Ψήφισμα Φοιτητικού Συλλόγου Τμήματος Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Φτά­σα­με πλέον στον πέμ­πτο χρόνο λει­τουρ­γί­ας του τμή­μα­τος μας. Από το 2009, το έτος της ίδρυ­σης μας δη­λα­δή, έχου­με βιώ­σει, αλλά και ξε­πε­ρά­σει, όλους τους «σκο­πέ­λους» που μπο­ρεί να βρει στον διάβα του ένα νε­ο­σύ­στα­το τμήμα σαν και αυτό του Επι­στή­μης Τρο­φί­μων και Δια­τρο­φής.

Τα προ­βλή­μα­τα μας αρ­κε­τά, έλ­λει­ψη ερ­γα­στη­ρια­κού εξο­πλι­σμού, κα­θη­γη­τών, σί­τι­σης και στέ­γα­σης για τους φοι­τη­τές, κτι­ρια­κών υπο­δο­μών ως και φήμες περί συγ­χω­νεύ­σε­ων και κα­ταρ­γή­σε­ων καθώς και άλλα εμπό­δια στην πο­ρεία αυτή με όλα αυτά να δια­δρα­μα­τί­ζο­νται σε ένα ακρι­τι­κό νησί όπως είναι η Λή­μνος. Ανα­ρω­τιό­μα­στε ωστό­σο, υφί­στα­ται τμήμα χωρίς κα­θη­γη­τές; Τί εί­δους εκ­παί­δευ­ση μπο­ρεί να πα­ρέ­χει ένα τέ­τοιο τμήμα; Πόσο ακόμη μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ένα τμήμα υπό αυτές τις συν­θή­κες;

Βέ­βαια υπάρ­χει και η άλλη όψη του νο­μί­σμα­τος, η θε­τι­κή πλευ­ρά. Παρά τις αντι­ξο­ό­τη­τες, αδιαμ­φι­σβή­τη­τα γί­νε­ται καλή δου­λειά εδώ, με τον πήχη να έχει τεθεί ψηλά από την πρώτη στιγ­μή. Οι κα­θη­γη­τές μας, όσους έχου­με δη­λα­δή, είναι όλοι νέοι άν­θρω­ποι με με­ρά­κι και όρεξη, άρτια κα­ταρ­τι­σμέ­νοι για το έργο τους, ενώ οι φοι­τη­τές από την άλλη πα­ρα­βλέ­πο­ντας τις δυ­σκο­λί­ες της επο­χής για έναν Έλ­λη­να φοι­τη­τή και για την οι­κο­γέ­νεια του, ελ­πί­ζου­με σε ένα μέλ­λον όπου θα μπο­ρού­με και εμείς να προ­σφέ­ρου­με στην χώρα μας, αλλά και πέραν αυτής, εκεί­να που θα έχου­με προ­σκο­μί­σει και εμείς από τις πα­νε­πι­στη­μια­κές μας σπου­δές.

Επί­σης, άξιο ανα­φο­ράς απο­τε­λεί και το γε­γο­νός της απο­δο­χής αλλά και της αλ­λη­λε­πί­δρα­σης της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας με τα μέλη της ακα­δη­μαϊ­κής κοι­νό­τη­τας εδώ, σε πολλά επί­πε­δα. Θα μπο­ρού­σε άλ­λω­στε η ανά­πτυ­ξη του τμή­μα­τος μας να είχε ση­μειω­θεί με γορ­γό­τε­ρα βή­μα­τα αλλά, όπως μας έχει πει κατά το πα­ρελ­θόν και ο πρό­ε­δρος του τμή­μα­τος κ.Νίκος Σου­λα­κέλ­λης, «ατυ­χή­σα­με» λόγω του γε­γο­νό­τος ότι η ίδρυ­σή μας έπεσε πάνω στο ξέ­σπα­σμα της γε­νι­κό­τε­ρης οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης στη χώρα μας.

Ας κά­νου­με όμως μια εκτε­νέ­στε­ρη κα­τα­γρα­φή του ζη­τή­μα­τος μας σχε­τι­κά με τους κα­θη­γη­τές. Σύμ­φω­να με την εκτί­μη­ση του συλ­λό­γου μας, για την υλο­ποί­η­ση του προ­γράμ­μα­τος σπου­δών μας, στο τμήμα απαι­τού­νται συ­νο­λι­κά του­λά­χι­στον 11 άτομα δι­δα­κτι­κό προ­σω­πι­κό και 2 μέλη ΕΤΕΠ. Επί­σης απαι­τού­νται του­λά­χι­στον 3 άτομα στην γραμ­μα­τεία του τμή­μα­τος για την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία της, ανα­λο­γι­ζό­με­νοι και το γε­γο­νός του συ­νε­χώς αυ­ξα­νό­με­νου αριθ­μού φοι­τη­τών.

Την στιγ­μή αυτή το τμήμα στε­λε­χώ­νουν, ανα­φο­ρι­κά με τους δι­δά­σκο­ντες, 9 κα­θη­γη­τές εκ των οποί­ων οι 4 είναι μό­νι­μοι ενώ οι λοι­ποί 5 απο­τε­λούν συμ­βα­σιού­χοι από τους οποί­ους μόνο ο ένας ανα­μέ­νει το διο­ρι­σμό του, που έχει δρο­μο­λο­γη­θεί για το 2016, στη γραμ­μα­τεία δε υπάρ­χουν μόνο 2 άτομα στα οποία τους έχει ανα­τε­θεί ένα ολό­κλη­ρο τμήμα, ενώ το ερ­γα­στή­ριο μας στε­λε­χώ­νε­ται από 1 μέλος ΕΤΕΠ.

Επο­μέ­νως, για να γίνει και πιο «απτό» το όλο θέμα, 5 συμ­βα­σιού­χοι κα­θη­γη­τές σε ένα τμήμα με εννέα κα­θη­γη­τές συ­νο­λι­κά, ση­μαί­νει ότι κάθε φορά που λή­γουν οι συμ­βά­σεις αυτές (κάθε 6 μήνες δη­λα­δή) επι­κρα­τεί ένα κλίμα «πα­νι­κού» για τους φοι­τη­τές, μη ξέ­ρο­ντας το πότε αλλά και το εάν αυτές θα ανα­νε­ω­θούν και θα εγκρι­θούν για την πλειο­ψη­φία των κα­θη­γη­τών μας. Φαι­νό­με­να όπως η κα­θυ­στέ­ρη­ση της έναρ­ξης των μα­θη­μά­των ήδη έχουν κάνει την εμ­φά­νι­ση τους στο τμήμα μας.

Το τρέ­χον ακα­δη­μαϊ­κό έτος, για πα­ρά­δειγ­μα, τα μα­θή­μα­τα του χει­με­ρι­νού εξα­μή­νου, τα οποία δεν αντι­στοι­χούν στους 4 διο­ρι­σμέ­νους κα­θη­γη­τές, ξε­κί­νη­σαν με κοντά στους 2 μήνες κα­θυ­στέ­ρη­ση, με τους φοι­τη­τές ου­σια­στι­κά να είναι εκεί­νο το διά­στη­μα στο νησί για ένα με δύο πα­ρα­κο­λου­θή­σεις την εβδο­μά­δα.

Επί­σης όντας το ΤΕΤΔ ένα τμήμα το οποίο μπαί­νει στον 6ο χρόνο λει­τουρ­γί­ας του τί­θε­νται και θέ­μα­τα σχε­τι­κά με την ανά­θε­ση και διεκ­πε­ραί­ω­ση των πτυ­χια­κών ερ­γα­σιών αλλά και την ολο­κλή­ρω­ση των σπου­δών για με­ρί­δα φοι­τη­τών με­γα­λύ­τε­ρων ετών. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, ανα­φο­ρι­κά με τις πτυ­χια­κές ερ­γα­σί­ες, αυτή τη στιγ­μή οι επί πτυ­χίω φοι­τη­τές, τους οποί­ους και αφορά το ζή­τη­μα, απα­ριθ­μού­νται στα 100 άτομα πε­ρί­που. Οι φοι­τη­τές αυτοί, βάσει κα­νο­νι­σμού, πρέ­πει να απευ­θυν­θούν μόνον στους διο­ρι­σμέ­νους κα­θη­γη­τές (στη δική μας πε­ρί­πτω­ση 4 κα­θη­γη­τές) για τις πτυ­χια­κές τους ερ­γα­σί­ες, μιας και οι συμ­βα­σιού­χοι κα­θη­γη­τές μας δεν έχουν αυτό το προ­νό­μιο.

Όπως είναι αντι­λη­πτό κάτι τέ­τοιο δεν μπο­ρεί να γίνει από θέμα χρό­νου αλλά και για λόγο φόρ­του ερ­γα­σί­ας, με απο­τέ­λε­σμα κά­ποιους φοι­τη­τές απλά να με­τα­τί­θε­ται η πτυ­χια­κή για άλλο εξά­μη­νο. Από την άλλη, σχε­τι­κά με το θέμα των απο­φοι­τή­σε­ων που ετέ­θει νω­ρί­τε­ρα, όπως είναι κα­τα­νοη­τό, όταν ση­μειώ­νε­ται έλ­λει­ψη κα­θη­γη­τών, ακο­λου­θεί η με­τά­θε­ση των μα­θη­μά­των που τους αντι­στοι­χεί για επό­με­νο εξά­μη­νο, μαζί με τα πτυ­χία και αρ­κε­τών φοι­τη­τών.

Όλη αυτή η κα­τά­στα­ση, συμ­βάλ­λει στην μεί­ω­ση και του επι­πέ­δου σπου­δών μας αλλά και στην μεί­ω­ση του επι­πέ­δου του τμή­μα­τος μας που, όπως προ­βλέ­που­με θα απο­τε­λέ­σει και βα­σι­κός πα­ρά­γο­ντας για την μεί­ω­ση και του συ­νο­λι­κού αριθ­μού των απο­φοί­των όπως επί­σης και των ει­σα­κτέ­ων. Για το σύλ­λο­γο μας η λύση απο­τε­λεί μο­νό­δρο­μος, με το ψή­φι­σμα αυτό να είναι μόνο η αρχή των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων μας.

Απευ­θυ­νό­μα­στε αφε­νός στην κοι­νω­νία αλλά και στους φο­ρείς της Λή­μνου οι οποί­οι, όσον αφορά το τμήμα μας δια­κα­τέ­χο­νται από μια αμ­φι­βο­λία για την πα­ρα­μο­νή του η οποία και εντεί­νε­ται με τα πα­ρα­πά­νω γε­γο­νό­τα και ζη­τού­με τη στή­ρι­ξη τους στις δρά­σεις μας και αφε­τέ­ρου στη διοί­κη­ση του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου η οποία δυ­στυ­χώς φαί­νε­ται ότι μας έχει ξε­χά­σει. Έχου­με βρε­θεί σαν φοι­τη­τές να νιώ­θου­με ως ο τε­λευ­ταί­ος τρο­χός της αμά­ξης με τη δι­καιο­λο­γία του ότι εί­μα­στε ένα νέο τμήμα.

Φέτος δια­βί­ου­με στη Λήμνο κοντά στους 400 εγ­γε­γραμ­μέ­νους φοι­τη­τές, με τον αριθ­μό αυτό να αυ­ξά­νε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο κάθε χρόνο, χωρίς να έχου­με ιδέα εάν θα έχου­με κα­θη­γη­τές το επό­με­νο εξά­μη­νο. Αυτό που έχου­με δια­πι­στώ­σει είναι λύ­σεις- μπα­λώ­μα­τα οι οποί­ες, από την δική μας οπτι­κή του­λά­χι­στον, απο­τε­λούν ου­σια­στι­κά ενέ­σεις «σω­τη­ρί­ας», οι οποί­ες οδη­γούν στην ίδια κα­τά­στα­ση ξανά και ξανά.

Απαι­τού­με μο­νι­μο­ποι­ή­σεις για το τμήμα καθώς και αύ­ξη­ση του προ­σω­πι­κού. Γνω­ρί­ζου­με ότι θα μας πείτε ότι αυτό δεν γί­νε­ται και ότι εδώ έχου­με να κά­νου­με με νό­μους αλλά δεν μας εν­δια­φέ­ρει.

Έχου­με ξε­κά­θα­ρα δια­πι­στώ­σει ότι δεν δεί­χνει να υπάρ­χει επαφή με­τα­ξύ του νόμου και της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας εδώ. Απαι­τού­με έμπρα­κτες λύ­σεις οι οποί­ες θα μας επι­τρέ­ψουν να απο­φοι­τή­σου­με και θα δια­τη­ρή­σουν το τμήμα στο νησί σε ορί­ζο­ντα χρό­νου και όχι υπο­σχέ­σεις και έκ­κλη­ση για υπο­μο­νή από πλευ­ράς μας.

Σαν σύλ­λο­γος τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχου­με δεί­ξει κα­τα­νό­η­ση για πολλά ζη­τή­μα­τα, αλλά δη­λώ­νου­με ανοι­χτά ότι δεν θα μας κλεί­σε­τε το τμήμα, ούτε θα μας με­τα­φέ­ρε­τε από την Λήμνο. Ένα κρά­τος είναι η Παι­δεία του, ας μην το ξε­χνά­με.