Δικάζεται ο 46χρονος ηρωινομανής δολοφόνος που σκότωσε 43χρονο κάτοικο Kρητηνίας

Στο εδώ­λιο του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Κω θα κα­θί­σει την 1η Φε­βρουα­ρί­ου 2021 ο Σ. Σ. του Φ. 46 ετών, κά­τοι­κος Εμπω­νας, δρά­στης του ιδια­ζό­ντως ει­δε­χθούς εγκλή­μα­τος με θύμα τον Ι. Μ. του Β. 43 ετών, έγ­γα­μο, κά­τοι­κο Κρη­τη­νί­ας.

Ο 46χρο­νος θα αντι­με­τω­πί­σει τις κα­τη­γο­ρί­ες της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας με πρό­θε­ση, της πα­ρά­νο­μης οπλο­κα­το­χής, οπλο­φο­ρί­ας και οπλο­χρη­σί­ας και της χρή­σης ναρ­κω­τι­κών.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο αδελ­φός του θύ­μα­τος έχει ασκή­σει δια της πλη­ρε­ξου­σί­ας δι­κη­γό­ρου του κ. Μα­ρί­ας Κο­ρα­κά­κη δή­λω­ση υπο­στή­ρι­ξης της κα­τη­γο­ρί­ας, ενώ όμοια δή­λω­ση δια των πλη­ρε­ξου­σί­ων δι­κη­γό­ρων της κ.κ. Στυ­λια­νού Κιουρ­τζή και Ιω­άν­νη Ιω­αν­νί­δη άσκη­σε και η χήρα του θύ­μα­τος.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης όπως πε­ρι­γρά­φε­ται από την Ει­σαγ­γε­λι­κή λει­τουρ­γό στο Βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που υιο­θέ­τη­σε την πρό­τα­σή της, έχει ως εξής:

‏Στις 7-11-2019 απο­γευ­μα­τι­νές ώρες η Κ. Ε., σύ­ζυ­γος του θα­νό­ντος, προ­σήλ­θε στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού, προ­κει­μέ­νου να δη­λώ­σει την εξα­φά­νι­ση του συ­ζύ­γου της Μ. Ι. του Β.. Συ­γκε­κρι­μέ­να κα­τέ­θε­σε ότι περί ώρα 17.15 της 6-11-2019 ο σύ­ζυ­γος της απε­χώ­ρη­σε από την οικία τους στην Κρη­τη­νία με το ΙΧΕ μάρ­κας CITROEN, χρώ­μα­τος πρά­σι­νου, με προ­ο­ρι­σμό τον Έμπω­να, όπου επρό­κει­το να συ­να­ντη­θεί με φι­λι­κό του πρό­σω­πο και δη τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, Σ. Σ..

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και ο θανών με­τα­ξύ τους είχαν συ­ναλ­λα­γές που αφο­ρού­σαν σε πώ­λη­ση και αγορά μι­κρο­πο­σο­τή­των ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, και συ­γκε­κρι­μέ­να ηρω­ί­νης. Γύρω στις 18.00 της 6ης-11-2019 ο Μ. Ι. και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­να­ντή­θη­καν σε ση­μείο πε­ρί­που 2,5 χι­λιό­με­τρα πλη­σί­ον του Έμπω­να, σε ερη­μι­κή δα­σι­κή ‏πε­ριο­χή ανά­με­σα σε Σιάν­να και Κρη­τη­νία, όπου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ανέ­με­νε πεζός τον Μ. Ι., φο­ρώ­ντας ένα γι­λέ­κο με σφαί­ρες και φέ­ρο­ντας μαζί του την κα­ρα­μπί­να του.

Όταν έφθα­σε ο Μ. Ι., ο κα­τη­γο­ρού­με­νος επι­βι­βά­στη­κε στη θέση του συ­νο­δη­γού και με­τέ­βη­σαν σε πιο από­με­ρη το­πο­θε­σία και συ­γκε­κρι­μέ­να στο 3°χλμ της επαρ­χια­κής οδού Έμπω­να- Σιαν­νών, σε αδιέ­ξο­δο αγρο­τι­κό χω­μα­τό­δρο­μο και σε από­στα­ση 200 μέ­τρων από την επαρ­χια­κή οδό. Εκεί, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, του ζή­τη­σε να του δώσει πο­σό­τη­τα ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και δη ηρω­ί­νης, για να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες της χρή­σης του, αλλά ο Μ. Ι. αρ­νή­θη­κε διότι ζή­τη­σε αντί­τι­μο, το οποίο δεν είχε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Ο Μ. του ζή­τη­σε να φύγει εξυ­βρί­ζο­ντάς τον, καθώς ο κα­τη­γο­ρού­με­νος χρω­στού­σε ήδη χρή­μα­τα στον Μ. Ι..

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­νέ­χι­σε να του ζη­τά­ει με επι­μο­νή, να του δώσει μια πο­σό­τη­τα ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και δη ηρω­ί­νης, υπο­σχό­με­νος ότι θα τον εξο­φλή­σει σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο χρόνο. Εξ’ αυτού του λόγου (δη­λα­δή της άρ­νη­σης του Μ. να του πα­ρα­δώ­σει ναρ­κω­τι­κές ου­σί­ες) ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, πυ­ρο­βό­λη­σε τέσ­σε­ρις φορές τον Ι. Μ., τον οποίο τραυ­μά­τι­σε σε πολ­λα­πλά ση­μεία στο σώμα του, με το ως άνω κυ­νη­γε­τι­κό του όπλο, τα οποία τραύ­μα­τα, επέ­φε­ραν μετ’ ολί­γον, ως μόνη ενερ­γός αιτία, το θά­να­το του πα­θό­ντος.

Εν συ­νε­χεία ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, βρήκε 200 mg ηρω­ί­νης δίπλα στις τα­χύ­τη­τες των οποί­ων έκανε χρήση, και εν συ­νε­χεία συ­νέ­λε­ξε τους τρεις από τους τέσ­σε­ρις κά­λυ­κες (καθώς ένας βρέ­θη­κε πλη­σί­ον της θύρας του συ­νο­δη­γού), πήρε τα κι­νη­τά τη­λέ­φω­να του πα­θό­ντος, τα οποία κα­τέ­στρε­ψε και έκρυ­ψε, σε άλλο ση­μείο έκρυ­ψε το κυ­νη­γε­τι­κό του όπλο και σε άλλο ση­μείο το γι­λέ­κο που έφερε τις σφαί­ρες.

Εν συ­νε­χεία επέ­στρε­ψε στην οικία του. Η σύ­ζυ­γος και ο αδερ­φός του θα­νό­ντος τον ανα­ζη­τού­σαν και η σύ­ζυ­γος του με­τέ­βη στο Α.Τ Ια­λυ­σού, όπου και κα­τέ­θε­σε με­τα­ξύ άλλων ότι ο σύ­ζυ­γός της αγνο­εί­ται και πως επρό­κει­το να συ­να­ντή­σει τον κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Από την Υ.Α. Ρόδου ξε­κί­νη­σαν ανα­ζη­τή­σεις προ­κει­μέ­νου να βρε­θεί ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και με­τέ­βη­σαν στην οικία του όπου βρέ­θη­καν και κα­τα­σχέ­θη­καν 1 μο­νό­καν­νο μάρ­κας FALCO cal 410/76, 2 αστε­ρά­κια τύπου νίν­τζα, ένα πτυσ­σό­με­νο γκλομπ, ένα κυ­νη­γε­τι­κό μα­χαί­ρι με κί­τρι­νη λαβή μήκος λάμας 15,5 εκ, ένα τσε­κού­ρι με ξύ­λι­νη λαβή μή­κους 41 εκ, μία ξύ­λι­νη χει­ρο­λα­βή με το­πο­θε­τη­μέ­νη μια μυ­τε­ρή λάμα, συ­νο­λι­κού μή­κους 20 εκ., ένα ‏φυ­σίγ­γιο μάρ­κας ΡΜΡ δια­με­τρή­μα­τος 45 ACP, ένα κουτί με κυ­νη­γε­τι­κά φυ­σίγ­για, δια­με­τρή­μα­τος 12 cal,, 16 φυ­σίγ­για δια­με­τρή­μα­τος 12 cal, ένα φυ­σίγ­γιο δια­με­τρή­μα­τος Ν8, ένας ελ­βε­τι­κός σου­γιάς, ένα σκε­πάρ­νι, ένα κα­τσα­βί­δι με μαύρη λαβή και μήκος λάμας 20,5 εκ, ένα με­ταλ­λι­κό μα­χαί­ρι συ­νο­λι­κού μή­κους 20,5 εκ και λάμας 20,5 εκ και συ­νε­λή­φθη για πα­ρά­βα­ση του Ν. περί Όπλων.

Μετά τη σύλ­λη­ψη από αστυ­νο­μι­κούς της Υ.Α. Ρόδου για την πα­ρα­πά­νω πράξη ομο­λό­γη­σε ότι σκό­τω­σε τον Μ. Ι. και τους οδή­γη­σε στην το­πο­θε­σία όπου ευ­ρί­σκε­το ο θανών και στα ση­μεία όπου έκρυ­ψε την κα­ρα­μπί­να, το γι­λέ­κο και τα κι­νη­τά τη­λέ­φω­να του θα­νό­ντος. Εν συ­νε­χεία από την από 21-11-2019 ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση νε­κρο­ψί­ας- νε­κρο­το­μής, σε συν­δυα­σμό με τα ευ­ρή­μα­τα της από 8-11-2019 αυ­το­ψί­ας προ­έ­κυ­ψε ότι ο Μ. Ι. έφερε δύο τραύ­μα­τα ει­σό­δου από τη δεξιά πλευ­ρά του σώ­μα­τος του και δύο τραύ­μα­τα ει­σό­δου από την αρι­στε­ρή πλευ­ρά, το δε σώμα του ευ­ρέ­θη με κλίση προς τα δεξιά.

‏Η αιτία αυτού του επει­σο­δί­ου, που οδή­γη­σε στο θά­να­το του Μ. Ι., φαί­νε­ται πως ήταν ένας δια­πλη­κτι­σμός που είχε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με τον θα­νό­ντα όπως προ­κύ­πτει από τις μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις απά­ντων των μαρ­τύ­ρων και της απο­λο­γί­ας του κα­τη­γο­ρού­με­νου. Ο δε δια­πλη­κτι­σμός αυτός είχε αιτία χρέος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου από πώ­λη­ση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, από τον θα­νό­ντα, όπως επι­βε­βαιώ­νουν ο αδερ­φός, η σύ­ζυ­γος του θα­νό­ντος και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Η πράξη όμως αυτή θα­νά­τω­σης του Μ. Ι. δεν προ­έ­κυ­ψε ότι μπο­ρεί να απο­δο­θεί σε βρα­σμό ψυ­χι­κής ορμής ή σε ελατ­τω­μέ­νο κα­τα­λο­γι­σμό, όπως ισχυ­ρί­σθη­κε κατά την απο­λο­γία του ενώ­πιον της κας Ανα­κρί­τριας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος καθώς, από όσα ανω­τέ­ρω εκτέ­θη­καν προ­κύ­πτει ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, με­τέ­βη στη συ­νά­ντη­ση τους φέ­ρο­ντας γι­λέ­κο με φυ­σίγ­για, με την κυ­νη­γε­τι­κή του κα­ρα­μπί­να ‏οπλι­σμέ­νη και πως όλες οι βολές που πέ­τυ­χε κατά του θύ­μα­τος έγι­ναν σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση.

Τούτο δε διότι κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε πρό­θε­ση να σκο­τώ­σει τον πα­θό­ντα προ­κύ­πτει από τα ση­μεία που τον έπλη­ξε, όπου κατά την κοινή λο­γι­κή είναι σφό­δρα πι­θα­νόν θα επι­φέ­ρουν τον θά­να­το, όπως και πράγ­μα­τι έγινε.