Δίπλα στους Ρόδιους πυγμάχους ο παγκόσμιος Manuel Charr!

Η ειδή­σεις του είδους σπα­νί­ζουν και πολλές φορές δεν προ­βάλ­λο­νται αρκετά, ωστόσο τούτη τη φορά, η παρου­σία στη Ρόδο ενός παγκό­σμιου πρω­τα­θλητή δεν θα μπο­ρούσε να περάσει απα­ρα­τή­ρητη.

Το νησί επι­σκέ­φθηκε για λίγες μέρες ο σπου­δαίος πυγ­μά­χος Manuel Carr, ο οποίος παρότι βρί­σκε­ται σε περίοδο μίνι δια­κο­πών, δεν δίστασε να περάσει λίγες ώρες στην αίθουσα πυγ­μα­χίας της ακα­δη­μίας του Κολοσ­σού Ρόδου, στο αθλη­τικό κέντρο «Καλ­λι­πά­τειρα» στο Κορα­κό­νερο, όχι μόνο για να προ­πο­νη­θεί, αλλά και να μοι­ρα­στεί τις εμπει­ρίες και τις γνώσεις του με τους αθλητές και τις αθλή­τριες που δου­λεύ­ουν καθη­με­ρινά με τον καλό του φίλο, προ­πο­νητή πυγ­μα­χίας Μπάμπη Στατιού.

Ο γεν­νη­μέ­νος στις 10 Οκτω­βρίου 1984 στη Βυρηττό του Λιβάνου πρω­τα­θλη­τής (η μητέρα του κατά­γε­ται από τη Συρία) δεν κου­βα­λάει στις πλάτες του μόνο αμέ­τρη­τους τίτλους, αλλά και μία συγκλο­νι­στική ανθρώ­πινη ιστορία.

Σε μικρή ηλικία έχασε, μέσα στη φρίκη του πολέμου, τον πατέρα του και ο ίδιος τραυ­μα­τί­στηκε σοβαρά στο πόδι, χτυ­πη­μέ­νος από σφαίρα.

Η οικο­γέ­νειά του μετα­νά­στευσε στη Γερ­μα­νία, όπου ζει μέχρι σήμερα και τα βιώματά του ήταν αυτά που όχι μόνο τον έστρε­ψαν στον χώρο του αθλη­τι­σμού, αλλά και τον ώθησαν να ασχο­λη­θεί ενεργά με κοι­νω­νι­κές δράσεις και ειδικά με την υπο­στή­ριξη νέων ανθρώ­πων.

Σήμερα, ο Manuel Charr είναι πρέσβης καλής θελή­σεως για την ειρήνη και παρα­μέ­νει απόλυτα αφο­σιω­μέ­νος στις αρχές, οι οποίες τον δια­μόρ­φω­σαν.

Η «δσπορ» τον συνά­ντησε σε ένα από τα δια­λείμ­ματα της προ­πό­νη­σής του και με τη βοήθεια του Μπάμπη Στατιού, ο απλός, πρό­σχα­ρος και χαμο­γε­λα­στός Manuel Charr μοι­ρά­στηκε λίγες σκέψεις του με αφορμή την επί­σκεψή του στη Ρόδο.

Όπως είπε, αγαπάει την Ελλάδα, την οποία έχει επι­σκε­φθεί αρκετές φορές όπως και την Κύπρο (ένας από τους πλέον επι­στή­θιους φίλους, ο Νίκος, είναι Έλληνας), γνω­ρί­ζει καλά την ιστορία του τόπου και δήλωσε ενθου­σια­σμέ­νος που γνώρισε ανθρώ­πους που είναι αφο­σιω­μέ­νοι στην πυγ­μα­χία και τον αθλη­τι­σμό, υπο­στη­ρί­ζο­ντας τα παιδιά και τα όνειρά τους.

«Είναι πολύ σημα­ντικό να δίνεις στα παιδιά. Στο γυμνα­στή­ριο είναι όλοι το ίδιο, όλοι ίσοι. Δεν έχει καμία σημασία ούτε η εθνι­κό­τητα, ούτε το χρώμα του δέρ­μα­τος, ούτε ο οποιοσ­δή­ποτε άλλος δια­χω­ρι­σμός. Υπάρχει σεβα­σμός. Γι’ αυτό λατρεύω το σπορ. Όταν δου­λέ­ψεις, κερ­δί­σεις και γίνεις πρω­τα­θλη­τής, όλοι σε σέβο­νται», ήταν το μήνυμά του, το οποίο φρό­ντισε να επι­βε­βαιώ­σει με το παρά­δειγμά του εντός του γυμνα­στη­ρίου, κατά τη διάρ­κεια της επαφής του με τους πυγ­μά­χους του Κολοσ­σού. Οι τελευ­ταίοι από­λαυ­σαν τις στιγμές δίπλα στον παγκό­σμιο πρω­τα­θλητή και γνω­ρί­ζουν πλέον πως υπάρχει ένα χει­ρο­πια­στό, σπου­δαίο πρότυπο να ακο­λου­θή­σουν.