Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το σεμινάριο του 3ου “Κύκλου της Ρόδου”

Ζητή­ματα για την Ασφά­λεια και την Συνερ­γα­σία στη Μεσό­γειο, συζη­τή­θη­καν στο χτεσινό πρώτο Σεμι­νά­ριο του 3ου «Κύκλου της Ρόδου» όπως ονο­μά­ζε­ται, με καλε­σμένο ομιλητή τον κ. Γεώργιο Σαβ­βα­ΐδη –πρώην γενικό γραμ­μα­τέα του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών, πρώην επι­κε­φα­λής της διεύ­θυν­σης Τουρ­κίας, πρώην πρέσβη / μόνιμο αντι­πρό­σωπο του ΝΑΤΟ και πρώην πρέσβη στην Ουά­σιγ­κτον.

Το σεμι­νά­ριο είχε πράγ­ματι μεγάλο ενδια­φέ­ρον, καθώς ο κ. Σαβ­βα­ΐ­δης ανέ­πτυξε τους τρόπους με τους οποίους πρέπει να διε­ξά­γε­ται η διπλω­μα­τική δια­χεί­ριση των εθνικών μας ζητη­μά­των και όχι μόνον, ενώ προέβη σε πολύ ενδια­φέ­ρου­σες και βαρύ­νου­σες, ιστο­ρικά, απο­κα­λύ­ψεις για τις σχέσεις της Ελλάδας με όμορες χώρες, με την Τουρκία, με τις ΗΠΑ και την θέση της στο ΝΑΤΟ.

Το σεμι­νά­ριο πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο της συνερ­γα­σίας που έχει ξεκι­νή­σει από το 2017, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου με τη Μονάδα Έρευνας για την Ευρω­παϊκή και Διεθνή Πολι­τική του Τμή­μα­τος Μεσο­γεια­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου.

Τις ενέρ­γειες συντο­νί­ζει η εντε­ταλ­μένη περι­φε­ρειακή σύμ­βου­λος και πρό­ε­δρος του ΚΕΚ Γεν­νη­μα­τάς, κα Χαρούλα Για­σι­ράνη, μαζί με τον καθη­γητή κ. Σωτήρη Ντάλη και μέχρι στιγμής έχουν έρθει στη Ρόδο, πολλές εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες της διπλω­μα­τίας.

Πρό­κει­ται για τον 3ο Κύκλο των Σεμι­να­ρίων του «Κύκλου της Ρόδου» που θα συνε­χι­στούν μέχρι και τον Μάιο του 2020, στην αίθουσα του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου.

Το σεμι­νά­ριο παρα­κο­λού­θη­σαν μετα­πτυ­χια­κοί φοι­τη­τές, ερευ­νη­τές, στελέχη του δημό­σιου και του ιδιω­τι­κού τομέα, νομικοί, στρα­τιω­τι­κοί και πτυ­χιού­χοι ΑΕΙ και ΤΕΙ ενώ έδωσαν το ‘παρών’ ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου κ. Σάββας Χατζη­σάβ­βας, ο πρό­ε­δρος της ΝΟΔΕ Δωδε­κα­νή­σου κ. Παύλος Μπα­κί­ρης, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιάννης Φλε­βά­ρης κ.ά.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Ανοί­γο­ντας τις εργα­σίες, τοπο­θε­τή­θη­καν η πρό­ε­δρος του ΚΕΚ Γεν­νη­μα­τάς κα Χ.Για­σι­ράνη και η πρό­ε­δρος του Τμή­μα­τος Μεσο­γεια­κών Σπουδών κ. Αικα­τε­ρίνη Φαντζή.

Η κα Για­σι­ράνη, εμφα­νί­σθηκε ιδιαί­τερα ικα­νο­ποι­η­μένη από την εξέλιξη της συνερ­γα­σίας της ΠΝΑι με το Πανε­πι­στή­μιου Αιγαίου, λέγο­ντας πως «θα θέλαμε, το ακρο­α­τή­ριο να είναι πολυ­πλη­θέ­στερο. Ωστόσο, πρό­κει­ται για μια εξαι­ρε­τική ευκαι­ρία για τους συμ­με­τέ­χο­ντες να ενη­με­ρω­θούν σε πολύ σοβαρά ζητή­ματα».

Στην τοπο­θέ­τησή του, ο κ. Σωτήρης Ντάλης, εξέ­φρασε την ικα­νο­ποί­ησή του για την συνέ­χιση του «Κύκλου της Ρόδου» και ανα­φέρ­θηκε αφενός στο πλου­σιό­τατο βιο­γρα­φικό του κ. Σαβ­βα­ΐδη και αφε­τέ­ρου, στο νέο του βιβλίο το οποίο απο­τε­λεί ένα κοινό πόνημα: «Έρχεται να ενι­σχύ­σει την συνερ­γα­σία και την φιλία που έχει ανα­πτυ­χθεί με τον κ. Πρέσβη αφού κατά­φερα να τον πείσω να γρά­ψουμε ένα βιβλίο μαζί. Εκείνος το ετοί­μασε κι έχω την τιμή να το δημο­σιεύσω στη σειρά που διευ­θύνω. Ο τίτλος είναι ‘Ανά­λε­κτα Εθνικής Διπλωματίας’».

Η ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ Γ. ΣΑΒΒΑΪΔΗ

«Τα σχετικά ζητή­ματα και οι προ­κλή­σεις αντι­με­τώ­πι­σής του υπήρχαν, υπάρ­χουν και θα ανα­κύ­πτουν και στο μέλλον. Η εξω­τε­ρική και η αμυ­ντική πολι­τική μιας χώρας μας θα χαράσ­σε­ται και θα εφαρ­μό­ζε­ται σχεδόν πάντοτε σε ένα ασταθές, δύσκολο και απρό­βλε­πτο περι­βάλ­λον. Η Ελλάς χρειά­ζε­ται υψηλή στρα­τη­γική στους τομείς αυτούς και πεπει­ρα­μένα και αφο­σιω­μένα στο εθνικό συμ­φέ­ρον στελέχη για την επιτυχή προ­ώ­θηση και εφαρ­μογή τους. Το γεγονός ότι η χώρα επα­να­κάμ­πτει με φιλο­δο­ξίες στο διεθνές γίγνε­σθαι, μετά την πικρή δεκα­ε­τία της οικο­νο­μι­κής κρίσεως, επαυ­ξά­νει τις προ­κλή­σεις και τις δυσκο­λίες αντι­με­τω­πί­σεώς τους». Αυτή ήταν το παρα­τή­ρηση του κ. Σαβ­βαϊδη –το απαύ­γα­σμα της πολύ ενδια­φέ­ρου­σας ομιλίας που ανέ­πτυξε, με θέμα «Προ­ε­τοι­μα­σία και Διε­ξα­γωγή Δια­πραγ­μα­τεύ­σεων επί Ζητη­μά­των Εθνικού Ενδια­φέ­ρο­ντος».

Η ομιλία, είχε δύο μέρη: α. Οι έννοιες, τα πρόσωπα, τα ζητή­ματα και β. Ενδει­κτικά παρα­δείγ­ματα δια­πραγ­μα­τεύ­σεων επί Ζητη­μά­των Εθνικού Ενδια­φέ­ρο­ντος.

Στο πρώτο μέρος, ο κ. Σαβ­βαϊ­δης ανέ­πτυξε:

• Την οριο­θέ­τηση του θέματος. Τι εννο­ούμε με τον όρο «Ζητή­ματα Εθνικού Ενδια­φέ­ρο­ντος»

• Εάν υπό­κει­νται αυτά σε δια­πραγ­μά­τευση

• Ο χαρα­κτή­ρας των ζητη­μά­των αυτών

• Οι δια­χει­ρι­στές των ζητη­μά­των αυτών

• Η εκτί­μηση συν­θη­κών και διε­θνούς περι­βάλ­λο­ντος

• Απα­ραί­τητη η ύπαρξη και εκδή­λωση πολι­τι­κής βού­λη­σης και υπο­στή­ρι­ξης στο αντι­κεί­μενο της δια­πραγ­μά­τευ­σης

• Απα­ραί­τητη η ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης

Ειδικά για το τελευ­ταίο, ο κ. Σαβ­βα­ΐ­δης υπο­γράμ­μισε μεταξύ άλλων: «Η έγκαιρη, συνεχής και συστη­μα­τική ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης απο­τε­λεί επίσης ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για την επι­τυ­χία του όλου δομή­μα­τος των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων. Βεβαίως, δεν νοείται δια­πραγ­μά­τευση μέσω μεγα­φώ­νων ή δημό­σιας ρητο­ρι­κής. Επι­διω­κτέα πάντοτε η εθνική ομο­ψυ­χία ή του­λά­χι­στον η συνα­ντί­ληψη μεταξύ των πολι­τι­κών φορέων του τόπου προς αποφυγή πολι­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης του τύπου ‘προ­δο­σία, μειο­δο­σία, ξεπού­λημα κ.λπ.’ Τέλος, επί­γνωση του γεγο­νό­τος ότι πολι­τική βούληση της ηγεσίας για δια­πραγ­μά­τευση ενός ζητή­μα­τος εθνικού ενδια­φέ­ρο­ντος και οι επι­κρα­τού­σες αντι­λή­ψεις της κοινής γνώμης επί του ιδίου θέματος, έχουν χαρα­κτήρα συγκοι­νω­νού­ντων δοχείων υπό τη μορφή αλλη­λο­πε­πη­ρα­σμού».

Ακο­λού­θως, ο κ. Σαβ­βα­ΐ­δης, μίλησε για την κατα­νό­ηση του τι σημαί­νει δια­πραγ­μά­τευση επί Ζητη­μά­των Εθνικού Ενδια­φέ­ρο­ντος, η οποία «θα ήταν ελλιπής και θεω­ρη­τική εάν δεν συνο­δευό­ταν από την παρά­θεση ορι­σμέ­νων συγκε­κρι­μέ­νων παρα­δειγ­μά­των» όπως είπε και ανέφερε τρία παρα­δείγ­ματα.

• Οι Δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωών της Ελλάδας με τις όμορες χώρες (πλην Τουρ­κίας).

• Δεύτερο παρά­δειγμα δια­πραγ­μα­τεύ­σεων επί Ζητη­μά­των Εθνικού Ενδια­φέ­ρο­ντος απο­τε­λούν κατά καιρούς ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κές συμ­φω­νίες αμυ­ντι­κής συνερ­γα­σίας.

• Τρίτο παρά­δειγμα δια­πραγ­μα­τεύ­σεων επί Ζητη­μά­των Εθνικού Ενδια­φέ­ρο­ντος απο­τε­λούν τα δύο Στρα­τη­γεία του ΝΑΤΟ που το 1999 εγκα­τα­στά­θη­καν στην Ελλάδα.

Ανα­πτύσ­σο­ντας αυτά τα παρα­δείγ­ματα, ο κ. Σαβ­βα­ΐ­δης προέβη σε αρκετές λεπτο­μέ­ρειες ιστο­ρι­κού χαρα­κτήρα, για το τι συνέβη με τα ζητή­ματα αυτά, με τις όμορες χώρες όπως η Ιταλία, η Λιβύη και η Αίγυ­πτος αλλά και η καθο­ρι­στική περί­ο­δος ‘απραξίας’ της χώρας μας στο γει­το­νικό μας πεδίο (και όχι στο διεθνές). Επι­πλέον, μίλησε για τις προ­σπά­θειες και δια­πραγ­μα­τεύ­σεις που έγιναν, α) με την Αλβανία με την Συμ­φω­νία του 2009, η οποία «επι­βάλ­λε­ται σήμερα η άμεση κύρωσή της χωρίς περαι­τέρω καθυ­στέ­ρηση διότι είναι πλέον μέλος του ΝΑΤΟ» όπως τόνισε, β) με την Λιβύη (με πολλές δυσκο­λίες αφού δεν τηρεί τα συμ­φω­νη­θέ­ντα) και γ) με την Αίγυπτο που έχει κυρώσει την Σύμβαση του Δικαίου της Θαλάσ­σης και πρέπει να οριο­θε­τή­σει τις θαλάσ­σιες χώνες της τόσο με την Κύπρο όσο και με την Ελλάδα.

Τέλος να σημειω­θεί ότι ιδιαί­τερη βαρύ­τητα είχε η απο­κά­λυψη για την εγκα­τά­σταση στην Ελλάδα, των δύο Στρα­τη­γείων του ΝΑΤΟ το 1999 και την συμ­με­τοχή της σε αυτό που ήταν κμβικής σημα­σίας σε ό,τι έχει να κάνει με την παρου­σία και τον ρόλο της χώρας μας στην περιοχή και κυρίως στην εξέλιξη των σχέσεων με την Τουρκία.