ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Να παραιτηθεί ο Τσίπρας, να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία, θέλει η FAZ

news room 4 λεπτά ανάγνωση
Τσίπρας

Όσο περισ­σό­τερο ο Αλέξης Τσίπρας παίζει πόκερ με τους δανει­στές για το μέλλον της χώρας του, τόσο περισ­σό­τερο οι επι­λο­γές του θα περιο­ρί­ζο­νται απο­κλει­στικά στις εξής ακραίες και ριζικά δια­φο­ρε­τι­κές στάσεις: Είτε να μείνει άκαμ­πτος μέχρι τέλους οδη­γώ­ντας τη χώρα του στην πτώ­χευση και πιθανόν σε έναν αβέβαιο δρόμο εκτός νομι­σμα­τι­κής ένωσης, είτε την τελευ­ταία στιγμή να κάνει μια μεγάλη στροφή και του­λά­χι­στον να υπο­σχε­θεί ότι θα πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ένα μέρος των μέχρι τώρα συμπε­φω­νη­μέ­νων μεταξύ Ελλάδας και δανει­στών μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Αυτή την άποψη εκφρά­ζει σήμερα στην ιστο­σε­λίδα της η γνωστή συντη­ρη­τική εφη­με­ρίδα Frankfurter Allgemeine, καλώ­ντας μάλιστα στο τέλος την ελλη­νική κυβέρ­νηση, έστω και λίγο πριν από την κατάρ­ρευση, να παραι­τη­θεί. Όσο όμως ο κ. Τσίπρας καθυ­στε­ρεί, μεταξύ των προ­α­να­φερ­θέ­ντων δύο δρόμων δε θα υπάρξει καμία μέση οδός, ούτε καν αυτό που ο πρω­θυ­πουρ­γός ονο­μά­ζει «έντιμος συμ­βι­βα­σμός». Διότι κάτι τέτοιο είναι πλέον όλο και πιο δύσκολο, σχεδόν αδύ­να­τον.

Εάν ο Τσίπρας έβλεπε, συνε­χί­ζει το δημο­σί­ευμα, ότι ο χρόνος αμέσως μετά την εκλο­γική του νίκη ήταν η μόνη του ευκαι­ρία να λάβει όποιες έστω αντι­δη­μο­φι­λείς απο­φά­σεις χρεια­ζό­ταν, για να δείξει καλή θέληση στην Ευρώπη, τότε ένας τέτοιος συμ­βι­βα­σμός θα ήταν εφικτός. Οι δανει­στές θα ανα­γνώ­ρι­ζαν αυτήν τη χει­ρο­νο­μία κάνο­ντας και αυτοί υπο­χω­ρή­σεις το Φεβρουά­ριο και ίσως θα του είχαν δώσει περισ­σό­τερα χρήματα για την ανα­κού­φιση των αδύ­να­μων στην Ελλάδα. Η οικο­νο­μία θα είχε αντα­μεί­ψει τέτοιες απο­φά­σεις με εμπι­στο­σύνη, επεν­δυ­σεις και ανά­πτυξη.

Όμως τώρα όλα δεί­χνουν ότι μια τέτοια στιγμή δε θα ξαναϋ­πάρ­ξει στο άμεσο μέλλον: οι Ευρω­παίοι εταίροι και πιστω­τές έχουν χάσει την εμπι­στο­σύνη τους στην ελλη­νική κυβέρ­νηση και δεν έχουν πλέον καμία διάθεση για γεναιό­δω­ρες χει­ρο­νο­μίες. Η χώρα έχει πέσει εν τω μεταξύ ξανά στην ύφεση, παρά τα όποια σημάδια ανά­πτυ­ξης τον Οκτώ­βριο του 2014. Κι αυτό καθιστά τη συμ­φω­νία ακόμα πιο δύσκολη, καθώς ένα σημα­ντικό στοι­χείο της εξυ­γί­αν­σης του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού έχει χαθεί και πάλι.

Και για ποιο λόγο έφερε ο Τσίπρας τη χώρα του σε μία τέτοια θέση, ανα­ρω­τιέ­ται ο αρθρο­γρά­φος. Τόσο ο Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός όσο και το κόμμα του καθο­δη­γού­νται από ένα μείγμα ιδε­ο­λο­γίας και αλα­ζο­νείας. Η ριζο­σπα­στική Αρι­στερά στην Ελλάδα μετά την επταετή δικτα­το­ρία των συνταγ­μα­ταρ­χών βλέπει τον εαυτό της σε μια θέση ηθικής ανω­τε­ρό­τη­τας. Και τώρα που ήρθε στην εξουσία, επιζητά την ασυμ­βί­βα­στη πρα­κτική εφαρ­μογή των ονείρων της, χωρίς να λαμ­βά­νει υπόψη τι είναι εφικτό και τι όχι. Εξ’ αιτίας αυτής λοιπόν της στάσης, όλοι όσοι περί­με­ναν μια συμ­βι­βα­στική διάθεση από την Τσίπρα απο­γοη­τεύ­τη­καν.

Πέραν αυτού, συνε­χί­ζει η εφη­με­ρίδα, ο Τσίπρας προ­σπα­θεί να κερ­δί­σει πόντους και υπο­στή­ριξη στο εσω­τε­ρικό μέσω της σύγκρου­σης με τη μισητή «τρόικα», για να μπορεί κατόπιν να ισχυ­ρι­στεί ότι οι πιστω­τές και η υπό­λοιπη Ευρώπη δεν μπορούν να τα βάλουν με ολό­κληρο τον ελλη­νικό λαό και τη δημο­κρα­τική του βούληση. Πολύ ευχα­ρί­στως παρα­βλέ­πει το γεγονός, ότι οι Έλληνες ψηφο­φό­ροι και βου­λευ­τές με τις δημο­κρα­τι­κές τους απο­φά­σεις δεν ορίζουν την πολι­τική των άλλων χωρών, των οποίων θα ήθελαν φορο­λο­γικά έσοδα και μετα­βι­βά­σεις.

Αυτά είναι όμως λεπτο­μέ­ρειες για τον κ. Τσίπρα, ο οποίος παίζει αδί­στα­κτα, σαν σε παι­χνίδι πόκερ, την οικο­νο­μική επι­βί­ωση της χώρας του, λέει ο αρθρο­γρά­φος. Ακόμα και σήμερα πιστεύ­ουν μερικοί στην Αθήνα, ότι οι πιστω­τές της Ελλάδας θα παρα­δο­θούν την τελευ­ταία στιγμή και θα δώσουν χρήματα σχεδόν χωρίς κανένα όρο.

Αν όμως οι άλλοι Ευρω­παίοι τελικά δε δείξουν κανένα φόβο έναντι μιας ελλη­νι­κής χρε­ο­κο­πίας, επειδή αυτό δεν θα έχει σχεδόν καμία συνέ­πεια στην ευρω­ζώνη σήμερα, τότε ο κ. Τσίπρας έχει ένα ακόμα όπλο: Δε θα διστά­σει, να παρου­σιά­σει την Ελλάδα ως θύμα πολι­τι­κής ίντρι­γκας σε ένα παι­χνίδι εξου­σίας.

O κ. Tσίπρας είχε πει άλλωστε ότι ήθελε να γυρίσει σελίδα στην Ευρώπη. Αν αυτός και η Ελλάδα απο­τύ­χουν, τότε θα καλέσει τους πάντες στην Ευρώπη να αντι­στα­θούν στην λιτό­τητα και να υπε­ρα­σπι­στούν το νέο του οικο­νο­μικό πρό­γραμμα, που, όπως λέει ο αρθρο­γρά­φος, δεν είναι άλλο από τον κρατικό καπι­τα­λι­σμό με δανεικά και με πολλά χρήματα στην παρα­δο­σιακή πολι­τική πελα­τεία.

Εδώ και καιρό, στις ευρω­παϊ­κές συν­δια­σκέ­ψεις, όλοι οι μετέ­χο­ντες παίζουν την κολο­κυ­θιά, ώστε κανείς να μη γίνει ο ίδιος αιτία της κατάρ­ρευ­σης. Όμως ούτε η Ευρώπη ούτε η Ελλάδα θα κερ­δί­σουν κάτι σε βάθος χρόνου, αν οι ηγέτες υπο­κύ­ψουν στον εκβια­σμό του κ. Τσίπρα. Το μόνο που μπορεί κανείς να ελπίζει, είναι ότι ο Τσίπρας και οι σύντρο­φοί του, δε θα σπρώ­ξουν μια ολό­κληρη χώρα στο χάος με την απο­τυ­χία τους. Θα έπρεπε του­λά­χι­στον, λίγο πριν την κατάρ­ρευση, να απο­χω­ρή­σουν.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.