Δημήτρης Παντελής: «Αφήστε μας να κάνουμε την προσπάθειά μας»

Ο επί χρό­νια αρ­χη­γός της Δόξας Καρ­δά­μαι­νας Δη­μή­τρης Πα­ντε­λής το­πο­θε­τή­θη­κε όσον αφορά στο θέμα της διαι­τη­σί­ας και στα πα­ρά­πο­να που έκα­ναν Α.Ε.Ρ. Αφά­ντου και Κλε­ό­βου­λος Λίν­δου στα τε­λευ­ταία παι­χνί­δια με τους «με­λα­νό­λευ­κους».

Ανα­λυ­τι­κά:

«Θα ήθελα να ανα­φέ­ρω κάτι που βλέπω τώρα τε­λευ­ταία. Στα δύο τε­λευ­ταία παι­χνί­δια εντός έδρας της ομά­δας μου, της Δόξας Καρ­δά­μαι­νας, το ένα με Α.Ε.Ρ.Α και το άλλο με Κλε­ό­βου­λο κα­τα­φέ­ρα­με να πά­ρου­με 4 βαθ­μούς.

Έπαι­ξα πολλά χρό­νια πο­δό­σφαι­ρο και τα μάτια μου έχουν δει πολλά και έχω ζήσει αρ­κε­τά. Στο παι­χνί­δι με την Α.Ε.Ρ.Α η ομάδα μας έπαι­ξε πολύ καλό πο­δό­σφαι­ρο αλλά δεν κα­τά­φε­ρε να πάρει ό,τι της άξιζε. Οι κύ­ριοι οι οποί­οι δια­μαρ­τυ­ρή­θη­καν για το συ­γκε­κρι­μέ­νο ματς πρέ­πει να ξέ­ρουν ότι σε κάθε αμ­φι­σβη­τού­με­νη φάση δεν μπαί­νουν μέσα στον αγω­νι­στι­κό χώρο ανα­πλη­ρω­μα­τι­κοί πο­δο­σφαι­ρι­στές, προ­πο­νη­τής και πα­ρά­γο­ντες καθ’ όλη την διάρ­κεια του αγώνα, με την ανοχή των όποιων δια­μαρ­τύ­ρο­νται.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ομάδα κάθε χρόνο πρω­τα­γω­νι­στεί έξω – έσω αγω­νι­στι­κά υπό την ανοχή βέ­βαια της ΕΠΣΔ. Για το παι­χνί­δι της Κυ­ρια­κής στο οποίο η ομάδα μας κέρ­δι­σε δί­καια θα ήθελα να πω στην διοί­κη­ση της ομά­δας του Κλε­ό­βου­λου ότι, σε έναν πο­δο­σφαι­ρι­κό αγώνα πάντα θα υπάρ­χουν φά­σεις, αμ­φι­σβη­τού­με­νες και φυ­σι­κά όταν το απο­τέ­λε­σμα δεν είναι αυτό που θέ­λου­με πάντα φταί­ει ο διαι­τη­τής και ποτέ εμείς γιατί δεν παί­ξα­με καλά.

Τα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια το πο­δό­σφαι­ρο στην Κω έχει ανέ­βει επί­πε­δο αγω­νι­στι­κό και αυτό φαί­νε­ται με τις τρεις πα­ρου­σί­ες των ομά­δων (Α.Ο. Πυ­λί­ου, Δόξας, Α.Ε. Κως) στην Α’ Κα­τη­γο­ρία οπότε κύ­ριοι στην απέ­να­ντι πλευ­ρά αφή­στε μας να κά­νου­με την προ­σπά­θειά μας είτε αυτό είναι άνο­δος είτε σω­τη­ρία.

Ξέ­ρου­με ότι τα τρία τα­ξί­δια στο νησί μας επι­βα­ρύ­νουν.. Με την Λέρο μά­λι­στα φέτος, τέσ­σε­ρα τα­ξί­δια, αλλά εμείς έχου­με 12 και δεν κά­νου­με πα­ρά­πο­νο, το θέ­λου­με γιατί έχου­με ανέ­βει επί­πε­δο».