Γ. Νικητιάδης: Το λάθος του σταυρού προτίμησης

Με άρθρο του στο με­γά­λο ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κό ιστό­το­πο news247 ο τ. Υφυ­πουρ­γός Πο­λι­τι­σμού-Του­ρι­σμού Γιώρ­γος Νι­κη­τιά­δης εξη­γεί τους λό­γους για τους οποί­ους η υιο­θέ­τη­ση του σταυ­ρού προ­τί­μη­σης στις Ευ­ρω­ε­κλο­γές απο­τε­λεί λάθος και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο σταυ­ρός προ­τί­μη­σης απο­τε­λεί στρο­φή στον πα­λαιο­κομ­μα­τι­σμό και τον λαϊ­κι­σμό.

Το άρθρο του κ. Νι­κη­τιά­δη έχει ως εξής:

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥ­ΡΟΥ ΠΡΟ­ΤΙ­ΜΗ­ΣΗΣ

Του τ. Υφυ­πουρ­γού Πο­λι­τι­σμού – Του­ρι­σμού Γιώρ­γου Νι­κη­τιά­δη.

Η θε­σμο­θέ­τη­ση του σταυ­ρού προ­τί­μη­σης για τις Ευ­ρω­ε­κλο­γές, την ώρα που η κυ­βέρ­νη­ση θα έπρε­πε να με­λε­τά την κα­τάρ­γη­ση του και στις Εθνι­κές εκλο­γές, απο­τε­λεί τρα­γι­κή επι­στρο­φή στον πα­λαιο­κομ­μα­τι­σμό και τον λαϊ­κι­σμό που υπο­τί­θε­ται όλοι αντι­μά­χο­νται.

Με τον σταυ­ρό προ­τί­μη­σης η εξου­σία με­τα­βι­βά­ζε­ται δήθεν στο Λαό, ο οποί­ος με άμεσο τρόπο θα εκλέ­γει τους Ευ­ρω­βου­λευ­τές. Στην ουσία, η εξου­σία εκ­χω­ρεί­ται στο μαύρο πο­λι­τι­κό χρήμα, στην κυ­ριαρ­χία των Μέσων Ενη­μέ­ρω­σης, στο ρου­σφέ­τι, σε κάθε εί­δους αδια­φα­νείς συ­ναλ­λα­γές και στην διαιώ­νι­ση ενός αρ­ρω­στη­μέ­νου πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος που ο Λαός έχει κα­τα­δι­κά­σει. Ενός σταρ-σύ­στεμ όπου οι γνω­στοί αστέ­ρες της πο­λι­τι­κής και όχι μόνο, θα κα­τα­κτή­σουν τις πρώ­τες θέ­σεις, ενώ οι άγνω­στοι πρω­τό­βγαλ­τοι νέοι και πι­θα­νό­τα­τα εξί­σου ικα­νοί, αν όχι ικα­νό­τε­ροι στη γνώση των Ευ­ρω­παϊ­κών θε­μά­των, θα πα­τώ­σουν. Δυ­στυ­χώς, τα απο­τε­λέ­σμα­τα σε σχέση με τα πρό­σω­πα που θα εκλε­γούν θα με δι­καιώ­σουν πλή­ρως.

Η άποψή μου για το σταυ­ρό προ­τί­μη­σης, δια­τη­ρεί­ται ίδια από το 1981 , όταν το πε­ρί­φη­μο Συμ­βό­λαιο με το Λαό του ΠΑΣΟΚ και του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου ,θε­ω­ρού­σε την κα­τάρ­γη­ση του σταυ­ρού, στις Εθνι­κές εκλο­γές πυ­λώ­να για την αλ­λα­γή του πε­λα­τεια­κού κρά­τους. Παρά το γε­γο­νός ότι το ΠΑΣΟΚ , ενώ κα­τήρ­γη­σε τον σταυ­ρό στις Εθνι­κές Εκλο­γές του 1985, στις αμέ­σως επό­με­νες εκλο­γές τον επα­νέ­φε­ρε, η άποψή μου στο θέμα πα­ρα­μέ­νει αναλ­λοί­ω­τη. Η κα­τάρ­γη­ση του σταυ­ρού βοη­θά­ει στην κά­θαρ­ση του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Οι προ­βλη­θεί­σες προ­σφά­τως αι­τιά­σεις ότι ο Αρ­χη­γός δεν πρέ­πει να είναι ο από­λυ­τος άρχων που απο­φα­σί­ζει θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λούν «ομο­λο­γία» δύο με­γά­λων ελ­λειμ­μά­των. Το πρώτο έλ­λειμ­μα συ­νί­στα­ται στην «ομο­λο­γία» ότι τα κόμ­μα­τα των δύο αρ­χη­γών που έλα­βαν την από­φα­ση, δεν είναι κόμ­μα­τα αρχών με δη­μο­κρα­τι­κή λει­τουρ­γία και ότι τα εκλε­γό­με­να κάθε φορά όρ­γα­να (Κε­ντρι­κές Επι­τρο­πές, Εκτε­λε­στι­κά Γρα­φεία κλπ) είναι για «τα μάτια του κό­σμου» και όχι διότι πραγ­μα­τι­κά έχουν εξου­σία ή είναι ικανά να επι­λέ­ξουν τους κα­τάλ­λη­λους.

Η δεύ­τε­ρη «ομο­λο­γία» συ­νί­στα­ται στο ότι οι συ­να­πο­φα­σί­σα­ντες αρ­χη­γοί δεν είναι, ούτε αυτοί ικα­νοί να επι­λέ­ξουν τους κα­λύ­τε­ρους. Επει­δή, τί­πο­τα από τα πα­ρα­πά­νω δεν ισχύ­ει, ούτε δη­λα­δή τα κομ­μα­τι­κά όρ­γα­να στε­ρού­νται εξου­σιών και ικα­νο­τή­των, ούτε οι αρ­χη­γοί είναι ανί­κα­νοι να επι­λέ­ξουν, θα ήταν φρο­νι­μό­τε­ρο να μην προ­χω­ρή­σουν σε θε­σμι­κές αλ­λα­γές που όλοι γνω­ρί­ζουν ότι γί­νο­νται μόνο για πρό­σκαι­ρα πο­λι­τι­κά οφέλη. Οι θε­σμοί ( και ο τρό­πος εκλο­γής είναι θε­σμός) δεν πρέ­πει να αλ­λά­ζουν κατά το δο­κούν. Στο κάτω-κάτω, όσοι δεν θέ­λουν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ νι­κη­τή στις Ευ­ρω­ε­κλο­γές, είναι πολ­λοί πε­ρισ­σό­τε­ροι από αυ­τούς που τον θέ­λουν. Τους θε­σμούς όμως, είναι βέ­βαιο ότι η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία, τους θέλει ισχυ­ρούς και θέλει να τους σε­βό­μα­στε και να μην τους με­τα­τρέ­που­με σε ακορ­ντε­όν.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση , η πο­λι­τι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για την Ευ­ρώ­πη είναι τόσο γκρί­ζα και θολή που θα μπο­ρού­σα­νε οι ικα­νοί υπο­ψή­φιοι να τον «ξε­σκο­νί­σουν» από πα­ντού. Δυ­στυ­χώς όμως, για άλλη μια φορά επι­λέ­γου­με να κά­νου­με εκλο­γές, όχι με πο­λι­τι­κούς όρους και με αντι­κεί­με­νο τα πραγ­μα­τι­κά ζη­τή­μα­τα που τί­θε­νται και είναι τόσο κρί­σι­μα αυτήν τη φορά για το μέλ­λον της Ε.Ε, αλλά με όρους αντι­πα­λό­τη­τας προ­σω­πι­κο­τή­των και στάρ που θα ζη­τά­νε το σταυ­ρό μας κου­βε­ντιά­ζο­ντας και μι­λώ­ντας περί άλλων ….

Ας ελ­πί­σου­με ότι σύ­ντο­μα, στην πο­ρεία εξυ­γί­αν­σης του πο­λι­τι­κού μας συ­στή­μα­τος θα διορ­θω­θεί η κακή αυτή από­φα­ση. Είμαι βέ­βαιος ότι στο βάθος και οι δύο αρ­χη­γοί της συ­γκυ­βέρ­νη­σης αυτό πραγ­μα­τι­κά θέ­λουν και ας έπε­σαν τώρα στην πα­γί­δα των κομ­μα­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των. Σύ­ντο­μα θα αντι­λη­φθούν το λάθος τους.