολλά χρό­νια, γιαυ­τό σύσ­σω­μο το χωριό και οι πυ­ρο­σβέ­στες σαν ένας άν­θρω­πός τρέ­χουν και παρά τους ανέ­μους 5- 6 μπο­φόρ κα­τα­φέρ­νουν να θέ­σουν υπό με­ρι­κό έλεγ­χο την φωτιά. Κατά την κα­τά­σβε­ση ένας πο­λύ­πει­ρος σε πα­ρό­μοιες κα­τα­στά­σεις κά­τοι­κος του χω­ριού και εθε­λο­ντής πυ­ρο­σβέ­στης 75 ετών, προ­σέ­χε­ται και συμ­βά­λει στον πε­ριο­ρι­σμό του κακού, Μία ριπή ανέ­μου φέρ­νει τις φλό­γες πάνω στον εθε­λο­ντή τον οποίο κα­τα­καί­ουν σε ολό­κλη­ρο το αρι­στε­ρό μέρος του σώ­μα­τος, αφή­νει την μά­νι­κα πυ­ρό­σβε­σης που κρα­τού­σε και τρέ­χει προς ασφα­λές ση­μείο,  αμέ­σως τον αντι­λαμ­βά­νο­νται οι κά­τοι­κοι τον βά­ζουν σε αυ­το­κί­νη­το και τον με­τα­φέ­ρουν στα επεί­γο­νται πε­ρι­στα­τι­κά του  νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου.

Όλο του το σώμα στην αρι­στε­ρή πλευ­ρά από κε­φα­λής έως ονύ­χων είναι μία πληγή.

Ο εφη­με­ρεύ­ον για­τρός τον εξε­τά­ζει και του γρά­φει συ­ντα­γή με αλοι­φές να τις αγο­ρά­σει από φαρ­μα­κείο ο πο­λυ­ε­γκαυ­μα­τί­ας και να πάει σπίτι του, διότι δεν έχει κάτι σο­βα­ρό.

Αυτός υπα­κού­ει στον ΕΠΙ­ΣΤΗ­ΜΟ­ΝΑ και πάει να αγο­ρά­σει τα φάρ­μα­κα. Η δη­μο­σιο­γρά­φος κ,Βε­νια­νά­κη πλη­ρο­φο­ρεί­ται το γε­γο­νός του τραυ­μα­τι­σμού και ζη­τά­ει πλη­ρο­φο­ρί­ες για την φωτιά, μόλις τον αντι­κρί­ζει και πλη­ρο­φο­ρεί­ται ότι δεν θα ει­σα­χθεί στο νο­σο­κο­μείο  πα­θαί­νει σοκ,επι­κοι­νω­νεί τη­λε­φω­νι­κά την πρό­ε­δρο των νο­σο­κο­μεια­κών για­τρών κ.Πο­λύ­μνια Γα­λα­νού, η οποία ζη­τά­ει ο πο­λυ­ε­γκαυ­μα­τί­ας να γυ­ρί­σει στο νο­σο­κο­μείο να τον εξε­τά­σουν και άλλοι για­τροί, κατά την εξέ­τα­ση δια­πι­στώ­νο­νται εγκαύ­μα­τα 3ου σε όλο το αρι­στε­ρό μέρος του σώ­μα­τος,  γί­νε­ται ει­σα­γω­γή Στην Α χει­ρουρ­γι­κή κλι­νι­κή και πα­ρα­μέ­νει επί 15νθή­με­ρο νο­ση­λευό­με­νος και μετά το εξι­τή­ριο με δικά του έξοδα πη­γαί­νει στην Αθήνα σε ει­δι­κή ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή και νο­ση­λεύ­ε­ται για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα, χωρίς μέχρι σή­με­ρα να απο­κα­τα­στα­θεί πλή­ρως, φυ­σι­κά το ελ­λη­νι­κό κρά­τος ΑΠΩΝ.

Δεν έχω την άδεια του πο­λυ­ε­γκαυ­μα­τία να δη­μο­σιο­ποι­ή­σω τις φω­το­γρα­φί­ες του, είναι όντως σο­κα­ρι­στι­κές.

Οι Ευ­θύ­νες του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού αρ­χί­ζουν από την πρώτη μέρα.

Τα της πυ­ρο­σβε­στι­κής απα­σχό­λη­σαν τον το­πι­κό τύπο, και δεν έχω να προ­σθέ­σω κάτι επι­πλέ­ον.

Ο διοι­κη­τής του Γε­νι­κού Κρα­τι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, Διέ­τα­ξε έρευ­να για τις πα­ρα­λή­ψεις του για­τρού των επει­γό­ντων πε­ρι­στα­τι­κών, ο οποί­ος δεν πε­ριέ­θαλ­ψε πο­λυ­ε­γκαυ­μα­τία και τον έδιω­ξε από το νο­σο­κο­μείο, θέ­το­ντας σε κίν­δυ­νο την ζωή αν­θρώ­που..

Ο κ. Ει­σαγ­γε­λέ­ας Ρόδου  ενήρ­γη­σε ότι ο νόμος επι­τάσ­σει, για την ύπαρ­ξη ή όχι ποι­νι­κών ευ­θυ­νών.

Δυ­στυ­χώς μέχρι σή­με­ρα δεν έμαθα κάτι. Εσείς μά­θα­τε;

Η κα­μέ­νη έκτα­ση είναι 206.610 τε­τρα­γω­νι­κά χι­λιό­με­τρα από τα οποία 135.000 είναι δάση και δα­σι­κές εκτά­σεις τα υπό­λοι­πα ιδιω­τι­κοί χώροι και αγρο­τι­κές καλ­λιέρ­γειες. Δεν είναι η πρώτη πυρ­καϊά στην Ρόδο ούτε θα είναι η τε­λευ­ταία. Δια­πι­στώ­θη­κε και σ’αυτή όπως και στις προη­γού­με­νες η ανε­πάρ­κεια για να μην πω ανι­κα­νό­τη­τα της Πυ­ρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σί­ας. Η οποία έχει εκ­παι­δευ­τεί για φω­τιές εντός κα­τοι­κη­μέ­νου χώρου, και όχι δασών. Οι επι­τε­λείς    της ΠΥ που ήρθαν από την Αθήνα ανέ­λα­βαν την ηγε­σία πα­ρα­κάμ­πτο­ντας την το­πι­κή υπη­ρε­σία, χωρίς να γνω­ρί­ζουν τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του εδά­φους αλλά ούτε καν τα χωριά του νη­σιού. Δεν εκ­με­ταλ­λεύ­τη­καν την αθρόα προ­σέ­λευ­ση των το­πι­κών εθε­λο­ντών που γνώ­ρι­ζαν το έδα­φος και τους ανέ­μους, Η πα­ρου­σία τους δεν βο­ή­θη­σε στην κα­τά­σβε­ση.

Τί­θε­ται ευ­θέ­ως το ερώ­τη­μα θα συ­νε­χί­σου­με έτσι μέχρι να μην μεί­νει τί­πο­τα άκαυ­το στη Ρόδο ή θα αλ­λά­ξου­με κάτι.

Ένας σοφός κά­πο­τε είπε: Αν θέ­λεις να αλ­λά­ξεις κάτι στην ζωή σου, πρέ­πει να αλ­λά­ξεις κάτι στην ζωή σου.

Πα­λαιό­τε­ρα στις πυρ­καϊ­ές των δασών αρ­μό­δια για την κα­τά­σβε­ση ήταν η δα­σι­κή αρχή της πε­ριο­χής, το νο­μι­κό πλαί­σιο άλ­λα­ξε επί πρω­θυ­πουρ­γί­ας Ση­μί­τη και υπουρ­γού Τζου­μά­κα, χωρίς καμία με­λέ­τη. Σε ερώ­τη­ση αν ήταν καλ­λί­τε­ρο εκεί­νο το νο­μι­κό πλαί­σιο θα δη­λώ­σω ότι και εκεί­νο είχε πολλά στρε­βλά.

Κατά την γνώμη μου η κα­τά­σβε­ση των δα­σι­κών πυρ­κα­γιών πρέ­πει να γυ­ρί­σει στην Δα­σι­κή Υπη­ρε­σία αλλά χωρίς τις πα­θο­γέ­νειες που είχε τότε.

Επει­δή οι διευ­θύν­σεις δασών υπά­γο­νται στην πε­ρι­φέ­ρεια οι τότε νο­μάρ­χες για να ανα­δει­χθούν κα­πέ­λω­ναν τους δα­σάρ­χες και ανα­λάμ­βα­ναν αυτοί την ηγε­σία πυ­ρό­σβε­σης. Ούτε οι νο­μάρ­χες ούτε οι δα­σάρ­χες είχαν εκ­παι­δευ­τεί επί του αντι­κει­μέ­νου και πει­ρα­μα­τί­ζο­νταν “στου κα­σι­διά­ρη το κε­φά­λι όπως λέει ο σοφός λαός”. Κά­νο­ντας ότι κα­τέ­βα­ζε η γκλά­βα τους, μέχρι που η φωτιά έσβη­νε μόνη της η με “κο­ντρα φόκο” των Λα­ερ­μιω­τών. (έκ­φρα­ση από την ιτα­λι­κή κα­το­χή που ερ­μη­νεύ­ε­ται ως ΑΝΤ­ΠΥΡ), Το οποίο έχει πολύ καλά απο­τε­λέ­σμα­τα άν γνω­ρί­ζεις πως να το χρη­σι­μο­ποιείς. Θα πρέ­πει να επα­νέλ­θει με νόμο και να δι­δά­σκε­τε η χρίση του όπως γί­νε­ται σε άλλα κράτη..

Στο νέο νο­μι­κό πλαί­σιο πρέ­πει να επα­νέλ­θουν, Τα πυ­ρο­σβε­στι­κά οχή­μα­τα των 5 τόν­νων και τα μι­κρό­τε­ρα, να επαν­δρω­θούν όλα τα πυ­ρο­φυ­λά­κια του πα­ρελ­θό­ντος αλλά και  οι δα­σο­κο­μά­ντος, 50-70 άτομα στα Δω­δε­κά­νη­σα είναι αρ­κε­τά. Δέκα ξ αυτών θα είναι βαθ­μο­φό­ροι οι οποί­οι θα εκ­παι­δευ­τούν στην κα­τά­σβε­ση πυρ­κα­γιάς επί δα­σι­κών εκτά­σε­ων, αλλά και ως ηγή­το­ρες οι οποί­οι θα ανα­λαμ­βά­νουν την ηγε­σία σε πε­ρί­πτω­ση  πυρ­καϊ­άς, Χωρίς να κα­πε­λώ­νο­νται από κα­νέ­να υπη­ρε­σια­κό ή πο­λι­τι­κό προϊ­στά­με­νό τους.

Επει­δή στο πα­ρελ­θόν είχαν προ­κύ­ψει εμπρη­σμοί με στόχο τα εκτός έδρας των αρ­μο­δί­ων, να χο­ρη­γη­θεί επί­δο­μα επι­φυ­λα­κής σε όλους τους εμπλε­κό­με­νους είτε υπάρ­χει πυρ­κα­γιά είτε όχι κατά το 5μηνο της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου.

Το προ­σω­πι­κό των δα­σο­κο­μά­ντος και πυ­ρο­φυ­λά­κων, τους λοι­πούς μήνες μήνες θα ασχο­λεί­ται με τα του δά­σους. Να γί­νουν  με­λέ­τες της διεύ­θυν­σης δασών Δω­δε­κα­νή­σου, για  διευ­θέ­τη­σις χει­μάρ­ρων για ανά­σχε­ση των νερών της βρο­χής, τον κα­θα­ρι­σμό των αντι­πυ­ρι­κών ζωνών πλη­σί­ον οδών κλπ ανα­γκαία έργα, όχι όμως σε ερ­γα­σί­ες δα­σο­φύ­λα­κα ή θη­ρο­φύ­λα­κα, όπως γι­νό­ταν πα­λαιό­τε­ρα.

Σε ολό­κλη­ρη την κα­μέ­νη πε­ριο­χή πρέ­πει άμεσα να γί­νουν αντι­πλημ­μυ­ρι­κά έργα  όχι με κλα­διά και κορ­μο­δέ­μα­τα όπως συ­νή­θως γί­νε­ται για ευ­κο­λία, επει­δή κά­ποιοι το πρό­τει­ναν για να βγά­ζουν εύ­κο­λα χρή­μα­τα. Τα κορ­μο­δέ­μα­τα θα σα­πί­σουν σε 2-3 χρό­νια και θα με­τα­φερ­θούν στις κοί­τες των πο­τα­μών δη­μιουρ­γώ­ντας πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να.

Εσχά­τως δια­βά­σα­με στον το­πι­κό τύπο ότι το Υπουρ­γείο πε­ρι­βάλ­λο­ντος, πι­θα­νόν  μετά από ει­ση­γή­σεις δα­σο­λό­γων, ενέ­κρι­νε ποσόν τριών εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ (3.000.000) για πα­ρέμ­βα­ση με κορ­μο­δέ­μα­τα, στις κα­μέ­νες εκτά­σεις της Ρόδου από την πυρ­κα­γιά του έτους 2023 χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας μά­λι­στα το έργο αυτό αντι­πλημ­μυ­ρι­κό!!!. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα θα τα δούμε σε δυό το πολύ τρία χρό­νια όταν όλα αυτά τα  σάπια υλικά θα με­τα­φερ­θούν στις κοί­τες των πο­τα­μών θα φρά­ξουν δια­βά­σεις και γέ­φυ­ρες. Η ερ­γα­σία αυτή χρη­σι­μο­ποιεί­τε ήδη και σε άλλες κα­μέ­νες εκτά­σεις της Ελ­λά­δος διότι είναι μιά εύ­κο­λη ερ­γα­σία, αλλά δεν λαμ­βά­νο­νται υπ’ όψιν οι  κα­τα­στρο­φές που προ­ξε­νού­νται ή θα προ­ξε­νη­θούν στο μέλ­λον.

Η μέ­θο­δος αυτή, εκτός από την σπα­τά­λη σε­βα­στού αυτού ποσού, θα επι­φέ­ρει ανε­πα­νόρ­θω­τη ζημία στην αυ­το­φυή βλά­στη­ση των κα­μέ­νων εκτά­σε­ων από την αν­θρώ­πι­νη πα­ρέμ­βα­ση, με τα πόδια των ερ­γα­ζο­μέ­νων, το σύρ­σι­μο των κορ­μών και των κλα­διών θα κα­τα­στρέ­ψουν τα αυ­το­φυή φυτά, τα οποία ήδη ξε­προ­βάλ­λουν από το έδα­φος.                                     Οι πα­ρεμ­βά­σεις επι­βάλ­λε­τε να γί­νουν στους χει­μάρ­ρους με ξε­ρο­λι­θιές μι­κρού ύψους, σε κο­ντι­νά δια­στή­μα­τα, για συ­γκρά­τη­ση και ανά­σχε­ση της ορμής των νερών της βρο­χής. Οι ξε­ρο­λι­θιές εκτός του ότι θα πα­ρα­μεί­νουν για εκατό του­λά­χι­στον χρό­νια θα συ­γκρα­τή­σουν το πα­ρα­συ­ρό­με­νο χώμα από την διά­βρω­ση, το οποίο δια­φο­ρε­τι­κά θα κα­τα­λή­ξει στην θά­λασ­σα. Η πρώτη ύλη, οι  πέ­τρες, δόξα τω Θεώ υπάρ­χουν σε αφθο­νία σε όλα τα δάση μας.

Για την δη­μιουρ­γία ενός μόνον  κόκ­κου χώ­μα­τος από ένα βράχο, με την  δρα­στη­ριό­τη­τα της φύσης απαι­τεί­ται ένα εκα­τομ­μύ­ριο χρό­νια… Εμείς όμως αφή­νου­με χι­λιά­δες τό­νους πα­ρα­γω­γι­κού χώ­μα­τος να χά­νε­ται κάθε χρόνο στη θά­λασ­σα. Χωρίς κα­νέ­νας από τους επι­στή­μο­νες μας να ασχο­λη­θεί με σο­βα­ρό­τη­τα και υπευ­θυ­νό­τη­τα να προ­τεί­νει λύ­σεις για αυτό το άμεσο και υπαρ­ξια­κό πρό­βλη­μα.

Οι ανα­βαθ­μί­δες με τις ξε­ρο­λι­θιές  Θα συ­γκρα­τή­σουν το πα­ρα­συ­ρό­με­νο από την βροχή πα­ρα­γω­γι­κό χώμα, καθώς και με­γά­λες πο­σό­τη­τες  νερού συμ­βάλ­λο­ντας στην ομαλή ροή των πο­τα­μών και την αντι­πλημ­μυ­ρι­κή προ­στα­σία.  Το νερό αυτό  θα απορ­ρο­φη­θεί στα­δια­κά από το έδα­φος, εμπλου­τί­ζο­ντας τον υπό­γειο υδρο­φό­ρο ορί­ζο­ντα, ο οποί­ος έχει χαθεί από τις ανε­ξέ­λεγ­κτες γε­ω­τρή­σεις. Οι οποί­ες σε λίγα χρό­νια στη Ρόδο θα αντλούν θά­λασ­σα, όπως ήδη συμ­βαί­νει στην δυ­τι­κή πλευ­ρά του νη­σιού μας.

Ταυ­τό­χρο­να από το νερό που συ­γκρα­τεί­ται στις μι­κρο­λί­μνες θα ξε­δι­ψούν τα ζώα του δά­σους μέχρι και το κα­λο­καί­ρι, τα υπάρ­χο­ντα ελά­φια δεν θα χρειά­ζε­ται να κα­τε­βαί­νουν στις καλ­λιέρ­γειες για να βρουν νερό και τροφή, διότι γύρο από τις μι­κρο­λι­μνού­λες θα δη­μιουρ­γη­θεί ένα νέο μι­κρο­κλί­μα με ανά­πτυ­ξη  ποών και άλλων φυτών για τροφή της άγριας πα­νί­δας.

Να πω την αμαρ­τία μου ποτέ δεν κα­τά­λα­βα γιατί δεν γί­νε­ται στη Ρόδο με τόσα δάση εκ­με­τάλ­λευ­ση του δα­σι­κού πλού­του, υλο­το­μία ρη­τι­νο­συ­λο­γή κλπ. Δρα­στη­ριό­τη­τες που υπήρ­χαν έως και την δε­κα­ε­τία του 1970. Η αν­θρώ­πι­νη ερ­γα­σία βιο­πο­ρι­σμού στα δάση συμ­βάλ­λει τα μέ­γι­στα στην αντι­με­τώ­πι­ση πυρ­κα­γιάς “εν τη γεν­νέ­ση της”.

Οι σύμ­βου­λοι των υπουρ­γών  του υπουρ­γεί­ου κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής και όλοι οι δα­σο­λό­γοι, πρέ­πει να προ­τεί­νουν τρό­πους επι­στρο­φής των ερ­γα­ζο­μέ­νων στα δάση, τους οποί­ους οι ίδιοι με τις προ­τά­σεις και την πο­λι­τι­κή τους έδιω­ξαν. Επί­σης επι­βάλ­λε­ται να βρουν λύ­σεις άμεσα στην προ­στα­σία της διά­βρω­σης και της απώ­λειας εκα­τομ­μυ­ρί­ων κυ­βι­κών μέ­τρων πα­ρα­γω­γι­κού χώ­μα­τος που χά­νε­ται κάθε χρόνο με κάθε βροχή στις θά­λασ­σες.

Αυτά είναι προ­βλή­μα­τα που απαι­τούν επι­στη­μο­νι­κές προ­τά­σεις και όχι τα δήθεν αντι­πλημ­μυ­ρι­κά!!! έργα με κα­μέ­νους κορ­μούς δέ­ντρων, χρε­ώ­νο­ντας εκα­τομ­μύ­ρια τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες.

Αντι­πυ­ρι­κές ζώνες:

Επει­δή ήδη το οι­κο­σύ­στη­μα έχει αφό­ρη­τα κα­τα­πιε­στεί από τις πυρ­καϊ­ές δεν μπο­ρού­με να απο­ψι­λώ­σου­με και άλλο το νησί, με την κα­τα­σκευή νέων  αντι­πυ­ρι­κών ζωνών. Σε αντι­κα­τά­στα­ση των γνω­στών ζωνών προ­τεί­νε­ται σε κάθε δρόμο που συν­δέ­ει τα χωριά μας, δεξιά και αρι­στε­ρά των δρό­μων, να γίνει  πλή­ρης κα­θα­ρι­σμός θά­μνων χόρ­των και ιδίως πευ­κο­βε­λό­νων. Κα­θα­ρι­σμός κλά­δε­μα των  υπο­ο­ρό­φων δέν­δρων έως ύψους 2,50 μέ­τρων σε βάθος 50- 100 μέ­τρων ανά­λο­γα με την εκτί­μη­ση του αρ­μο­δί­ου δα­σο­λό­γου, (τα υλικά αυτά να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για κο­μπόστ, και να μην εγκα­τα­λεί­πο­νται επί τόπου όπως γί­νε­ται σή­με­ρα, τα οποία απο­τε­λούν ήδη πυ­ρι­τι­δα­πο­θή­κες εντός των δασών.)

Κα­θα­ρι­σμός της κοί­της των πο­τα­μών  από  φερτά υλικά από κορ­μο­δέ­μα­τα, κλα­διά από σάπια κα­μέ­να δε­ντρά κλπ.. Εντός της κοί­της των πο­τα­μών πολ­λές από τις οποί­ες έχουν πλά­τος πε­ρισ­σό­τε­ρο από 200 μέτρα, μπο­ρούν να γί­νουν λί­μνες μόνον με την εκ­σκα­φή της κοί­της, χωρίς την απο­μά­κρυ­σή των ανα­συ­ρο­μέ­νων χα­λι­κιών. ΟΙ λι­μνού­λες αυτές θα συ­γκρα­τή­σουν με­γά­λο όγκο νερού προ­στα­τεύ­ο­ντας από πλημ­μύ­ρες  δρό­μους και κα­τοι­κη­μέ­νες πε­ριο­χές.

Η ελεγ­χό­με­νη  βό­σκη­ση από πρό­βα­τα και κα­τσί­κια είναι μία νέα οι­κο­λο­γι­κή αντι­πυ­ρι­κή μέ­θο­δος που είδη εφαρ­μό­ζε­ται εσχά­τως στην Ευ­ρώ­πη αλλά και στην Αμε­ρι­κή.

Να ψη­φι­στεί Νόμος βάση του οποί­ου, οι αγρό­τες να έχουν, δι­καί­ω­μα και  υπο­χρέ­ω­ση στα χω­ρά­φια και τις αγροι­κί­ες εντός δασών  να απο­ψι­λώ­νουν χα­μη­λή βλά­στη­ση  σε βάθος 25 μέ­τρων από τα όρια των ακι­νή­των και κα­θα­ρι­σμό του υπο­ο­ρό­φου των δέν­δρων έως ύψους 2,5 μέ­τρων, αραιώ­νο­ντας και  τις συ­στά­δες των αυ­το­φυών  δέν­δρων.

Δεν­δρο­φύ­τευ­ση:

Ο φυ­σι­κός πολ­λα­πλα­σια­σμός της χλω­ρί­δας του δα­σι­κού οι­κο­συ­στή­μα­τος γί­νε­ται με την ρίψει των σπό­ρων  ενη­λί­κων δέ­ντρων στο έδα­φος μόλις αυτοί ωρι­μά­σουν, τα υπό­λοι­πα τα ανα­λαμ­βά­νει η φύση. Τα που­λιά τρώ­γο­ντας τους καρ­πούς με­τα­φέ­ρουν τους σπό­ρους σε με­γά­λες απο­στά­σεις, βοη­θώ­ντας την δια­σπο­ρά και επι­βί­ω­ση των φυτών. Όταν ο σπό­ρος πέσει στο έδα­φος τα ζώα  βό­σκο­ντας γί­νο­νται  φυ­τευ­τές των σπό­ρων τους οποί­ους ωθούν στο έδα­φος με τις οπλές τους, κατ ου­σί­αν γί­νο­νται άμι­σθοι ερ­γά­τες δε­ντρο­φύ­τευ­σης. Όταν μία πε­ριο­χή έχει ξανά καεί εντός 15ετίας, δεν υπάρ­χουν σπό­ροι σε ενή­λι­κα δέ­ντρα για να συ­νε­χι­στεί ο φυ­σι­κός πολ­λα­πλα­σια­σμός. Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή απαι­τεί­ται  αν­θρώ­πι­νη πα­ρέμ­βα­ση για δεν­δρο­φύ­τευ­ση. Η μέχρι σή­με­ρα ακο­λου­θη­μέ­νη δράση με σχο­λεία προ­σκό­πους εθε­λο­ντές κλπ. δεν προ­σφέ­ρει σχε­δόν τί­πο­τα, του­να­ντί­ον προ­ξε­νεί ζημία από τα πα­τή­μα­τα των αν­θρώ­πων στα νέα αυ­το­φυή  φυτά.

Η συ­νε­τή αν­θρώ­πι­νη πα­ρέμ­βα­ση είναι να συ­γκε­ντρω­θούν σπό­ροι όλων των ειδών του κα­μέ­νου οι­κο­συ­στή­μα­τος, πόες, όπως η αγριά­δα η οποία μπο­ρεί άμεσα με την φυ­σι­κή υγρα­σία να ανα­πτύ­ξει ρι­ζι­κό σύ­στη­μα και να συ­γκρα­τή­σει με­γά­λο μέρος μπό­σι­κου χώ­μα­τος. με­λισ­σο­κο­μι­κά φυτά, ρί­γα­νη φα­σκό­μη­λο κί­στος θυ­μά­ρι έρικα θά­μνοι, σκίνα κλπ. Τα οποία θα βοη­θή­σουν και  την το­πι­κή με­λισ­σο­κο­μία. Οι σπό­ροι των δέ­ντρων θα ανα­μει­χθούν με τους υπό­λοι­πους   σπό­ρους φυτών αν­θε­κτι­κών στις φω­τιές όχι μόνο με πεύκα, αλλά και άλλα δέ­ντρα, βε­λα­νι­διές, χα­ρου­πιές κλπ. θα ρι­χθούν από αέρος με ντρό­ουν ελι­κό­πτε­ρα κλπ. μι­μού­με­νοι την φυ­σι­κό πολ­λα­πλα­σια­σμό του οι­κο­συ­στή­μα­τος .

Να απα­γο­ρευ­τεί: Η δεν­δρο­φύ­τευ­ση με σχο­λεία συλ­λό­γους κλπ.  η βό­σκη­ση ζώων, και κάθε αν­θρώ­πι­νη πα­ρέμ­βα­ση  σε κα­ψά­λες επί μία πε­ντα­ε­τία .

Κατά την με­γά­λη πυρ­κα­γιά της Ρόδου το 1993 που ξε­κί­νη­σε από την πε­ριο­χή Σιαν­νών και κα­τέ­καυ­σε το δυ­τι­κό νότιο τμήμα του νη­σιού της Ρόδου, εί­χα­με ένα θα­να­τη­φό­ρο ατύ­χη­μα με τον εγκλω­βι­σμό και απαν­θρά­κω­ση του εθε­λο­ντή πυ­ρο­σβέ­στη αεί­μνη­στου Κου­φού.  Τότε είχα την τιμή να γνω­ρί­σω τον γε­νι­κό γραμ­μα­τέα δασών κ. Κα­τσού­δα τον  οποίο συ­νό­δευ­σα υπη­ρε­σια­κά και στο χωριό του εκλι­πό­ντος. Σε γε­νο­μέ­νη συ­ζή­τη­ση τι σκε­φτό­ταν να κάνει στην κα­μέ­νη έκτα­ση, μου απά­ντη­σε επί λέξη τα εξής:   “Ρώ­τη­σα τον κα­θη­γη­τή δα­σο­λο­γί­ας κ. Μάρ­γα­ρη, τι να κάνω στις κα­μέ­νες εκτά­σεις και αυτός μου απά­ντη­σε: Βγάλε έξω από τις κα­ψά­λες πρώτα τους δα­σο­λό­γους και μετά τα κα­τσί­κια, η φύση θα ανα­γεν­νη­θεί μόνη της”.

 

Ρόδος 16 Αυ­γού­στου 2024

Δου­γα­νιώ­της Ιω­άν­νης