Απορρίφθηκε η αίτηση αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης του 35χρονου γραμματέα του Τουρκικού Προξενείου

Με το υπ’ αρίθμ. 6/2021 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εκδό­θηκε προχθές, απορ­ρί­φθηκε η αίτηση αντι­κα­τά­στα­σης της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης στις δικα­στι­κές φυλακές του Ναυ­πλίου, που υπέβαλε ο κατη­γο­ρού­με­νος για κατα­σκο­πεία, 35χρονος γραμ­μα­τέας του Τουρ­κι­κού προ­ξε­νείου στη Ρόδο.

Ο 52χρονος συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του, πρώην μάγει­ρας του πλοίου «Ε/Γ – Ο/Γ ΣΤΑΥΡΟΣ» της εται­ρείας «SAOS FERRIES», δεν έχει προ­σφύ­γει στο δικα­στικό συμ­βού­λιο.

Οι ανωτέρω, κατη­γο­ρού­νται για υπο­στή­ριξη πολε­μι­κής δύναμης του εχθρού από κοινού κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για παρα­βί­αση μυστι­κών πολι­τείας από κοινού κατ’ εξα­κο­λού­θηση και για κατα­σκο­πεία από κοινού και κατ’ εξα­κο­λού­θηση με ενιαίο σκοπό, χρήση για δια­βί­βαση του κρα­τι­κού απορ­ρή­του σε άλλον με σκοπό να προ­κα­λέ­σουν κίνδυνο στα συμ­φέ­ρο­ντα του κράτους.

Κρί­θη­καν την 21η Δεκεμ­βρίου 2020 το βράδυ, προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νοι, μετά την απο­λο­γία τους.

Η κ. Ανα­κρί­τρια, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», έχει επι­ση­μά­νει στην διάταξή της ότι τα απο­δι­δό­μενα στους κατη­γο­ρού­με­νους κακουρ­γή­ματα τελέ­σθη­καν κατ’ εξα­κο­λού­θηση και πλήτ­τουν την αμυ­ντική ικα­νό­τητα της χώρας, θέτο­ντας σε κίνδυνο την εδαφική της ακε­ραιό­τητα.

Επε­σή­μανε επίσης ότι κατα­βλή­θηκε προ­σπά­θεια από­κρυ­ψης στοι­χείων αλλά και ότι δια­τη­ρούν επαφές με πρόσωπα που εξυ­πη­ρε­τούν τα συμ­φέ­ρο­ντα της χώρας που απειλεί την εδαφική ακε­ραιό­τητα της Ελλάδας και ως εκ τούτου υφί­στα­ται κίν­δυ­νος να κατα­φύ­γουν στην Τουρκία, αλλά και να στρα­το­λο­γή­σουν νέα άτομα ώστε να ανα­πτύ­ξουν αντί­στοιχη παρά­νομη δράση ή ακόμα και να επα­να­λά­βουν οι ίδιοι τις πράξεις αυτές!! Η κ. Ανα­κρί­τρια σημειώ­νει μάλιστα ότι δεν θεω­ρεί­ται ούτε ο περιο­ρι­στι­κός όρος του κατ’ οίκον περιο­ρι­σμού με ηλε­κτρο­νική επι­τή­ρηση ικανός για τον περιο­ρι­σμό τους διότι η εγκλη­μα­τική δράση έλαβε χώρα με τη χρήση μέσων τηλε­πι­κοι­νω­νίας και παρί­στα­ται απο­λύ­τως επι­βε­βλη­μένη η προ­σω­ρινή τους κράτηση.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο, που υιο­θέ­τησε την απορ­ρι­πτική της αιτή­σεως Εισαγ­γε­λική πρόταση, απε­φάνθη ότι δεν εξέ­λι­παν οι λόγοι για τους οποίους δια­τά­χθηκε η προ­σω­ρινή κράτηση του κατη­γο­ρού­με­νου, παρά το γεγονός ότι αυτός αρνεί­ται τις απο­δι­δό­με­νες σ’ αυτόν κατη­γο­ρίες, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι δεν έχει καμία ανάμιξη στην συγκε­κρι­μένη υπόθεση.

Τονίζει ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν έχει παρά­σχει οποια­δή­ποτε πει­στική μέχρι τώρα εξήγηση για ποιο λόγο ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του απο­δέ­χε­ται την κατη­γο­ρία της χορή­γη­σης πλη­ρο­φο­ριών σ’ αυτόν.

Ο δε ισχυ­ρι­σμός του σύμφωνα με τον οποίο η επιβολή του δικο­νο­μι­κού μέτρου της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης προ­σκρούει στο τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας, κρίθηκε από το δικα­στικό συμ­βού­λιο, απορ­ρι­πτέος ως αβά­σι­μος, διότι το μέτρο της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης δεν απο­τε­λεί καθ’ εαυτό κάμψη του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας.

Επι­πλέον, η αιτίαση του περί μη ύπαρξης έτερων αμε­τά­κλη­των κατα­δι­κών του για ομοει­δείς πράξεις ερεί­δε­ται, όπως κρίθηκε, επί εσφαλ­μέ­νης προ­ϋ­πό­θε­σης και αλυ­σι­τε­λώς προ­βάλ­λε­ται. Τονί­ζε­ται ότι στην υπό κρίση περί­πτωση οι πράξεις που απο­δί­δο­νται στον κατη­γο­ρού­μενο έχουν κακουρ­γη­μα­τικό χαρα­κτήρα και φέρο­νται ως τελε­σθεί­σες κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Εξάλλου, αβά­σι­μοι στην ουσία τους κρί­νο­νται και οι ισχυ­ρι­σμοί του περί εσφαλ­μέ­νης εφαρ­μο­γής και ερμη­νείας του νόμου, περί εσφαλ­μέ­νης εκτί­μη­σης του συλ­λε­γέ­ντος απο­δει­κτι­κού υλικού καθώς και του ισχυ­ρι­σμού του περί έλλει­ψης ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας του εκδο­θέ­ντος εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, αφού, κρίθηκε από το δικα­στικό συμ­βού­λιο, πως σε αυτό ανα­γρά­φο­νται με σαφή­νεια και πλη­ρό­τητα τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που προ­έ­κυ­ψαν από την έως τώρα ανα­κρι­τική δια­δι­κα­σία, βάσει των οποίων εξει­δι­κεύ­ο­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις επι­βο­λής αυτού του μέτρου δικο­νο­μι­κού κατα­να­γκα­σμού.

Τονί­ζε­ται ότι κατα­δει­κνύ­ε­ται σαφώς ότι υφί­στα­νται σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής του ανωτέρω προ­σφεύ­γο­ντος – κατη­γο­ρου­μέ­νου, για τις απο­δι­δό­με­νες σ’ αυτόν κακουρ­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα αξιό­ποι­νες πράξεις, έκαστη των οποίων απει­λεί­ται κατά το νόμο με πρό­σκαιρη κάθειρξη με ανώτατο όριο τα δέκα (10) έτη και οι οποίες φέρο­νται ως τελε­σθεί­σες κατ’ εξα­κο­λού­θηση, οι δε ενδεί­ξεις αυτές ουδόλως κλο­νί­σθη­καν, αλλά αντι­θέ­τως δια­τη­ρού­νται αμεί­ω­τες.

Επι­προ­σθέ­τως, όπως επι­ση­μαί­νει το δικα­στικό συμ­βού­λιο, από τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά των απο­δι­δό­με­νων σ’ αυτόν πράξεων και συγκε­κρι­μένα από την επιλογή ιδιαί­τε­ρων μέσων και τρόπων τέλεσης των ως άνω πράξεων, για τις οποίες προ­έ­κυ­ψαν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής του κατά τα ανωτέρω (χρήση τεχνο­λο­γι­κών μέσων για την από­κτηση και μετά­δοση των ως άνω πλη­ρο­φο­ριών), από το γεγονός ότι ο προ­σφεύ­γων – κατη­γο­ρού­με­νος εργά­ζε­ται σε χώρο (Τουρ­κικό Προ­ξε­νείο), ο οποίος δεν μπορεί να ελεγ­χθεί από την Ελλη­νική Πολι­τεία και μάλιστα προ­σφέ­ρει υπη­ρε­σίες στη Χώρα για την οποία προ­έ­κυ­ψαν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής περί του ότι περι­συ­νέλ­λεξε επα­νει­λημ­μέ­νως πλη­ρο­φο­ρίες για την αμυ­ντική ικα­νό­τητα της Ελλάδας, πιθανόν εκμε­ταλ­λευό­με­νος το χώρο αυτόν, από το γεγονός ότι έχει στενούς δεσμούς με την Τουρκία και μιλά απταί­στως την Τουρ­κική, από το γεγονός ότι επι­δει­κνύει επιμονή ανεύ­ρε­σης και στρα­το­λό­γη­σης νέων πλη­ρο­φο­ριο­δο­τών, και τέλος από την επι­τή­δεια δράση του, για την οποία κατη­γο­ρεί­ται και η οποία δια­κρί­νε­ται από μεθο­δι­κό­τητα, οργά­νωση, ακρί­βεια στο σχε­δια­σμό, διάρ­κεια, επα­νά­ληψη, ομαδική υλο­ποί­ηση, λήψη αυξη­μέ­νων προ­φυ­λα­κτι­κών μέτρων, κρί­νε­ται ότι εάν αυτός αφεθεί ελεύ­θε­ρος, είναι πολύ πιθανό να δια­πρά­ξει και άλλα εγκλή­ματα, ιδίως προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει τη συγκά­λυψη, την απο­τροπή και την εν γένει δυσχέ­ρανση της δια­λεύ­καν­σης των εγκλη­μά­των για τα οποία κατη­γο­ρεί­ται, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της από μέρους του παρά­νο­μης (άνευ των νομίμων δια­τυ­πώ­σεων) φυγής του από τη Χώρα, προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει τις ποι­νι­κές συνέ­πειες των ανωτέρω πράξεων, συνυ­πο­λο­γι­ζό­με­νου και του γεγο­νό­τος ότι δια­τη­ρεί στενές δια­συν­δέ­σεις με τρίτα, εισέτι άγνωστα πρόσωπα, ευρι­σκό­μενα στην Τουρκία, ενώ η επιβολή σ’ αυτόν περιο­ρι­στι­κών όρων ή του κατ’ οίκον περιο­ρι­σμού του με ηλε­κτρο­νική επι­τή­ρηση, ομοίως δεν επαρ­κούν για τον απο­τρέ­ψουν από την μελ­λο­ντική τέλεση νέων αξιό­ποι­νων πράξεων, για τους αυτούς ως άνω λόγους.