Προβληματική η αυτόματη διαδικασία απόδοσης ΦΠΑ στο Δημόσιο μέσω τραπεζών

Πα­ρα­βιά­ζει την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας

Τα προ­βλή­μα­τα που πι­θα­νώς θα προ­κύ­ψουν από την αυ­τό­μα­τη δια­δι­κα­σία από­δο­σης ΦΠΑ στο Δη­μό­σιο μέσω τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος για συ­ναλ­λα­γές πάνω από ορι­σμέ­να όρια, ανέ­δει­ξε η Επι­στη­μο­νι­κή Υπη­ρε­σία της Βου­λής στην έκ­θε­ση που συ­νέ­τα­ξε για το νο­μο­σχέ­διο με τα προ­α­παι­τού­με­να.

Σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του νο­μο­σχε­δί­ου που πέ­ρα­σε με 229 ψή­φους από τη Βουλή, το ποσό του ΦΠΑ που ανα­λο­γεί σε συ­ναλ­λα­γές αξίας άνω των 3.000 ευρώ με­τα­ξύ επι­χει­ρή­σε­ων ή σε συ­ναλ­λα­γές άνω των 1.500 ευρώ με­τα­ξύ επι­χει­ρή­σε­ων και πε­λα­τών λια­νι­κής, οι οποί­ες διε­νερ­γού­νται με οποιον­δή­πο­τε τρόπο και ιδίως μέσω χρή­σης πι­στω­τι­κής ή χρε­ω­στι­κής κάρ­τας, ηλε­κτρο­νι­κής τρα­πε­ζι­τι­κής (e-banking), τρα­πε­ζι­κής κα­τά­θε­σης σε εξό­φλη­ση τι­μο­λο­γί­ου ή τρα­πε­ζι­κής επι­τα­γής, θα δε­σμεύ­ε­ται από την τρά­πε­ζα και θα απο­δί­δε­ται κα­τευ­θεί­αν στο Δη­μό­σιο εντός 5 ημε­ρών από τη διε­νέρ­γεια της πλη­ρω­μής.

Η Επι­στη­μο­νι­κή Υπη­ρε­σία της Βου­λής υπο­στη­ρί­ζει πως η πα­ρα­πά­νω πρό­βλε­ψη και δια­δι­κα­σία εμπε­ριέ­χει προ­βλή­μα­τα με το βα­σι­κό­τε­ρο ότι είναι αμ­φί­βο­λο το αν η ρύθ­μι­ση είναι συμ­βα­τή με τις ρυθ­μί­σεις του άρ­θρου 206 της Κοι­νο­τι­κής Οδη­γί­ας για το ΦΠΑ (2006/112/ΕΚ) λόγω και της γε­νι­κό­τη­τας της εφαρ­μο­γής της, ενώ δεν προ­κύ­πτει ότι έχει τη­ρη­θεί η δια­δι­κα­σία έγκρι­σης πα­ρέκ­κλι­σης.

«Ανε­ξαρ­τή­τως αυτού, είναι αμ­φί­βο­λο αν η προ­τει­νό­με­νη ρύθ­μι­ση εναρ­μο­νί­ζε­ται με την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, κατά το σκέ­λος που άγει σε δέ­σμευ­ση, για χρο­νι­κό διά­στη­μα έως ένα ή έως τρεις μήνες (ανα­λό­γως της πε­ριο­δι­κό­τη­τας υπο­βο­λής δη­λώ­σε­ων ΦΠΑ), χρη­μα­τι­κών ποσών των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων που, τε­λι­κώς, μπο­ρεί να μην οφεί­λο­νται καν στο Δη­μό­σιο (λόγω έκ­πτω­σης του ΦΠΑ που βα­ρύ­νει τις αγο­ρές και δα­πά­νες τους)», ση­μειώ­νε­ται στη σχε­τι­κή έκ­θε­ση.

Στη βάση αυτή η Επι­στη­μο­νι­κή Υπη­ρε­σία της Βου­λής υπο­γραμ­μί­ζει πως σύμ­φω­να με τη ρύθ­μι­ση, ο λή­πτης του τι­μο­λο­γί­ου ή της από­δει­ξης λια­νι­κής συ­ναλ­λα­γής οφεί­λει να τα εξο­φλή­σει με τρα­πε­ζι­κό μέσο πλη­ρω­μής, δια­χω­ρί­ζο­ντας τη φο­ρο­λο­γη­τέα αξία από τον ανα­λο­γού­ντα ΦΠΑ, ώστε το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα να μπο­ρεί να με­τα­φέ­ρει τον ΦΠΑ αυ­το­μά­τως σε δε­σμευ­μέ­νο λο­γα­ρια­σμό.

Πα­ρα­τη­ρεί­ται, κα­ταρ­χάς, ότι πρέ­πει να προ­βλε­φθεί ρητώς ότι οι επι­χει­ρή­σεις θα μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποιούν το ποσό του ΦΠΑ που θα κα­τα­θέ­τουν οι πε­λά­τες τους, το οποίο θα με­τα­φέ­ρε­ται στον ως άνω δε­σμευ­μέ­νο λο­γα­ρια­σμό, για την κα­τα­βο­λή του ΦΠΑ των τι­μο­λο­γί­ων των προ­μη­θευ­τών τους, όπως και να θε­σπι­σθεί δια­δι­κα­σία επι­στρο­φής από το πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα του τυχόν πι­στω­τι­κού υπο­λοί­που.

Επι­ση­μαί­νε­ται, πε­ραι­τέ­ρω, ότι το προ­τει­νό­με­νο σύ­στη­μα δυ­σχε­ρώς μπο­ρεί να εφαρ­μο­σθεί στις πω­λή­σεις αγα­θών και πα­ρο­χές υπη­ρε­σιών προς ιδιώ­τες, δε­δο­μέ­νου ότι στα φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία που εκ­δί­δο­νται για λια­νι­κές συ­ναλ­λα­γές δεν δια­χω­ρί­ζε­ται η αξία της συ­ναλ­λα­γής από τον ανα­λο­γού­ντα ΦΠΑ. Επί­σης, δεν προ­βλέ­πε­ται τι θα ισχύ­ει στις πε­ρι­πτώ­σεις κατά τις οποί­ες η συ­ναλ­λα­γή δεν θα εξο­φλεί­ται εφά­παξ, αλλά τμη­μα­τι­κώς, ή σε πε­ρί­πτω­ση που δί­δε­ται προ­κα­τα­βο­λή ένα­ντι μελ­λο­ντι­κών συ­ναλ­λα­γών.

Επι­προ­σθέ­τως πα­ρα­τη­ρεί­ται ότι πρέ­πει να ανα­μορ­φω­θεί το σύ­στη­μα επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών και ποι­νι­κών κυ­ρώ­σε­ων για μη από­δο­ση ή ανα­κρι­βή από­δο­ση ΦΠΑ, δε­δο­μέ­νου ότι με την προ­τει­νό­με­νη ρύθ­μι­ση το σχε­τι­κό βάρος με­τα­φέ­ρε­ται στον αντι­συμ­βαλ­λό­με­νο, αγο­ρα­στή των αγα­θών ή λήπτη των υπη­ρε­σιών, όπως, επί­σης, και στο δια­με­σο­λα­βούν πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα.

in.gr