Αναβλήθηκε η έκδοση απόφασης επί αγωγής αποζημίωσης για ηθική βλάβη λόγω τραυματισμού τρίχρονου παιδιού σε παιδότοπο

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανα­βλή­θη­κε η έκ­δο­ση από­φα­σης επί αγω­γής απο­ζη­μί­ω­σης λόγω ηθι­κής βλά­βης από αδι­κο­πρα­ξία και συ­γκε­κρι­μέ­να από τραυ­μα­τι­σμό τρί­χρο­νου παι­διού σε παι­δό­το­πο που υπέ­βα­λαν οι γο­νείς του κατά τεσ­σά­ρων ατό­μων, μιας ανώ­νυ­μης και μιας ετε­ρόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι θα πρέ­πει προη­γου­μέ­νως να υπάρ­ξει αμε­τά­κλη­το πέρας της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας για την οποία ασκή­θη­κε εις βάρος των τριών πρώ­των ενα­γο­μέ­νων ποι­νι­κή δίωξη για πρό­κλη­ση σω­μα­τι­κής βλά­βης από αμέ­λεια δια πα­ρα­λεί­ψε­ως από υπό­χρε­ους κατά πα­ραυ­τουρ­γία.

Με την αγωγή τους διεκ­δι­κούν να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι, αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρο ο κα­θέ­νας, να τους κα­τα­βά­λουν για λο­γα­ρια­σμό του ανή­λι­κου τέ­κνου τους, ηλι­κί­ας σή­με­ρα 8 ετών το ποσό των 200.000 ευρώ και ατο­μι­κά στον πα­τέ­ρα και την μη­τέ­ρα από 10.000 ευρώ.

Η υπό­θε­ση έχει απα­σχο­λή­σει και το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου που έχει κρί­νει ένο­χους πρό­κλη­σης σω­μα­τι­κής βλά­βης από αμέ­λεια δια πα­ρα­λεί­ψε­ως από υπό­χρε­ους κατά πα­ραυ­τουρ­γία τρεις από τους τέσ­σε­ρις κα­τη­γο­ρού­με­νους στη δίκη.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χους τρεις υπαλ­λή­λους και τον εκ­πρό­σω­πο της επι­χεί­ρη­σης και επέ­βα­λε στους δύο πρώ­τους, μία κά­τοι­κο των Αθη­νών και μία της Ρόδου, ποινή φυ­λά­κι­σης 10 μηνών με τριε­τή ανα­στο­λή και στον τέ­ταρ­το, κά­τοι­κο Ατ­τι­κής, ποινή φυ­λά­κι­σης 18 μηνών με τριε­τή ανα­στο­λή. Αθώα κρί­θη­κε μια συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νή τους, κά­τοι­κος Ρόδου.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, κρί­θη­καν ένο­χοι ως υπαί­τιοι για το ό,τι στη Ρόδο, στον παι­χνι­δό­το­πο του κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, στις 31 Μαρ­τί­ου 2018, όντας υπό­χρε­οι λόγω του επαγ­γέλ­μα­τός τους, σε κα­τα­βο­λή ιδιαί­τε­ρης επι­μέ­λειας και προ­σο­χής βα­ρυ­νό­με­νοι με ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση για την απο­τρο­πή του αξιό­ποι­νου απο­τε­λέ­σμα­τος, από συ­γκλί­νου­σα αμέ­λειά τους, δη­λα­δή από έλ­λει­ψη της προ­σο­χής την οποία όφει­λαν κατά τις πε­ρι­στά­σεις και μπο­ρού­σαν να κα­τα­βά­λουν, δεν προ­έ­βλε­ψαν το αξιό­ποι­νο απο­τέ­λε­σμα της πα­ρά­λει­ψής τους και προ­κά­λε­σαν σω­μα­τι­κή κά­κω­ση άλλου.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στον ανω­τέ­ρω τόπο και χρόνο η πρώτη και η δεύ­τε­ρη, που ήταν απο­κλει­στι­κά υπεύ­θυ­νες για την επί­βλε­ψη των παι­διών που έκα­ναν χρήση των ευ­ρι­σκο­μέ­νων στο ση­μείο φου­σκω­τών παι­χνι­διών, από έλ­λει­ψη της προ­σο­χής που όφει­λαν κατά τις πε­ρι­στά­σεις και μπο­ρού­σαν να επι­δεί­ξουν, πα­ρέ­λει­ψαν να άρουν τον υφι­στά­με­νο από τη χρήση των παι­χνι­διών κίν­δυ­νο, ως είχαν ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση, απορ­ρέ­ου­σα από τη σύμ­βα­ση με­τα­ξύ αυτών, του επι­χει­ρη­μα­τία πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών εστί­α­σης και θα­μώ­νων και δη από την πα­ρε­πό­με­νη συμ­βα­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση προ­στα­σί­ας των αγα­θών των αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νων τους θα­μώ­νων και συ­γκε­κρι­μέ­να πα­ρέ­λει­ψαν να πα­ρευ­ρί­σκο­νται πλη­σί­ον του φου­σκω­τού παι­χνι­διού που έπαι­ζαν τα ανή­λι­κα και δη έμπρο­σθεν της από­λη­ξης αυτού, σε ση­μείο όπου το παι­χνί­δι απέ­χει καθ’ ύψος πε­ρί­που ένα μέτρο από το επί­πε­δο του εδά­φους, ήτοι ση­μείο όπου υπήρ­χε κίν­δυ­νος πτώ­σης για τα ανή­λι­κα παι­διά, πα­ρέ­λει­ψαν να ενη­με­ρώ­σουν αυτά για τον υπάρ­χο­ντα σχε­τι­κό κίν­δυ­νο και πα­ρέ­λει­ψαν να ασκούν πλήρη επο­πτεία στον τρόπο με τον οποίο τα παι­διά διά­φο­ρων ηλι­κιών έπαι­ζαν με­τα­ξύ τους.

Ο τέ­ταρ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, εκ­πρό­σω­πος της εται­ρεί­ας που εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται το κα­τά­στη­μα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος/παι­χνι­δό­το­που και ως υπεύ­θυ­νος λει­τουρ­γί­ας αυτών, από έλ­λει­ψη της προ­σο­χής που όφει­λε κατά τις πε­ρι­στά­σεις να επι­δεί­ξει πα­ρέ­λει­ψε να άρει τον υφι­στά­με­νο στο κα­τά­στη­μά του κίν­δυ­νο που προ­έρ­χο­νταν από την ύπαρ­ξη της υψο­με­τρι­κής δια­φο­ράς με­τα­ξύ φου­σκω­τού παι­χνι­διού κι εδά­φους με τη χρήση προ­στα­τευ­τι­κών μέ­τρων και την το­πο­θέ­τη­ση ελα­στι­κού κι ευ­πί­ε­στου υλι­κού στο έδα­φος και πα­ρέ­λει­ψε να προ­βεί στην πρό­σλη­ψη ικα­νού αριθ­μού ει­δι­κά εκ­παι­δευ­μέ­νων παι­δα­γω­γών ανά­λο­γο με τον αριθ­μό των ανή­λι­κων χρη­στών των παι­χνι­διών για την ασφα­λή φύ­λα­ξή τους.

Απο­τέ­λε­σμα της αμε­λούς αυτής συ­μπε­ρι­φο­ράς απά­ντων των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων ήταν ένα με­γα­λύ­τε­ρο σε ηλι­κία παιδί να δια­πλη­κτι­στεί και να σπρώ­ξει τον τριών πε­ρί­που ετών γιό των εγκα­λού­ντων και να προ­κα­λέ­σει την σφο­δρό­τα­τη πτώση του από το φου­σκω­τό παι­χνί­δι στο έδα­φος και να υπο­στεί ο τε­λευ­ταί­ος συ­νε­πεία της πτώ­σε­ώς του σω­μα­τι­κή κά­κω­ση, ήτοι κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κή κά­κω­ση, διά­σει­ση και εν­δο­κρα­νια­κό τραυ­μα­τι­σμό με τραυ­μα­τι­κή υπο­σκλη­ρί­δια αι­μορ­ρα­γία.

Την αστι­κή αγωγή άσκη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της ενώ η εται­ρεία και οι υπάλ­λη­λοι εκ­προ­σω­πή­θη­καν στην δίκη από τους κ.κ. Δη­μή­τρη Δη­μη­τριά­δη και Στέ­λιο Αλε­ξαν­δρή.