Καρπάθιος στο εδώλιο του κακουργιοδικείου για εξακολουθητική τοκογλυφία και “ξέπλυμα”

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των θα κα­θί­σει την 19η Σε­πτεμ­βρί­ου 2019 ένας κά­τοι­κος Καρ­πά­θου κα­τη­γο­ρού­με­νος για το­κο­γλυ­φία κατά συρ­ροή κατ’ επάγ­γελ­μα και για νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Η έρευ­να για την υπό­θε­ση είχε προ­κα­λέ­σει με­γά­λο θό­ρυ­βο στο ακρι­τι­κό νησί καθώς υπό­λο­γη για το αδί­κη­μα της δω­ρο­δο­κί­ας είχε βρε­θεί και έφο­ρος του νη­σιού, ενώ η ίδια και ακόμη δύο συγ­γε­νι­κά της πρό­σω­πα κα­τη­γο­ρή­θη­καν και για υπο­βο­λή ανα­κρι­βούς φο­ρο­λο­γι­κής δή­λω­σης.

Αφορ­μή για την έρευ­να, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, απο­τέ­λε­σαν σχε­τι­κές πα­ραγ­γε­λί­ες του Ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου και του Γε­νι­κού Επι­τρό­που Επι­κρα­τεί­ας του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, συ­νο­δευό­με­νες από κα­ταγ­γε­λία προ­σώ­που με ει­κο­νι­κά στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας.

Ο ανώ­νυ­μος υπο­στή­ρι­ξε ότι ο Καρ­πά­θιος χο­ρη­γού­σε συ­στη­μα­τι­κά και κατ’ επάγ­γελ­μα το­κο­γλυ­φι­κά δά­νεια σε αρ­κε­τούς κα­τοί­κους του νη­σιού.

Κα­ταγ­γέλ­θη­κε ακόμη ότι ενώ κα­το­χύ­ρω­σε σε διε­νερ­γη­θέ­ντα πλει­στη­ρια­σμό μια ΑΓΕΕ για το ποσό των 370.000 €, πα­ρό­τι φαί­νε­ται να έχει πε­νι­χρά ει­σο­δή­μα­τα, στην προ­σπά­θεια του να κα­λύ­ψει το “πόθεν έσχες” προ­σκό­μι­σε στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου εξή­ντα πέντε πε­ρί­που δη­λώ­σεις δω­ρε­άς που φέ­ρε­ται να έλαβε από συ­ντο­πί­τες του.

Σύμ­φω­να με την κα­ταγ­γε­λία, εφέ­ρε­το να έχει δω­ρο­δο­κή­σει την προϊ­στα­μέ­νη της Δ.Ο.Υ. Καρ­πά­θου, προ­κει­μέ­νου να μην προ­βεί σε νο­μό­τυ­πο φο­ρο­λο­γι­κό έλεγ­χο για την πηγή των εσό­δων του.

Οι άλλοι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι, που δια­τη­ρούν στην Κάρ­πα­θο ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα εφέ­ρο­ντο να φο­ρο­δια­φεύ­γουν.

Στο πλαί­σιο της ει­σαγ­γε­λι­κής έρευ­νας, διε­νερ­γή­θη­κε φο­ρο­λο­γι­κός έλεγ­χος τόσο στην επι­χεί­ρη­ση του πρώ­του, όσο και στην ανώ­νυ­μη ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία.

Πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κα­τέ­λη­ξε στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι τα μέλη της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας δεν υπέ­πε­σαν σε φο­ρο­λο­γι­κό πα­ρά­πτω­μα καθώς τα ει­σο­δή­μα­τά τους δι­καιο­λο­γού­νται από την επι­χει­ρη­μα­τι­κή τους δρα­στη­ριό­τη­τα και την οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση που έλα­βαν τόσο από το τρα­πε­ζι­κό δά­νειο όσο και από την κρα­τι­κή επι­χο­ρή­γη­ση.

Πε­ραι­τέ­ρω το ΣΔΟΕ ήλεγ­ξε τα άτομα που εφέ­ρο­ντο να είχαν προ­βεί στο πα­ρελ­θόν σε άτυ­πες δω­ρε­ές προς τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Με­τα­ξύ τεσ­σά­ρων κα­τοί­κων της Καρ­πά­θου που είχαν υπο­βά­λει υπεύ­θυ­νες δη­λώ­σεις υπήρ­ξε και εκεί­νη ενός κα­τοί­κου του νη­σιού ο οποί­ος κα­τήγ­γει­λε ότι προς τα τέλη του 2009 είχε ανά­γκη από χρή­μα­τα για να πλη­ρώ­σει τα τέλη κυ­κλο­φο­ρί­ας για τα οχή­μα­τα επι­χεί­ρη­σής του και του ζή­τη­σε να του δα­νεί­σει 3.000€.

Για την απο­πλη­ρω­μή του δα­νεί­ου, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, του πα­ρέ­δω­σε επι­τα­γή ύψους 6.000€ ενώ του ζή­τη­σε να του υπο­γρά­ψει μια δή­λω­ση δω­ρε­άς του συ­γκε­κρι­μέ­νου ποσού.

Από το σύ­νο­λο των ενόρ­κων κα­τα­θέ­σε­ων φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με τη μορφή “άτυ­πων δω­ρε­ών” ει­σέ­πρα­ξε χρή­μα­τα από 10 άτομα.

Ένας μάρ­τυ­ρας κα­τέ­θε­σε εξάλ­λου ότι λίγες μέρες πριν κα­τα­θέ­σει στον Ανα­κρι­τή τον πλη­σί­α­σε ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος και του ζή­τη­σε να κα­τα­θέ­σει ψευ­δώς ότι εκεί­νος του είχε δα­νεί­σει το ποσό των 6.000€.

Πέραν όμως της ανώ­νυ­μης κα­ταγ­γε­λί­ας, από κα­νέ­να άλλο στοι­χείο της δι­κο­γρα­φί­ας δεν προ­έ­κυ­ψε εμπλο­κή της εφό­ρου στην υπό­θε­ση, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δε ότι δω­ρο­δο­κή­θη­κε για να του πα­ρέ­χει κά­λυ­ψη.

Ο ίδιος αρ­νεί­ται τις κα­τη­γο­ρί­ες που του απο­δί­δο­νται και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η αι­τιο­λο­γία περί ει­κο­νι­κό­τη­τος των δω­ρε­ών, ακόμη και αν όλως εσφαλ­μέ­νως ήθελε θε­ω­ρη­θεί ως αλη­θής, σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν θα ήταν δυ­να­τόν να στη­ρί­ξει την κα­τη­γο­ρία της το­κο­γλυ­φί­ας και της νο­μι­μο­ποι­ή­σε­ως εσό­δων από πα­ρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες, οι οποί­ες από κα­νέ­να απο­δει­κτι­κό μέσο δεν στη­ρί­ζο­νται.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι όχι απλώς δεν προ­κύ­πτει οια­δή­πο­τε πράξη το­κο­γλυ­φί­ας του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου εις βάρος των μαρ­τύ­ρων κα­τη­γο­ρί­ας, αφού γί­νε­ται ανα­φο­ρά σε χρή­μα­τα, που θα έδι­ναν ή δεν θα έδι­ναν αυτοί στον κα­τη­γο­ρού­με­νο και όχι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος σε αυ­τούς, αλλά αντι­θέ­τως δη­μιουρ­γεί­ται το οξύ­μω­ρο φαι­νό­με­νο του υπο­τι­θέ­με­νου “το­κο­γλύ­φου”, που ζη­τά­ει δα­νει­κά από άλ­λους.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέ­ον ότι υφί­στα­ται ακυ­ρό­τη­τα της προ­δι­κα­σί­ας που ακο­λου­θή­θη­κε, διότι πα­ρα­βιά­στη­καν δι­καιώ­μα­τά του ως κα­τη­γο­ρού­με­νου και επι­πλέ­ον διότι η έρευ­να κι­νή­θη­κε μετά από ανώ­νυ­μη κα­ταγ­γε­λία η οποία όφει­λε να αρ­χειο­θε­τη­θεί.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Κ. Δια­κο­νής και Θρ. Κο­ντα­ξής.