Η υπόθεση του θανάτου 56χρονου Αριστοτέλη Θολενού, εργαζόμενου της ΔΕΥΑ Ρόδου, που ξεκίνησε ως εργατικό δυστύχημα στις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού στη θέση «Βόδι» και εξελίχθηκε σε μια μακρά ιατρική περιπέτεια μέχρι την τελική κατάληξη, έφτασε το απόγευμα της Τετάρτης 14 Ιανουαρίου 2026 στην κρίση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου.
Το δικαστήριο έκρινε αθώους τους 4 κατηγορούμενους, επιτελικά στελέχη της επιχείρησης, οι οποίοι είχαν παραπεμφθεί με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια.
Η απόφαση κλείνει δικαστικά, σε πρώτο επίπεδο, έναν κύκλο που στη δημόσια συζήτηση της Ρόδου συνδέθηκε με το διαχρονικό ερώτημα για το πού τελειώνει η ατομική προσοχή και πού αρχίζει η οργανωμένη ευθύνη ενός φορέα όταν η εργασία γίνεται σε χώρους αυξημένου κινδύνου.
Το κατηγορητήριο και ο πυρήνας της κατηγορίας
Σύμφωνα με την περιγραφή της υπόθεσης που είχε τεθεί στο επίκεντρο της δίκης, το δυστύχημα σημειώθηκε στις 13.03.2020 στις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού στη θέση «Βόδι». Ο 56χρονος Αριστοτέλης Θολενός, βοηθός ηλεκτρολόγου στη ΔΕΥΑ Ρόδου, εργαζόταν με συναδέλφους του σε εργασίες καθαρισμού δεξαμενής προπάχυνσης ιλύος. Μετά την ολοκλήρωση της εργασίας και ενώ απομάκρυνε εργαλεία, χρησιμοποίησε φορητή σκάλα για να εξέλθει από δεξαμενή ύψους 6 μέτρων.
Το κατηγορητήριο, όπως είχε περιγραφεί, δεν εστίαζε μόνο στο ίδιο το συμβάν της πτώσης, αλλά στο συνολικό πλαίσιο ασφάλειας και στη διαδρομή που ακολούθησε ο εργαζόμενος για να εξέλθει από τον χώρο. Καταγραφόταν ότι η έξοδος από τη δεξαμενή δεν έγινε μέσα από πλήρως προστατευμένη διαδρομή. Αναφερόταν ότι, λόγω εργασιών συντήρησης, τα χαλύβδινα καπάκια ήταν ανοιγμένα και υπήρχε έλλειψη προστατευτικών διατάξεων, όπως κουπαστές και κιγκλιδώματα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο εργαζόμενος φερόταν να αναγκάστηκε να κινηθεί στο περιμετρικό τσιμεντένιο στηθαίο, κάνοντας 2 έως 3 πλάγια βήματα ώστε να φτάσει σε ακάλυπτο χώρο, όπου γλίστρησε, παραπάτησε και έπεσε μέσα στη δεξαμενή.
Στην περιγραφή αποτυπωνόταν ότι στην προσπάθειά του να κρατηθεί χτύπησε στο στήθος, στη βάση όπου τοποθετούνται τα μεταλλικά καλύμματα, και στη συνέχεια χτύπησε με το πίσω μέρος της κεφαλής του σε αντλία που ήταν τοποθετημένη εντός της δεξαμενής για την εκκένωσή της. Το αποτέλεσμα ήταν βαρύτατη κρανιοεγκεφαλική κάκωση, τραυματισμός που αποτέλεσε την αφετηρία μιας μακράς και δραματικής ιατρικής πορείας.
Η ιατρική πορεία και η εξέλιξη μέχρι τον θάνατο
Μετά το δυστύχημα, ο Αριστοτέλης Θολενός, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου «Ανδρέας Παπανδρέου» και στις 14.03.2020 εισήχθη σε βαριά κωματώδη κατάσταση. Διακομίστηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου παρέμεινε διασωληνωμένος για μεγάλο διάστημα. Στις 06.06.2020 μεταφέρθηκε στη Νευροχειρουργική Κλινική, στις 30.06.2020 επέστρεψε στη ΜΕΘ, ενώ στις 06.07.2020 νοσηλεύθηκε στο Α’ Παθολογικό μέχρι τις 04.08.2020, με την επισήμανση ότι δεν είχε επικοινωνία με το περιβάλλον.
Στις 04.08.2020 εξήλθε από το νοσοκομείο με διάγνωση που αποτύπωνε το εύρος των επιπλοκών, μη καθορισμένη οξεία λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού, κατάσταση γαστροστομίας, κατάσταση τραχειοστομίας, πολλαπλά κατάγματα με συμμετοχή των οστών του κρανίου και του προσώπου, παραπληγία και τετραπληγία. Ακολούθησε αεροδιακομιδή στη Λάρισα και μεταφορά σε εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης.
Η πορεία του επιβαρύνθηκε από σοβαρές επιπλοκές. Από 07.08.2020 έως 13.08.2020 νοσηλεύθηκε σε ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας με αιτία σηπτική καταπληξία. Η νοσηλεία συνεχίστηκε στο Κέντρο Αποκατάστασης Animus, με περιόδους παραμονής από 04.08.2020 έως 07.08.2020, από 13.08.2020 έως 09.12.2020, από 16.12.2020 έως 12.01.2021, από 15.01.2021 έως 20.01.2021 και από 28.01.2021 έως 03.03.2021. Κατά την εισαγωγή στο κέντρο αναφερόταν χαμηλό επίπεδο συνείδησης, ενώ εφαρμόστηκε πρόγραμμα αποκατάστασης με αναπνευστική φυσικοθεραπεία, παθητική κινησιοθεραπεία άνω και κάτω άκρων, διατάσεις, κινητοποίηση σε καθιστή θέση, ασκήσεις για έλεγχο κεφαλής και ισορροπίας, πρόγραμμα λογοθεραπείας, εργοθεραπείας και ψυχολογικής υποστήριξης.
Στις 12.01.2021 παρουσίασε αιφνίδια διάταση και στις 20.01.2021 διακομίστηκε εκ νέου σε ΜΕΘ. Στις 03.03.2021 διακομίστηκε σε ΜΕΘ του νοσοκομείου Animus Κυανούς Σταυρός. Τελικά, στις 04.03.2021 και ώρα 01:45 απεβίωσε σε νοσηλευτικό ίδρυμα της Λάρισας, όντας υπό μηχανική υποστήριξη. Ως αίτια θανάτου καταγράφονται καρδιακή ανακοπή, πολυοργανική ανεπάρκεια, σηπτική καταπληξία, βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, τετραπληγία, τραχειοστομία, αναπνευστική ανεπάρκεια, εγκεφαλική αιμορραγία.
Τι εξέτασε το δικαστήριο και γιατί η υπόθεση ήταν κρίσιμη
Η υπόθεση είχε βάρος που ξεπερνούσε τα στενά όρια ενός μεμονωμένου περιστατικού. Ο πυρήνας της δικαστικής εξέτασης αφορούσε στο κατά πόσο υπήρχαν επαρκή μέτρα προστασίας, κατάλληλες προβλέψεις και οργάνωση των εργασιών, ώστε η έξοδος από μια δεξαμενή 6 μέτρων να γίνεται με ασφάλεια. Στο επίκεντρο βρέθηκε το ερώτημα αν η εργασία εκτελέστηκε σε περιβάλλον όπου οι τεχνικές παρεμβάσεις, όπως τα ανοιγμένα χαλύβδινα καπάκια, είχαν δημιουργήσει αυξημένο κίνδυνο, και αν είχαν ληφθεί οι αναγκαίες δικλείδες, όπως κουπαστές και κιγκλιδώματα, που θα απέτρεπαν μια ολίσθηση ή θα περιόριζαν τις συνέπειες ενός λάθους.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου, με την απόφασή του το απόγευμα της Τετάρτης 14 Ιανουαρίου 2026, έκρινε ότι οι 4 κατηγορούμενοι πρέπει να απαλλαγούν από την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, καταλήγοντας σε αθωωτική κρίση.
Στο ακροατήριο, για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ως συνήγορος ο κ. Γιώργος Λαμπαδάκης, ενώ για την υπεράσπιση ο κ. Άκης Δημητριάδης.
