Τιμητική διάκριση σε διεθνή διαγωνισμό για το Δημοτικό Σχολείο των Αρκιών με τον έναν και μοναδικό μαθητή

Το μι­κρό­τε­ρο σχο­λείο της Ευ­ρώ­πης, το Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο των Αρ­κιών με τον έναν και μο­να­δι­κό μα­θη­τή, έλαβε τι­μη­τι­κή διά­κρι­ση για το βί­ντεο με το οποίο συμ­με­τεί­χε στον διε­θνή δια­γω­νι­σμό «Το νερό που θέ­λου­με», ενώ τα έργα από άλλα τέσ­σε­ρα σχο­λεία της Ελ­λά­δας είναι με­τα­ξύ αυτών που ξε­χώ­ρι­σαν.

Πρό­κει­ται για έναν δια­γω­νι­σμό που διε­νερ­γή­θη­κε μέσω του Water Museums Global Network, το οποίο προ­σκά­λε­σε μα­θη­τές 6 έως 18 ετών να εκ­φρά­σουν τις σκέ­ψεις και τις ιδέες τους για την κλη­ρο­νο­μιά του νερού αλλά και τις απει­λές των υδά­τι­νων πόρων μέσα από βί­ντεο, ζω­γρα­φι­κή και φω­το­γρα­φία.

Παρά τις δύ­σκο­λες συν­θή­κες που προ­ξέ­νη­σε το ξέ­σπα­σμα του COVID-19, πε­ρί­που 7.000 μα­θη­τές και 24 Μου­σεία Νερού από διά­φο­ρες χώρες συμ­με­τεί­χαν συ­νο­λι­κά στον δια­γω­νι­σμό από τον Οκτώ­βριο του 2019 έως τον Απρί­λιο του 2020.

Ο δια­γω­νι­σμός στο­χεύ­ει να ενερ­γο­ποι­ή­σει νέους αν­θρώ­πους ώστε να ορα­μα­τι­στούν ένα αει­φό­ρο μέλ­λον για τον πλα­νή­τη, προ­βάλ­λο­ντας την πο­λυ­διά­στα­τη υδά­τι­νη κλη­ρο­νο­μιά κάθε χώρας και προ­ω­θώ­ντας τον σε­βα­σμό γι’ αυτή, μέσα από την ανά­δει­ξη ορθών πρα­κτι­κών χρή­σης και δια­χεί­ρι­σης του νερού.

«Είναι ση­μα­ντι­κό να θυ­μό­μα­στε ότι κάθε ορ­γα­νι­σμός και μου­σείο που εκ­θέ­τει οτι­δή­πο­τε σχε­τι­κό με υδά­τι­νη κλη­ρο­νο­μιά οφεί­λει να δίνει προ­σο­χή όχι μόνο στη δια­φύ­λα­ξή του και τη σωστή με­τά­δο­ση των πυ­κνών στρω­μά­των Ιστο­ρί­ας που εμπε­ριέ­χο­νται στους πο­λύ­τι­μους υγρούς μας θη­σαυ­ρούς, αλλά και στη σύν­δε­σή τους με την πα­γκό­σμια κρίση νερού», υπο­γραμ­μί­ζει ο Eriberto Eulisse, διευ­θυ­ντής του Πα­γκό­σμιου Δι­κτύ­ου Μου­σεί­ων Νερού, πρω­το­βου­λί­ας που τελεί υπό την αι­γί­δα του Διε­θνούς Υδρο­λο­γι­κού Προ­γράμ­μα­τος (IHP) της UNESCO (UNESCO-IHP).

Η ψη­φια­κή έκ­θε­ση των έργων

Η ψη­φια­κή έκ­θε­ση με έργα που υπο­βλή­θη­καν και δια­κρί­θη­καν στον δια­γω­νι­σμό θα λάβει με­γά­λη προ­βο­λή σε διε­θνές επί­πε­δο και θα ανα­πα­ρά­γε­ται σε video screen στα κε­ντρι­κά της UNESCO για πολ­λούς μήνες.

Η έκ­θε­ση πε­ρι­λαμ­βά­νει τα έργα των μα­θη­τών και των σχο­λεί­ων που ξε­χώ­ρι­σαν (102 έργα συ­νο­λι­κά), ενώ η κρι­τι­κή επι­τρο­πή επέ­λε­ξε τους έξι τε­λι­κούς νι­κη­τές (δύο ανά κα­τη­γο­ρία και ανά ηλι­κια­κή ομάδα 6-12, 12-18).

Νι­κη­τές από όλο τον κόσμο

Το πρώτο βρα­βείο στην κα­τη­γο­ρία βί­ντεο 13-18 ετών πήγε στο Hangzhou Xiaoshan N. 2 Vocational School από την Κίνα και στην κα­τη­γο­ρία βί­ντεο 6-12 ετών στο σχο­λείο Francisco F Guardia από το Με­ξι­κό. Το δεύ­τε­ρο βρα­βείο πήραν στην κα­τη­γο­ρία βί­ντεο 13-18 ετών το σχο­λείο Victor Hugo από το Μα­ρό­κο και το Apnek Leaders Club από την Τυ­νη­σία, και στην κα­τη­γο­ρία βί­ντεο 6-12 ετών το Don Milani Lower Secondary School από την Ιτα­λία και το Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Αρ­κιών από την Ελ­λά­δα.

Στην κα­τη­γο­ρία ζω­γρα­φι­κής και φω­το­γρα­φί­ας δια­κρί­θη­καν σχο­λεία από την Ινδία, το Μπαν­γκλα­ντές, την Τυ­νη­σία, το Εκουα­δόρ, τη Ρου­μα­νία, την Κίνα, την Ιτα­λία, την Αυ­στρία, την Κρο­α­τία, την Ισπα­νία και την Πορ­το­γα­λία.

Οι ελ­λη­νι­κές συμ­με­το­χές

Η έκ­θε­ση φι­λο­ξε­νεί έργα μα­θη­τών πέντε σχο­λεί­ων από την Ελ­λά­δα.

«Περ­πε­ρού­να» – Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο των Αρ­κιών
Βί­ντεο, το οποίο κέρ­δι­σε ει­δι­κή διά­κρι­ση (special mention)

Η Περ­πε­ρού­να ήταν η φυ­το­μορ­φι­κή με­ταμ­φί­ε­ση ενός ατό­μου. Η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πε­ρί­ο­δος έλ­λει­ψης νερού έθετε πάντα σε κίν­δυ­νο την ετή­σια πα­ρα­γω­γή και τις καλ­λιέρ­γειες των αγρο­τών. Έτσι, οι χω­ρι­κοί έντυ­ναν κά­ποιον με διά­φο­ρα χόρτα, διά­φο­ρα βό­τα­να και λου­λού­δια. Περ­πα­τού­σε σε όλο το χωριό και όλοι του έρι­χναν νερό. Οι άν­θρω­ποι φώ­να­ζαν: «Περ­πε­ρού­να, περνά, ρίξτε του νερό!» και τρα­γου­δού­σαν ένα τρα­γού­δι. Η Περ­πε­ρού­να έμενε βρεγ­μέ­νη ως το κό­κα­λο. Πολ­λοί του έδι­ναν χρή­μα­τα και γλυκά για την ευ­γε­νι­κή προ­σφο­ρά και τη θυσία του.

«Εί­χα­με πει από πέ­ρυ­σι να κά­νου­με ένα πρό­τζεκτ για το νερό, με τις δυ­σκο­λί­ες που έχου­με εδώ – λει­ψυ­δρία, έξι μήνες δεν βρέ­χει ούτε στα­γό­να, έχου­με ξη­ρα­σία…», δη­λώ­νει στο ert.gr η δα­σκά­λα Μαρία-Φαί­δρα Τσια­λέ­ρα.

«Όταν μά­θα­με για τον δια­γω­νι­σμό με τον Χρή­στο, παρά το φορ­τω­μέ­νο πρό­γραμ­μά μας απο­φα­σί­σα­με να συμ­με­τά­σχου­με. Για αρ­κε­τό καιρό σκε­φτό­μα­σταν τι θα μπο­ρού­σα­με να εκ­πο­νή­σου­με. Οπότε απο­φα­σί­σα­με, επει­δή μας αρέ­σουν πολύ τα ήθη και τα έθιμα, που πολλά είναι ξε­χα­σμέ­να, αντί να δεί­ξου­με κάτι για τη θά­λασ­σα ή για πη­γά­δια και τρό­πους προ­μή­θειας νερού σ’ ένα ακρι­τι­κό νησί της Δω­δε­κα­νή­σου, να ανα­πα­ρα­στή­σου­με ένα έθιμο, την Περ­πε­ρού­να, που υλο­ποιού­νταν στα χωριά σε πε­ριό­δους ξη­ρα­σί­ας, σε πε­ριο­χές της Μα­κε­δο­νί­ας. Έντυ­ναν ένα αγόρι ή ένα κο­ρί­τσι με φυλ­λω­σιές, γύ­ρι­ζε σ’ όλο το χωριό και ο κό­σμος του έρι­χνε νερό».

«Έντυ­σα κι εγώ τον Χρή­στο με φυλ­λω­σιές απ’ το κε­φά­λι μέχρι τα πόδια. Εί­χα­με και οκτώ κα­τοί­κους που μας ακο­λου­θού­σαν, μια και εί­μα­στε πολ­λοί λίγοι εδώ, 35 κά­τοι­κοι όλοι κι όλοι. Μας βι­ντε­ο­σκό­πη­σε ένας κύ­ριος από την Πάτμο που έτυχε να είναι εδώ εκεί­νη την ημέρα. Ήταν μά­λι­στα Δευ­τέ­ρα 9 Μαρ­τί­ου, μία ημέρα πριν μας κλεί­σουν μέσα για τον κο­ρο­νο­ϊό. Το στεί­λα­με και πή­ρα­με το τρίτο τι­μη­τι­κό βρα­βείο στην κα­τη­γο­ρία βί­ντεο στα δη­μο­τι­κά σχο­λεία! Χα­ρή­κα­με πολύ γιατί ήταν 400 συμ­με­το­χές από όλον τον κόσμο».

Πηγή: ert.gr

---

Επι­μέ­λεια κει­μέ­νου: Μπέτ­τυ Σα­βούρ­δου