Αδελφοποίηση του Δήμου Χάλκης με τους Δήμους Καστοριάς και Νεστορίου

Με επι­τυ­χία και σε συγκι­νη­σιακό κλίμα ολο­κλη­ρώ­θη­καν την Κυριακή 13 Νοεμ­βρίου οι εκδη­λώ­σεις για την αδελ­φο­ποί­ηση του Δήμου Χάλκης με τους Δήμους Καστο­ριάς και Νεστο­ρίου.

Η αδελ­φο­ποί­ηση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο των εκδη­λώ­σεων για την ηρωική θυσία του Δωδε­κα­νή­σιου Υπο­λο­χα­γού (ΠΖ) Αλέ­ξαν­δρου Διάκου στην Πίνδο, την 1η Νοεμ­βρίου 1940, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν από τις 10 έως τις 13 Νοεμ­βρίου, από τους Δήμους Καστο­ριάς, Νεστο­ρίου και Χάλκης.

Την Κυριακή 13 Νοεμ­βρίου τελέ­στηκε αρχιε­ρα­τικό συλ­λεί­τουργο στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωρ­γίου Νέας Ζού­ζου­λης Καστο­ριάς καθώς και το μνη­μό­συνο του Υπο­λο­χα­γού ΠΖ Αλέ­ξαν­δρου Διάκου, του πρώτου Έλληνα Αξιω­μα­τι­κού Στρατού Ξηράς που έπεσε μαχό­με­νος στο Ελλη­νο­αλ­βα­νικό μέτωπο.

Στην απο­στολή της Χάλκης μετεί­χαν, εκτός από τον δήμαρχο, δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι, ο ιερέας, το χορευ­τικό συγκρό­τημα του πολι­τι­στι­κού συλ­λό­γου και κάτοι­κοι του νησιού.

Ιστο­ρικό

Κατά την περίοδο των πρώτων ημερών του ελλη­νο­αλ­βα­νι­κού πολέμου (28 Οκτω­βρίου – 01 Νοεμ­βρίου 1940), τον τομέα της Πίνδου υπε­ρα­σπι­ζό­ταν το Από­σπα­σμα Πίνδου του Συνταγ­μα­τάρχη Δαβάκη με έδρα το Επτα­χώρι, υπα­γό­μενο Διοι­κη­τικά στο Τμήμα Στρα­τιάς Δυτικής Μακε­δο­νίας (Τ.Σ.Δ.Μ.) με έδρα την Κοζάνη. Ο Υπο­λο­χα­γός (ΠΖ) Αλέ­ξαν­δρος Διάκος, γεν­νη­θείς στην Χάλκη, βρέθηκε με το λόχο του στα υψώματα του χωριού Ζού­ζου­λης, συμ­βάλ­λο­ντας στην στρα­τιω­τική επι­χεί­ρηση για την ανακοπή της επέ­λα­σης των ιτα­λι­κών δυνά­μεων της επί­λε­κτης ιτα­λι­κής Μεραρ­χίας Τζούλια, που είχαν εισβά­λει στην ελλη­νική μεθόριο και κινού­νταν ταχύ­τατα για την κατά­ληψη του Μετσό­βου. Ο εν λόγω αξιω­μα­τι­κός, επι­δει­κνύ­ο­ντας αξιο­ση­μεί­ωτο πατριω­τι­σμό και απα­ρά­μιλλο θάρρος, επι­χεί­ρησε με τέσ­σε­ρις δια­δο­χι­κές επι­θέ­σεις να κατα­λά­βει το ύψωμα Τσούκα απέ­να­ντι από το χωριό Φούρκα, το οποίο κατεί­χαν τα ιταλικά στρα­τεύ­ματα. Στην τέταρτη έφοδο, ο Αλέ­ξαν­δρος Διάκος δέχθηκε στο στήθος φονική ριπή ιτα­λι­κού πολυ­βό­λου και έπεσε νεκρός. Ήταν ο πρώτος αξιω­μα­τι­κός του Ελλη­νι­κού Στρατού, ο οποίος πότισε με το αίμα του τους ορει­νούς όγκους της Πίνδου. Ο εντο­πι­σμός, η μετα­φορά και η ταφή της σορού του ηρωικού Έλληνα αξιω­μα­τι­κού, έγινε από κατοί­κους της Ζού­ζου­λης στο κοι­μη­τή­ριο του χωριού.

Η ένδοξη πολε­μική ιστορία του ελλη­νο­αλ­βα­νι­κού μετώπου και η θυσία του πρώτου Έλληνα Αξιω­μα­τι­κού Αλέ­ξαν­δρου Διάκου, σημα­το­δό­τη­σαν αφενός για τους Ζου­ζου­λιώ­τες την απο­χώ­ρηση του Ιταλού εισβο­λέα από τα εδάφη της Πίνδου και αφε­τέ­ρου για τους Χαλ­κί­τες και Δωδε­κα­νή­σιους εν γένει, την παρα­κα­τα­θήκη για την απε­λευ­θέ­ρωση της Δωδε­κα­νή­σου από την ιταλική κατοχή, φέρ­νο­ντάς τους ψυχικά, συναι­σθη­μα­τικά και πνευ­μα­τικά κοντά.