ΑΣΙΑΘΡ: Γενέθλια-έκπληξη στον Σωτήρη Κατσαρά, τον κορυφαίο χρόνια ιστιοπλόο της Ρόδου

Με αφορμή την έκπληξη στον Σωτήρη Κατσαρά, ο ΑΣΙΑΘΡ εξέδωσε ανα­κοί­νωση ανα­φέ­ρο­ντας τα ακό­λουθα:

«Τα 80χρονα γενέ­θλια του γιόρ­τασε πριν μερικές ημέρες ο Σωτήρης Κατσα­ράς, ο καλύ­τε­ρος ιστιο­πλόος της Ρόδου, μέλος του Αθλη­τι­κού Συλ­λό­γου Ιστιο­πλόων Ανοι­κτής Θάλασ­σας Ρόδου (ΑΣΙΑΘΡ). Όλα έγιναν με πρω­το­βου­λία νυν και παλιών μελών του πλη­ρώ­μα­τος του, που σκέ­φτη­καν να του κάνουν γενέθλια-έκπληξη στα γραφεία του ΑΣΙΑΘ Ρόδου! Την τούρτα, την ετοί­μασε η διοί­κηση του ΑΣΙΑΘ και για το κέφι, φρό­ντι­σαν τα εγγόνια του, μικροί και μεγάλοι ιστιο­πλόοι μέλη και φίλοι του Συλ­λό­γου, όπως και μέλη της διοί­κη­σης. Ο Σωτήρης Κατσα­ράς είναι σήμερα κυβερ­νή­της του MARIA ELECTRA και πριν, των σκαφών VICKINGS  STAR, ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΑΝΩΛΗΣ και ESTELLA.

Σε μια προ­σω­πική συνέ­ντευξη που έδωσε πριν μερικά χρόνια σε τοπικό μέσο, έκανε δημόσια γνωστά, μεταξύ άλλων, τα εξής:

‘’Προέρχεται από οικο­γέ­νεια ναυ­τι­κών! Γεν­νή­θηκε στη Σύμη κι έμεινε μέχρι τα έξη του χρόνια, όταν η οικο­γέ­νεια του ήρθε στη Ρόδο. Ο πατέρας του ήταν καπε­τά­νιος, μπάρ­καρε 12 χρονών το 1912, δηλαδή, γιατί ο παππούς του πήγε στρα­τιώ­της στον Μικρα­σια­τικό πόλεμο. Ο πατέρας του 18 χρονών ήταν ήδη καπε­τά­νιος, κι είχε δικό του τσούρμο. Τότε τα καΐκια δεν είχαν μηχανές, μόνο πανιά. Έκανε το δρο­μο­λό­γιο Σύμη- Λιβύη για να τρο­φο­δο­τή­σει τα σφουγ­γα­ρά­δικα καΐκια των Συμια­κών που ήταν εκεί και να φέρει τα σφουγ­γά­ρια.

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ…

Το όνειρό του ήταν να γίνει καπε­τά­νιος όμως, επειδή τα μεγάλα του αδέλφια ήταν ήδη στη θάλασσα- ο μεγάλος ως α’ μηχα­νι­κός του εμπο­ρι­κού ναυ­τι­κού σε μεγάλα καράβια και ο δεύ­τε­ρος, ως πλοί­αρ­χος του εμπο­ρι­κού ναυτικού- είπαν να μείνει και κάποιος στη στεριά.

Τον κέρδισε όμως, η ιστιο­πλοΐα! Δεκα­ε­πτά, με δεκα­ο­κτώ χρονών, μαθητής στο Βενε­τό­κλειο, έπαιζε μπάσκετ και με την παρέα του Νιο­χω­ρίου, όπου έμενε. Πήγαινε και στο Ναυτικό Όμιλο. Ήταν η δεκα­ε­τία του ‘60. Ο Ναυ­τι­κός Όμιλος Ρόδου τότε είχε την κωπη­λα­σία και την ιστιο­πλοΐα και το καλο­καίρι την κολύμ­βηση και το πόλο, που γίνο­νταν στη θάλασσα, αφού δεν υπήρχε ακόμα η πισίνα. Τα σκάφη τότε ήταν, το ξύλινο Serpin και το Finn, τα οποία είναι και ολυ­μπια­κής κατη­γο­ρίας. Σ΄ ένα μήνα έγινε πρώτος ιστιο­πλόος. Η προ­πό­νησή του ήταν σκληρή, αλλά είχε και πλε­ο­νέ­κτημα σε σχέση με τους άλλους. Το 1974 του ζήτησαν από το ΝΟΡ να είναι κοντά τους ως Έφορος.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ

Το 1976 ξανα­μπήκε στους αγώνες, τελείως απρο­πό­νη­τος ξεκί­νησε με τους πανελ­λή­νιους και στην τελευ­ταία δια­δρομή για την πρό­κριση για τους Ολυ­μπια­κούς, με την πονη­ράδα του όσον αφορά την πρό­βλεψη του ανέμου, νίκησε τους Ολυ­μπιο­νί­κες Χατζη­παυλή και Μπου­ντούρη και βγήκε πρώτος στην τελευ­ταία κούρσα, όχι όμως και στις προη­γού­με­νες. Τελικά, πήγε ο Μπου­ντού­ρης. Από τα 20 μέχρι τα 30 του δεν ασχο­λή­θηκε. Το 1980, κι ενώ ήταν με τα Finn έγιναν στη Ρόδο οι πανελ­λή­νιοι αγώνες Laser. Ενώ έλεγαν ότι πρέπει να μπει και να μάθει το σκάφος, μπήκε πέντε λεπτά πριν και ήρθε 1ος  στις δύο ιστιο­δρο­μίες και στην τρίτη 2ος . Συνο­λικά, πήρε την 1η  θέση.

ΕΦΟΡΟΣ ΙΣΤΙΟΠΛΟΙΑΣ ΣΤΟ ΝΟΡ

Από το 1984 έως το 1986 ήταν έφορος ιστιο­πλο­ΐας στο ΝΟΡ και προ­πο­νη­τής χωρίς να πλη­ρώ­νε­ται. Η ομάδα του στους περι­φε­ρεια­κούς στην Άνδρο είχε πέντε αθλητές που είχαν κατα­λά­βει και τις πρώτες πέντε θέσεις και μία αθλή­τριά του, η Ισμήνη Ανα­γνώ­στου, που είναι γιατρός, είχε βγει πρώτη. Τον επόμενο χρόνο ο αθλητής του Πανα­γιώ­της Τάχερ βγήκε πρώτος στους Περι­φε­ρεια­κούς στη Σύρο. Όσο ήταν στα μικρά σκάφη είχε πολύ καλή φυσική κατά­σταση. Στα μεγάλα σκάφη δεν χρειά­ζε­ται γιατί είναι άλλες οι συν­θή­κες, κι έχει το πλήρωμα που τρέχει για εκείνον. Μετά από εκείνη τη νίκη δεν ασχο­λή­θηκε με τα μικρά σκάφη, ξεκί­νησε στην ανοιχτή θάλασσα το 1986, οπότε έγινε η πρώτη σχολή ιστιο­πλο­ΐας ανοι­χτής θαλάσ­σης, με τη δημιουρ­γία του ΑΣΙΑΘ Ρόδου. Προ­σπα­θεί κάθε φορά να κάνει την καλύ­τερη προ­ε­τοι­μα­σία και δεν υποτιμά κανέναν αντί­παλο. Αντι­με­τω­πί­ζει τον αγώνα με σοβα­ρό­τητα. Όταν κατε­βαί­νει σε αγώνα τρέχει με το μάξι­μουμ των δυνα­το­τή­των του, δεν πάει ποτέ χαλαρά, δεν υποτιμά ποτέ κανέναν ακόμη και τον αστάθ­μητο παρά­γο­ντα, που είναι η διεύ­θυνση του ανέμου. Ο στρα­τη­γός άνεμος είναι πάνω απ’ όλα. Όταν ξαφνικά έρχεται μπροστά του άπνοια και συνήθως γίνεται αυτό τα καλο­καί­ρια, δεν μπορεί να κάνει κανείς τίποτα.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ

Θεωρεί ότι η μεγα­λύ­τερη νίκη του ήταν πριν χρόνια, σε τερ­μα­τι­σμό του Rodos Cup, στην ιστιο­δρο­μία από Σύμη για Ρόδο, όταν πριν τον τερ­μα­τι­σμό, ανοιχτά του Ενυ­δρείου, ακού­σανε φωνές. Ισχυρά ρεύματα είχαν παρα­σύ­ρει ένα νεαρό κορίτσι από την Εσθονία,  η οποία κιν­δύ­νευε και ήταν ήδη σε κακή κατά­σταση. Κατε­βά­σανε τα πανιά, γυρί­σανε, τη μάζεψαν. Ειδο­ποί­η­σαν το Λιμε­ναρ­χείο και την επι­τροπή αγώνα, κι αμέσως μετά τερ­μα­τί­σανε. Σε κείνη την κούρσα είχαν μείνει πίσω, αλλά στις προη­γού­με­νες είχαν πάρει την πρωτιά, για αυτό στην τελική κατά­ταξη τερ­μά­τι­σαν πρώτοι’’»