Δεκτή εν μέρει αγωγή δικηγόρου κατά εργολάβου που τον καταμήνυσε

Με την υπ’ αρίθμ. 25/2018 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή γνω­στού δι­κη­γό­ρου κατά ερ­γο­λά­βου οι­κο­δο­μών, που τον κα­τήγ­γει­λε ψευ­δώς για άδι­κες πρά­ξεις.

Το δι­κα­στή­ριο υπο­χρε­ώ­νει τον ενα­γό­με­νο να κα­τα­βά­λει στον ενά­γο­ντα το ποσό των 8.000 ευρώ, νο­μι­μό­το­κα από την επο­μέ­νη επί­δο­σης της αγω­γής και έως την ολο­σχε­ρή εξό­φλη­ση και κή­ρυ­ξε την από­φα­ση προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή ως προς την ως άνω κα­τα­ψη­φι­στι­κή της διά­τα­ξη και μέχρι του ποσού των 5.000 ευρώ.

Ο δι­κη­γό­ρος με την αγωγή του διεκ­δι­κεί χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 80.000 ευρώ

Όπως εκ­θέ­τει ο δι­κη­γό­ρος, την 2α Μαΐου 2010 τον επι­σκέ­φθη­κε σε γρα­φείο του ο ενα­γό­με­νος, τον οποίο έβλε­πε για πρώτη και τε­λευ­ταία φορά στη ζωή του, ζη­τώ­ντας του να ανα­λά­βει υπό­θε­σή του, καθώς ήθελε να κι­νη­θεί δι­κα­στι­κώς ενα­ντί­ον έτε­ρου δι­κη­γό­ρου.

Ισχυ­ρί­σθη­κε ότι του είχε ανα­θέ­σει κά­ποια υπό­θε­ση και ότι ο συ­νά­δελ­φός του από δόλο δήθεν, δεν πα­ρα­στά­θη­κε στο δι­κα­στή­ριο, με απο­τέ­λε­σμα να δι­κα­σθεί ερή­μην.

Ο ενά­γων φέ­ρε­ται να του εξή­γη­σε εξ αρχής ότι δεν ανα­λαμ­βά­νει υπο­θέ­σεις ενα­ντί­ον συ­να­δέλ­φων, πα­ρό­λα αυτά του ζή­τη­σε να του ανα­πτύ­ξει το ιστο­ρι­κό, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­λά­βει τι ήταν εκεί­νο που θε­ω­ρού­σε ως λαν­θα­σμέ­νο χει­ρι­σμό εκ μέ­ρους του συ­να­δέλ­φου κι εάν πράγ­μα­τι απώ­λε­σε κά­ποιο δι­κο­νο­μι­κό ή άλλο δι­καί­ω­μά του, όπως υπο­στή­ρι­ζε.

Πράγ­μα­τι, όπως υπο­στη­ρί­ζει, οι αρ­χι­κές του υπο­ψί­ες επι­βε­βαιώ­θη­καν, καθώς από τον τρόπο που του εξέ­θε­τε τα πε­ρι­στα­τι­κά, αντι­λή­φθη­κε ότι πρό­κει­ται περί ατό­μου δι­κο­μα­νούς και κα­χύ­πο­πτου, γε­γο­νός που επι­βε­βαιώ­θη­κε, ενώ αντί­θε­τα από τα έγ­γρα­φα που του επέ­δει­ξε διε­πί­στω­σε ότι όλες οι ενέρ­γειες του συ­να­δέλ­φου του είχαν γίνει κατά τρόπο υπο­δειγ­μα­τι­κό.

Στη συ­νά­ντη­ση, που είχαν στο γρα­φείο του, αφού ολο­κλή­ρω­σε το θέμα με τον συ­νά­δελ­φό του, άρ­χι­σε να του εξι­στο­ρεί πε­ρι­στα­τι­κά που αφο­ρού­σαν μία άλλη υπό­θε­ση για απαί­τη­ση που είχε προ­ερ­χό­με­νη από σύμ­βα­ση έργου και του άφησε στο γρα­φείο του τρία τι­μο­λό­για, ένα συμ­φω­νη­τι­κό και κά­ποιες φω­το­γρα­φί­ες.

Αν και δεν του έδωσε την κα­λύ­τε­ρη εντύ­πω­ση, από τη στιγ­μή που ζή­τη­σε τη συμ­βου­λή του για υπό­θε­ση που δεν υπήρ­χαν λόγοι συ­να­δελ­φι­κοί και δε­ο­ντο­λο­γι­κοί, οι οποί­οι να τον εμπο­δί­ζουν να πάρει θέση, όφει­λε να τον ακού­σει και να του απα­ντή­σει.

Όπως ανα­φέ­ρει στην αγωγή του, του είπε πως εάν ήθελε να ανα­λά­βει την υπό­θε­ση του έπρε­πε κα­ταρ­χήν να του απο­στεί­λει εγ­γρά­φως το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης του και μά­λι­στα ενυ­πο­γρά­φως και τον ενη­μέ­ρω­σε ότι προη­γου­μέ­νως έπρε­πε να απευ­θυν­θεί στο Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δος και να ζη­τή­σει επι­μέ­τρη­ση των ερ­γα­σιών. Του είπε, όπως το­νί­ζει, ότι εφό­σον ο ίδιος έκανε την αί­τη­ση και ορι­ζό­ταν πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας από το Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο, είχε γνω­στούς μη­χα­νι­κούς για να του συ­στή­σει για να ορί­σει, εφό­σον το επι­θυ­μού­σε, τε­χνι­κό σύμ­βου­λο.

Ου­δέ­πο­τε όμως του απέ­στει­λε το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, ενώ δεν γνω­ρί­ζει εάν πράγ­μα­τι ανέ­θε­σε τον έλεγ­χο των ερ­γα­σιών σε μη­χα­νι­κό ή εάν απευ­θύν­θη­κε στο ΤΕΕ.

Θε­ώ­ρη­σε λοι­πόν ότι δεν σκό­πευε να του ανα­θέ­σει την υπό­θε­ση και δεν ασχο­λή­θη­κε πε­ραι­τέ­ρω. Εξάλ­λου με τα έγ­γρα­φα που του είχε αφή­σει, ακόμα και να του είχε δώσει εντο­λή να προ­χω­ρή­σει, δεν μπο­ρού­σε, καθώς δεν ήταν αρ­κε­τά για οποια­δή­πο­τε ενέρ­γεια, γε­γο­νός, το οποίο από την πρώτη στιγ­μή του γνω­στο­ποί­η­σε τόσο ο ίδιος, όσο και δια της γραμ­μα­τέ­ως του.

Μά­λι­στα λίγο πριν φύγει από το γρα­φείο του, έκανε την κί­νη­ση να του αφή­σει 50 ευρώ, για το χρόνο που αφιέ­ρω­σε να τον ακού­σει, λέ­γο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά «Αυτά για να πιεις ένα καφέ.»

Αυτός αρ­νή­θη­κε να τα κρα­τή­σει και του δή­λω­σε ότι δεν συ­νη­θί­ζει να παίρ­νει χρή­μα­τα εάν δεν έχει ανα­λά­βει κά­ποια υπό­θε­ση και εφό­σον δεν είχε ενερ­γή­σει το πα­ρα­μι­κρό.

Έκτο­τε δεν τον είδε ποτέ ξανά, ούτε είχε καμία επι­κοι­νω­νία μαζί του.

Για πρώτη φορά, μετά από ενά­μι­ση χρόνο κά­λε­σε στο τη­λέ­φω­νο του γρα­φεί­ου του στη Ρόδο, όπου του απά­ντη­σε η γραμ­μα­τέ­ας του, στην οποία, όπως το­νί­ζει, μί­λη­σε με ανάρ­μο­στο και αγενή τρόπο. Ανα­γκά­στη­κε λοι­πόν να τον κα­λέ­σει πίσω και να του δη­λώ­σει ότι δεν επι­θυ­μεί να έχει πε­λά­τες σαν κι αυτόν. Εκεί­νος τότε, όπως εξι­στο­ρεί, τον απεί­λη­σε.

Στις 10 Φε­βρουα­ρί­ου 2012 κα­τέ­θε­σε στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου κα­ταγ­γε­λία σε βάρος του, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι τάχα του είχε δώσει ως προ­κα­τα­βο­λή το ποσό των 1.000 € χωρίς μά­λι­στα να του δώσει και από­δει­ξη.

Ο ενά­γων κλή­θη­κε από το Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου να δώσει εξη­γή­σεις, όπως και έπρα­ξε και δεν κι­νή­θη­κε καμία πει­θαρ­χι­κή δια­δι­κα­σία.

Περί τα τέλη Σε­πτεμ­βρί­ου του έτους 2013 επι­κοι­νώ­νη­σε τη­λε­φω­νι­κά μαζί του δι­κη­γό­ρος από το Ηρά­κλειο Κρή­της, λέ­γο­ντάς του ότι εκ­προ­σω­πεί τον ενα­γό­με­νο ζη­τώ­ντας του για πρώτη φορά τα έγ­γρα­φα και τις φω­το­γρα­φί­ες, που του είχε αφή­σει ο ενα­γό­με­νος τότε στο γρα­φείο του.

Ο ενά­γων εκ­θέ­τει ότι δεν είχε καμία αντίρ­ρη­ση να επι­στρέ­ψει αυτά τα έγ­γρα­φα, αλλά μετά την ενέρ­γεια του ενα­γο­μέ­νου να τον κα­ταγ­γεί­λει στο Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο, δεν μπο­ρού­σε να επι­στρέ­ψει τα έγ­γρα­φα χωρίς να ζη­τή­σει από τον ενα­γό­με­νο να υπο­γρά­ψει μία από­δει­ξη πα­ρα­λα­βής φα­κέ­λου και δή­λω­ση με τα γε­γο­νό­τα, ως αυτά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είχαν λάβει χώρα, ήτοι ότι ου­δέ­πο­τε είχε λάβει χρή­μα­τα από εκεί­νον και ότι η κα­θυ­στέ­ρη­ση πα­ρα­λα­βής των εγ­γρά­φων από αυτόν οφει­λό­ταν σε δική του υπαι­τιό­τη­τα, που δεν τα ζή­τη­σε ποτέ νω­ρί­τε­ρα.

Ο ενα­γό­με­νος δεν υπέ­γρα­ψε αυτό το έγ­γρα­φο και στις 22/10/2013 υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά εις βάρος του. Η μή­νυ­σή του τέ­θη­κε στο αρ­χείο.