Πατέρας Αγαθάγγελος Μανωλάς: Ο 39χρονος πολύτεκνος ιερέας που ξανακάθισε στα θρανία για να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις!

Ο Μέγας Αλέ­ξαν­δρος είχε πει ότι δεν υπάρ­χει τί­πο­τε αδύ­να­το γι’ αυτόν που θα προ­σπα­θή­σει… Και ο εφη­μέ­ριος Απο­λακ­κιάς, π. Αγα­θάγ­γε­λος Μα­νω­λάς, απο­τε­λεί πα­ρά­δειγ­μα και θέ­λη­σης και δύ­να­μης.

Στα 39 του χρό­νια, και πα­ρό­τι παιδί ο ίδιος με μα­θη­σια­κές δυ­σκο­λί­ες, ξα­να­κά­θι­σε στα θρα­νία για να δώσει πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις και να κάνει το όνει­ρό του πραγ­μα­τι­κό­τη­τα με ακλό­νη­το στή­ριγ­μα τη σύ­ζυ­γό του Ιω­άν­να και πηγή δύ­να­μης τα τέσ­σε­ρα παι­διά τους!

Στη συ­νέ­ντευ­ξή του σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή», ο πα­τέ­ρας Αγα­θάγ­γε­λος μιλά για την από­φα­σή του να δώσει πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις αλλά και για την δια­δρο­μή του μέχρι να ξα­να­κα­θί­σει στα θρα­νία ση­μειώ­νο­ντας ότι «ο τολ­μών νικά!»

• Πα­τέ­ρα Αγα­θάγ­γε­λε, θέλω να ξε­κι­νή­σου­με τη συ­νέ­ντευ­ξη από την συμ­με­το­χή σας στις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις! Πα­ρό­τι ιε­ρέ­ας και μά­λι­στα πο­λύ­τε­κνος με τέσ­σε­ρα παι­διά, απο­φα­σί­σα­τε να δώ­σε­τε πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις. Πώς προ­έ­κυ­ψε αυτή η από­φα­ση;

Κα­ταρ­χάς κυρία Φώτη, θα ήθελα να σας ευ­χα­ρι­στή­σω για την ιδιαί­τε­ρη τιμή που κά­νε­τε με το κά­λε­σμά σας ώστε να φι­λο­ξε­νή­σε­τε στην εφη­με­ρί­δα σας την προ­σπά­θειά μου για να ει­σα­χθώ στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση.

Η από­φα­σή μου αυτή προ­έ­κυ­ψε μετά από σκέψη αρ­κε­τών ετών και λόγω κά­ποιων συμ­βά­ντων και των οι­κο­γε­νεια­κών και ενο­ρια­κών υπο­χρε­ώ­σε­ών μου συ­νε­χώς έπαιρ­νε ανα­βο­λή.

Επει­δή όμως ο παν­δα­μά­τωρ χρό­νος περ­νά­ει και δεν γυ­ρί­ζει πίσω, είπα ότι δεν πρέ­πει να δώσω άλλη ανα­βο­λή και έστω με τον ελά­χι­στο χρόνο που μου απο­μέ­νει για διά­βα­σμα να προ­σπα­θή­σω.

• Όταν το ανα­κοι­νώ­σα­τε στη σύ­ζυ­γό σας, τι σας είπε;

Βα­σι­κά δεν πρό­λα­βα να της το ανα­κοι­νώ­σω γιατί η ίδια εδώ και αρ­κε­τό καιρό με πα­ρό­τρυ­νε για να δώσω πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις. Η σύ­ζυ­γός μου είναι κι­νη­τή­ριος δύ­να­μη για εμένα και την ευ­χα­ρι­στώ πολύ για τη συ­μπα­ρά­στα­σή της και την κα­τα­νό­η­ση που δεί­χνει.

Επει­δή και η ίδια έχει πε­ρά­σει από το στά­διο των πα­νελ­λα­δι­κών εξε­τά­σε­ων και γνω­ρί­ζει τη δια­δι­κα­σία με βο­ή­θη­σε να κα­τα­λά­βω τον τρόπο της εξέ­τα­σης, μου έδει­ξε πού πρέ­πει να επι­κε­ντρω­θώ, όπως για πα­ρά­δειγ­μα στην ιστο­ρία μου είπε πως είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να θυ­μά­μαι ημε­ρο­μη­νί­ες γε­γο­νό­των και ορι­σμούς.

• Ποια ήταν τα σχό­λια και οι αντι­δρά­σεις των μα­θη­τών με τους οποί­ους δώ­σα­τε μαζί εξε­τά­σεις;

Την πρώτη μέρα που πα­ρου­σιά­στη­κα στο σχο­λείο δεν κα­τά­λα­βαν ότι πήγα για εξε­τά­σεις! Μόλις όμως με ρώ­τη­σε ο διευ­θυ­ντής αν έφερα μαζί το δελ­τίο εξε­τα­ζο­μέ­νου κα­τά­λα­βαν ότι είμαι κι εγώ μα­θη­τής. Χά­ρη­καν τα παι­διά, ξέ­ρε­τε ο εφη­βι­κός αυ­θορ­μη­τι­σμός είναι κάτι που δίνει ενέρ­γεια στο πε­ρι­βάλ­λον που δρουν οι έφη­βοι, χά­ρη­κα επί­σης που μου είπαν να τους δώσω την ευχή μου για να γρά­ψουν καλά και μέσα από την καρ­διά μου εύ­χο­μαι να πε­τύ­χουν τους στό­χους τους. Ήδη έχουν πε­τύ­χει με το να συμ­με­τά­σχουν στη δια­δι­κα­σία της εξέ­τα­σης. Είναι αξιέ­παι­νη η προ­σπά­θειά τους.

• Οι μα­θη­τές εί­θι­σται να πη­γαί­νουν στα φρο­ντι­στή­ρια, εσείς πώς προ­ε­τοι­μα­στή­κα­τε για τις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις;

Όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε, με τέσ­σε­ρα παι­διά, με σύ­ζυ­γο που ερ­γά­ζε­ται και ένα μωρό που όταν λεί­πει η μαμά στη δου­λειά πρέ­πει να το φρο­ντί­ζω εγώ, η προ­ε­τοι­μα­σία μου δεν ήταν και η ιδα­νι­κό­τε­ρη, πα­ρό­λα αυτά όμως όποτε είχα χρόνο διά­βα­ζα, κυ­ρί­ως ιστο­ρία, αρ­χαία και τις με­τα­φρά­σεις των λα­τι­νι­κών.

Για φρο­ντι­στή­ριο ούτε που το σκέ­φτη­κα, προ­τε­ραιό­τη­τα σε αυτά όπως και να το κά­νου­με έχουν τα παι­διά μας, θα με έκανε να νιώσω άσχη­μα να κάνω φρο­ντι­στή­ριο εγώ και να κόψω κάτι από τα παι­διά μου.

Πρέ­πει να σας πω πως όντας μα­θη­τής είχα μα­θη­σια­κές δυ­σκο­λί­ες, ήταν κάτι για το οποίο ένιω­θα ενο­χές, νό­μι­ζα ότι έφται­γα εγώ που δεν τα «έπαιρ­να» όπως λέμε, ευ­τυ­χώς τώρα πια υπάρ­χουν δια­γνω­στι­κά Κέ­ντρα για αυτά τα παι­διά και γί­νε­ται αξιό­λο­γο έργο, και καλό είναι οι γο­νείς όταν βλέ­πουν κάτι πε­ρί­ερ­γο ως προς την αντί­λη­ψη των μα­θη­μά­των από τα παι­διά, καλό είναι να κα­τα­φεύ­γουν σε κά­ποιον ει­δι­κό. Δυ­στυ­χώς, στην εποχή που ήμουν εγώ μα­θη­τής οι μέ­θο­δοι διά­γνω­σης ήταν ακόμη σε πρώ­ι­μο στά­διο.

• Πώς εκτι­μά­τε ότι τα πή­γα­τε; Ποιες σχο­λές θα δη­λώ­σε­τε στο μη­χα­νο­γρα­φι­κό σας;

Αι­θε­ρο­βά­μων δεν είμαι, εκτι­μώ ότι με την προ­ε­τοι­μα­σία που έκανα τα πήγα μέ­τρια, όπως και να έχει όμως ο «και­ρός γαρ εγγύς», τέλος του Ιου­νί­ου θα μά­θου­με.

Οι σχο­λές που θέλω να δη­λώ­σω είναι το τμήμα Με­σο­γεια­κών σπου­δών εδώ στη Ρόδο, η Εκ­κλη­σια­στι­κή Ακα­δη­μία της Κρή­της, η Θε­ο­λο­γι­κή Σχολή της Αθή­νας, επί­σης με εν­δια­φέ­ρει και η Κοι­νω­νιο­λο­γία.

• Αν δεν κα­τα­φέ­ρε­τε να ει­σα­χθεί­τε σε μια από τις Σχο­λές που επι­θυ­μεί­τε, θα ξα­να­δώ­σε­τε;

Εν­νο­εί­ται ότι θα προ­σπα­θή­σω ξανά την επό­με­νη χρο­νιά πρώτα ο Θεός! Δεν πρό­κει­ται να στα­μα­τή­σω μέχρι να πε­τύ­χω τον στόχο μου, δεν πρέ­πει να τα πα­ρα­τά­με ποτέ όταν πρό­κει­ται να κά­νου­με κάτι καλό, ει­δι­κά όταν αυτό αφορά τον εαυτό μας.

Και θέλω εδώ να πω και στα παι­διά που εν­δε­χο­μέ­νως δεν πε­ρά­σουν στις σχο­λές που θέ­λουν, να δώ­σουν χρόνο ξε­κού­ρα­σης στον εαυτό τους και να προ­σπα­θή­σουν ξανά. Να μην πα­ραι­τη­θούν από τα όνει­ρά τους.

• Ποιος είναι ο στό­χος σας ολο­κλη­ρώ­νο­ντας τη φοί­τη­σή σας;

Μο­να­δι­κός μου στό­χος είναι η γνώση, η γνώση είναι δύ­να­μη, και θα ήθελα αυτή τη γνώση που θα απο­κο­μί­σω να τη με­τα­δώ­σω στους αν­θρώ­πους γύρω μου. Θέλω όσο μπορώ στη ζωή μου να προ­σφέ­ρω όσα γί­νε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρα στους συ­ναν­θρώ­πους μου. Άλ­λω­στε η ζωή ενός ιερέα πρέ­πει να είναι η προ­σφο­ρά. Πρέ­πει όσο με­γα­λώ­νου­με να γι­νό­μα­στε κα­λύ­τε­ροι.

• Πότε μπήκε η ιε­ρο­σύ­νη στη ζωή σας; Πώς απο­φα­σί­σα­τε να γί­νε­τε ιε­ρέ­ας;

Εδώ θα πρέ­πει να πάμε πολύ πίσω, γύρω στα 8 χρο­νών… Οταν ήμουν στην Δ’ τάξη του δη­μο­τι­κού, ο δά­σκα­λος μάς έβαλε να γρά­ψου­με μια έκ­θε­ση με θέμα τι θα θέ­λα­με να γί­νου­με όταν με­γα­λώ­σου­με κι εγώ είχα γρά­ψει πως θα ήθελα να γίνω ιε­ρέ­ας, κά­ποιοι συμ­μα­θη­τές μου το θυ­μού­νται ακόμη. Εκεί ήταν η πρώτη φορά που εκ­δή­λω­σα αυτή μου την επι­θυ­μία. Μετά, όταν με­γά­λω­σα, συ­νει­δη­το­ποί­η­σα ότι πράγ­μα­τι αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου.

Επει­δή όμως θέλω να είμαι ει­λι­κρι­νής, πρέ­πει να ομο­λο­γή­σω ότι ως νέος πέ­ρα­σα κι εγώ από το στά­διο της άρ­νη­σης των πά­ντων. Ήρθε όμως η στιγ­μή της απο­κά­λυ­ψης του Θεού, ήταν κάτι πολύ προ­σω­πι­κό στο οποίο η ενέρ­γεια του Θεού ήταν φα­νε­ρή κι όχι μόνο αυτό το γε­γο­νός, αλλά κι άλλα στα οποία δεν χω­ρά­ει αμ­φι­σβή­τη­ση. Ανα­θε­ώ­ρη­σα, άλ­λα­ξα, τρόπο σκέ­ψης και άφησα τα πράγ­μα­τα να εξε­λι­χθούν και πράγ­μα­τι όλα έγι­ναν με τέ­τοιο τρόπο ώστε να κα­τα­λά­βω ότι «Ζει Κύ­ριος ο Θεός»…

• Πά­ντως θα μου επι­τρέ­ψε­τε να πω ότι απο­τε­λεί­τε πα­ρά­δειγ­μα προς μί­μη­ση, όχι μόνο γιατί στα 39 σας χρό­νια επι­στρέ­ψα­τε στα θρα­νία για να δώ­σε­τε πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις, αλλά και επει­δή είστε ήδη ιε­ρέ­ας, πα­τέ­ρας τεσ­σά­ρων παι­διών και σύ­ζυ­γος και πα­ρό­λες τις υπο­χρε­ώ­σεις απο­φα­σί­σα­τε να δώ­σε­τε αυτή την ευ­και­ρία στον εαυτό σας.

Πραγ­μα­τι­κά θέλω να σας πω ότι είμαι πολύ χα­ρού­με­νος που μπήκα στη δια­δι­κα­σία αυτή. Χαί­ρο­μαι γιατί έδωσα στον εαυτό μου αυτή την ευ­και­ρία και ελ­πί­ζω να έγινα και πα­ρά­δειγ­μα για τα παι­διά μου και γε­νι­κά για τα παι­διά που προ­σπα­θούν να πε­τύ­χουν τους στό­χους και τα όνει­ρά τους και για όσους είναι σε με­γα­λύ­τε­ρη ηλι­κία.

Σας είπα πα­ρα­πά­νω ότι κά­ποια συμ­βά­ντα κα­θυ­στέ­ρη­σαν την από­φα­σή μου να δώσω πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις, ένα από αυτά που συ­νέ­βη­σαν ήταν μια λοί­μω­ξη από την οποία ασθέ­νη­σε το τρίτο μου παιδί, είχε κολ­λή­σει μη­νιγ­γί­τι­δα και ως με­τα­μη­νιγ­γι­τι­δια­κή επι­πλο­κή τής άφησε ελα­φρά νοη­τι­κή υστέ­ρη­ση, για αρ­κε­τό καιρό με είχε επη­ρε­ά­σει αρ­νη­τι­κά, κι εμένα και τη σύ­ζυ­γό μου. Ένα παιδί με νοη­τι­κή υστέ­ρη­ση χρειά­ζε­ται πολύ χρόνο και πολύ κόπο από τους γο­νείς για να μάθει έστω τα βα­σι­κά, χρειά­ζε­ται πολύς χρό­νος εκ­μά­θη­σης για βα­σι­κά πράγ­μα­τα όπως για πα­ρά­δειγ­μα η αυ­το­ε­ξυ­πη­ρέ­τη­σή του ή όταν το παιδί έχει μεί­νει πίσω στην ομι­λία.

Κά­να­με που λέει ο λόγος ανώ­μα­λη προ­σγεί­ω­ση, ξέ­ρε­τε αυτές οι κα­τα­στά­σεις αφή­νουν κα­τά­λοι­πα στις ψυχές των γο­νέ­ων, βέ­βαια την κα­τά­στα­ση αυτή στην ολό­τη­τά της μόνο ένας γο­νιός που έχει το ίδιο με εσένα μπο­ρεί να κα­τα­λά­βει, έρ­χε­ται όμως κά­ποια στιγ­μή που ξαφ­νι­κά παίρ­νεις δύ­να­μη, ση­κώ­νε­σαι, στέ­κε­σαι στα πόδια σου και λες: θα πα­λέ­ψω, VENCEREMOS (θα νι­κή­σου­με, στα λα­τι­νι­κά). Τα βιώ­μα­τά μας, μας δι­δά­σκουν και μας κά­νουν πιο δυ­να­τούς.

• Κλεί­νο­ντας τη συ­νέ­ντευ­ξή μας, τι θα θέ­λα­τε να πείτε σε όσους θέ­λουν να δώ­σουν αυτή τη δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία στον εαυτό τους και δι­στά­ζουν;

Να μη δι­στά­ζουν, να δώ­σουν όχι μόνο μια ευ­και­ρία στον εαυτό τους, αλλά πολ­λές. Ο τολ­μών νικά!

Δεν πρέ­πει να είναι ητ­το­πα­θείς, να έχουν την αί­σθη­ση της σι­γου­ριάς, όχι να είναι εγω­ι­στές, να έχουν την αί­σθη­ση της νίκης. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση ο κάθε ένας που έχει σκε­φτεί να δώσει πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις ή οτι­δή­πο­τε άλλο θέλει να κάνει και δεν νιώ­θει σί­γου­ρος για αυτό θα πρέ­πει να βρει την αιτία που τον απο­θαρ­ρύ­νει και αντι­πα­λεύ­ο­ντας την αιτία θα κάνει το πρώτο βήμα για την επί­τευ­ξη των οποιων­δή­πο­τε στό­χων έχει θέσει.

Κα­θέ­νας είναι μο­να­δι­κός στον κόσμο και ξε­χω­ρι­στός. Όλοι έχουν το δι­καί­ω­μα και της δεύ­τε­ρης και της τρί­της ευ­και­ρί­ας και πα­ρα­πά­νω. Να έχου­με όλοι θε­τι­κή σκέψη. Κλεί­νο­ντας κι εγώ θέλω να σας ευ­χα­ρι­στή­σω και πάλι για την τιμή αυτή που κά­νε­τε και μέσα από εδώ να ευ­χα­ρι­στή­σω για άλλη μια φορά τη σύ­ζυ­γό μου για την στή­ρι­ξή της και την βο­ή­θεια που μου πα­ρεί­χε.