Μητροπολίτης καλεί Πέτσα, Χαρδαλιά και Τσιόδρα να ζητήσουν… συγγνώμη από τον κόσμο

Ανοικτή επι­στολή προς τον κυβερ­νη­τικό εκπρό­σωπο, Στέλιο Πέτσα, τον υφυ­πουργό Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, Νίκο Χαρ­δα­λιά και τον λοι­μω­ξιο­λόγο, Σωτήρη Τσιόδρα απέ­στειλε ο Σεβα­σμιώ­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Σιδη­ρο­κά­στρου, Μακά­ριος, σχετικά με τα μέτρα της Κυβέρ­νη­σης για τη Μεγάλη Εβδο­μάδα και το Πάσχα.

Ο Σεβα­σμιώ­τα­τος στην επι­στολή του πρώτα εξέ­φρασε τις ευχές και τα συγ­χα­ρη­τή­ριά του για τον τιτάνιο αγώνα που κάνουν, στη συνέ­χεια ανα­φέρ­θηκε στην έντονη αντί­δραση των πολιτών για τα πολύ σκληρά μέτρα ενάντια στην πίστη και την Εκκλη­σία.

“Λυπού­μεθα που δεν δεχθή­κατε να υλο­ποι­ή­σετε με πνεύμα συνερ­γα­σίας και με τις δικές σας σοφές υπο­δεί­ξεις ούτε ένα εκ των μέτρων που σας πρό­τεινε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος” τονίζει χαρα­κτη­ρι­στικά ο Μητρο­πο­λί­της Σιδη­ρο­κά­στρου.

Σε άλλο σημείο ο Σεβα­σμιώ­τα­τος προ­σθέ­τει: “Η Θεία Κοι­νω­νία είναι ένα εκ των σπου­δαίων ευερ­γε­τη­μά­των και των δωρεών του Θεού σε μας τους ανθρώ­πους και δεν το δια­πραγ­μα­τευό­μεθα. Ουδείς λαϊκός, Βασι­λιάς, Πρό­ε­δρος, Πρω­θυ­πουρ­γός ή Υπουρ­γός έχει το δικαί­ωμα να στερεί την Θεία Κοι­νω­νία από τους πιστούς”.

Δια­βά­στε παρα­κάτω την επι­στολή του Σεβα­σμιω­τά­του:

Ἀγα­πη­τοί μου Ὑπουρ­γοί κ. Πέτσα καί κ. Χαρ­δα­λιά καί Λοι­μο­ξιο­λόγε κ. Τσιόδρα,

Μέ τήν παροῦσα μου ἀνοικτή ἐπι­στολή ὡς ὁ ἔσχατος Ἀκρίτας Ἕλλην Πολίτης, καί ὄχι ὠς μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρ­χίας τῆς Ἐκκλη­σίας τῆς Ἑλλάδος, θέλω νά σᾶς πῶ μαζί μέ τά συγ­χα­ρη­τή­ριά μου καί τίς εὐχές μου στό Θεό γιά τόν τιτάνιο ἀγῶνα πού κάνετε ὅτι:

Α) Ἐμεῖς μέχρι σήμερα δείξαμε μεγάλη ὑπακοή καί ὑπομονή στά ὅσα σεῖς νομο­θε­τή­σατε καί καλῶς ἐπρά­ξατε γιά τό κοινό καλό καί τήν ὑγιεία ὅλων τῶν Ἑλλήνων καί θά συνε­χί­σουμε τό αὐτό νά πράτ­τουμε.

Β) Εἰς οὐδέν τῶν μέτρων ἀντι­τα­χθή­καμε καί δέν θά τό κάνουμε γιατί δέν ἐπι­διώ­κουμε νά διχά­σουμε τόν λαό μας παρά μέ ἑνότητα καί ἀλλη­λο­ϋ­πο­στή­ριξη νά ξεπε­ρά­σουμε τίς δυσκο­λίες πού διερ­χό­μεθα.

Γ) Σᾶς ἐκφράζω τήν ὅλο καί πιό πολύ διο­γκού­μενη ἔντονη ἀντί­δραση τῶν πολιτῶν τῆς περιο­χῆς μας καί εὐρύ­τερα γιά τά πολύ σκληρά μέτρα ἐνάντια στήν πίστη μας, στήν Ἐκκλη­σία μας καί στίς παρα­δό­σεις μας κατά τήν δύσκολη περίοδο τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα πού διερ­χό­μεθα.

Δ) Λυπού­μεθα πού δέν δεχθή­κατε νά ὑλο­ποι­ή­σετε μέ πνεῦμα συνερ­γα­σίας καί μέ τίς δικές σας σοφές ὑπο­δεί­ξεις οὔτε ἕνα ἐκ τῶν μέτρων πού σᾶς πρό­τεινε ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος.

Ε) Ἡ Θεία Κοι­νω­νία εἶναι ἕνα ἐκ τῶν σπου­δαίων εὐερ­γε­τη­μά­των καί τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ σέ μᾶς τούς ἀνθρώ­πους καί δέν τό δια­πραγ­μα­τευό­μεθα. Οὐδείς λαϊκός, Βασι­λιάς, Πρό­ε­δρος, Πρω­θυ­πουρ­γός ἤ Ὑπουρ­γός ἔχει τό δικαί­ωμα νά στερεῖ τήν Θεία Κοι­νω­νία ἀπό τούς πιστούς.

Τοῦτο εἶναι ἀπο­κλει­στικό δικαί­ωμα τῆς Ἐκκλη­σίας καί μέ πολλή συστολή τό στε­ρο­ῦμε ἀπό κάποιον ὅταν πρέπει καί γιά λόγους καθαρά πνευ­μα­τι­κούς καί ὄχι γιά ἄλλο λόγο. Γι’ αὐτό δέ σᾶς τό ἐκχω­ρο­ῦμε.

Στ) Ὁ καθείς μπορεῖ νά ἔχει τίς ἀπόψεις του γιά τή Θεία Κοι­νω­νία καί δέν ὑπο­χρε­ο­ῦται νά κοι­νω­νή­σει. Γιά μᾶς ὅμως εἶναι ἡ ζωή μας καί τό περίσ­σευμα τῆς ζωῆς μας.

Ζ) Στούς Χρι­στια­νούς μας πού ἐνή­στευ­σαν καί νηστεύ­ουν 50 μέρες γιά νά κοι­νω­νή­σουν τί θά τούς πεῖτε; Τό ἀπα­γο­ρεύει ὁ νόμος; Νά τούς τό πεῖτε καθαρά καί νά ἀνα­λά­βετε τήν εὐθύνη. Γιατί τώρα κατη­γο­ροῦν μόνον ἐμᾶς.

Η) Τηρου­μέ­νων τῶν ἀπο­στά­σεων ὅλα γίνο­νται. Χωρίς νά ὑπάρξει πρό­βλημα. Ὅπως στίς τρά­πε­ζες, στά Super Market, στίς παρα­λια­κές, στά Delivery κ.τ.λ.

Θ) Ἡ Μ. Βδομάδα καί τό Πάσχα στήν Ἑλλάδα εἶναι συνυ­φα­σμένα μέ τή ζωή πιστῶν καί μή. Μέ τό νά τούς κου­νο­ῦμε τό δάχτυλο δέν ἔχουμε τά ἐπι­θυ­μητά ἀπο­τε­λέ­σματα. Μᾶλλον θά ἔχουμε τά ἀντί­θετα. Πεῖτε σ’ αὐτόν τόν ὑπέροχο κόσμο καί μιά συγ­γνώμη γιά ὅσα ὑφί­στα­ται. Φανεῖτε ὅτι στέ­κε­στε δίπλα στίς ἀγωνίες καί στά βάσανά του.

Ι) Ἐκκλη­σία καί Πολι­τεία σέ πολύ­ω­ρες συσκέ­ψεις νά βρεῖτε καί θά βρεῖτε λύσεις κοινά ἀπο­δε­κτές πού νά ἱκα­νο­ποιοῦν τό κοινό αἴσθημα. Ἕνας δύο μῆνες διαρκῶν ἀπα­γο­ρεύ­σεων θά δημιουρ­γή­σουν μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα.

Ια) Ἐρωτοῦν οἱ πάντες: Μήπως ἡ πίστη εἶναι ἐν διωγμῷ; Εἶναι ἀπορίας ἄξιον. Αὐτό λένε ὅλοι ἄν καί δέν θέλουμε νά τό πιστέ­ψουμε.

Ιβ) Ποιά ἡ ἐνό­κληση τῆς κωδω­νο­κρου­σίας καί τῶν μεγα­φώ­νων; Μετα­δί­δουν περισ­σό­τερο τόν ἰό ἀπό ὅλους τούς ἄλλους χώρους πού κυριο­λε­κτικά συνω­στί­ζο­νται οἱ ἄνθρω­ποι; Ὁ κόσμος θέλει νά ἀκούει τίς ἀκο­λου­θίες ἀπό τά σπίτια του καί μ’ αὐτόν τόν τρόπο τούς ἀπο­τρέ­πουμε νά πλη­σιά­σουν στόν χῶρο τῆς Ἐκκλη­σίας.

Ιγ) θά θέλαμε νά μᾶς πεῖτε: ἄν πάμε στήν Ἀνά­σταση, θά κάψουμε τά μαλλιά μας; Αὐτό παθαί­νει κάποιος πού συμ­με­τέ­χει στά ἐκκλη­σια­στικά δρώμενα; Προ­σέ­χετε τί δεί­χνουν οἱ τηλε­ο­ρά­σεις καί τί σερ­βί­ρουν. Δηλαδή ἄν ἀπο­φα­σί­σουμε καί θέλουμε νά κάψουμε τά μαλλιά μας, μπο­ρο­ῦμε νά πάμε στήν Ἀνά­σταση;

Τέλος, σᾶς μετα­φέρω μιά συγκι­νη­τική εἰκόνα. Ἄν θέλετε τήν κρατᾶτε: Ἕνας νέος 30 ἐτῶν οἰκο­γε­νειάρ­χης μέ δυό παιδιά καί μιά ὑπέρ­γηρη γιαγιά σέ σκο­τεινά σημεῖα ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλη­σία κοντά στά παρά­θυρα παρα­κο­λου­θο­ῦσαν λάθρα τήν ἀκο­λου­θία τοῦ Νυμφίου μέσα στήν ψύχρα τῆς Ἄνοιξης.

Ὅταν τούς εῖδα φεύ­γο­ντας ἀπό τή δική μου κρύα χορο­στα­σία στήν ἀκο­λου­θία στε­νο­χω­ρή­θηκα. Γιατί; Γιατί δέν ἔτρεξα νά τούς φιλήσω τά πόδια.

Αὐτό δέν σᾶς λέει τίποτα; Γιατί ἐμᾶς τό «καί τοῦ Χρόνου θά κάνουμε Πάσχα» καί τό «Δέν ὑπάρ­χουν πιό καλοί Χρι­στια­νοί ἀπό ἄλλους», πού λέτε διαρκῶς, δέ μᾶς λένε ἀπο­λύ­τως τίποτα. Τό Πάσχα τοῦ 2020 εἶναι ἐφέτος καί ὄχι τοῦ χρόνου. Τό χάπι δέν χρυ­σώ­νε­ται.