Απορρίφθηκε λόγω αοριστίας αγωγή κατά συμβολαιογράφου από αδικοπραξία

Με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε ως αό­ρι­στη, αγωγή κατά συμ­βο­λαιο­γρά­φου της Ρόδου που άσκη­σαν μια κά­τοι­κος Ια­λυ­σού και μια κά­τοι­κος Ρόδου, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις από αδι­κο­πρα­ξία ύψους 357.456 και 257.456 ευρώ αντί­στοι­χα.

Οι ενά­γου­σες άσκη­σαν εκ νέου την αγωγή τους εις βάρος της ενα­γό­με­νης καθώς το ίδιο δι­κα­στή­ριο την είχε απορ­ρί­ψει ομοί­ως ως αό­ρι­στη και το 2019. Με τη νέα του από­φα­ση το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν θε­ρα­πεύ­τη­καν οι αο­ρι­στί­ες που είχε εντο­πί­σει στο δι­κό­γρα­φο με την πρώτη του από­φα­ση και την απέρ­ρι­ψε εκ νέου.

Οι ενά­γου­σες είναι αδελ­φές και συ­γκύ­ριες εξ αδιαι­ρέ­του κατά πο­σο­στό 75% η πρώτη και 25% η δεύ­τε­ρη ενός οι­κο­πέ­δου επι­φά­νειας 1.500 τ.μ. με την επ’ αυτού ισό­γεια κα­τοι­κία, στην πε­ριο­χή της Ιξιάς.

Στις 8 Δε­κεμ­βρί­ου 2012 η πρώτη είχε ανα­χω­ρή­σει από τη Ρόδο με το σύ­ζυ­γό της και αμέ­σως μετά τις εορ­τές των Χρι­στου­γέν­νων και της Πρω­το­χρο­νιάς, και συ­γκε­κρι­μέ­να την 4η Ια­νουα­ρί­ου 2013, δέ­χθη­κε τη­λε­φώ­νη­μα από γει­τό­νισ­σά της που της ανέ­φε­ρε ότι, ένα χω­μα­τουρ­γι­κό μη­χά­νη­μα (εκ­σκα­φέ­ας) μπήκε στο οι­κό­πε­δό τους και κα­τε­δά­φι­σε την ισό­γεια κα­τοι­κία που βρι­σκό­ταν εντός του οι­κο­πέ­δου, χωρίς την γνώση, τη συ­ναί­νε­ση και πρω­τί­στως την εντο­λή τους!

Οταν κα­τέ­φθα­σαν στο ση­μείο, η κα­τε­δά­φι­ση είχε ολο­κλη­ρω­θεί και ο εκ­σκα­φέ­ας είχε πια απο­μα­κρυν­θεί.

Υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι από κα­θα­ρή τύχη και μόνο δεν τραυ­μα­τί­στη­καν η κόρη της πρώ­της με τον μνη­στή­ρα της και το­πο­γρά­φο, οι οποί­οι βρί­σκο­νταν στο οι­κό­πε­δο αλλά και μέσα στην κα­τε­δα­φι­σμέ­νη πλέον οικία λίγη ώρα πριν το πρω­το­φα­νές πε­ρι­στα­τι­κό της κα­τε­δά­φι­σης, καθώς σχε­δί­α­ζαν να κά­νουν κά­ποιες επι­σκευ­ές σε αυτήν και να με­τα­κό­μι­ζαν εκεί μετά τον επι­κεί­με­νο γάμο τους, ο οποί­ος τε­λι­κά ανα­βλή­θη­κε λόγω του ως άνω γε­γο­νό­τος.

Εν συ­νε­χεία, σο­κα­ρι­σμέ­νες από το θέαμα της μι­σο­γκρε­μι­σμέ­νης οι­κί­ας η δεύ­τε­ρη με την κόρη της πρώ­της, έσπευ­σαν μαζί με αυ­τό­πτες μάρ­τυ­ρες και δυο αστυ­νο­μι­κούς να ανα­ζη­τή­σουν τους υπεύ­θυ­νους για την κα­τε­δά­φι­ση.

Πράγ­μα­τι, λίγο μετά εντό­πι­σαν το εκ­σκα­φι­κό μη­χά­νη­μα και με­τέ­βη­σαν στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού όπου η δεύ­τε­ρη κα­τέ­θε­σε μή­νυ­ση, ζη­τώ­ντας τη σύλ­λη­ψη και την τι­μω­ρία των δρα­στών. Στα υπο­μνή­μα­τα και στις απο­λο­γί­ες τους οι μη­νυό­με­νοι επέ­δει­ξαν ως μο­να­δι­κή ηθική αυ­τουρ­γό της ως άνω πρά­ξης, την ενα­γό­με­νη.

Ο ένας υπο­στή­ρι­ξε ότι η ενα­γό­με­νη για να εκ­δι­κη­θεί τους φτω­χούς αντι­δί­κους της οι οποί­οι ενώ δι­καιώ­θη­καν σε όλα τα δι­κα­στι­κά επί­πε­δα ωστό­σο βρέ­θη­καν από την μία μέρα στην άλλη με ένα ανα­ξιο­ποί­η­το οι­κό­πε­δο το οποίο μετά την πα­ρά­νο­μη και εκ­δι­κη­τι­κή κα­τε­δά­φι­σή του οι­κί­σκου τους δεν μπο­ρεί πλέον να ανοι­κο­δο­μη­θεί.

Υπο­στή­ρι­ξε επί­σης ότι η ενα­γό­με­νη επε­δί­ω­κε με συ­νε­χείς κα­ταγ­γε­λί­ες προς τη Δ/νση Πο­λε­ο­δο­μί­ας του Δήμου Ρόδου να εμπο­δί­σει την ανα­κα­τα­σκευή του οι­κί­σκου.

Αλλοι μη­νυό­με­νοι υπο­στή­ρι­ξαν ότι συγ­γε­νής της ενα­γό­με­νης τούς επέ­δει­ξε χαρτί συμ­βο­λαιο­γρά­φου που φαι­νό­ταν ότι το ακί­νη­το ανήκε στην μη­τέ­ρα του από κλη­ρο­νο­μία από τον πα­τέ­ρα της.

Η ενα­γό­με­νη αμ­φι­σβή­τη­σε την κυ­ριό­τη­τα της οι­κο­γέ­νειας στο ακί­νη­το το οποίο όπως υπο­στη­ρί­ζουν κρί­θη­κε αμε­τά­κλη­τα ότι τους ανή­κει.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την αγωγή ως απα­ρά­δε­κτη λόγω αο­ρι­στί­ας κα­θό­σον φέρει το χα­ρα­κτή­ρα αγω­γής απο­ζη­μί­ω­σης λόγω κα­τα­στρο­φής πράγ­μα­τος που δεν πε­ρι­γρά­φε­ται, όμως όπως απαι­τεί­ται το πράγ­μα κατά τα ου­σιώ­δη στοι­χεία του, ει­δι­κό­τε­ρα δε σε αυτή απλώς ανα­φέ­ρε­ται ότι το οι­κό­πε­δο έχει συ­νο­λι­κή έκτα­ση 1500 τμ και ότι η εντός αυτού ισό­γεια κα­τοι­κία του όλου ακι­νή­του έχει έκτα­ση 50 τμ, χωρίς ταυ­τό­χρο­να να πε­ρι­γρά­φε­ται το όλο ακί­νη­το κατά είδος και έκτα­ση ώστε σε κα­τα­φα­τι­κή πε­ρί­πτω­ση να μπο­ρεί να υπο­λο­γι­στεί το ποσό της απο­ζη­μί­ω­σης που τυχόν δι­καιού­νται, κα­θό­σον η έκτα­ση της ζη­μί­ας που κα­θέ­νας έχει υπο­στεί από τη βλάβη σε μέρος πράγ­μα­τος συ­σχε­τί­ζε­ται και εξαρ­τά­ται ανα­γκαί­ος από το όλο ακί­νη­το το οποίο εν προ­κει­μέ­νω ουδέν πε­ρι­γρά­φε­ται κατά τα ου­σιώ­δη στοι­χεία του, πε­ραι­τέ­ρω η αγωγή είναι απορ­ρι­πτέα ως απα­ρά­δε­κτη και για τον επι­πλέ­ον λόγο ότι ενώ αντι­κεί­με­νο της κρι­νό­με­νης αγω­γής είναι η κα­τα­στρο­φή της ισό­γειας κα­τοι­κί­ας του ακι­νή­του έκτα­σης 50 τμ, ήτοι κα­τα­στρο­φή μέ­ρους πράγ­μα­τος χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας μά­λι­στα οι ενά­γου­σες την έν­δι­κη οικία σε ση­μείο της αγω­γής τους ως «μι­σο­γκρε­μι­σμέ­νη», ωστό­σο με αυτή αξιώ­νουν ολική απο­ζη­μί­ω­ση επι­κα­λού­με­νες ολική κα­τα­στρο­φή ενώ σύμ­φω­να η θε­τι­κή ζημία στη πε­ρί­πτω­ση κα­τα­στρο­φής μέ­ρους πράγ­μα­τος συ­νί­στα­ται στο ποσό των δα­πα­νών που απαι­τού­νται για την απο­κα­τά­στα­ση των βλα­βών και την επα­να­φο­ρά του βλα­βέ­ντος πράγ­μα­τος σε πα­ρό­μοια με την πριν από τη βλάβη κα­τά­στα­ση κατά τον χρόνο προσ­διο­ρι­σμού της απο­ζη­μιώ­σε­ως. Την ενα­γό­με­νη εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρ­κης.