Μπράβοι, τσιλιαδόροι και εκατομμύρια ευρώ στο κύκλωμα της ανακύκλωσης

Μπράβοι, τσι­λια­δό­ροι και εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ συν­θέ­τουν το σκηνικό γύρω από την ανα­κύ­κλωση. Στελέχη ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών κάνουν λόγο για μαφία σκλη­ρό­τερη και από αυτή των ναρ­κω­τι­κών, ενώ κάποια στιγμή, η Εισαγ­γε­λία Περι­βάλ­λο­ντος έκανε λόγο για σύσταση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης.

Και πως αλλιώς μπο­ρούσε να χαρα­κτη­ρι­στεί το θέμα εάν ανα­λο­γι­στούμε ότι ο «Δημό­κρι­τος», μέτρησε τα ποσοστά διο­ξι­νών στην περιοχή του Ασπρο­πύρ­γου, όπου ήταν εγκα­τε­στη­μένη η μονάδα ανα­κύ­κλω­σης που και­γό­ταν επί μέρες «πνί­γο­ντας» την Αττική και συνιστά μέτρα προ­στα­σίας του πλη­θυ­σμού. Η Πολι­τεία φυσικά και γνω­ρί­ζει τι ακριβώς συμ­βαί­νει. Δείχνει όμως να αφυ­πνί­ζε­ται μόνον μετά από ένα γεγονός σαν και αυτού του Ασπρό­πυρ­γου, οπότε και εξαγ­γέλ­λο­νται αυστη­ροί έλεγχοι, τόσο κατά την λει­τουρ­γία όσο και κατά την αδειο­δό­τηση.

Όπως και στην περί­πτωση της μονάδας ανα­κύ­κλω­σης στον Ασπρό­πυργο, με επω­νυ­μία «Γενική Ανα­κύ­κλωση Χάρτου Κτη­μα­τική Ξενο­δο­χειακή ΑΕ», όπου, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες του kathimerini.gr, εντο­πί­στη­καν νοσο­κο­μειακά από­βλητα, ληγμένα φάρμακα, ορυ­κτέ­λαια, και μεγάλος αριθμός ελα­στι­κών.

Και ο Δημό­κρι­τος που μέτρησε υψηλά επίπεδα διο­ξι­νών στην περιοχή, μετά την πρό­σφατη πυρ­κα­γιά της μονάδας ανα­κύ­κλω­σης, ζητά μέτρα για την προ­στα­σία του πλη­θυ­σμού και την απο­τροπή της εισόδου διο­ξι­νών στην τροφική αλυσίδα.

Ο μεγα­λύ­τε­ρος επι­ση­μαί­νει κίν­δυ­νος για την τροφική αλυσίδα αφορά κυρίως στις τροφές ζωικής προ­έ­λευ­σης και συνιστά απα­γό­ρευση της ελεύ­θε­ρης βοσκής, σταυ­λι­σμο των ζώων και δια­τροφή τους απο­κλει­στικά με ζωο­τρο­φές.

Ζητά, επίσης, να σκε­πα­στούν ακά­λυ­πτες δεξα­με­νές νερού για ύδρευση οικι­σμών ή πότισμα ζώων και τέλος σχο­λα­στικό πλύσιμο των φρούτων και λαχα­νι­κών που παρά­γο­νται στην περιοχή.

Εν τω μεταξύ, σήμερα το πρωί, απο­χώ­ρη­σαν από τις εγκα­τα­στά­σεις της και οι τελευ­ταίες δυνά­μεις της Πυρο­σβε­στι­κής που βρί­σκο­νταν στο σημείο για την απο­σό­βηση τυχόν ανα­ζω­πυ­ρώ­σεων.

Η επίμαχη μονάδα ανα­κύ­κλω­σης έχει απα­σχο­λή­σει τις αρχές και κατά το παρελ­θόν, οπότε οι επι­θε­ω­ρη­τές περι­βάλ­λο­ντος είχαν επι­βάλ­λει υψηλά πρό­στιμα.

Πρέπει, ωστόσο, να σημειω­θεί ότι δεν είναι και η μονα­δική που, όπως εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος απε­δεί­χθη, δεν εφάρ­μοζε την ισχύ­ουσα νομο­θε­σία. Κατά τον ίδιο τρόπο έχουν εντο­πι­στεί να λει­τουρ­γούν πολλές ακόμη μονάδες, ενώ για ακόμη περισ­σό­τε­ρες υπάρ­χουν βάσιμες υπό­νοιες ότι κατα­στρα­τη­γούν κάθε έννοια περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας.

Και το ερώτημα που προ­κύ­πτει είναι κατά πόσο η Πολι­τεία μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλημα, με υπο­στε­λε­χω­μέ­νες και υπο­λει­τουρ­γού­σες τόσο την Υπη­ρε­σία Επι­θε­ω­ρη­τών Περι­βάλ­λο­ντος όσο και την αντί­στοιχη Αστυ­νο­μία. Γιατί όπως είπε στο kathimerini.gr, στέ­λε­χος ελεγ­κτι­κής υπη­ρε­σίας του δημο­σίου «το κύκλωμα γύρω από την ανα­κύ­κλωση είναι πιο σκληρό και από αυτό των ναρ­κω­τι­κών. Δια­κι­νού­νται παρα­νό­μως, εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, στα πρότυπα εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, με μπρά­βους και τσι­λια­δό­ρους».

Ας δούμε λοιπόν πως λει­τουρ­γεί το σύστημα:

Μια εταιρία υπο­γρά­φει μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας με έναν ή περισ­σό­τε­ρους Δήμους της περι­φέ­ρειας, να μαζεύει το υλικό των μπλε κάδων. Το υλικό το συγκε­ντρώ­νει σε ένα σημείο και όταν μαζευ­τεί μια ικανή ποσό­τητα το μετα­φέ­ρει στις εγκα­τα­στά­σεις της, στην Αθήνα.

Το συγκε­ντρω­θέν υλικό, όμως δεν είναι στο σύνολό του ανα­κυ­κλώ­σιμο, αλλά σύμ­μει­κτο, δηλαδή περιέ­χει και οικιακά απορ­ρίμ­ματα.

Όταν τα φορτηγά φτάσουν στις εγκα­τα­στά­σεις της εται­ρίας (ΚΔΑΥ), το υλικό ζυγί­ζε­ται. Βγαίνει, για παρά­δειγμα, πεντα­κό­σιοι τόνοι. Σε αυτή την ποσό­τητα μπαίνει ένα «καπέλο» της τάξεως των δια­κο­σίων τόνων, που σημαί­νει ότι έχουμε συνο­λικά, μια ποσό­τητα επτα­κο­σίων τόνων.

Θεω­ρη­τικά, τώρα πρέπει να γίνει η διαλογή των ανα­κυ­κλώ­σι­μων υλικών. Κάποιες εται­ρίες όμως (και δεν είναι λίγες) δεν κάνουν διαλογή, αλλά δεμα­το­ποιούν το σύνολο της συγκε­ντρω­θεί­σας ποσό­τη­τας, την οποία και στέλ­νουν στον ΧΥΤΑ Φυλής, ως υπό­λειμμα δια­λο­γής, έναντι ενός ευρώ, τον τόνο, αντί 45 ευρώ που είναι το τιμο­λό­γιο για τα φορτηγά των Δήμων και 65 ευρώ για τα ιδιω­τικά φορτηγά.

Κι εδώ προ­κύ­πτει η σχέση δια­πλο­κής Δήμων και εται­ριών ανα­κύ­κλω­σης (ΚΔΑΥ), αφού, όπως δήλωσε στο kathimerini.gr, στέ­λε­χος ελεγ­κτι­κής αρχής, ο Δήμος της περι­φέ­ρειας «ξεφορ­τώ­νε­ται» τα σκου­πί­δια του στην Φυλή, ενώ ο Δήμος της Αττικής τα «ξεφορ­τώ­νε­ται» έναντι ενός ευρώ τον τόνο, ως υπό­λειμμα δια­λο­γής ανα­κύ­κλω­σης. Γιατί σε αντί­θετη περί­πτωση θα πλήρωνε 45 ή 65 ευρώ τον τόνο. Ταυ­το­χρό­νως οι Δήμοι παρου­σιά­ζουν δρα­στη­ριό­τητα σε ότι αφορά την ανα­κύ­κλωση και παίρ­νουν επι­δο­τή­σεις από διάφορα προ­γράμ­ματα, ενώ

ενι­σχύ­ο­νται με εξο­πλι­σμό (μπλε κάδοι, απορ­ριμ­μα­το­φόρα κλπ).

Τι παρου­σιά­ζει τώρα ως «καθαρό» υλικό ανα­κύ­κλω­σης ο εργο­λά­βος (ΚΔΑΥ) που ανέλαβε το έργο.

Όλοι έχουμε δει στον δρόμο κάποιους ανθρώ­πους (συνήθως αλλο­δα­πούς) να μαζεύ­ουν σε καρό­τσια χαρτιά, μέταλλα και λοιπό ανα­κυ­κλώ­σιμα υλικά. Το υλικά αυτά τα μετα­πω­λούν σε μεγα­λύ­τε­ρους εμπό­ρους και αυτοί με την σειρά τους (πάντα σε πολύ χαμηλές τιμές) σε μεγα­λύ­τε­ρους, έως ότου η «αλυσίδα» φτάσει στο Κέντρο Δια­χεί­ρι­σης Ανα­κυ­κλώ­σι­μων Υλικών (ΚΔΑΥ). Αυτή την ποσό­τητα ο εργο­λά­βος την «ξεπλέ­νει» και την παρου­σιά­ζει ως «καθαρό» υλικό ανα­κύ­κλω­σης έπειτα από διαλογή, της σύμ­μει­κτης ποσό­τη­τας που μετέ­φερε. Και την «καθαρή» ποσό­τητα αυτή όχι μόνον εμπο­ρεύ­ε­ται, αλλά και επι­δο­τεί­ται με 20 έως 25 ευρώ τον τόνο.

Συνήθως, η Ελλη­νική Εταιρία Αξιο­ποί­η­σης Ανα­κύ­κλω­σης πιστο­ποιεί τις «καθαρές» ποσό­τη­τες και με αυτή το ΚΔΑΥ πλη­ρώ­νε­ται.

Σε κάποιες ακραίες όμως περι­πτώ­σεις, η ΕΕΑΑ ΑΕ, δεν μπορεί να δώσει την πιστο­ποί­ηση, όταν το εμφα­νι­ζό­μενο ποσοστό δια­λο­γής είναι πολύ μικρό (10% έως 30%) λόγω μεγάλης ποσό­τη­τας οικια­κών απορ­ριμ­μά­των. Στην περί­πτωση αυτή, ο εργο­λά­βος (ΚΔΑΥ) πετάει τα σκου­πί­δια σε κάποια τρύπα λατο­μείου. Συνήθως, στην τρύπα του Μαρ­κό­που­λου ή σε τρύπες στον Ασπρό­πυργο (πάνω από την Αττική Οδό, στην θέση Φίχθη) ή στα Μέγαρα.

Κι εδώ αρχί­ζουν οι όροι μαφίας, όπως επι­σή­μανε στο skai.gr, το στέ­λε­χος του ελεγ­κτι­κού μηχα­νι­σμού, με μπρά­βους και τσι­λια­δό­ρους.

Αρκετές φορές οι ελεγ­κτι­κοί μηχα­νι­σμοί επι­χεί­ρη­σαν να πιάσουν τους δράστες επ΄ αυτο­φώρω χωρίς απο­τέ­λε­σμα, αφού και σε όλες τις «τρύπες» υπάρ­χουν τσι­λια­δό­ροι σε 24ωρη βάση, που ενη­με­ρώ­νουν για κάθε άτομο ή όχημα που πλη­σιά­ζει. Η απόρ­ριψη γίνεται συνήθως τις πρώτες πρωινές ώρες, οπότε οποίος «μη έχων εργασία» επι­χει­ρή­σει να πλη­σιά­σει γίνεται αμέσως αντι­λη­πτός.

Υπάρ­χουν περι­στα­τικά που ελεγ­κτές του δημο­σίου απει­λή­θη­καν ευθέως, ενώ αρκετά στοι­χεία ή ανα­φο­ρές βρί­σκο­νται στα χέρια της Δικαιο­σύ­νης και για την ακρί­βεια, στην Εισαγ­γε­λία Περι­βάλ­λο­ντος. Σοβαρές , επίσης, καταγ­γε­λίες έχουν γίνει και στην Αστυ­νο­μία Περι­βάλ­λο­ντος, που όμως λόγω έλλει­ψης μέσων και προ­σω­πι­κού αδυ­να­τεί να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις της. Σε μια μάλιστα περί­πτωση, για την υφι­στά­μενη σχέση «δια­πλο­κής» συγκε­κρι­μέ­νου ενός Δήμου της περι­φέ­ρειας και ΚΔΑΥ είχε ενη­με­ρω­θεί αρμό­διος παρά­γο­ντας της Πολι­τείας (πολι­τι­κός παρά­γο­ντας), ο οποίος όχι μόνον αρνή­θηκε να προβεί σε οποια­δή­ποτε ενέρ­γεια, αλλά και «κατσά­διασε» τους ελεγ­κτές.

Καθη­με­ρινή