Κέρδισε την πρώτη μάχη με τράπεζα ομόρρυθμη εταιρεία της Ρόδου που ζητείται να τεθεί σε ειδική διαχείριση

Με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε το αί­τη­μα της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς για την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής να απα­γο­ρευ­θεί οποια­δή­πο­τε νο­μι­κή ή/και πραγ­μα­τι­κή με­τα­βο­λή του συ­νό­λου της πε­ριου­σί­ας οφει­λέ­τριας ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας της Ρόδου είτε από την ίδια είτε από τους πι­στω­τές της, να απα­γο­ρευ­θεί κάθε ατο­μι­κή ή/και συλ­λο­γι­κή δίωξη από τους πι­στω­τές σε βάρος της, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των πάσης φύ­σε­ως μέ­τρων διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και των Ασφα­λι­στι­κών Φο­ρέ­ων ή/και η συ­νέ­χι­ση τυχόν τέ­τοιων εκ­κρε­μών μέ­τρων, να ανα­στα­λεί πάσα αρ­ξά­με­νη ατο­μι­κή δίωξη από τους πι­στω­τές σε βάρος της και να απα­γο­ρευ­θεί η λήψη κάθε ασφα­λι­στι­κού μέ­τρου σε βάρος της.

Η τρά­πε­ζα σε συ­νέ­χεια αι­τή­μα­τός της ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, να υπα­χθεί η εται­ρεία στη δια­δι­κα­σία της ει­δι­κής δια­χεί­ρι­σης των δια­τά­ξε­ων των αρ. 68 επ. ν.4307/2014, που προσ­διο­ρί­στη­κε να συ­ζη­τη­θεί την 13η Ιου­νί­ου 2019, προ­σέ­φυ­γε κατά της εται­ρεί­ας και με αί­τη­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων.

Η εται­ρεία κα­τέ­στη­σε σαφές ότι έλαβε από την τρά­πε­ζα χρη­μα­το­δό­τη­ση από πέντε συ­νο­λι­κά συμ­βά­σεις δα­νεί­ου και με επί­κλη­ση πί­να­κα χρεών επι­ση­μαί­νει ότι έχο­ντας λάβει πι­στώ­σεις συ­νο­λι­κού ποσού 15.539.277,20 ευρώ έχει ήδη κα­τα­βά­λει στο πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα ποσό 10.848.359.10 ευρώ δη­λα­δή το 70% του λη­φθέ­ντος κε­φα­λαί­ου!

Επε­σή­μα­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι η τρά­πε­ζα αγνό­η­σε πα­ντε­λώς την έως την κα­ταγ­γε­λία του δα­νεί­ου συ­μπε­ρι­φο­ρά της και την κα­τα­βο­λή ποσού 70% του λη­φθέ­ντος κε­φα­λαί­ου και με την πρώτη δυ­σκο­λία που συ­να­ντή­σε λόγω της κρί­σης στο χώρο του λια­νε­μπο­ρί­ου, ενήρ­γη­σε εντε­λώς κα­τα­χρη­στι­κά και κα­τήγ­γει­λε όλες τις συμ­βά­σεις των δα­νεί­ων.

Η ρο­δί­τι­κη εται­ρεία έχει εξο­φλή­σει πλέον όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις της προς τρί­τους (προ­μη­θευ­τές) και δη­μό­σιο και ΔΕΗ και ΔΕΥΑΡ και η μόνη οφει­λή που υπάρ­χει είναι του υπο­λοί­που του δα­νεί­ου της στην τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, η οποία είναι πλή­ρως εξα­σφα­λι­σμέ­νη με προ­ση­μεί­ω­ση Α σει­ράς σε ακί­νη­τό της, με­γα­λύ­τε­ρης αξίας από την οφει­λής.

Πρό­σθε­σε πα­ρα­πέ­ρα ότι η τρά­πε­ζα δεν δέ­χε­ται προ­τά­σεις ρύθ­μι­σης για το υπό­λοι­πο της οφει­λής ενερ­γώ­ντας εντε­λώς κα­τα­χρη­στι­κά ενώ τό­νι­σε ότι δεν υφί­στα­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη θέση της σε ανα­γκα­στι­κή δια­χεί­ρι­ση καθώς δεν υπάρ­χει μό­νι­μη και γε­νι­κή αδυ­να­μία πλη­ρω­μής.

Η αί­τη­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων της τρά­πε­ζας προσ­διο­ρί­στη­κε για την 13η Μαΐου 2019.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα οι τρά­πε­ζες κι­νού­νται πιο επι­θε­τι­κώς και διεκ­δι­κούν την εί­σπρα­ξη των δα­νεί­ων που δεν έχουν εξυ­πη­ρε­τη­θεί από τους οφει­λέ­τες μέσω της δια­δι­κα­σί­ας ει­δι­κής δια­χεί­ρι­σης.

Ου­σια­στι­κά με την απο­δο­χή της αί­τη­σης της τρά­πε­ζας η επι­χεί­ρη­ση ως σύ­νο­λο δε­σμεύ­ε­ται και γί­νε­ται αντι­κεί­με­νο δια­χεί­ρι­σης εκ του ει­δι­κού δια­χει­ρι­στή που ανα­ζη­τά αγο­ρα­στή για το σύ­νο­λο της επι­χεί­ρη­σης ως ενιαία μο­νά­δα ή κατά τμή­μα­τα και με­τα­βι­βά­ζει στον αγο­ρα­στή την επι­χεί­ρη­ση δια­νέ­μο­ντας το τί­μη­μα της αγο­ράς στους πι­στω­τές της επι­χεί­ρη­σης αφή­νο­ντας ένα νο­μι­κό και οι­κο­νο­μι­κό «κου­φά­ρι» την πρώην εται­ρία.

Η ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία έχει ως αντι­κεί­με­νο και σκοπό την ίδρυ­ση, ορ­γά­νω­ση και λει­τουρ­γία κα­τα­στη­μά­των πω­λή­σε­ως τρο­φί­μων, λια­νι­κώς και χον­δρι­κώς, σού­περ-μάρ­κετ, ειδών εν­δύ­σε­ως, νε­ω­τε­ρι­σμού, η ίδρυ­ση κα­φε­τε­ρί­ας, εστια­το­ρί­ου, κα­τα­στή­μα­τος μετά μου­σι­κής, η ανέ­γερ­ση οι­κο­δο­μών κατά το σύ­στη­μα της αντι­πα­ρο­χής η πώ­λη­ση ηλε­κτρι­κών ειδών κλπ.

Το εται­ρι­κό κε­φά­λαιο, κατά τη σύ­στα­ση της, ανήρ­χε­το στο ποσό των 220.000.000 δρχ. και πλέον μετά από ανα­προ­σαρ­μο­γές πα­ρα­μέ­νει αμε­τά­βλη­το στο ποσό των 2.250.000 ευρώ.

Η τρά­πε­ζα δια­τεί­νε­ται ότι έχει απαι­τή­σεις συ­νο­λι­κού ύψους 11 εκατ. ευρώ πε­ρί­που από την εται­ρεία οι οποί­ες έχουν κα­τα­στεί λη­ξι­πρό­θε­σμες, εκ­κα­θα­ρι­σμέ­νες και άμεσα απαι­τη­τές, και μά­λι­στα ανα­μέ­νε­ται ακόμη και η τε­λε­σί­δι­κη δι­κα­στι­κή τους επι­κύ­ρω­ση.

Υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι οι οφει­λές αυτές έχουν κα­τα­στεί λη­ξι­πρό­θε­σμες, από τον μήνα Ιού­λιο του έτους 2016 κι ότι μετά την κα­ταγ­γε­λία των δα­νεια­κών συμ­βά­σε­ων και την έκ­δο­ση σε βάρος της 4 Δια­τα­γών Πλη­ρω­μής, υπέ­βα­λε ισά­ριθ­μες προ­τά­σεις ρύθ­μι­σης οφει­λής τις οποί­ες χα­ρα­κτη­ρί­σει, προ­σχη­μα­τι­κές, αό­ρι­στες και μη τεκ­μη­ριω­μέ­νες με συ­γκε­κρι­μέ­να οι­κο­νο­μι­κά με­γέ­θη.

Δια­τεί­νε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι η μο­να­δι­κή στα­θε­ρή ει­σο­δή­μα­τος της εται­ρεί­ας είναι ένα μί­σθω­μα που έχει ήδη κα­τα­σχε­θεί ανα­γκα­στι­κά από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, την τρά­πε­ζα και λοι­πούς ιδιώ­τες πι­στω­τές.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η εται­ρεία βρί­σκε­ται σε μό­νι­μη και γε­νι­κή αδυ­να­μία εκ­πλή­ρω­σης των λη­ξι­πρό­θε­σμων χρη­μα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ών της και δεν προ­βλέ­πε­ται ου­δε­μία οι­κο­νο­μι­κή ανά­καμ­ψή της στο μέλ­λον.

Συ­ντρέ­χει σύμ­φω­να με την τρά­πε­ζα ο σκο­πός του νο­μο­θέ­τη του ν.4307/2014, που επι­διώ­κει μέσω της ει­δι­κής δια­χεί­ρι­σης την τα­χεία εκ­ποί­η­ση του ενερ­γη­τι­κού των επι­χει­ρή­σε­ων, μετά των σχε­τι­κών συμ­βά­σε­ων, αδειών κλπ, που δύ­να­νται να δια­σω­θούν, σε εν­δια­φε­ρο­μέ­νους επεν­δυ­τές, προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί η πτώ­χευ­ση των επι­χει­ρή­σε­ων και η απα­ξί­ω­ση του ενερ­γη­τι­κού τους.

Επι­κα­λεί­ται δε και έκ­θε­ση Ορ­κω­τού Ελεγ­κτή, η οποία βε­βαιώ­νει ότι η τρά­πε­ζα κα­τέ­χει κατά της εται­ρεί­ας απαι­τή­σεις που εκ­προ­σω­πούν πο­σο­στό ανώ­τε­ρο του 86,10 % των συ­νο­λι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ών της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται για λο­γα­ρια­σμό της εται­ρεί­ας ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέρ­γος Λε­βέ­ντης.