Απάντηση του Εργατικού Κέντρου Ρόδου στην ανακοίνωση της ΔΑΣ για το συλλαλητήριο στη μνήμη των θυμάτων από τα Τέμπη

Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου δεν επι­διώ­κει την όξυν­ση. Όταν όμως επι­χει­ρεί­ται δια­στρέ­βλω­ση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και αμ­φι­σβή­τη­ση της θε­σμι­κής του λει­τουρ­γί­ας, οφεί­λει να το­πο­θε­τη­θεί ξε­κά­θα­ρα.

Η κι­νη­το­ποί­η­ση για τα τρία χρό­νια από την τρα­γω­δία των Τε­μπών ήταν ημέρα μνή­μης και συλ­λο­γι­κής απαί­τη­σης για δι­καιο­σύ­νη. Δεν ήταν πεδίο πα­ρα­τα­ξια­κής αντι­πα­ρά­θε­σης ούτε βήμα κομ­μα­τι­κής επι­βε­βαί­ω­σης.

Μέλη της Διοί­κη­σης του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου ήταν πα­ρό­ντα δια­κρι­τι­κά, όπως αρ­μό­ζει σε τέ­τοιες στιγ­μές.

Στη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση δό­θη­κε πλή­ρως ο λόγος σε όλες τις πα­ρα­τά­ξεις. Εκεί απο­δεί­χθη­κε ποιοι επι­διώ­κουν ενό­τη­τα και μα­ζι­κή συμ­με­το­χή και ποιοι επι­λέ­γουν τη σύ­γκρου­ση ως αυ­το­σκο­πό.

Η από­φα­ση για τη στάση ερ­γα­σί­ας ελή­φθη από το Σώμα, στο αί­τη­μα που κα­τέ­θε­σε όπως λέει η ΔΑΣ για συ­νε­δρί­α­ση της Διοί­κη­σης αρχές Φλε­βά­ρη, η απά­ντη­σή μας ήταν ότι λόγω της Γε­νι­κής Συ­νέ­λευ­σης, δεν μπο­ρού­σε να γίνει Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο και η όποια από­φα­ση θα παρ­θεί στην Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­σή μας. Το «δι­καί­ω­μα στη σιωπή» είναι δικό σας προ­νό­μιο και σας το επι­βε­βαί­ω­σαν για ακόμη μια φορά οι ερ­γα­ζό­με­νοι με την συ­ντρι­πτι­κή στή­ρι­ξη στη διοί­κη­ση του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου.

Είναι προ­φα­νές ότι επι­χει­ρή­θη­κε να δοθεί σε μια εκ­δή­λω­ση μνή­μης πα­ρα­τα­ξια­κό και κομ­μα­τι­κό πρό­ση­μο, κα­πε­λώ­νο­ντας μια εκ­δή­λω­ση μνή­μης για ακόμα μια φορά. Οι το­πο­θε­τή­σεις στε­λε­χών της ΔΑΣ κι­νή­θη­καν εκτός του πλαι­σί­ου της ημέ­ρας και αξιο­ποί­η­σαν το βήμα για επα­νά­λη­ψη γε­νι­κών πο­λι­τι­κών θέ­σε­ων, άσχε­των με τον χα­ρα­κτή­ρα της συ­γκέ­ντρω­σης, ..είδαν φως και μπή­καν.. όπως λέει και ο σοφός λαός μας.

Η μνήμη των θυ­μά­των δεν προ­σφέ­ρε­ται για κομ­μα­τι­κή αξιο­ποί­η­ση. Δεν μπο­ρεί κάθε κοι­νω­νι­κή εκ­δή­λω­ση να με­τα­τρέ­πε­ται σε χώρο ανα­πα­ρα­γω­γής γνω­στών ιδε­ο­λο­γι­κών αφη­γη­μά­των.

Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου έχει απο­δεί­ξει δια­χρο­νι­κά ότι δεν εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται τρα­γω­δί­ες ούτε ανα­ζη­τά πο­λι­τι­κή υπε­ρα­ξία πάνω στον αν­θρώ­πι­νο πόνο. Συμ­με­τέ­χει, συ­μπά­σχει και στέ­κε­ται θε­σμι­κά, χωρίς κραυ­γές και χωρίς πα­ρα­τα­ξια­κά «κα­πέ­λα».

Σε στιγ­μές που απαι­τούν σε­βα­σμό και σο­βα­ρό­τη­τα, ορι­σμέ­νοι επι­λέ­γουν την πό­λω­ση. Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο επι­λέ­γει την ευ­θύ­νη.

Ο αγώ­νας για δι­καιο­σύ­νη και δι­καιώ­μα­τα ανή­κει στους ερ­γα­ζό­με­νους και όχι σε κομ­μα­τι­κούς μη­χα­νι­σμούς.