“Ανεξάρτητοι Έλληνες” και εργασιακά δικαιώματα

Για τους “Ανε­ξάρ­τη­τους Έλ­λη­νες”, όπως κατ’ επα­νά­λη­ψη έχει επι­ση­μά­νει ο πρό­ε­δρος του κόμ­μα­τος Πάνος Καμ­μέ­νος, ο του­ρι­σμός πα­ρα­μέ­νει ο βα­σι­κό­τε­ρος πυ­λώ­νας εξό­δου της χώρας από την πα­ρα­τε­τα­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κή ύφεση λόγω της σκλη­ρής μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής που εφαρ­μό­ζει η συ­γκυ­βέρ­νη­ση Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και ΠΑΣΟΚ.

Στον πε­ρα­σμέ­νο χρόνο σε όλους τους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς ση­μειώ­θη­κε ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος με ανά­λο­γη αύ­ξη­ση του του­ρι­στι­κού ει­σο­δή­μα­τος.

Ωστό­σο, η διά­χυ­ση αυτού του ει­σο­δή­μα­τος δεν υπήρ­ξε δί­καιη, με θύ­μα­τα κυ­ρί­ως τους ερ­γα­ζό­με­νους στις ξε­νο­δο­χεια­κές, και γε­νι­κό­τε­ρα στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Η πλή­ρης ισο­πέ­δω­ση των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των με τους εφαρ­μο­στι­κούς νό­μους των μνη­μο­νί­ων είχε ως συ­νέ­πεια όχι μόνο τις με­γά­λες πε­ρι­κο­πές μι­σθών των χι­λιά­δων ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λων αλλά και την επι­κρά­τη­ση συν­θη­κών ερ­γα­σί­ας αποι­κιο­κρα­τί­ας.

Το οκτά­ω­ρο ερ­γα­σί­ας κα­ταρ­γή­θη­κε, και οι με­γά­λες ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις ανα­ζή­τη­σαν φθηνά ερ­γα­τι­κά χέρια με τους “μα­θη­τευό­με­νους” αλ­λο­δα­πούς ερ­γα­ζό­με­νους και τους οι­κο­νο­μι­κούς με­τα­νά­στες, ανα­σφά­λι­στους στο σύ­νο­λό τους σχε­δόν, σε βάρος των ασφα­λι­στι­κών τα­μεί­ων και των ντό­πιων ερ­γα­ζο­μέ­νων, όπως της Ρόδου, της Κω και των άλλων νη­σιών.

Στις προ­τε­ραιό­τη­τες των “Ανε­ξάρ­τη­των Ελ­λή­νων” στο πλαί­σιο του κυ­βερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του κόμ­μα­τος, είναι η εξά­λει­ψη του αντι­κοι­νω­νι­κού αυτού φαι­νο­μέ­νου, με την απο­κα­τά­στα­ση των μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων και την κα­τάρ­γη­ση όλων των αντερ­γα­τι­κών νόμων που ψή­φι­σε η συ­γκυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά και Βε­νι­ζέ­λου, με πα­ράλ­λη­λη ενί­σχυ­ση της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και της Πρό­νοιας.

Η επα­να­φο­ρά των μι­σθών στα επί­πε­δα του 2009, καθώς και των κα­τώ­τα­των συ­ντά­ξε­ων στο όριο των 800 ευρώ απο­τε­λεί για τους “Ανε­ξάρ­τη­τους Έλ­λη­νες” βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για την ανα­θέρ­μαν­ση της οι­κο­νο­μί­ας και την τό­νω­ση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις.

Η απο­κα­τά­στα­ση, επί­σης, του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, απο­τε­λεί μο­νό­δρο­μο, με την αύ­ξη­ση των επι­δο­μά­των ανερ­γί­ας και τη λήψη όλων εκεί­νων των μέ­τρων για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της ανερ­γί­ας, η οποία απο­τε­λεί σή­με­ρα τη Λερ­ναία Ύδρα για τους νέους κυ­ρί­ως, αλλά και για εκεί­νους που βρί­σκο­νται κοντά στο όριο συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης και δεν έχουν δου­λειά.

Ως γε­νι­κό όριο ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης κα­θο­ρί­ζε­ται το 65ο έτος, ενώ οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης στα βαρέα και αν­θυ­γιει­νά επαγ­γέλ­μα­τα θα είναι αυτές που ίσχυαν πριν από την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νί­ων.

Οι “Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλ­λη­νες” δε­σμεύ­ο­νται να δια­σφα­λί­σουν για τους αν­θρώ­πους του μό­χθου και της ερ­γα­σί­ας ένα κα­τώ­τα­το όριο σύ­ντα­ξης ίσο με το 80% του εκά­στο­τε βα­σι­κού μι­σθού.

Και πα­ράλ­λη­λα, με τις ανα­γκαί­ες νο­μο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, να απο­κα­τα­στή­σουν το κύρος του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος που κα­θυ­πο­τά­χθη­κε από τα κόμ­μα­τα εξου­σί­ας για τους δι­κούς τους σκο­πούς.

Γιατί μόνο μέσα από ένα ελεύ­θε­ρο και υγιές συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα οι ερ­γα­ζό­με­νοι μπο­ρούν να έχουν ου­σια­στι­κό ρόλο στη διεκ­δί­κη­ση και κα­το­χύ­ρω­ση των δι­καιω­μά­των τους.