Πληθαίνουν οι φωνές για την διάσπαση του ενιαίου δήμου Ρόδου

Mε ομόφωνη απόφασή του το τοπικό συμ­βού­λιο Σαλάκου ειση­γή­θηκε στον Δήμο Ρόδου την λήψη σχε­τι­κής από­φα­σης από το δημο­τικό συμ­βού­λιο για την «διά­σπαση» του ενιαίου Δήμου Ρόδου σε πέντε επι­μέ­ρους δήμους.

Πιο συγκε­κρι­μένα προ­τεί­νει τη διά­σπαση του ενιαίου Δήμου στους παρα­κάτω δήμους:

1. Ρόδου – Καλ­λι­θέας

2. Ιαλυσού – Πετα­λού­δων

3. Καμεί­ρου – Ατα­βύ­ρου

4. Αρχαγ­γέ­λου – Αφάντου

5. Λίνδου – Νότιας Ρόδου.

Ο πρό­ε­δρος κ. Στέργος Αγγου­ράς κοι­νο­ποί­ησε στα μέλη του συμ­βου­λίου την εισή­γησή του σχετικά με το θέμα, η οποία έχει ως παρα­κάτω:

«Υπάρ­χουν πολλοί λόγοι που «πρέπει» να σπάσει ο Δήμος Ρόδου και αυτό θα γίνει. Συνε­χί­ζο­ντας το έργο της προη­γού­με­νης μεταρ­ρύθ­μι­σης δηλ. του Καπο­δί­στρια ουσια­στικά ήρθε να «κου­μπώ­σει» με τη λογική της συγκέ­ντρω­σης εξου­σίας «προς τα πάνω».

Από την τοπική αυτο­διοί­κηση στο κεντρικό κράτος, από τις κοι­νό­τη­τες στον κεντρικό δήμο.

Έτσι δημιουρ­γή­θηκε ένας δήμος «τέρας» με απο­τέ­λε­σμα να μεγε­θύ­νει στο έπακρο τις αδυ­να­μίες της Τ.Α., την υπο­στε­λέ­χωση ή κακή στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών, την κακή οργά­νωση, τη γρα­φειο­κρα­τία. Η διά­σπαση του Δήμου Ρόδου θα έλθει κάποια στιγμή, σαν ανα­γκαία απο­κα­τά­σταση μιας κοντό­φθαλ­μης λογικής.

Η συζή­τηση για την αυριανή εικόνα της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης στη Ρόδο ανοίγει.

Ο κάθε ένας και η κάθε μία θα κριθεί, όχι από τις φωνές που θα βγάλει για τον αριθμό των «νέων δήμων» αλλά για την ουσία. Δηλαδή από το πώς θα σταθεί απέ­να­ντι στις μεγάλες τομές που επι­χει­ρού­νται.

Στις 5 Μαρτίου 2019 κατα­τέ­θηκε τρο­πο­λο­γία στη Βουλή των Ελλήνων για τη διά­σπαση των 5 Δήμων της χώρας, και συγκε­κρι­μένα: Λέσβου, Σάμου, Κέρ­κυ­ρας, Κεφα­λο­νιάς και Σερβίων Βελ­βε­ντού.

Τα προ­βλή­ματα πολλά, εγκα­τά­λειψη, έλλειψη πόρων, κ.τ.λ. Ο ρόλος των αιρετών προ­έ­δρων, απλά «δια­κο­σμη­τι­κός», με την έννοια της έλλει­ψης ουσια­στι­κών αρμο­διο­τή­των για την επίλυση των προ­βλη­μά­των της περιο­χής.

Ωστόσο ο πολίτης, ζητά δικαιω­μα­τικά την επίλυση των προ­βλη­μά­των του από την κοι­νό­τητα, πιστεύ­ο­ντας πως είναι όπως παλαιό­τερα. Το Μάρτιο τον 2019 ήρθε η μεγάλη ευκαι­ρία για τη διά­σπαση του Δήμου όπως έγινε και με τους άλλους νησιω­τι­κούς δήμους.

Τίθε­νται τα εξής ερω­τή­ματα:

• Μας αρέσει αυτή η ερήμωση και η απο­μό­νωση των χωριών; Όλα να εξαρ­τώ­νται από τον κεντρικό Δήμο;

• Είναι εικόνα πρώην Δήμου να μην μπορεί να κάνει τα στοι­χειώδη; Π.χ. ερήμωση διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών, έλλειψη γραμ­μα­τεια­κής υπο­στή­ρι­ξης των αιρετών, ερήμωση των γρα­φείων, πολίτες να μην μπορούν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν κ.τ.λ.

• Εργα­το­ϋ­παλ­λη­λικό προ­σω­πικό γερα­σμένο, ΑΜΕΑ και χωρίς όρεξη για εργασία. Ερήμωση όρχων, σταθμού οχη­μά­των, απο­θή­κες υλικού εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες, αυτο­κί­νητα σε ακι­νη­σία, χωρίς ελα­στικά και ανταλ­λα­κτικά, έλλειψη χει­ρι­στών βαρέων οχη­μά­των για την επίλυση προ­βλη­μά­των π.χ. αγρο­τική οδο­ποιία, καθη­με­ρι­νό­τητα, καθα­ριό­τητα κ.τ.λ.

• Πρό­ε­δρος και Τοπικό Συμ­βού­λιο να γνω­μο­δο­τεί μόνο, χωρίς να έχει τύχη η λήψη της από­φα­σης, εάν δεν απο­φα­σί­σει η κεντρική διοί­κηση.

• Γιατί δε θέλουν να ακού­σουν οι Βου­λευ­τές, το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, ο Υπουρ­γός, τη φωνή του πολίτη της υπαί­θρου για την εγκα­τά­λειψη και την ερήμωση του τόπου τους;

Προ­τεί­νουμε λοιπόν τη «διά­σπαση τον Δήμου Ρόδου» σε επι­μέ­ρους Δήμους, για την επί­τευξη του έργου μας, γιατί ο στόχος μας είναι ο πολίτης, ο συνάν­θρω­πός μας, που πρέπει να έχει τις ίδιες παροχές υπη­ρε­σιών, στο πλαίσιο της ισο­νο­μίας και ισο­πο­λι­τείας, αρχές που διέπουν το Δημο­κρα­τικό μας πολί­τευμα.

Κύριοι αιρετοί, Α’ και Β’ βαθμού, βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των, μην προ­σπε­ρά­σετε ή μην απα­ξιώ­σετε την πρότασή μας ως άκαιρη, άκυρη και ανέ­φι­κτη, γιατί οι μεγάλοι νησιω­τι­κοί δήμοι το Μάρτιο του 2019 «έσπασαν» 89 ημέρες πριν τις εκλογές τον Μαΐον του 2019.

Συγκε­κρι­μένα έσπασε η Κέρκυρα (με 105.000 κατοί­κους) σε 4 Δήμους, η Κεφα­λο­νιά (με 43.000 κατοί­κους) σε 3 Δήμους, η Λέσβος (με 85.000 κατοί­κους) σε 2 Δήμους, επίσης ο Ηπει­ρω­τι­κός Δήμος Κοξάνης σε δύο Δήμους.

Το ερώτημα μου είναι γιατί δεν έσπασε ο Δήμος της Ρόδου (με 140.000 κατοί­κους);

Προ­τεί­νουμε, λοιπόν, τη δημιουρ­γία μιας επι­τρο­πής επα­νε­ξέ­τα­σης των διοι­κη­τι­κών ορίων των ΟΤΑ α’ βαθμού.

Δεν τίθε­νται ερω­τή­ματα σχετικά με τη δια­χεί­ριση και επίλυση προ­βλη­μά­των που ταλα­νί­ζουν το νησί, όπως δια­χεί­ριση νερού, φράγμα Γαδουρά, βιο­λο­γι­κός κ.τ.λ. Είμαστε ενω­μέ­νοι έτσι κι αλλιώς, χωρίς αγκυ­λώ­σεις και βαρίδια, που αυτά έχουν σχέση μόνο με το παρελ­θόν.