Η Μεσόγειος “οδεύει προς την εξουθένωση”, προειδοποιεί η WWF

Η Μεσό­γειος “οδεύει προς την εξου­θέ­νωση”: γνω­ρί­ζει “μια πρω­το­φανή οικο­νο­μική ανά­πτυξη”, η οποία απειλεί “ήδη υπο­βαθ­μι­σμένα” οικο­συ­στή­ματα και είδη που κιν­δυ­νεύ­ουν, προει­δο­ποιεί σήμερα το γαλλικό παράρ­τημα της περι­βαλ­λο­ντι­κής οργά­νω­σης Παγκό­σμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF-France).

Αυτή η ημί­κλει­στη θάλασσα, η οποία φιλο­ξε­νεί μεταξύ του 4% και του 18% των γνωστών θαλάσ­σιων ειδών, που κατα­νέ­μο­νται σε μια επι­φά­νεια που καλύ­πτει λιγό­τερο από το 1% των ωκεανών του κόσμου, αντι­με­τω­πί­ζει μια “χωρίς προη­γού­μενο” αύξηση των ερευνών για πετρέ­λαιο και φυσικό αέριο.

Τα συμ­βό­λαια για πετρε­λαϊ­κές έρευνες στη θάλασσα “αφορούν σήμερα περισ­σό­τερο από το 20% της Μεσο­γείου και ενδέ­χε­ται σύντομα να επε­κτα­θούν στο διπλά­σιο αυτής της επι­φά­νειας”, εκτιμά σε έκθεσή της η WWF.

“Πρό­κει­ται για τερά­στιο μέγεθος, κυρίως όταν ξέρει κανείς τους σει­σμι­κούς κιν­δύ­νους της περιο­χής”, υπο­γραμ­μί­ζει ο Πασκάλ Κανφέν, γενικός διευ­θυ­ντής της WWF-Γαλλία. Σύμφωνα με τον ίδιο, “ο πολ­λα­πλα­σια­σμός και η αύξηση του μεγέ­θους των οικο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των στη ζώνη αυτή” θέτουν τη Μεσό­γειο “στην οδό προς την εξου­θέ­νωση”.

Τα σχέδια για την εκμε­τάλ­λευση υδρο­γο­ναν­θρά­κων και οι εξο­ρυ­κτι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες επε­κτεί­νο­νται εδώ και πολλά χρόνια σε όλη τη Μεσό­γειο.

Σύμφωνα με τη μη κυβερ­νη­τική οργά­νωση, “η πετρε­λαϊκή παρα­γωγή στη θάλασσα ενδέ­χε­ται να αυξηθεί κατά 60% από το 2010 έως το 2020 στην περιοχή της Μεσο­γείου, περ­νώ­ντας από 700.000 βαρέλια ημε­ρη­σίως σε 1,12 εκα­τομ­μύ­ριο βαρέλια ημε­ρη­σίως”.

Τα πετρε­λαϊκά απο­θέ­ματα της Μεσο­γείου αντι­προ­σω­πεύ­ουν το 4,6% των απο­θε­μά­των του πλανήτη, υπεν­θυ­μί­ζε­ται στην έκθεση.

Όσο για την παρα­γωγή αερίου στη θάλασσα, “θα μπο­ρούσε να πεντα­πλα­σια­στεί μεταξύ του 2010 και του 2030, περ­νώ­ντας από τους 55 εκατ. τόνους ετησίως στους 250 εκατ. τόνους ετησίως” σε όλη τη Μεσό­γειο.

Σύμφωνα με τη μκο, εκτός από τις έρευνες για πετρέ­λαιο και αέριο, όλοι οι παρα­δο­σια­κοί τομείς της θαλάσ­σιας οικο­νο­μίας, όπως οι μετα­φο­ρές, ο του­ρι­σμός, οι υδα­το­καλ­λιέρ­γειες, “ανα­πτύσ­σο­νται με εκθε­τι­κούς ρυθμούς και ανα­μέ­νε­ται ότι θα συνε­χί­σουν την ανά­πτυξή τους στη διάρ­κεια των 20 επό­με­νων ετών, με εξαί­ρεση την επαγ­γελ­μα­τική αλιεία”.

Πεντα­κό­σια εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες το 2030

Οι θαλάσ­σιες μετα­φο­ρές ανα­μέ­νε­ται ότι θα διπλα­σια­στούν έως το 2030. Και “οι αφίξεις διεθνών του­ρι­στών στη Μεσό­γειο ανα­μέ­νε­ται να αυξη­θούν κατά 60% μεταξύ του 2015 και του 2030 για να φθάσουν το όριο των 500 εκα­τομ­μυ­ρίων το 2030”.

Η μκο, η οποία αναλύει τη θαλάσ­σια οικο­νο­μία των οκτώ μεσο­γεια­κών χωρών της Ευρω­παϊ­κης Ένωσης (Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Μάλτα, Σλο­βε­νία), προ­βλέ­πει επίσης “μια επέ­κταση” της μεταλ­λευ­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης.

“Η εξέλιξη αυτή δημιουρ­γεί έναν αυξα­νό­μενο αντα­γω­νι­σμό μεταξύ των τομέων για μια περιο­ρι­σμένη επι­φά­νεια και για περιο­ρι­σμέ­νους θαλάσ­σιους πόρους”, κάτι που επι­φέ­ρει “νέες συνέ­πειες σε οικο­συ­στή­ματα που βρί­σκο­νται ήδη υπό πίεση”, υπο­γραμ­μί­ζει η WWF, η οποία προ­βλέ­πει συγκρού­σεις ανάμεσα στην ανά­πτυξη προ­γραμ­μά­των έρευνας και εξό­ρυ­ξης υδρο­γο­ναν­θρά­κων και την του­ρι­στική ανά­πτυξη, όπως συμ­βαί­νει αυτή τη στιγμή για παρά­δειγμα στην Κροατία και στις Βαλε­α­ρί­δες.

Τη στιγμή που “το 90% των απο­θε­μά­των των ψαριών πλήτ­τε­ται από την υπε­ρα­λιεία”, η WWF ανα­μέ­νει επίσης “μια οπι­σθο­χώ­ρηση” της επαγ­γελ­μα­τι­κής αλιείας στην περιοχή της Μεσο­γείου. Η ανά­πτυξη δρα­στη­ριο­τή­των όπως η μεταλ­λευ­τική εκμε­τάλ­λευση του θαλάσ­σιου βυθού και η εξόρυξη υδρο­γο­ναν­θρά­κων” είναι σαφές ότι θα συμ­βά­λουν στην επι­δεί­νωση” της κατά­στα­σης.

Η μκο, η οποία αντι­τί­θε­ται “σε κάθε νέα εκμε­τάλ­λευση για πετρέ­λαιο και φυσικό αέριο στη θάλασσα”, ζητεί κυρίως να δημιουρ­γη­θούν προ­στα­τευ­μέ­νες θαλάσ­σιες περιο­χές πέραν των χωρικών υδάτων, να ρυθ­μι­σθεί η θαλάσ­σια κυκλο­φο­ρία και να δημιουρ­γη­θούν μέσα για να απο­φεύ­γο­νται οι συγκρού­σεις με κήτη.

Σύμφωνα με τη WWF, η ΕΕ, η οποία έχει θέσει ως στόχο να επα­νέλ­θουν τα ευρω­παϊκά θαλάσ­σια ύδατα σε μια “καλή οικο­λο­γική κατά­σταση” το αργό­τερο μέχρι το 2020, έχει να δια­δρα­μα­τί­σει “έναν κρίσιμο ρόλο”.

Η ΕΕ οφείλει να υπε­ρα­σπι­στεί “ένα όραμα που λαμ­βά­νει υπόψη τη βιο­ποι­κι­λό­τητα και τα οικο­συ­στή­ματα σε εθνικό επίπεδο καθώς και στην κλίμακα της μεσο­γεια­κής λεκάνης”, υπο­γραμ­μί­ζει η θαλασ­σο­πό­ρος Ιζαμπέλ Οτισιέ, πρό­ε­δρος της WWF-France. “Χωρίς αυτό, θα είναι αδύνατο να επι­τευ­χθούν οι περι­βαλ­λο­ντι­κοί στόχοι της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, αν δεν δια­κυ­βεύ­ο­νται ήδη”.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ